ارتباط غدير با ماه مبارك رمضان

مشخصات كتاب

ارتباط غدير با ماه رمضان
مشخصات كتاب:
سرشناسه: مركز غديرستان كوثر نبي صلي الله عليه و آله،1391
عنوان و نام پديدآور: ارتباط غدير با ماه مبارك رمضان/واحد تحقيقات مركز غديرستان كوثر نبي صلي الله عليه و آله.محمدرضا شريفي
مشخصات نشر ديجيتالي: اصفهان: مركز غديرستان كوثر نبي صلي الله عليه و آله، ۱۳91.
مشخصات ظاهري: نرم افزار تلفن همراه و رايانه
موضوع: غدير - رمضان - شهادت امير المؤمنين علي عليه السلام

مقدمه

با توجه به اهميت تبليغ غدير در فرمايش پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم و كلام معصومين عليه السلام بر ما لازم است ارتباط هايي كه بين غدير و مناسبتهاي مذهبي وجود دارد بيان گردد تا در هر مناسبتي با توجه به رخداد مهم آن، عموم مردم متذكر اهميت واقعه مهم غديرهم گردند و در ايام دهه غدير با برگزاري جشن هاي با شكوه غدير عضمت پيام اين واقعه مهم را به بشريت برسانند.
از جمله مناسبت هاي مذهبي مهم ماه مبارك رمضان مي‌باشد و ماه ضيافت الهي كه طاعت الهي و توبه و دعا در آن سفارش شده است و شهادت صاحب غدير نيز اتفاق افتاده است.لذا در اين كتاب سعي شده است بصورت مختصر ارتباط بين عبادت خدا در ماه مبارك رمضان و قبول ولايت صاحب غدير و شهادت حضرت علي عليه السلام به عنوان پيامد فراموشي غدير و همچنين ارتباط دعا در ماه رمضان با وارٍ غدير امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف، بيان گردد.

اهميت تبليغ غدير

قال الله تبارك وتعالي:
اليوم اكملت لكم دينكم و رضيت لكم الاسلام دينا «سوره مائده آيه 3»
رسول خدا صلي الله عليه وآله در روز غدير فرمودند: «اي مسلمانان!حاضران به غايبان برسانند … كسي را كه به من ايمان آورده و مرا تصديق كرده است به ولايت علي عليه السلام سفارش ميكنم آگاه باشيد ولايت علي عليه السلام ولايت من است و ولايت من ولايت خداي من است اين عهد و پيماني بود از طرف پروردگارم كه فرمانم داد تا به شما بر سانم» قسمتي از خطابه غدير
امام صادق عليه السلام فرمودند: «روز غدير خم عيد بزرگ خداست خدا پيامبري مبعوث نكرده مگر اينكه اين روز را عيد گرفته و عظمت آن را شناخته باشد و نام اين روز در آسمان، روز عهد وپيمان، و در زمين روز پيمان محكم وحضور همگاني است»
غدير بركه اي زلال با نور ولايت و اماده براي سيراب نمودن تشنگان معرفت تا روز قيامت و سرشار از طراوت وخنكي مطابق با فطرت انسانها و موافق با نياز هاي بشريت موهبتي است الهي عطايي از طرف خالق يكتا به تمام موجودات و خلايق تا روز قيامت
اين موهبت الهي توسط واسطه فيض حضرت ختمي مرتبت حضرت محمد مصطفي صلي الله عليه وآله به امر الهي براي مردم بيان گرديد تا خلايق از اين سرچشمه لطف بينهايت بهره مند گردند و زمينه رشد و حركت به سوي تعالي مهيا باشد و خداوند وظيفه قرار داد براي همه جهت تبليغ اين امر خود فرمود:
«يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليه من ربه … » سوره مائده آيه 67
اولين شخصيتي كه اين وظيفه تبليغ الهي را به خوبي انجام داد ودر روز غدير خم با بلند كردن دست مردي يگانه فرمود: «من كنت مولاه فهذا علي مولاه … » كسي نبود جزو وجو د مقدس پيامبر اعظم اسلام صلي الله عليه و آله كه خود ايشان نيز جهت تبليغ امر الهي ولايت فرمودند:
«فيبلغ الحاضر الغايب و الوالد الولد الي يوم القيامة -- و بايد حاضران به غايبان و پدران به فرزندان خو تا قيامت اين پيام را برسانند» فرازي از خطبه غدير
سپس به مردم ميفرمايند: «معاشر الناس ما قصرت في تبليغ ما انزل الله تعالي الي … اي مردم من در تبليغ آنچه خداوند به من نازل كرد كوتاهي نكردم … »
و ايشان محضر حضرت باري تعالي عرضه مي‌دارند: اللهم اني اشهدك اني قد بلغت خداي تو را گواه ميگيرم كه من فرمان تو را ابلاغ نمودم
ما نيز بايد طوري عمل نماييم در تبليغ غدير و احياي امر الهي كه بتوانم خدا را شاهد بر اين تبليغ بگيريم و به ديگران و نسل آينده بيان كنيم كه آري ما در تبليغ پيام غدير و بيان معارف آن كوتاهي نكرديم و خوشا به حال افرادي همچون علامه اميني‌ها كه اينگونه ادعايي دارند و عملشان در تاريخ تا به امروز گواه همين مطلب است
به حمد الله در طول تاريخ بعد از واقعه غدير كساني بوده و هستند كه خداوند انها را حجت براي ديگران قرار داده است كه آري ميشود براي ابلاغ پيام غدير خالصانه تلاش كرد و خداوند به خاطر تشكر از چنين افرادي به واسطه ترويج شعائر الهي در بحث انتصاب مولا امير المؤمنين علي عليه السلام به عنوان جانشين بلا فصل پيامبر صلي الله عليه وآله و پيروي از آن حضرت، نام آنها را در تاريخ زنده نگه داشته است و زبانزد خاص و عام نموده.باشد تا بدانند هركس براي غربت ومظلوميت امير المؤمنين علي عليه السلام عملي خالص انجام دهد و گامي در احياي پيام غدير بردارد خداوند عزت دنيا وآخرت به او عطا خواهد كرد و راه او و آثار او و محبت او را در قلوب زنده نگه ميدارد

ارتباط غدير با شهادت اميرالمؤمنين علي عليه السلام

شهادت علي عليه السلام پبامد مخالفت با صاحب غدير
گرچه در روز غدير پيامبر(صلي الله عليه و آله) در خطبه اي مفصل مردم را سفارش به اطاعت از علي(عليه السلام)به عنوان جانشين بلافصل بعد خود نمود و اطاعت از او را امري واجب برشمرد، ولي تاريخ گواهي ميدهد مردم اينگونه عمل نكرده و شخص ديگري را به راي خودشان غاصبانه در جايگاه خليفة اللهي قرار دادند و حدود 25 سال امام مظلوم را خانه نشين كردند.
و آنگاه كه از ظلم و ستم غاصبين حكومت اللهي بعد از مرگ عثمان خسته شده بودند براي بيعت روبه خانه امام علي (عليه السلام) آوردند در حالي كه در اين بيعت مجددشان نيز صادق و پايبند نبودند و از اطاعت و پيروي امامشان روي برگرداندند تا جايي كه پيامبر (صلي الله عليه و آله) در زمان حياتشان خبر از چنين روزهايي را به علي (عليه السلام)داده بودند و فرمودند" ياعلي بعد از من با سه گروه مي‌جنگي: با ناكثين، قاسطين و مارقين 1" و علي (عليه السلام) نيز در نهج البلاغه فرمودند: ((فلما نهضت بالامر،نكثت طائفة و مرقت اخري و قسط آخرون 2))((چون به حكومت و خلافت برخاستم،گروهي پيمان شكستند(جنگ جمل-ناكثين)، گروهي از دين به در رفتند(مارقين-خوارج نهروان) و گروهي ستم پيشه كردند(شاميان در جنگ صفين-قاسطين)
((مارقين))از واژه مرق است،يعني بيرون جستن تير از كمان،مارقين نيز به همان سرعت و شدت كه تير از كمان بيرون مي‌آيد از دين و ولايت و از اطاعت امام معصوم خارج شدند كه در جنگ نهروان به نقل از "مناقب" آنها كه در مقابل صاحب غدير ايستادند و خارج از اطاعت امام شدند دوازده هزار نفر بودند كه در پي مواعض و صحبت هاي آن حضرت هشت هزار نفرشان امان خواستند و برگشتند و چهار هزار نفر باقي ماندند و در مقابل حضرت جنگيدند 3
آغازگر حمله و تيراندازي خوارج بودند،ياران امام بر آنان تاختند و نبردي خونين و سخت در گرفت امام به ياران خويش فرمود: به خدا سوگند از شما ده نفر كشته نميشوند و از آنان نيز ده نفر زنده نمي‌مانند
و چنان نيز شد كه امام فرموده بود: ((فوالله لا يقتل منكم عشرة ولا يسلم منهم عشره)) و پس از جنگ معلوم گشت كه از ياران امام نه نفر شهيد شدند و از جمع چهارهزار نفري خوارج هشت نفر گريختند 4
به نقل از تواريخ، آن نه نفري كه جان سالم به در بردند، به شهرهاي مختلف گريختند و در يمن و جاهاي ديگر انديشه ي خارجيگري (مخالفت با صاحب غدير) را رواج دادند عبدالرحمان بن ملجم مرادي يكي از اين خوارج فراري بود كه سرانجام باهمين عقيده مخالفت با صاحب غدير و دشمني با گفتار پيامبر دست به شمشير ذهر آلود خود برد و با ثبت اسم خود در جمله اشقي الااشقيا فرق امام عدل اميرالمومنين علي (عليه السلام) را در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان(ليلة القدر)شكافت و طنين كلام فزت و رب الكبه، فضاي محراب پر خون زكريا را در مسجد كوفه گرفت و در بيست و يكم ماه مبارك رمضان عالم اسلام داغدار و عزادار شهادت صاحب غدير و وصي بلافصل پيامبر(صلي الله عليه و آله) علي (عليه السلام) ميباشد 5
پاورقي:
1.بحارالانوار جلد32 صفحه 3.9
2.بحارالانوار جلد32 صفحه 3.9
3.مناقب،ابن شهر آشوب ج 3 ص 189،كشف الغمه ج1 ص 367
4.شرح نهج البلاغه، ابن ابي الحديد،جلد2 ص 273
5.دانشنامه اما علي(عليه السلام)ج9، بحارالانوار جلد33، تاريخ طبري و كامل ابن اثير، حوادث سال 37،شرح ابن ابي الحديد جلد2 ص 206

ارتباط غدير با ماه مبارك رمضان

ارتباط غدير با ماه مبارك رمضان:
شرط قبولي طاعات در ماه رمضان و بهره مند شدن از سفره طاعت الهي،پذيرفتن ولايت امير المومنين علي عليه السلام است.
هنگامي كه ماه مبارك رمضان و سفره ضيافت الهي گسترده مي‌شود،عموم مردم براي بهره مند شدن از اين سفره معنوي مشغول به انجام واجبات و مستحبات و ترك محرمات ميشوند تا به هر نحو ممكن بيشترين حظ و بهره را برده باشند.
بله نماز،روزه،ترك محرمات،توبه،دعا و نيايش،كمك به فقرا و تذهيب نفس و خودسازي از لقمه هاي اين سفره پربركت معنوي مي‌باشند.
اما آيا تا به حال در اين موضوع تفكر كرده ايم كه خداوند براي قبولي اين طاعات شرطي هم قرار داده است؟!
اما نگران نباشيد به حمدالله همه ما اين شرط را دارا هستيم و بايد شكر گزار باشيم.
شايد بگوييد كدام شرط است كه خداوند قبولي همه طاعات را وابسته به آن دانسته است.اگر به خطبه پيامبر صلي الله عليه واله وسلم در روز غدير با تامل نگاه نماييم اين مطلب را درك خواهيم كرد كه پيامبر اكرم صلي الله عليه واله وسلم با تبيين آيه شريفه﴿ «وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآَخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ» (و هر كس جز اسلام (و تسليم در برابر فرمان حق،) آييني براي خود انتخاب كند، از او پذيرفته نخواهد شد و او در آخرت، از زيانكاران است. (آل عمران/85)) و گفتن اين موضوع كه:
هان مردمان! خداوند عزّوجلّ دين را با امامت علي تكميل فرمود. اينك آنان كه از او و جانشينانش از فرزندان من و از نسل او – تا برپايي رستاخيز و عرضه ي بر خدا – پيروي نكنند، در دو جهان كرده هايشان بيهوده بوده در آتش دوزخ ابدي خواهند بود، به گونه ا ي كه نه از عذابشان كاسته و نه برايشان فرصتي خواهد بود.
بله پيامبر صلي الله عليه واله وسلم شرط قبولي اعمال را اعتقاد به جانشيني بلافصل امير المومنين علي عليه السلام و پذيرفتن ولايت آن حضرت ميداند بنابر اين كسانيكه خدا به آنها توفيق داده است و در مقابل اين مطلب و امر الهي خاضع و خاشع شدند و جزء شيعيان اميرالمومنين علي عليه السلام قرار گرفته اند اعمال آنها از جمله نماز،روزه،كمك به فقرا،انجام واجبات،ترك محرمات، تذهيب نفس مورد قبول حضرت باري تعالي قرار ميگيرد لذا توصيه ما به كساني كه هنوز در مسير اميرالمومنين و قبول ولايت قرار نگرفته اند اين است كه بياييد با توجه به اينكه پيامبر اسلام صلي الله عليه واله وسلم شرط اصلي قبولي طاعات در ماه رمضان را قبول ولاي اميرالمومنين علي عليه السلام قرار داده اند شما نيز از اين سفره پر بركت ماه مبارك رمضان با رعايت اين شرط مهم بهره مند شويد.

انتظار و ماه رمضان

انتظار و رمضان(بهترين دعا براي منتظر در شبهاي قدر)
اميد به استجابت دعا و بخشش الهي،از سرمايه عظيم معنوي است كه خداوند متعال آن را به بندگانش ارزاني داشته بنا بر اهميت آن، نااميدي و يأس از رحمت الهي را جزو گناهان كبيره برشمرده اند و خداوند ميفرمايد:
«لا تقنطوا من رحمت الله … »
از رحمت خدا مايوس نشويد.
زمر53
بدترين ضربه اي كه شيطان به انسان ميزند اين است كه او را از رحمت و غفران الهي نا اميد كرده و باعث دوري بنده از درگاه الهي ميشود و او را وادار به گناه و عصيان مجدد مينمايد.
دعا همراه با تضرع و توبه باعث تقويت سرمايه اميد گشته و پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله فرمودند: «الدعا مخ العباده» 1
و اميرالمومنين علي عليه السلام از دعا به عنوان سلاح مومن ياد ميفرمايند:
«الدعا سلاح المومن» 2
ماه مبارك رمضان و خصوص شبهاي قدر، از الطاف الهي است كه شامل بندگان خدا شده و بنابراين مؤمنين با دعا و مناجات و با اميدواري به استجابت دعا،طبق وعده الهي كه فرموده است:
«ادعوني استجب لكم … بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را» 3
از اين فرصت مهماني خداوند،بهره برده و خود را در مقابل نسيم رحمت الهي قرار مي‌دهند.
اهلبيت عليهم السلام بعنوان بر گزيدگان خداوند و هدايتگران الهي شيوه دعا و مناجات نمودن با خدا را در دعاهاي مأثوره براي ما به يادگار گذاشته اند تا با خواندن آنها علاوه بر تقويت اميد بر رحمت الهي،حوائجمان را نيز از خداوند درخواست نمائيم.
حال فرصت را غنيمت شمرده و در اين ماه پر بركت و مهماني خداوند،به ياد امام غائب از نظرها و در رسم يك منتظر آن حضرت براي سلامتي و تعجيل فرجش دست به دعا برداريم و در اين شبهاي نوراني مخصوص شبهاي قدر براي ايشان دعا نمائيم.
همانگونه كه دعا براي بخشش و رحمت براي گناهكار نقش سازنده اي دارد و اميد ونشاط را به زندگي اش بر ميگرداند،دعا براي امام زمان عج الله تعالي فرجه الشريف نيز قطعا اميد و طراوت و نشاط را در زندگي منتظر دلسوخته امام زمان عج الله تعالي فرجه الشريف تقويت خواهد كرد و تحمل مشكلات دوران غيبت آن حضرت را براي او آسان مي‌نمايد و براي درك زمان ظهور و حكومت عدالت گستر منجي آخر الزمان حضرت مهدي عج الله تعالي فرجه الشريف روز شماري مي‌نمايد،بنا بر اين طبق فرمان مولايمان حضرت بقيه الله عجل الله تعالي فرجه الشريف كه فرموده اند:
«و اكثرو الدعا بتعجيل الفرج فإن ذلك فرجكم … بسيار دعا كنيد براي فرج زيرا اين گشايش شماست» دعا نمودن براي آن حضرت اطاعت يك عبد از مولايش بوده و شخص منتظر از بركات اطاعت مولايش انشا الله بهره مند خواهد شد.
پاورقي:
1- بحار، ج 93، ص 300
2- اصول كافي، ج 2، ابواب الدعاء- باب ان الدعاء سلاح المؤمن
3- سوره: غافر آيه: 60

زيارات حضرت امير المؤمنين علي عليه السلام

زيارت حضرت در روز مبعث

متن عربي

سومين زيارت از زيارات مخصوصه حضرت امير مؤمنان عليه السّلام زيارت شب مبعث و روز آن است،يعني شب بيست‌وهفتم رجب و روز آن‌كه در آن سه زيارت وارد است: اوّل: زيارت رجبيّه: الحمد للّه الّذي اشهدنا مشهد اوليائه كه در اعمال ماه رجب گذشت و آن زيارتي است كه در ماه رجب،در هر يك از مشاهد مشرّفه خوانده مي‌شود،ولي صاحب كتاب «مزار قديم» و شيخ محمّد بن مشهدي آن را نيز از زيارت مخصوصه شب مبعث شمرده‌اند چون آن زيارت را خواندي،فرموده‌اند: بعد از آن دو ركعت نماز زيارت بجا آور،و هرچه خواهي دعا كن. دوم: زيارت السّلام علي آب الائمه و معدن النبوه است،كه علاّمه مجلسي آن را زيارت هفتم كتاب «تحفه» قرار داده است.و صاحب كتاب «مزار قديم» گفته است،مختص به شب بيست‌وهفتم رجب است،چنان‌كه ما آن را در «هدية الزائر» ذكر كرديم.سوم: زيارتي است كه شيخ مفيد و سيّد و شهيد نقل كرده‌اند،به اين صورت كه چون در شب مبعث يا روز آن،خواستي امير مؤمنان عليه السّلام را زيارت كني،بر در بارگاه شريفش مقابل قبر آن حضرت بايست و بگو:
أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدُ اللَّهِ وَ أَخُو رَسُولِهِ وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ الطَّاهِرِينَ مِنْ وُلْدِهِ حُجَجُ اللَّهِ عَلَي خَلْقِهِ.
پس وارد شو،و نزديك قبر آن حضرت بايست،به طوري كه رويت به جانب قبر،و پشت به قبله باشي،آنگاه صد مرتبه اللّه اكبر بگو و بخوان:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ خَلِيفَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ صَفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَي كَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِيسَي رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ سَيِّدِ رُسُلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمَامَ الْمُتَّقِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَصِيَّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبَأُ الْعَظِيمُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيمُ،
السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُهَذَّبُ الْكَرِيمُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ التَّقِيُّ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْبَدْرُ الْمُضِي‌ءُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْفَارُوقُ الْأَعْظَمُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا السِّرَاجُ الْمُنِيرُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمَامَ الْهُدَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلَمَ التُّقَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ الْكُبْرَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَاصَّةَ اللَّهِ وَ خَالِصَتَهُ وَ أَمِينَ اللَّهِ وَ صَفْوَتَهُ وَ بَابَ اللَّهِ وَ حُجَّتَهُ وَ مَعْدِنَ حُكْمِ اللَّهِ وَ سِرِّهِ وَ عَيْبَةَ عِلْمِ اللَّهِ وَ خَازِنَهُ وَ سَفِيرَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ،
وَ اتَّبَعْتَ الرَّسُولَ وَ تَلَوْتَ الْكِتَابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ وَ بَلَّغْتَ عَنِ اللَّهِ وَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ تَمَّتْ بِكَ كَلِمَاتُ اللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ نَصَحْتَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ جُدْتَ بِنَفْسِكَ صَابِرا مُحْتَسِبا مُجَاهِدا عَنْ دِينِ اللَّهِ مُوَقِّيا لِرَسُولِ اللَّهِ طَالِبا مَا عِنْدَ اللَّهِ رَاغِبا فِيمَا وَعَدَ اللَّهُ وَ مَضَيْتَ لِلَّذِي كُنْتَ عَلَيْهِ شَهِيدا وَ شَاهِدا وَ مَشْهُودا فَجَزَاكَ اللَّهُ عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنِ الْإِسْلامِ وَ أَهْلِهِ مِنْ صِدِّيقٍ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ أَوَّلَ الْقَوْمِ إِسْلاما وَ أَخْلَصَهُمْ إِيمَانا وَ أَشَدَّهُمْ يَقِينا وَ أَخْوَفَهُمْ لِلَّهِ وَ أَعْظَمَهُمْ عَنَاءً وَ أَحْوَطَهُمْ عَلَي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَفْضَلَهُمْ مَنَاقِبَ وَ أَكْثَرَهُمْ سَوَابِقَ وَ أَرْفَعَهُمْ دَرَجَةً،
وَ أَشْرَفَهُمْ مَنْزِلَةً وَ أَكْرَمَهُمْ عَلَيْهِ فَقَوِيتَ [قَوِيتَ] حِينَ وَهَنُوا وَ لَزِمْتَ مِنْهَاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ خَلِيفَتَهُ حَقّا لَمْ تُنَازَعْ بِرَغْمِ الْمُنَافِقِينَ وَ غَيْظِ الْكَافِرِينَ وَ ضِغْنِ الْفَاسِقِينَ وَ قُمْتَ بِالْأَمْرِ حِينَ فَشِلُوا وَ نَطَقْتَ حِينَ تَتَعْتَعُوا وَ مَضَيْتَ بِنُورِ اللَّهِ إِذْ وَقَفُوا فَمَنِ اتَّبَعَكَ فَقَدِ اهْتَدَي [هُدِيَ] كُنْتَ أَوَّلَهُمْ كَلاما وَ أَشَدَّهُمْ خِصَاما وَ أَصْوَبَهُمْ مَنْطِقا وَ أَسَدَّهُمْ رَأْيا وَ أَشْجَعَهُمْ قَلْبا وَ أَكْثَرَهُمْ يَقِينا وَ أَحْسَنَهُمْ عَمَلا،
وَ أَعْرَفَهُمْ بِالْأُمُورِ كُنْتَ لِلْمُؤْمِنِينَ أَبا رَحِيما إِذْ صَارُوا عَلَيْكَ عِيَالا فَحَمَلْتَ أَثْقَالَ مَا عَنْهُ ضَعُفُوا وَ حَفِظْتَ مَا أَضَاعُوا وَ رَعَيْتَ مَا أَهْمَلُوا وَ شَمَّرْتَ إِذْ جَبَنُوا وَ عَلَوْتَ إِذْ هَلِعُوا وَ صَبَرْتَ إِذْ جَزِعُوا كُنْتَ عَلَي الْكَافِرِينَ عَذَابا صَبّا وَ غِلْظَةً وَ غَيْظا وَ لِلْمُؤْمِنِينَ غَيْثا وَ خِصْبا وَ عِلْما لَمْ تُفْلَلْ حُجَّتُكَ وَ لَمْ يَزِغْ قَلْبُكَ وَ لَمْ تَضْعُفْ بَصِيرَتُكَ وَ لَمْ تَجْبُنْ نَفْسُكَ كُنْتَ كَالْجَبَلِ لا تُحَرِّكُهُ الْعَوَاصِفُ وَ لا تُزِيلُهُ الْقَوَاصِفُ كُنْتَ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَوِيّا فِي بَدَنِكَ مُتَوَاضِعا فِي نَفْسِكَ عَظِيما عِنْدَ اللَّهِ كَبِيرا فِي الْأَرْضِ جَلِيلا فِي السَّمَاءِ،
لَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ فِيكَ مَهْمَزٌ وَ لا لِقَائِلٍ فِيكَ مَغْمَزٌ وَ لا لِخَلْقٍ فِيكَ مَطْمَعٌ وَ لا لِأَحَدٍ عِنْدَكَ هَوَادَةٌ يُوجَدُ الضَّعِيفُ الذَّلِيلُ عِنْدَكَ قَوِيّا عَزِيزا حَتَّي تَأْخُذَ لَهُ بِحَقِّهِ وَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ عِنْدَكَ ضَعِيفا [ذَلِيلا] حَتَّي تَأْخُذَ مِنْهُ الْحَقَّ الْقَرِيبُ وَ الْبَعِيدُ عِنْدَكَ فِي ذَلِكَ سَوَاءٌ شَأْنُكَ الْحَقُّ وَ الصِّدْقُ وَ الرِّفْقُ وَ قَوْلُكَ حُكْمٌ وَ حَتْمٌ وَ أَمْرُكَ حِلْمٌ وَ عَزْمٌ وَ رَأْيُكَ عِلْمٌ وَ حَزْمٌ [وَ جَزْمٌ] اعْتَدَلَ بِكَ الدِّينُ وَ سَهُلَ بِكَ الْعَسِيرُ وَ أُطْفِئَتْ بِكَ النِّيرَانُ وَ قَوِيَ بِكَ الْإِيمَانُ وَ ثَبَتَ بِكَ الْإِسْلامُ وَ هَدَّتْ مُصِيبَتُكَ الْأَنَامَ فَإِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ،
وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ خَالَفَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنِ افْتَرَي عَلَيْكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ غَصَبَكَ حَقَّكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ بَلَغَهُ ذَلِكَ فَرَضِيَ بِهِ إِنَّا إِلَي اللَّهِ مِنْهُمْ بُرَآءُ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً خَالَفَتْكَ وَ جَحَدَتْ وِلايَتَكَ وَ تَظَاهَرَتْ عَلَيْكَ وَ قَتَلَتْكَ وَ حَادَتْ عَنْكَ وَ خَذَلَتْكَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ النَّارَ مَثْوَاهُمْ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ أَشْهَدُ لَكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ وَ وَلِيَّ رَسُولِهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِالْبَلاغِ وَ الْأَدَاءِ [وَ النَّصِيحَةِ] وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ حَبِيبُ [جَنْبُ] اللَّهِ وَ بَابُهُ وَ أَنَّكَ جَنْبُ [حَبِيبُ] اللَّهِ وَ وَجْهُهُ الَّذِي مِنْهُ يُؤْتَي وَ أَنَّكَ سَبِيلُ اللَّهِ وَ أَنَّكَ عَبْدُ اللَّهِ وَ أَخُو رَسُولِهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَتَيْتُكَ زَائِرا لِعَظِيمِ حَالِكَ وَ مَنْزِلَتِكَ عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ رَسُولِهِ مُتَقَرِّبا إِلَي اللَّهِ بِزِيَارَتِكَ رَاغِبا إِلَيْكَ فِي الشَّفَاعَةِ،
أَبْتَغِي بِشَفَاعَتِكَ خَلاصَ نَفْسِي مُتَعَوِّذا بِكَ مِنَ النَّارِ هَارِبا مِنْ ذُنُوبِيَ الَّتِي احْتَطَبْتُهَا عَلَي ظَهْرِي فَزِعا إِلَيْكَ رَجَاءَ رَحْمَةِ رَبِّي أَتَيْتُكَ أَسْتَشْفِعُ بِكَ يَا مَوْلايَ إِلَي اللَّهِ وَ أَتَقَرَّبُ بِكَ إِلَيْهِ لِيَقْضِيَ بِكَ حَوَائِجِي فَاشْفَعْ لِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِلَي اللَّهِ فَإِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَ مَوْلاكَ وَ زَائِرُكَ وَ لَكَ عِنْدَ اللَّهِ الْمَقَامُ الْمَعْلُومُ وَ الْجَاهُ الْعَظِيمُ وَ الشَّأْنُ الْكَبِيرُ وَ الشَّفَاعَةُ الْمَقْبُولَةُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلَي عَبْدِكَ وَ أَمِينِكَ الْأَوْفَي وَ عُرْوَتِكَ الْوُثْقَي وَ يَدِكَ الْعُلْيَا وَ كَلِمَتِكَ الْحُسْنَي وَ حُجَّتِكَ عَلَي الْوَرَي وَ صِدِّيقِكَ الْأَكْبَرِ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ وَ رُكْنِ الْأَوْلِيَاءِ وَ عِمَادِ الْأَصْفِيَاءِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَعْسُوبِ الْمُتَّقِينَ وَ قُدْوَةِ الصِّدِّيقِينَ وَ إِمَامِ الصَّالِحِينَ،
الْمَعْصُومِ مِنَ الزَّلَلِ وَ الْمَفْطُومِ مِنَ الْخَلَلِ وَ الْمُهَذَّبِ مِنَ الْعَيْبِ وَ الْمُطَهَّرِ مِنَ الرَّيْبِ أَخِي نَبِيِّكَ وَ وَصِيِّ رَسُولِكَ وَ الْبَائِتِ عَلَي فِرَاشِهِ وَ الْمُوَاسِي لَهُ بِنَفْسِهِ وَ كَاشِفِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ الَّذِي جَعَلْتَهُ سَيْفا لِنُبُوَّتِهِ وَ مُعْجِزا لِرِسَالَتِهِ وَ دِلالَةً وَاضِحَةً لِحُجَّتِهِ وَ حَامِلا لِرَايَتِهِ وَ وِقَايَةً لِمُهْجَتِهِ وَ هَادِيا لِأُمَّتِهِ وَ يَدا لِبَأْسِهِ وَ تَاجا لِرَأْسِهِ وَ بَابا لِنَصْرِهِ وَ مِفْتَاحا لِظَفَرِهِ حَتَّي هَزَمَ جُنُودَ الشِّرْكِ بِأَيْدِكَ وَ أَبَادَ عَسَاكِرَ الْكُفْرِ بِأَمْرِكَ وَ بَذَلَ نَفْسَهُ فِي مَرْضَاتِكَ وَ مَرْضَاةِ رَسُولِكَ وَ جَعَلَهَا وَقْفا عَلَي طَاعَتِهِ وَ مِجَنّا دُونَ نَكْبَتِهِ حَتَّي فَاضَتْ نَفْسُهُ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي كَفِّهِ وَ اسْتَلَبَ بَرْدَهَا،
وَ مَسَحَهُ عَلَي وَجْهِهِ وَ أَعَانَتْهُ مَلائِكَتُكَ عَلَي غُسْلِهِ وَ تَجْهِيزِهِ وَ صَلَّي عَلَيْهِ وَ وَارَي شَخْصَهُ وَ قَضَي دَيْنَهُ وَ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ لَزِمَ عَهْدَهُ وَ احْتَذَي مِثَالَهُ وَ حَفِظَ وَصِيَّتَهُ وَ حِينَ وَجَدَ أَنْصَارا نَهَضَ مُسْتَقِلا بِأَعْبَاءِ الْخِلافَةِ مُضْطَلِعا بِأَثْقَالِ الْإِمَامَةِ فَنَصَبَ رَايَةَ الْهُدَي فِي عِبَادِكَ وَ نَشَرَ ثَوْبَ الْأَمْنِ فِي بِلادِكَ وَ بَسَطَ الْعَدْلَ فِي بَرِيَّتِكَ وَ حَكَمَ بِكِتَابِكَ فِي خَلِيقَتِكَ وَ أَقَامَ الْحُدُودَ وَ قَمَعَ الْجُحُودَ وَ قَوَّمَ الزَّيْغَ وَ سَكَّنَ الْغَمْرَةَ وَ أَبَادَ الْفَتْرَةَ وَ سَدَّ الْفُرْجَةَ وَ قَتَلَ النَّاكِثَةَ وَ الْقَاسِطَةَ وَ الْمَارِقَةَ وَ لَمْ يَزَلْ عَلَي مِنْهَاجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
وَ وَتِيرَتِهِ وَ لُطْفِ شَاكِلَتِهِ وَ جَمَالِ سِيرَتِهِ مُقْتَدِيا بِسُنَّتِهِ مُتَعَلِّقا بِهِمَّتِهِ مُبَاشِرا لِطَرِيقَتِهِ وَ أَمْثِلَتُهُ نَصْبُ عَيْنَيْهِ يَحْمِلُ عِبَادَكَ عَلَيْهَا وَ يَدْعُوهُمْ إِلَيْهَا إِلَي أَنْ خُضِبَتْ شَيْبَتُهُ مِنْ دَمِ رَأْسِهِ اللَّهُمَّ فَكَمَا لَمْ يُؤْثِرْ فِي طَاعَتِكَ شَكّا عَلَي يَقِينٍ وَ لَمْ يُشْرِكْ بِكَ طَرْفَةَ عَيْنٍ صَلِّ عَلَيْهِ صَلاةً زَاكِيَةً نَامِيَةً يَلْحَقُ بِهَا دَرَجَةَ النُّبُوَّةِ فِي جَنَّتِكَ وَ بَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَ سَلاما وَ آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ فِي مُوَالاتِهِ فَضْلا وَ إِحْسَانا وَ مَغْفِرَةً وَ رِضْوَانا إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْجَسِيمِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
سپس ضريح را ببوس،و طرف راست صورت خود را بر آن بگذار و پس از آن‌جانب چپ را،آنگاه به سوي قبله برگرد، و نماز زيارت بجاي آر،و پس از نماز هرچه خواهي دعا كن،و بعد از گفتن تسبيح حضرت فاطمه زهرا عليها السلام بگو:
اللَّهُمَّ إِنَّكَ بَشَّرْتَنِي عَلَي لِسَانِ نَبِيِّكَ وَ رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقُلْتَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ اللَّهُمَّ وَ إِنِّي مُؤْمِنٌ بِجَمِيعِ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ فَلا تَقِفْنِي بَعْدَ مَعْرِفَتِهِمْ مَوْقِفا تَفْضَحُنِي فِيهِ عَلَي رُءُوسِ الْأَشْهَادِ بَلْ قِفْنِي مَعَهُمْ وَ تَوَفَّنِي عَلَي التَّصْدِيقِ بِهِمْ اللَّهُمَّ وَ أَنْتَ خَصَصْتَهُمْ بِكَرَامَتِكَ وَ أَمَرْتَنِي بِاتِّبَاعِهِمْ اللَّهُمَّ وَ إِنِّي عَبْدُكَ وَ زَائِرُكَ مُتَقَرِّبا إِلَيْكَ بِزِيَارَةِ أَخِي رَسُولِكَ وَ عَلَي كُلِّ مَأْتِيٍّ وَ مَزُورٍ حَقٌّ لِمَنْ أَتَاهُ وَ زَارَهُ وَ أَنْتَ خَيْرُ مَأْتِيٍّ وَ أَكْرَمُ مَزُورٍ فَأَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا جَوَادُ يَا مَاجِدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا أَحَدٌ وَ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
وَ أَنْ تَجْعَلَ تُحْفَتَكَ إِيَّايَ مِنْ زِيَارَتِي أَخَا رَسُولِكَ فَكَاكَ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَ أَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُسَارِعُ فِي الْخَيْرَاتِ وَ يَدْعُوكَ رَغَبا وَ رَهَبا وَ تَجْعَلَنِي لَكَ مِنَ الْخَاشِعِينَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ مَنَنْتَ عَلَيَّ بِزِيَارَةِ مَوْلايَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ وِلايَتِهِ وَ مَعْرِفَتِهِ فَاجْعَلْنِي مِمَّنْ يَنْصُرُهُ وَ يَنْتَصِرُ بِهِ وَ مُنَّ عَلَيَّ بِنَصْرِكَ لِدِينِكَ اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِي مِنْ شِيعَتِهِ وَ تَوَفَّنِي عَلَي دِينِهِ اللَّهُمَّ أَوْجِبْ لِي مِنَ الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ وَ الْمَغْفِرَةِ وَ الْإِحْسَانِ وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ الْحَلالِ الطَّيِّبِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.

ترجمه فارسي

سومين زيارت از زيارات مخصوصه حضرت امير مؤمنان عليه السّلام زيارت شب مبعث و روز آن است،يعني شب بيست‌وهفتم رجب و روز آن‌كه در آن سه زيارت وارد است: اوّل: زيارت رجبيّه: الحمد للّه الّذي اشهدنا مشهد اوليائه كه در اعمال ماه رجب گذشت و آن زيارتي است كه در ماه رجب،در هر يك از مشاهد مشرّفه خوانده مي‌شود،ولي صاحب كتاب «مزار قديم» و شيخ محمّد بن مشهدي آن را نيز از زيارت مخصوصه شب مبعث شمرده‌اند چون آن زيارت را خواندي،فرموده‌اند: بعد از آن دو ركعت نماز زيارت بجا آور،و هرچه خواهي دعا كن. دوم: زيارت السّلام علي آب الائمه و معدن النبوه است،كه علاّمه مجلسي آن را زيارت هفتم كتاب «تحفه» قرار داده است.و صاحب كتاب «مزار قديم» گفته است،مختص به شب بيست‌وهفتم رجب است،چنان‌كه ما آن را در «هدية الزائر» ذكر كرديم.سوم: زيارتي است كه شيخ مفيد و سيّد و شهيد نقل كرده‌اند،به اين صورت كه چون در شب مبعث يا روز آن،خواستي امير مؤمنان عليه السّلام را زيارت كني،بر در بارگاه شريفش مقابل قبر آن حضرت بايست و بگو:
شهادت مي‌دهم كه معبودي جز خدا نيست،يگانه است و شريكي ندارد،و شهادت مي‌دهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست،و علي بن ابيطالب امير مؤمنان بنده خدا،و برادر رسول اوست،و امامان پاك از فرزندانش حجّتهاي خدا بر خلق اويند.
پس وارد شو،و نزديك قبر آن حضرت بايست،به طوري كه رويت به جانب قبر،و پشت به قبله باشي،آنگاه صد مرتبه اللّه اكبر بگو و بخوان:
سلام بر تو اي وارث آدم جانشين خدا،سلام بر تو اي وارث نوح برگزيده خدا،سلام بر تو اي وارث ابراهيم دوست خدا، سلام بر تو اي وارث موسي همسخن خدا،سلام بر تو اي وارث عيسي روح خدا، سلام بر تو اي وارث محمّد سرور رسولان خدا،سلام بر تو اي امير مؤمنان سلام بر تو اي پيشواي پرهيزگاران،سلام بر تو اي سرور جانشينان،سلام بر تو اي جانشين رسول پروردگار جهانيان،سلام بر تو اي وارث دانش پيشينيان، سلام بر تو اي خبر بزرگ سلام بر تو اي راه راست،
سلام بر تو اي پيراسته بزرگوار،سلام بر تو اي جانشين پرهيزگار،سلام بر تو اي پسنديده پاك،سلام بر تو اي ماه نوربخش،سلام بر تو اي بزرگترين صدّيق،سلام بر تو اي بزرگترين جداكننده حق و باطل،سلام بر تو اي چراغ نورافشان،سلام بر تو اي امام هدايت،سلام بر تو اي پرچم پرهيزگاري،سلام بر تو اي حجّت بزرگتر خدا، سلام بر تو اي بنده خاص و خالص حق،و امين و برگزيده خدا و درگاه خدا،و معدن حكم خدا،و راز و گنجينه علم و خزانه‌دار و سفير خدا در ميان بندگان،شهادت مي‌دهم كه تو نماز را بپا داشتي،و زكات را پرداختي،و امير به معروف و نهي از منكر كردي،
و قرآن را تلاوت نموده آنگونه كه شايسته تلاوت است،و از جانب خدا دين را به مردم رساندي،و به پيمان خدا وفا كردي،و كلمات خدا به وسيله تو كامل شد،و در راه خدا جهاد كردي جهادي شايسته،و براي خدا و رسولش (درود خدا بر او و خاندانش باد)خيرخواهي نمودي،و به جانبازي برخاستي،با صبر و براي خدا،درحالي‌كه دفاع كننده بودي از دين خدا،و حفظ كننده جان رسول خدا،خواهان آنچه نزد خداست،مشتاق به آنچه خدا وعده داد،و از جهاد رفتي بر روشني كه بر آن بودي،حاضر و گواه و گواهي شده،خدا پاداش دهد از جانب پيامبرش،و از سوي اسلام و اهلش از چنين صدّيقي!برترين پاداشها،شهادت مي‌دهم تو اولين فرد ملّت بودي در اسلام،و خالص‌ترينشان در ايمان،و شديدترينشان در يقين،و ترسنده‌ترينشان از خدا،و بزرگترينشان در قبول زحمت،و با احيتاطترينشان نسبت به رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد)،و برترينشان در فضائل،و زيادترينشان در سوابق،و بلندترينشان در درجه،
و شريف‌ترينشان در منزلت،و بزرگوارترينشان در پيشگاه او،پس نيرومند بودي هنگامي‌كه مردم سست بودند،و لمازم بودي راه رسول خدا(درود خدا بر او و خاندانش باد)را،و شهادت مي‌دهم كه تو جانشين پيامبر بودي،جانشيني بر حق،در اين امر به رغم خواهش منافقان و خشم كافران،و كينه فاسقان،و تو را كشمكشي نبود،به كار حكومت قيام كردي،هنگامي‌كه آنها كاهلي كردند و نطق كردي،زماني كه آنان از سخن گفتن دم زدند،به نور خدا پيش رفتي،آن زمان كه آنها توقّف كردند،پس هركه تو را پيروي كرد راه يافت،تو اول آنان بودي در سخن گفتن،و سخت‌ترينشان در دفاع،و درست‌ترينشان در گفتار،و استوارترينشان در رأي،و شجاع‌ترينشان در قلب، و زيادترينشان در يقين،و نيكوترينشان در عمل،
و آگاه‌ترينشان به امور،براي اهل ايمان پدري مهربان بودي، زماني‌كه تدبير امورشان به دست تو افتاد پس تو به دوش كشيدي،آنچه آنان از آن ناتوان شدند،و حفظ كردي آنچه را آنها ضايع نمودند،و رعايت كردي آنچه را آنها فرو گذاردند،و دامن همّت به كمر زدي زماني كه ترسيدند،و برتر شدي وقتي آزمند شدند،و صبر كردي آنگاه كه صبر نكردند،بر كافران عذابي ريزان بودي و شديد،و خشمگين،و براي مومنان باران رحمت و نعمت فراوان و دانش بي‌پايان بودي،دليلت كند نشد،دلت منحرف نگشت،بصيرتت به ناتواني ننشست،وجودت نترسيد،مانند كوه بودي كه تندبادها حركتش ندهد،و شكننده‌ها از جا برش ندارد،آنچنان بودي كه رسول خدا(درود خدا بر او و خاندانش باد)فرمود: قوي در بدن،فروتن پيش خود،عظيم نزد خدا،بزرگ در زمين، با عظمت در آسمان،
براي احدي درباره تو جاي طعنه‌زدن نبود،و براي گوينده‌اي در حقت زمينه عيب‌جويي وجود نداشت،و براي خلق نسبت به تو براي خواسته‌هاي باطلشان جاي طمعي،و نه كسي را پيش تو توّقع نرمشي،ناتوان و خوار نزد تو،نيرومند و عزيز به حساب مي‌آيد، تا حقّش را به نفع او بگيري،و نيرومند و عزيز پيش تو،ناتوان و خوار شمرده مي‌شد تا حق را از چنگ او درآوري نزديك و دور نزد تو در اين زمينه برابرند،كار تو حق و درستي و خوشرفتاري است،و گفته‌ات حكم و حتم،و دستورت بردباري و تصميم،و رأيت دانش و تدبير،دين به تو اعتدال يافت،و سختي به تو آسان شد،و آتشها به وسيله تو خاموش گشت،و ايمان به جناب تو نيرومندي يافت،و اسلام به تو پايدار شد،و مصيبتت مردم را درهم شكست،پس ما از آن خداييم و به سوي او باز مي‌گرديم،خدا لعنت كند كس كه تو را كشت،
و آن‌كه با تو مخالفت ورزيد،و آن‌كه به تو دروغ بست،و آن‌كه بر تو ستم روا داشت، و حقّت را غصب كرد،و خدا لعنت كند كسي را كه اين خبر به او رسيد و به آن خشنود شد،ما با توجّه به خدا از ايشان بيزاريم،خدا لعنت كند ملّتي را كه با تو مخالفت ورزيدند،و ولايتت را انكار نمودند،و بر عليه تو به هم كمك رساندند و تو را كشتند،و از تو منحرف شده، و از ياري‌ات دريغ كردند،خدا را سپاس كه آتش را جايگاه آنان قرار داد،و چه جايگاهي است براي واردشدگان، برايت شهادت مي‌دهم اي وليّ خدا،و وليّ رسولش(درود خدا بر او و خاندانش باد)به رساندن پيام حق، و اداي وظيفه،و شهادت مي‌دهم كه تو حبيب و درگاه و همراه خدايي،و سويه‌اي هستي كه از آن به جانب خدا مي‌آيند،و تويي راه خدا،و تويي بنده خدا،و برادر رسول خدا(درود خدا بر او و خاندانش باد) به نزدت آمده‌ام،يارت كننده به خاطر بزرگ بودن حال و منزلتت نزد خدا،و رسولش،و به زيارتت به سوي خدا تقرّب مي‌جويم مشتاق به سوي توام،در شفاعت،
به شفاعتت رهايي خويش را مي‌طلبم،از آتش به تو پناهنده‌ام از گناهانم كه بر پشت خود بار كرده‌ام گريزانم،هراسان به سوي توام،درحالي‌كه اميد به رحمت پروردگار دارم،به سوي تو آمده‌ام،تو را به جانب خدا به شفاعت مي‌گيرم اي مولايم.تقرّب مي‌جويم به وسيله تو به خدا،تا به عنايت تو حاجاتم برآورده شود،اي امير مؤمنان مرا به درگاه خدا شفاعت كن،من بنده خدا،و دوست و زائر تو هستم،براي تو نزد خدا مقام معلوم و منزلت و مقام بزرگ و شفاعت پذيرفته است.خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و درود فرست بر بنده و امين وفادارت،و دست‌آويز محكم و دوست برترت،و كلمه نيكوتر و حجّت بر بندگانت و صدّيق اكبر و سرور جانشينان و پايه اوليا و تكيه‌گاه برگزيدگان،امير مومنان در پيش پرهيزگاران،و مقتداي صدّيقان،و پيشواي شايستگان،
آن معصوم از لغزشها،و بريده از نقايص،و پيراسته از عيب،و پاك از شك،برادر پيامبرت،و جانشين رسولت،و خوابيده بر بسترش،و كمك‌دهنده به پيامبر با جانش،و برطرف كننده اندوه از چهره‌اش،آن‌كه او را قرار دادي شميشيري براي نبوّتش و معجزه‌اي براي رسالتش و دلالتي روشن براي حجّتش،و حمل‌كننده پرچمش،و نگهدارنده جانش،و راهنمايي امّتش،و قدت براي نبردش،و تاجي بر سرش و درگاهي براي ياري‌اش و كليدي براي پيروزي‌اش،تا سپاهيان شرك را با ياري‌ات شكست داد،و اردوهاي كفر را به دستورت نابود ساخت و جانش را در راه خشنودي تو و رسولت بخشيد، و آن را وقف بر اطاعت او،و سپري در برابر گرفتاريهاي پيامبر قرار داد،تا جان پيامبر(درود خدا بر او و خاندانش باد)در ميان مشت او برآمد،و از خنكي آن را در ربود،
و بر چهره خود كشيد،و فرشتگان او را بر غسل و تجهيز رسول خدا كمك كردند،آن حضرت بر پيامبر نماز خواند،و جنازه‌اش را در خاك گذاشت،و قرض او را ادا كرد،و به وعده‌اش وفا نمود،و ملازم پيمانش شد،و پا جاي پايش نهاد،و وصيّتش را حفظ كرد،و زماني كه ياوراني براي خود يافت،خود به كارهاي سنگين خلافت قيام كرد،درحالي‌كه با قدرت تمام بارهاي گران امامت را به دوش كشيد،پس پرچم هدايت را در ميان بندگانت برافراشت،و جامه امنيّت را در كشورهايت گشود،و عدالت را در ميان مخلوقاتت گستراند،در بين مردم به قرآنت حكومت كرد،و مقررّاتت را بر پا نمود،و انكار را مقهور و خوار كرد،كجي را راست نمود،و فتنه را آرام ساخت،و سستي را به نابودي كشيد،و شكاف اجتماعي را بست،و پيمان‌شكنان و ستمكاران و خارج‌شدگان از دين را كشت،و همواره زندگي كرد بر راه و روش رسول خدا(درود خدا ب راو و خاندانش باد)
و طريق او،و نرمي خوي او،و زيبايي روش او،درحالي‌كه به روشش اقتدا كرد،و به عزّتش آويخت،و عهده‌دار طريق او شد،و نمونه‌هاي عالي كارهاي حضرتش را نصب العين خود قرار داد.بندگانت را به آن كارها وادار مي‌كرد،و به آن امور دعوت مي‌نمود،تا وقتي كه محاسنش به خون سرش رنگين شد.خدايا همچنانكه او در طاعت تو شك را بر يقين ترجيح نداد،و به اندازه چشم برهم‌زدني بر تو شرك نياورد،بر او درود فرست درودي پاكيزه،روينده كه به وسيله آن در بهشت به درجه نبوت برسد،و از جانب ما به او درود و سلام برسان،و عنايت كن به ما از جانبت خود،در دوستي‌اش فضل و احسان و مغفرت و خشنودي را،كه تو دارنده فضل تنومندي،به مهرباني‌ات اي مهربان‌ترين مهربانان.
سپس ضريح را ببوس،و طرف راست صورت خود را بر آن بگذار و پس از آن‌جانب چپ را،آنگاه به سوي قبله برگرد، و نماز زيارت بجاي آر،و پس از نماز هرچه خواهي دعا كن،و بعد از گفتن تسبيح حضرت فاطمه زهرا عليها السلام بگو:
خدايا تو بر زبان پيامبر و رسولت محمّد(درود تو بر او و خاندانش)به من بشارت دادي و فرمودي: «و بشارت ده كساني را كه ايمان آوردند،كه براي آنان است نزد پروردگارشان قدم راستي.خداي من به همه پيامبران و رسولانت (درود تو بر ايشان)مؤمنم،پس از معرفت به آنان در موقعيتي قرارم مده كه در بر مردم رسوايم سازي،بلكه مرا با آنان قرار ده،و با تصديق به آنان بميران.خدايا تو آنان را مخصوص به كرامتت گرداندي،و مرا به پيروي از ايشان فرمان دادي.خدايا من بنده و زائر توام،و به تو تقرّب مي‌جويم با زيارت برادر رسولت،و بر هر آمده‌اي و زيارت شده‌اي،براي كسي‌كه به نزد او آمده و زيارت كرده حقيّ است،و تو بهترين ديدار شده،و بزرگوارترين زيارت شده‌اي،پس از تو درخواست مي‌كنم اي خدا،اي مهربان،اي بخشنده،اي جواد،اي بزرگوار،اي يكتا، اي بي‌نياز،اي كسي‌كه نزاده و زائيده نشده،واحدي همتايش نبوده،و همسر و فرزندي برنگرفته،اينكه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستي،
و قرار دهي تحفه‌ات را برايم در زيارتم نسبت به رسولت رهايي از آتش دوزخ، و قرارم دهي از آنان‌كه به سوي خيرات مي‌شتابند،و تو را با اميد و بيم مي‌خوانند،و از خشوع‌كنندگان براي خود مقرّرم داري.خدايا بر من منّت نهادي به زيارت مولايم علي بن ابيطالب و به ولايت و معرفتش،پس قرارم ده از كساني‌كه او را ياري مي‌كنند،و از او ياري مي‌ستانند،و بر من منّت بنه به ياري‌ات براي دين.خدايا مرا از شيعيانش قرار ده و بر دينش بميران.خدايا براي من واجب گردان،از رحمت و خشنودي و مغفرت و احسان و روزي وسيع حلال پاكيزه،آنچنان‌كه تو شايسته آني،اي مهربان‌ترين مهربانان،و سپاس خداي را پروردگار جهانيان.

زيارت حضرت در روز مولود پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله

متن عربي

دوّمين زيارت از زيارت مخصوصه حضرت امير مؤمنان عليه السّلام زيارت روز ولادت رسول خدا صلي اللّه عليه و آله است.شيخ مفيد و شهيد و سيّد ابن طاووس رحمه اللّه روايت كرده‌اند كه حضرت صادق عليه السّلام امير مؤمنان عليه السّلام را در هفدهم ربيع الاول زيارت كرد به اين زيارت،و آن را به ثقه جليل القدر محمّد بن مسلم ثقفي رضي اللّه عنه تعليم داد،و به او فرمود: چون به مشهد امير مؤمنان عليه السّلام بيايي،غسل زيارت كن،و پاكيزه‌ترين جامه‌هاي خود را بپوش،و خويش را به بوي خوش معطّر كن،و به آرامي و وقار برو،چون به «باب السّلام» يعني درگاه حرم مطهّر رسيدي،رو به قبله بايست و سي مرتبه اللّه اكبر بگو و پس از آن بخوان:
السَّلامُ عَلَي رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَي خِيَرَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَي الْبَشِيرِ النَّذِيرِ السِّرَاجِ الْمُنِيرِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَي الطُّهْرِ الطَّاهِرِ السَّلامُ عَلَي الْعَلَمِ الزَّاهِرِ السَّلامُ عَلَي الْمَنْصُورِ الْمُؤَيَّدِ السَّلامُ عَلَي أَبِي الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَي أَنْبِيَاءِ اللَّهِ الْمُرْسَلِينَ وَ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ السَّلامُ عَلَي مَلائِكَةِ اللَّهِ الْحَافِّينَ بِهَذَا الْحَرَمِ وَ بِهَذَا الضَّرِيحِ اللائِذِينَ بِهِ.
سپس به نزدك قبر برو و بگو:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَصِيَّ الْأَوْصِيَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عِمَادَ الْأَتْقِيَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ الْأَوْلِيَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الشُّهَدَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا آيَةَ اللَّهِ الْعُظْمَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَامِسَ أَهْلِ الْعَبَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ الْأَتْقِيَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عِصْمَةَ الْأَوْلِيَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا زَيْنَ الْمُوَحِّدِينَ النُّجَبَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَالِصَ الْأَخِلاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَالِدَ الْأَئِمَّةِ الْأُمَنَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ وَ حَامِلَ اللِّوَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَسِيمَ الْجَنَّةِ وَ لَظَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ شُرِّفَتْ بِهِ مَكَّةُ وَ مِنًي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بَحْرَ الْعُلُومِ وَ كَنَفَ [كَهْفَ] الْفُقَرَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ وُلِدَ فِي الْكَعْبَةِ وَ زُوِّجَ فِي السَّمَاءِ بِسَيِّدَةِ النِّسَاءِ،
وَ كَانَ شُهُودُهَا الْمَلائِكَةَ الْأَصْفِيَاءَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مِصْبَاحَ الضِّيَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ خَصَّهُ النَّبِيُّ بِجَزِيلِ الْحِبَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ بَاتَ عَلَي فِرَاشِ خَاتَمِ الْأَنْبِيَاءِ وَ وَقَاهُ بِنَفْسِهِ شَرَّ الْأَعْدَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ رُدَّتْ لَهُ الشَّمْسُ فَسَامَي شَمْعُونَ الصَّفَا السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ أَنْجَي اللَّهُ سَفِينَةَ نُوحٍ بِاسْمِهِ وَ اسْمِ أَخِيهِ حَيْثُ الْتَطَمَ الْمَاءُ حَوْلَهَا وَ طَمَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ تَابَ اللَّهُ بِهِ وَ بِأَخِيهِ عَلَي آدَمَ إِذْ غَوَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فُلْكَ النَّجَاةِ الَّذِي مَنْ رَكِبَهُ نَجَا وَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهُ هَوَي السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ خَاطَبَ الثُّعْبَانَ وَ ذِئْبَ الْفَلا السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ،
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ عَلَي مَنْ كَفَرَ وَ أَنَابَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمَامَ ذَوِي الْأَلْبَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَعْدِنَ الْحِكْمَةِ وَ فَصْلَ الْخِطَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مِيزَانَ يَوْمِ الْحِسَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فَاصِلَ الْحُكْمِ النَّاطِقَ بِالصَّوَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُتَصَدِّقُ بِالْخَاتَمِ فِي الْمِحْرَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ كَفَي اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ بِهِ يَوْمَ الْأَحْزَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ الْوَحْدَانِيَّةَ وَ أَنَابَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَاتِلَ خَيْبَرَ وَ قَالِعَ الْبَابِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ دَعَاهُ خَيْرُ الْأَنَامِ لِلْمَبِيتِ عَلَي فِرَاشِهِ فَأَسْلَمَ نَفْسَهُ لِلْمَنِيَّةِ وَ أَجَابَ،
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ لَهُ طُوبَي وَ حُسْنُ مَآبٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ عِصْمَةِ الدِّينِ وَ يَا سَيِّدَ السَّادَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمُعْجِزَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ نَزَلَتْ فِي فَضْلِهِ سُورَةُ الْعَادِيَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ كُتِبَ اسْمُهُ فِي السَّمَاءِ عَلَي السُّرَادِقَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُظْهِرَ الْعَجَائِبِ وَ الْآيَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْغَزَوَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُخْبِرا بِمَا غَبَرَ وَ بِمَا هُوَ آتٍ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُخَاطِبَ ذِئْبِ الْفَلَوَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَاتِمَ الْحَصَي وَ مُبَيِّنَ الْمُشْكِلاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ عَجِبَتْ مِنْ حَمَلاتِهِ فِي الْوَغَي مَلائِكَةُ السَّمَاوَاتِ،
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ نَاجَي الرَّسُولَ فَقَدَّمَ بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاهُ الصَّدَقَاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَالِدَ الْأَئِمَّةِ الْبَرَرَةِ السَّادَاتِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا تَالِيَ الْمَبْعُوثِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِلْمِ خَيْرِ مَوْرُوثٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ [الْمُؤْمِنِينَ] السَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمَامَ الْمُتَّقِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا غِيَاثَ الْمَكْرُوبِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عِصْمَةَ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُظْهِرَ الْبَرَاهِينِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا طه وَ يس السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبْلَ اللَّهِ الْمَتِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ تَصَدَّقَ فِي صَلاتِهِ بِخَاتَمِهِ عَلَي الْمِسْكِينِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَالِعَ الصَّخْرَةِ عَنْ فَمِ الْقَلِيبِ وَ مُظْهِرَ الْمَاءِ الْمَعِينِ،
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْنَ اللَّهِ النَّاظِرَةَ وَ يَدَهُ الْبَاسِطَةَ وَ لِسَانَهُ الْمُعَبِّرَ عَنْهُ فِي بَرِيَّتِهِ أَجْمَعِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِلْمِ النَّبِيِّينَ وَ مُسْتَوْدَعَ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ صَاحِبَ لِوَاءِ الْحَمْدِ وَ سَاقِيَ أَوْلِيَائِهِ مِنْ حَوْضِ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا يَعْسُوبَ الدِّينِ وَ قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ وَالِدَ الْأَئِمَّةِ الْمَرْضِيِّينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَي اسْمِ اللَّهِ الرَّضِيِّ وَ وَجْهِهِ الْمُضِي‌ءِ وَ جَنْبِهِ الْقَوِيِّ وَ صِرَاطِهِ السَّوِيِّ السَّلامُ عَلَي الْإِمَامِ التَّقِيِّ الْمُخْلِصِ الصَّفِيِّ السَّلامُ عَلَي الْكَوْكَبِ الدُّرِّيِّ السَّلامُ عَلَي الْإِمَامِ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيٍّ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَي أَئِمَّةِ الْهُدَي وَ مَصَابِيحِ الدُّجَي وَ أَعْلامِ التُّقَي وَ مَنَارِ الْهُدَي وَ ذَوِي النُّهَي وَ كَهْفِ الْوَرَي وَ الْعُرْوَةِ الْوُثْقَي وَ الْحُجَّةِ عَلَي أَهْلِ الدُّنْيَا وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَي نُورِ الْأَنْوَارِ،
وَ حُجَّةِ الْجَبَّارِ وَ وَالِدِ الْأَئِمَّةِ الْأَطْهَارِ وَ قَسِيمِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ الْمُخْبِرِ عَنِ الْآثَارِ الْمُدَمِّرِ عَلَي الْكُفَّارِ مُسْتَنْقِذِ الشِّيعَةِ الْمُخْلِصِينَ مِنْ عَظِيمِ الْأَوْزَارِ السَّلامُ عَلَي الْمَخْصُوصِ بِالطَّاهِرَةِ التَّقِيَّةِ ابْنَةِ الْمُخْتَارِ الْمَوْلُودِ فِي الْبَيْتِ ذِي الْأَسْتَارِ الْمُزَوَّجِ فِي السَّمَاءِ بِالْبَرَّةِ الطَّاهِرَةِ الرَّضِيَّةِ الْمَرْضِيَّةِ وَالِدَةِ الْأَئِمَّةِ الْأَطْهَارِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَي النَّبَإِ الْعَظِيمِ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ وَ عَلَيْهِ يُعْرَضُونَ وَ عَنْهُ يُسْأَلُونَ السَّلامُ عَلَي نُورِ اللَّهِ الْأَنْوَرِ وَ ضِيَائِهِ الْأَزْهَرِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ وَ حُجَّتَهُ وَ خَالِصَةَ اللَّهِ وَ خَاصَّتَهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ [وَ حُجَّتَهُ] لَقَدْ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ،
وَ اتَّبَعْتَ مِنْهَاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ حَلَّلْتَ حَلالَ اللَّهِ وَ حَرَّمْتَ حَرَامَ اللَّهِ وَ شَرَعْتَ أَحْكَامَهُ وَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرا نَاصِحا مُجْتَهِدا مُحْتَسِبا عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمَ الْأَجْرِ حَتَّي أَتَاكَ الْيَقِينُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ دَفَعَكَ عَنْ حَقِّكَ وَ أَزَالَكَ عَنْ مَقَامِكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ بَلَغَهُ ذَلِكَ فَرَضِيَ بِهِ أُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ أَنِّي وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاكَ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
سپس خود را به قبر بچسبان،و آن را ببوس و بگو:
أَشْهَدُ أَنَّكَ تَسْمَعُ كَلامِي وَ تَشْهَدُ مَقَامِي وَ أَشْهَدُ لَكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ بِالْبَلاغِ وَ الْأَدَاءِ يَا مَوْلايَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ يَا أَمِينَ اللَّهِ يَا وَلِيَّ اللَّهِ إِنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ذُنُوبا قَدْ أَثْقَلَتْ ظَهْرِي وَ مَنَعَتْنِي مِنَ الرُّقَادِ وَ ذِكْرُهَا يُقَلْقِلُ أَحْشَائِي وَ قَدْ هَرَبْتُ إِلَي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِلَيْكَ فَبِحَقِّ مَنِ ائْتَمَنَكَ عَلَي سِرِّهِ وَ اسْتَرْعَاكَ أَمْرَ خَلْقِهِ وَ قَرَنَ طَاعَتَكَ بِطَاعَتِهِ وَ مُوَالاتَكَ بِمُوَالاتِهِ كُنْ لِي إِلَي اللَّهِ شَفِيعا وَ مِنَ النَّارِ مُجِيرا وَ عَلَي الدَّهْرِ ظَهِيرا.
باز خود را به قبر بچسبان و آن را ببوس و بگو:
يَا وَلِيَّ اللَّهِ يَا حُجَّةَ اللَّهِ يَا بَابَ حِطَّةِ اللَّهِ وَلِيُّكَ وَ زَائِرُكَ وَ اللائِذُ بِقَبْرِكَ وَ النَّازِلُ بِفِنَائِكَ وَ الْمُنِيخُ رَحْلَهُ فِي جِوَارِكَ يَسْأَلُكَ أَنْ تَشْفَعَ لَهُ إِلَي اللَّهِ فِي قَضَاءِ حَاجَتِهِ وَ نُجْحِ طَلِبَتِهِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللَّهِ الْجَاهَ الْعَظِيمَ وَ الشَّفَاعَةَ الْمَقْبُولَةَ فَاجْعَلْنِي يَا مَوْلايَ مِنْ هَمِّكَ وَ أَدْخِلْنِي فِي حِزْبِكَ وَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَي ضَجِيعَيْكَ آدَمَ وَ نُوحٍ وَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَي وَلَدَيْكَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلَي الْأَئِمَّةِ الطَّاهِرِينَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
سپس شش ركعت نماز زيارت بجاي آر،دو ركعت براي امير مؤمنان عليه السّلام و دو ركعت براي جناب آدم عليه السّلام و دو ركعت براي حضرت نوح عليه السّلام و خدا را بسيار بخوان كه به اجابت خواهد رسيد ان شاء اللّه تعالي.مؤلّف گويد: صاحب كتاب «مزار كبير» گفته: اين زيارت را بايد در هفدهم ربيع الاوّل هنگام طلوع آفتاب خواند و علاّمه مجلسي قدس سره فرموده: اين زيارت در ميان زيارات بهترين زيارت است و به سندهاي معتبر در كتب معتبره مذكور است و ظاهر بعضي از روايات است كه اختصاصي به اين روز ندارد،هروقت كه اين زيارت را بخوانند خوب است.

ترجمه فارسي

دوّمين زيارت از زيارت مخصوصه حضرت امير مؤمنان عليه السّلام زيارت روز ولادت رسول خدا صلي اللّه عليه و آله است.شيخ مفيد و شهيد و سيّد ابن طاووس رحمه اللّه روايت كرده‌اند كه حضرت صادق عليه السّلام امير مؤمنان عليه السّلام را در هفدهم ربيع الاول زيارت كرد به اين زيارت،و آن را به ثقه جليل القدر محمّد بن مسلم ثقفي رضي اللّه عنه تعليم داد،و به او فرمود: چون به مشهد امير مؤمنان عليه السّلام بيايي،غسل زيارت كن،و پاكيزه‌ترين جامه‌هاي خود را بپوش،و خويش را به بوي خوش معطّر كن،و به آرامي و وقار برو،چون به «باب السّلام» يعني درگاه حرم مطهّر رسيدي،رو به قبله بايست و سي مرتبه اللّه اكبر بگو و پس از آن بخوان:
دوّمين زيارت از زيارت مخصوصه حضرت امير مؤمنان عليه السّلام زيارت روز ولادت رسول خدا صلي اللّه عليه و آله است.شيخ مفيد و شهيد و سيّد ابن طاووس رحمه اللّه روايت كرده‌اند كه حضرت صادق عليه السّلام امير مؤمنان عليه السّلام را در هفدهم ربيع الاول زيارت كرد به اين زيارت،و آن را به ثقه جليل القدر محمّد بن مسلم ثقفي رضي اللّه عنه تعليم داد،و به او فرمود: چون به مشهد امير مؤمنان عليه السّلام بيايي،غسل زيارت كن،و پاكيزه‌ترين جامه‌هاي خود را بپوش،و خويش را به بوي خوش معطّر كن،و به آرامي و وقار برو،چون به «باب السّلام» يعني درگاه حرم مطهّر رسيدي،رو به قبله بايست و سي مرتبه اللّه اكبر بگو و پس از آن بخوان
سلام بر رسول خدا،سلام بر برگزيده خدا،سلام بر مژده‌دهنده بيم‌ده و چراغ نوربخش،و رحمت و بركات خدا،سلام بر پاك و پاكيزه،سلام بر پرچم درخشان، سلام بر ياري‌شده تأييد گشته،سلام بر ابو القاسم محمّد،و رحمت و بركات خدا سلام بر پيامبران مرسل خدا،و بندگان شايسته حق،سلام بر فرشتگان خدا،كه مقيم اطراف اين حرم و اين ضريح و پناهندگان به آنانند.
سلام بر تو اي جانشين جانشينان،سلام بر تو اي تكيه‌گاه اهل تقوا،سلام بر تو اي سرپرست اوليا،سلام بر تو اي آقاي شهيدان،سلام بر تو اي نشانه بزرگ خدا،سلام بر تو اي پنجمين اهل عبا،سلام بر تو اي پيشواي سپيدرويان با تقوا،سلام بر تو اي پناه اوليا،سلام بر تو اي زينت يكتاپرستان برگزيده، سلام بر تو اي خالص دوستان،سلام بر تو اي پدر امامان امين،سلام بر تو اي صاحب حوض،و حمل‌كننده پرچم،سلام بر تو اي بخش‌كننده بهشت و دوزخ، سلام بر تو اي كه مكّه و مني به او شرافت يافت،سلام بر تو اي درياي دانشها،و پناه تهيدستان،سلام بر تو اي كه در كعبه به دنيا آمد،و در آسمان با سروز زنان ازدواج داده شد
و گواهانش فرشتگان برگزيده بودند،سلام بر تو اي چراغ روشن،سلام بر تو اي كه پيامبر به عطاي بزرگ اختصاصش داد،سلام بر تو اي كه بر بستر خاتم پيامبران خوابيد،و او را با جانش از گزند دشمنان حفظ كرد،سلام بر تو اي كه خورشيد برايش بازگشت،و همطراز شمعون صفا شد،سلام بر تو اي كه خدا كشتي نوح را به اسم او و برادرش نجات داد،آنجا كه آب در پيرامونش به خروش آمد و لبريز شد،سلام بر تو اي كه خدا به وسيله او و برادرش توبه آدم را پذيرفت،زماني كه به بيراهه شد،سلام بر تو اي كشتي نجاتي كه هركس متمسّك به آن شد نجات يافت،و هر كه از آن پس ماند سرنگون گشت،سلام بر تو اي كه با اژدها و گرگ بيابان سخن گفت،سلام و رحمت و بركات خدا بر تو اي امير مؤمنان،
سلام بر تو اي حجّت خدا بر كسي‌كه كافر شد،بازگشت،سلام بر تو اي پيشواي صاحبان خرد،سلام بر تو اي معدن حكمت و جداكننده بين حق و باطل،سلام بر تو اي كه علم كتاب نزد اوست،سلام بر تو اي ميزان روز حساب،سلام بر تو اي فيصله‌بخش حكم،و گوياي به درستي سلام بر تو اي صدقه‌دهنده انگشتر در محراب،سلام بر تو اي خدا در احزاب به وسيله تو جنگ را از اهل ايمان كفايت كرد،سلام بر تو،اي كه يگانگي را براي خدا خالص نمود و بازگشت،سلام بر تو اي قاتل خيبر و كننده در،سلام بر تو اي كه فرا خواند او را بهترين همه خلق،براي خوابيدن در بسترش،و او جان خود را تسليم مرگ كرد و دعوت پيامبر را به جان خريد،
سلام بر تو اي كه طوبي و سرانجام نيكو براي اوست،و رحمت و بركات خدا بر او باد،سلام بر تو اي وليّ زمام دين، و اي آقاي آقايان،سلام بر تو اي صاحب معجزات،سلام بر تو اي كه در برتري‌اش سوره عاديات نازل شد،سلام بر تو اي كه نامش در آسمان بر سراپرده‌ها نوشته شده،سلام بر تو اي آشكاركننده معجزات و نشانه‌ها،سلام بر تو اي فرمانده جنگها،سلام بر تو اي خبردهنده از آنچه گذشته و از آنچه مي‌آيد،سلام بر تو اي خطاب كننده گرگ بيابانها،سلام بر تو اي مهرزننده به سنگ‌ريزه،و بيان كننده مسائل مشكل،سلام بر تو اي كه فرشتگان آسمانها از حملاتش در جنگ تعجّب كردند،
سپس به نزديك قبر برو و بگو:
سلام بر تو اي كه با پيامبر رازگويي نهان داشت و پيشاپيش رازگويي صدقه‌ها در راه خدا داد،سلام بر تو اي پدر امامان نيكوكار و سروران،و رحمت و بركات خدا بر او باد،سلام بر تو اي دنباله‌رو پيامبر،سلام بر تو اي وارث دانش بهترين ميراث‌گذار،و رحمت و بركات خدا بر او باد،سلام بر تو اي سرور جانشينان،سلام بر تو اي پيشواي پرهيزگاران،سلام بر تو اي فريادرس حادثه‌ديدگان، سلام بر تو اي پناه مؤمنان،سلام بر تو اي آشكاركننده دلايل،سلام بر تو اي طه و يس،سلام برت و اي ريسمان محكم خدا،سلام بر تو اي كه انگشتر را در نماز به مسكين صدقه داد،سلام بر تو اي بركننده سنگ از دهانه چاه،و ظاهركننده آب گوارا،
سلام بر تو اي ديده نگرنده خدا،و دست گشوده‌اش،و زبان تفسيركننده او در ميان تمام آفريدگان،سلام بر تو اي وارث دانش پيامبران،و خزانه علم گذشتگان و آيندگان،و صاحب پرچم حمد،و ساقي اولياي خدا از حوض خاتم انبيا، سلام بر تو اي رييس دين،و پيشواي سپيدرويان،و پدر امامان پسنديده، و رحمت و بركات خدا بر او باد،سلام بر نام پسنديده خدا،و جمال نوراني‌اش،و طرف نيرومندش،و راه راستش.سلام بر امام پرهيزگار مخلص برگزيده.سلام بر ستاره درخشان،سلام بر امام ابو الحسن عليّ و رحمت و بركات خدا بر او باد.سلام بر امامان هدايت و چراغهاي تاريكيها،و نشانه‌هاي پرهيزگاري،و مشعلهاي هدايت،و صاحبان خرد،و پناهگاه مردم و دستاويز محكم و حجّت بر اهل دنيا،و رحمت و بركات خدا بر آنان،سلام بر نور انوار،
و حجّت جبّار،و پدر امامان پاك،و قسمت‌كننده بهشت و دوزخ،خبردهنده از آثار،فروريزنده مرگ بر كفّار،نجات‌دهنده شيعيان مخلص از بارهاي بزرگ گناهان.سلام بر اختصاص يافته به بانوي پاك پرهيزگار دختر پيامبر مختار،ولادت يافته در كعبه صاحب پرده‌ها تزويج شده در آسمان به بانوي نيكوكار پاك پسنديده مرضيّه مادر امامان پاك،و رحمت و بركات خدا بر او باد.سلام بر خبر بزرگ كه امّت در حقّش اختلاف كردند،و امّت بر آن عرضه شوند، و از آن بازخواست گردند.سلام بر نور انور خدا،و روشنايي روشن‌ترش،و رحمت و بركات خدا بر او باد،سلام بر تو اي وليّ خدا،و حجّت و بنده خالص و خاص حق،من گواهي مي‌دهم كه تو اي وليّ خدا همانا در راه خدا جهاد كردي جهادي شايسته،
و از راه رسول خدا(درود خدا بر او و خاندانش باد)پيروي نمودي،و حلال دانستي حلال خدا را،و حرام دانستي حرام خدا را،و تشريع كرديد احكام الهي را،و بپا داشتي نماز را،و پرداختي زكات را،و به معروف امر كردي و از منكر نهي نمودي،و در راه خدا به جهاد برخاستي با صبر و خيرخواهي و سخت‌كوشي،و حسابگر پاداش بزرگ نزد خدا،تا مرگ فرا رسيد،خدا لعنت كند كسي را كه از حقّت منع كرد،و از مقامت كنار گذاشت،و خدا لعنت كند كسي را كه اين اخبار به او رسيد و به آن خشنود شد.خدا و فرشتگان و پيامبران و رسولانش را شاهد مي‌گيرم،كه من دوستم با كسي‌كه تو را دوست دارد،و دشمنم با آن‌كه تو را دشمن دارد.سلام و رحمت و بركات خدا بر او باد.
سپس خود را به قبر بچسبان،و آن را ببوس و بگو:
شهادت مي‌دهم كه سخنم را مي‌شنوي و جايم را مي‌بيني،و درباره‌ات شهادت مي‌دهم اي وليّ خدا،به رساندن دين به مردم و ادا كردن وظيفه،اي مولاي من.اي حجّت خدا،اي امين خدا،اي وليّ خدا،همانا ميان من و خداي عزّ و جلّ گناهاني است كه پشتم را سنگين كرده،و از خواب آرام مانعم گشته،و ياد آنها اعضاي درونم را مي‌لرزاند،البته من به سوي خداي عزّ و جلّ و به جانب تو گريخته‌ام،به حق كسي‌كه تو را امين بر راز خود نمود،و سرپرستي كار خلقش را به تو وانهاد،و طاعتش را به طاعت تو مقرون كرد،و دوستي‌اش را به دوستي تو پيوند داد،برايم به درگاه خدا شفيع،و از آتش دوزخ پناه،و در روزگار پيشتيبان باش.
باز خود را به قبر بچسبان و آن را ببوس و بگو:
اي وليّ خدا،اي حجّت خدا،اي درگاه مغفرت خدا،دوستت و زائرت،و پناهنده به قبرت،و فرود آمده به درگاهت،و بارانداز در جوارت،از تو درخواست مي‌كند،كه برايش به پيشگاه خدا،در برآمدن حاجتش،و كامياب شدن به خواسته‌اش در دنيا و آخرت شفاعت كني،همانا براي تو نزد خدا منزلتي بزرگ و شفاعت پذيرفته شده است،اي مولاي من مرا از موارد توجّه خود قرار ده،و در حزب خود وارد كن،و سلام بر تو،و بر دو آرميده در كنار تو آدم و نوح،و سلام بر تو و بر دو فرزندت حسن و حسين و بر امامان پاك از نسلت،و رحمت و بركات خدا بر تو باد.
سپس شش ركعت نماز زيارت بجاي آر،دو ركعت براي امير مؤمنان عليه السّلام و دو ركعت براي جناب آدم عليه السّلام و دو ركعت براي حضرت نوح عليه السّلام و خدا را بسيار بخوان كه به اجابت خواهد رسيد ان شاء اللّه تعالي.مؤلّف گويد: صاحب كتاب «مزار كبير» گفته: اين زيارت را بايد در هفدهم ربيع الاوّل هنگام طلوع آفتاب خواند و علاّمه مجلسي قدس سره فرموده: اين زيارت در ميان زيارات بهترين زيارت است و به سندهاي معتبر در كتب معتبره مذكور است و ظاهر بعضي از روايات است كه اختصاصي به اين روز ندارد،هروقت كه اين زيارت را بخوانند خوب است.

زيارت حضرت در روز غدير

متن عربي

اول: زيارت روز غدير.از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده كه به ابن ابي نصر فرمود: هرجا كه باشي،روز غدير كنار قبر امير المؤمنان عليه السّلام حاضر شو،به درستي كه در اين روز حق تعالي،از مرد مؤمن و زن مؤمنه گناه شصت سال را مي‌آمرزد،و از آتش جهنم آزاد مي‌كند و دو برابر آنچه در ماه رمضان و شب قدر و شب فطر آزاد كرده بدان‌كه براي اين روز شريف چند زيارت نقل شده است: اوّل: زيارت «امين اللّه» كه بيان آن در زيارت دوّم مطلقه گذشت.دوم: زيارتي است كه به سندهاي معتبر از حضرت هادي عليه السّلام نقل شده است،كه با آن زيارت حضرت امير مؤمنان عليه السّلام را در روز غدير در سالي كه معتصم آن حضرت را طلبيده بود زيارت كردند،و كيفيت آن به اين نحو است: چون اراده زيارت نمايي بر بارگاه نوراني بايست.و رخصت بخواه،و شيخ شهيد گفته: غسل مي‌كني،و پاك‌ترين جامه‌هاي خود را مي‌پوشي،و اذن دخول مي‌طلبي و مي‌گويي: اللّهم انّي وقفت علي باب و اين همان اذن دخول اول است كه ما در اول باب نقل كرديم،پس پاي راست را پيش بگذار،و داخل شو به نزديك ضريح مقدّس برو و پشت به قبله در برابر ضريح بايست و بگو:
السَّلامُ عَلَي مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَ صَفْوَةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ أَمِينِ اللَّهِ عَلَي وَحْيِهِ وَ عَزَائِمِ أَمْرِهِ وَ الْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَ الْفَاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ وَ الْمُهَيْمِنِ عَلَي ذَلِكَ كُلِّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ السَّلامُ عَلَي أَنْبِيَاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ وَ وَارِثَ عِلْمِ النَّبِيِّينَ وَ وَلِيَّ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ مَوْلايَ وَ مَوْلَي الْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ يَا أَمِينَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ سَفِيرَهُ فِي خَلْقِهِ وَ حُجَّتَهُ الْبَالِغَةَ عَلَي عِبَادِهِ.
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا دِينَ اللَّهِ الْقَوِيمَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِيمَ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبَأُ الْعَظِيمُ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ وَ عَنْهُ يُسْأَلُونَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آمَنْتَ بِاللَّهِ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ وَ صَدَّقْتَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ مُكَذِّبُونَ وَ جَاهَدْتَ [فِي اللَّهِ] وَ هُمْ مُحْجِمُونَ [مُجْمِحُونَ] وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا لَهُ الدِّينَ صَابِرا مُحْتَسِبا حَتَّي أَتَاكَ الْيَقِينُ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَي الظَّالِمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْمُسْلِمِينَ وَ يَعْسُوبَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِمَامَ الْمُتَّقِينَ وَ قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ أَخُو رَسُولِ اللَّهِ وَ وَصِيُّهُ وَ وَارِثُ عِلْمِهِ وَ أَمِينُهُ عَلَي شَرْعِهِ وَ خَلِيفَتُهُ فِي أُمَّتِهِ،
وَ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ صَدَّقَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَي نَبِيِّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنِ اللَّهِ مَا أَنْزَلَهُ فِيكَ فَصَدَعَ بِأَمْرِهِ وَ أَوْجَبَ عَلَي أُمَّتِهِ فَرْضَ طَاعَتِكَ وَ وِلايَتِكَ وَ عَقَدَ عَلَيْهِمُ الْبَيْعَةَ لَكَ وَ جَعَلَكَ أَوْلَي بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ كَذَلِكَ ثُمَّ أَشْهَدَ اللَّهَ تَعَالَي عَلَيْهِمْ فَقَالَ أَ لَسْتُ قَدْ بَلَّغْتُ فَقَالُوا اللَّهُمَّ بَلَي فَقَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ وَ كَفَي بِكَ شَهِيدا وَ حَاكِما بَيْنَ الْعِبَادِ فَلَعَنَ اللَّهُ جَاحِدَ وِلايَتِكَ بَعْدَ الْإِقْرَارِ وَ نَاكِثَ عَهْدِكَ بَعْدَ الْمِيثَاقِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ تَعَالَي وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَي مُوفٍ لَكَ بِعَهْدِهِ وَ مَنْ أَوْفَي بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهِ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرا عَظِيما وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ الْحَقُّ الَّذِي نَطَقَ بِوِلايَتِكَ التَّنْزِيلُ وَ أَخَذَ لَكَ الْعَهْدَ عَلَي الْأُمَّةِ بِذَلِكَ الرَّسُولُ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وَ عَمَّكَ وَ أَخَاكَ الَّذِينَ تَاجَرْتُمُ اللَّهَ بِنُفُوسِكُمْ،
فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِيكُمْ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْدا عَلَيْهِ حَقّا فِي التَّوْرَيةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفَي بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ أَشْهَدُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّ الشَّاكَّ فِيكَ مَا آمَنَ بِالرَّسُولِ الْأَمِينِ وَ أَنَّ الْعَادِلَ بِكَ غَيْرَكَ عَانِدٌ [عَادِلٌ] عَنِ الدِّينِ الْقَوِيمِ الَّذِي ارْتَضَاهُ لَنَا رَبُّ الْعَالَمِينَ وَ أَكْمَلَهُ بِوِلايَتِكَ يَوْمَ الْغَدِيرِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْمَعْنِيُّ بِقَوْلِ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ وَ أَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيما فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ضَلَّ وَ اللَّهِ وَ أَضَلَّ مَنِ اتَّبَعَ سِوَاكَ وَ عَنَدَ عَنِ الْحَقِّ مَنْ عَادَاكَ.
اللَّهُمَّ سَمِعْنَا لِأَمْرِكَ وَ أَطَعْنَا وَ اتَّبَعْنَا صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ فَاهْدِنَا رَبَّنَا وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا إِلَي طَاعَتِكَ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرِينَ لِأَنْعُمِكَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَزَلْ لِلْهَوَي مُخَالِفا وَ لِلتُّقَي مُحَالِفا وَ عَلَي كَظْمِ الْغَيْظِ قَادِرا وَ عَنِ النَّاسِ عَافِيا غَافِرا وَ إِذَا عُصِيَ اللَّهُ سَاخِطا وَ إِذَا أُطِيعَ اللَّهُ رَاضِيا وَ بِمَا عَهِدَ إِلَيْكَ عَامِلا رَاعِيا لِمَا اسْتُحْفِظْتَ حَافِظا لِمَا اسْتُودِعْتَ مُبَلِّغا مَا حُمِّلْتَ مُنْتَظِرا مَا وُعِدْتَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مَا اتَّقَيْتَ ضَارِعا وَ لا أَمْسَكْتَ عَنْ حَقِّكَ جَازِعا وَ لا أَحْجَمْتَ عَنْ مُجَاهَدَةِ غَاصِبِيكَ [عَاصِيكَ] نَاكِلا وَ لا أَظْهَرْتَ الرِّضَي بِخِلافِ مَا يُرْضِي اللَّهَ مُدَاهِنا وَ لا وَهَنْتَ لِمَا أَصَابَكَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ،
وَ لا ضَعُفْتَ وَ لا اسْتَكَنْتَ عَنْ طَلَبِ حَقِّكَ مُرَاقِبا مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ تَكُونَ كَذَلِكَ بَلْ إِذْ ظُلِمْتَ احْتَسَبْتَ رَبَّكَ وَ فَوَّضْتَ إِلَيْهِ أَمْرَكَ وَ ذَكَّرْتَهُمْ فَمَا ادَّكَرُوا وَ وَعَظْتَهُمْ فَمَا اتَّعَظُوا وَ خَوَّفْتَهُمُ اللَّهَ فَمَا تَخَوَّفُوا وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ حَتَّي دَعَاكَ اللَّهُ إِلَي جِوَارِهِ وَ قَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيَارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَكَ الْحُجَّةَ بِقَتْلِهِمْ إِيَّاكَ لِتَكُونَ الْحُجَّةُ لَكَ عَلَيْهِمْ مَعَ مَا لَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَي جَمِيعِ خَلْقِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا وَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ صَابِرا وَ جُدْتَ بِنَفْسِكَ مُحْتَسِبا وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَّةَ نَبِيِّهِ وَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ مَا اسْتَطَعْتَ مُبْتَغِيا مَا عِنْدَ اللَّهِ رَاغِبا فِيمَا وَعَدَ اللَّهُ لا تَحْفِلُ بِالنَّوَائِبِ وَ لا تَهِنُ عِنْدَ الشَّدَائِدِ،
وَ لا تَحْجِمُ عَنْ مُحَارِبٍ أَفِكَ مَنْ نَسَبَ غَيْرَ ذَلِكَ إِلَيْكَ وَ افْتَرَي بَاطِلا عَلَيْكَ وَ أَوْلَي لِمَنْ عَنَدَ عَنْكَ لَقَدْ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ الْجِهَادِ وَ صَبَرْتَ عَلَي الْأَذَي صَبْرَ احْتِسَابٍ وَ أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ صَلَّي لَهُ وَ جَاهَدَ وَ أَبْدَي صَفْحَتَهُ فِي دَارِ الشِّرْكِ وَ الْأَرْضُ مَشْحُونَةٌ ضَلالَةً وَ الشَّيْطَانُ يُعْبَدُ جَهْرَةً وَ أَنْتَ الْقَائِلُ لا تَزِيدُنِي كَثْرَةُ النَّاسِ حَوْلِي عِزَّةً وَ لا تَفَرُّقُهُمْ عَنِّي وَحْشَةً وَ لَوْ أَسْلَمَنِي النَّاسُ جَمِيعا لَمْ أَكُنْ مُتَضَرِّعا اعْتَصَمْتَ بِاللَّهِ فَعَزَزْتَ وَ آثَرْتَ الْآخِرَةَ عَلَي الْأُولَي فَزَهِدْتَ وَ أَيَّدَكَ اللَّهُ وَ هَدَاكَ وَ أَخْلَصَكَ وَ اجْتَبَاكَ فَمَا تَنَاقَضَتْ أَفْعَالُكَ وَ لا اخْتَلَفَتْ أَقْوَالُكَ وَ لا تَقَلَّبَتْ أَحْوَالُكَ وَ لا ادَّعَيْتَ وَ لا افْتَرَيْتَ عَلَي اللَّهِ كَذِبا وَ لا شَرِهْتَ إِلَي الْحُطَامِ وَ لا دَنَّسَكَ الْآثَامُ وَ لَمْ تَزَلْ عَلَي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَ يَقِينٍ مِنْ أَمْرِكَ تَهْدِي إِلَي الْحَقِّ وَ إِلَي صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ أَشْهَدُ شَهَادَةَ حَقٍّ،
وَ أُقْسِمُ بِاللَّهِ قَسَمَ صِدْقٍ أَنَّ مُحَمَّدا وَ آلَهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ سَادَاتُ الْخَلْقِ وَ أَنَّكَ مَوْلايَ وَ مَوْلَي الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنَّكَ عَبْدُ اللَّهِ وَ وَلِيُّهُ وَ أَخُو الرَّسُولِ وَ وَصِيُّهُ وَ وَارِثُهُ وَ أَنَّهُ الْقَائِلُ لَكَ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ مَا آمَنَ بِي مَنْ كَفَرَ بِكَ وَ لا أَقَرَّ بِاللَّهِ مَنْ جَحَدَكَ وَ قَدْ ضَلَّ مَنْ صَدَّ عَنْكَ وَ لَمْ يَهْتَدِ إِلَي اللَّهِ وَ لا إِلَيَّ مَنْ لا يَهْتَدِي بِكَ وَ هُوَ قَوْلُ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صَالِحا ثُمَّ اهْتَدَي إِلَي وِلايَتِكَ مَوْلايَ فَضْلُكَ لا يَخْفَي وَ نُورُكَ لا يُطْفَأُ [لا يُطْفَي] وَ أَنَّ مَنْ جَحَدَكَ الظَّلُومُ الْأَشْقَي مَوْلايَ أَنْتَ الْحُجَّةُ عَلَي الْعِبَادِ وَ الْهَادِي إِلَي الرَّشَادِ وَ الْعُدَّةُ لِلْمَعَادِ مَوْلايَ لَقَدْ رَفَعَ اللَّهُ فِي الْأُولَي مَنْزِلَتَكَ وَ أَعْلَي فِي الْآخِرَةِ دَرَجَتَكَ وَ بَصَّرَكَ مَا عَمِيَ عَلَي مَنْ خَالَفَكَ وَ حَالَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَوَاهِبِ اللَّهِ لَكَ،
فَلَعَنَ اللَّهُ مُسْتَحِلِّي الْحُرْمَةِ مِنْكَ وَ ذَائِدِي الْحَقِّ عَنْكَ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُمُ الْأَخْسَرُونَ الَّذِينَ تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيهَا كَالِحُونَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مَا أَقْدَمْتَ وَ لا أَحْجَمْتَ وَ لا نَطَقْتَ وَ لا أَمْسَكْتَ إِلا بِأَمْرٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ قُلْتَ وَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ نَظَرَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدْما فَقَالَ يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَي إِلا أَنَّهُ لا نَبِيَّ بَعْدِي وَ أُعْلِمُكَ أَنَّ مَوْتَكَ وَ حَيَاتَكَ مَعِي وَ عَلَي سُنَّتِي فَوَ اللَّهِ مَا كَذِبْتُ وَ لا كُذِبْتُ وَ لا ضَلَلْتُ وَ لا ضُلَّ بِي وَ لا نَسِيتُ مَا عَهِدَ إِلَيَّ رَبِّي وَ إِنِّي لَعَلَي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ وَ بَيَّنَهَا النَّبِيُّ لِي وَ إِنِّي لَعَلَي الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ أَلْفِظُهُ لَفْظا صَدَقْتَ وَ اللَّهِ وَ قُلْتَ الْحَقَّ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَاوَاكَ بِمَنْ نَاوَاكَ وَ اللَّهُ جَلَّ اسْمُهُ يَقُولُ:
(هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ عَدَلَ بِكَ مَنْ فَرَضَ اللَّهُ عَلَيْهِ وِلايَتَكَ وَ أَنْتَ وَلِيُّ اللَّهِ وَ أَخُو رَسُولِهِ وَ الذَّابُّ عَنْ دِينِهِ وَ الَّذِي نَطَقَ الْقُرْآنُ بِتَفْضِيلِهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَي وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَي الْقَاعِدِينَ أَجْرا عَظِيما دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كَانَ اللَّهُ غَفُورا رَحِيما) وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَي: (أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَ عِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ.
الَّذِينَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوَانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدا إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ)أَشْهَدُ أَنَّكَ الْمَخْصُوصُ بِمِدْحَةِ اللَّهِ الْمُخْلِصُ لِطَاعَةِ اللَّهِ لَمْ تَبْغِ بِالْهُدَي بَدَلا وَ لَمْ تُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّكَ أَحَدا وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَي اسْتَجَابَ لِنَبِيِّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِيكَ دَعْوَتَهُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِإِظْهَارِ مَا أَوْلاكَ لِأُمَّتِهِ إِعْلاءً لِشَأْنِكَ وَ إِعْلانا لِبُرْهَانِكَ وَ دَحْضا لِلْأَبَاطِيلِ وَ قَطْعا لِلْمَعَاذِيرِ فَلَمَّا أَشْفَقَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَاسِقِينَ وَ اتَّقَي فِيكَ الْمُنَافِقِينَ أَوْحَي إِلَيْهِ رَبُّ الْعَالَمِينَ:
(يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ) فَوَضَعَ عَلَي نَفْسِهِ أَوْزَارَ الْمَسِيرِ وَ نَهَضَ فِي رَمْضَاءِ الْهَجِيرِ فَخَطَبَ وَ أَسْمَعَ وَ نَادَي فَأَبْلَغَ ثُمَّ سَأَلَهُمْ أَجْمَعَ فَقَالَ هَلْ بَلَّغْتُ فَقَالُوا اللَّهُمَّ بَلَي فَقَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ قَالَ أَ لَسْتُ أَوْلَي بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَقَالُوا بَلَي فَأَخَذَ بِيَدِكَ وَ قَالَ: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ». فَمَا آمَنَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكَ عَلَي نَبِيِّهِ إِلا قَلِيلٌ وَ لا زَادَ أَكْثَرَهُمْ غَيْرَ تَخْسِيرٍ وَ لَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَي فِيكَ مِنْ قَبْلُ وَ هُمْ كَارِهُونَ:
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَي الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَي الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ). اللَّهُمَّ إِنَّا نَعْلَمُ أَنَّ هَذَا هُوَ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِكَ فَالْعَنْ مَنْ عَارَضَهُ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كَذَّبَ بِهِ وَ كَفَرَ وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ.
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ وَ أَوَّلَ الْعَابِدِينَ وَ أَزْهَدَ الزَّاهِدِينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ أَنْتَ مُطْعِمُ الطَّعَامِ عَلَي حُبِّهِ مِسْكِينا وَ يَتِيما وَ أَسِيرا لِوَجْهِ اللَّهِ لا تُرِيدُ مِنْهُمْ جَزَاءً وَ لا شُكُورا وَ فِيكَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَي: (وَ يُؤْثِرُونَ عَلَي أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) وَ أَنْتَ الْكَاظِمُ لِلْغَيْظِ وَ الْعَافِي عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ وَ أَنْتَ الصَّابِرُ فِي الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ وَ أَنْتَ الْقَاسِمُ بِالسَّوِيَّةِ وَ الْعَادِلُ فِي الرَّعِيَّةِ وَ الْعَالِمُ بِحُدُودِ اللَّهِ مِنْ جَمِيعِ الْبَرِيَّةِ وَ اللَّهُ تَعَالَي أَخْبَرَ عَمَّا أَوْلاكَ مِنْ فَضْلِهِ بِقَوْلِهِ:
(أَ فَمَنْ كَانَ مُؤْمِنا كَمَنْ كَانَ فَاسِقا لا يَسْتَوُونَ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَي نُزُلا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ)وَ أَنْتَ الْمَخْصُوصُ بِعِلْمِ التَّنْزِيلِ وَ حُكْمِ التَّأْوِيلِ وَ نَصِّ الرَّسُولِ وَ لَكَ الْمَوَاقِفُ الْمَشْهُودَةُ وَ الْمَقَامَاتُ الْمَشْهُورَةُ وَ الْأَيَّامُ الْمَذْكُورَةُ يَوْمَ بَدْرٍ وَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ إِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزَالا شَدِيدا وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلا غُرُورا.
وَ إِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَ مَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلا فِرَارا وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَي وَ لَمَّا رَأَي الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ مَا زَادَهُمْ إِلا إِيمَانا وَ تَسْلِيما فَقَتَلْتَ عَمْرَهُمْ وَ هَزَمْتَ جَمْعَهُمْ وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرا وَ كَفَي اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَ كَانَ اللَّهُ قَوِيّا عَزِيزا وَ يَوْمَ أُحُدٍ إِذْ يُصْعِدُونَ وَ لا يَلْوُونَ عَلَي أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوهُمْ فِي أُخْرَاهُمْ وَ أَنْتَ تَذُودُ بُهَمَ الْمُشْرِكِينَ عَنِ النَّبِيِّ ذَاتَ الْيَمِينِ وَ ذَاتَ الشِّمَالِ حَتَّي رَدَّهُمُ اللَّهُ تَعَالَي عَنْكُمَا خَائِفِينَ وَ نَصَرَ بِكَ الْخَاذِلِينَ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ عَلَي مَا نَطَقَ بِهِ التَّنْزِيلُ:
«إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئا وَ ضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَي رَسُولِهِ وَ عَلَي الْمُؤْمِنِينَ» وَ الْمُؤْمِنُونَ أَنْتَ وَ مَنْ يَلِيكَ وَ عَمُّكَ الْعَبَّاسُ يُنَادِي الْمُنْهَزِمِينَ: يَا أَصْحَابَ سُورَةِ الْبَقَرَةِ يَا أَهْلَ بَيْعَةِ الشَّجَرَةِ حَتَّي اسْتَجَابَ لَهُ قَوْمٌ قَدْ كَفَيْتَهُمُ الْمَئُونَةَ وَ تَكَفَّلْتَ دُونَهُمُ الْمَعُونَةَ فَعَادُوا آيِسِينَ مِنَ الْمَثُوبَةِ رَاجِينَ وَعْدَ اللَّهِ تَعَالَي بِالتَّوْبَةِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ: «ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَلَي مَنْ يَشَاءُ» وَ أَنْتَ حَائِزٌ دَرَجَةَ الصَّبْرِ فَائِزٌ بِعَظِيمِ الْأَجْرِ وَ يَوْمَ خَيْبَرَ إِذْ أَظْهَرَ اللَّهُ خَوَرَ الْمُنَافِقِينَ وَ قَطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ «وَ لَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ وَ كَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولا»
مَوْلايَ أَنْتَ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ وَ الْمَحَجَّةُ الْوَاضِحَةُ وَ النِّعْمَةُ السَّابِغَةُ وَ الْبُرْهَانُ الْمُنِيرُ فَهَنِيئا لَكَ بِمَا آتَاكَ اللَّهُ مِنْ فَضْلٍ وَ تَبّا لِشَانِئِكَ ذِي الْجَهْلِ شَهِدْتَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ جَمِيعَ حُرُوبِهِ وَ مَغَازِيهِ تَحْمِلُ الرَّايَةَ أَمَامَهُ وَ تَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدَّامَهُ ثُمَّ لِحَزْمِكَ الْمَشْهُورِ وَ بَصِيرَتِكَ فِي الْأُمُورِ أَمَّرَكَ فِي الْمَوَاطِنِ وَ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ أَمِيرٌ وَ كَمْ مِنْ أَمْرٍ صَدَّكَ عَنْ إِمْضَاءِ عَزْمِكَ فِيهِ التُّقَي وَ اتَّبَعَ غَيْرُكَ فِي مِثْلِهِ الْهَوَي فَظَنَّ الْجَاهِلُونَ أَنَّكَ عَجَزْتَ عَمَّا إِلَيْهِ انْتَهَي ضَلَّ وَ اللَّهِ الظَّانُّ لِذَلِكَ وَ مَا اهْتَدَي وَ لَقَدْ أَوْضَحْتَ مَا أَشْكَلَ مِنْ ذَلِكَ لِمَنْ تَوَهَّمَ وَ امْتَرَي بِقَوْلِكَ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْكَ:
«قَدْ يَرَي الْحُوَّلُ الْقُلَّبُ وَجْهَ الْحِيلَةِ وَ دُونَهَا حَاجِزٌ مِنْ تَقْوَي اللَّهِ فَيَدَعُهَا رَأْيَ الْعَيْنِ وَ يَنْتَهِزُ فُرْصَتَهَا مَنْ لا حَرِيجَةَ [جَرِيحَةَ] لَهُ فِي الدِّينِ»، صَدَقْتَ وَ اللَّهِ وَ خَسِرَ الْمُبْطِلُونَ وَ إِذْ مَاكَرَكَ النَّاكِثَانِ فَقَالا نُرِيدُ الْعُمْرَةَ فَقُلْتَ لَهُمَا: «لَعَمْرُكُمَا مَا تُرِيدَانِ الْعُمْرَةَ لَكِنْ تُرِيدَانِ الْغَدْرَةَ» فَأَخَذْتَ الْبَيْعَةَ عَلَيْهِمَا وَ جَدَّدْتَ الْمِيثَاقَ فَجَدَّا فِي النِّفَاقِ فَلَمَّا نَبَّهْتَهُمَا عَلَي فِعْلِهِمَا أَغْفَلا وَ عَادَا وَ مَا انْتَفَعَا وَ كَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهِمَا خُسْرا ثُمَّ تَلاهُمَا أَهْلُ الشَّامِ فَسِرْتَ إِلَيْهِمْ بَعْدَ الْإِعْذَارِ وَ هُمْ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ وَ لا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ هَمَجٌ رَعَاعٌ ضَالُّونَ وَ بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَي مُحَمَّدٍ فِيكَ كَافِرُونَ وَ لِأَهْلِ الْخِلافِ عَلَيْكَ نَاصِرُونَ وَ قَدْ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَي بِاتِّبَاعِكَ وَ نَدَبَ الْمُؤْمِنِينَ إِلَي نَصْرِكَ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ:
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ) مَوْلايَ بِكَ ظَهَرَ الْحَقُّ وَ قَدْ نَبَذَهُ الْخَلْقُ وَ أَوْضَحْتَ السُّنَنَ بَعْدَ الدُّرُوسِ وَ الطَّمْسِ فَلَكَ سَابِقَةُ الْجِهَادِ عَلَي تَصْدِيقِ التَّنْزِيلِ وَ لَكَ فَضِيلَةُ الْجِهَادِ عَلَي تَحْقِيقِ التَّأْوِيلِ وَ عَدُوُّكَ عَدُوُّ اللَّهِ جَاحِدٌ لِرَسُولِ اللَّهِ يَدْعُو بَاطِلا وَ يَحْكُمُ جَائِرا وَ يَتَأَمَّرُ غَاصِبا وَ يَدْعُو حِزْبَهُ إِلَي النَّارِ وَ عَمَّارٌ يُجَاهِدُ وَ يُنَادِي بَيْنَ الصَّفَّيْنِ الرَّوَاحَ الرَّوَاحَ إِلَي الْجَنَّةِ وَ لَمَّا اسْتَسْقَي فَسُقِيَ اللَّبَنَ كَبَّرَ وَ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ آخِرُ شَرَابِكَ مِنَ الدُّنْيَا ضَيَاحٌ مِنْ لَبَنٍ،
وَ تَقْتُلُكَ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ فَاعْتَرَضَهُ أَبُو الْعَادِيَةِ الْفَزَارِيُّ فَقَتَلَهُ فَعَلَي أَبِي الْعَادِيَةِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ لَعْنَةُ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ أَجْمَعِينَ وَ عَلَي مَنْ سَلَّ سَيْفَهُ عَلَيْكَ وَ سَلَلْتَ سَيْفَكَ عَلَيْهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُنَافِقِينَ إِلَي يَوْمِ الدِّينِ وَ عَلَي مَنْ رَضِيَ بِمَا سَاءَكَ وَ لَمْ يَكْرَهْهُ وَ أَغْمَضَ عَيْنَهُ وَ لَمْ يُنْكِرْ أَوْ أَعَانَ عَلَيْكَ بِيَدٍ أَوْ لِسَانٍ أَوْ قَعَدَ عَنْ نَصْرِكَ أَوْ خَذَلَ عَنِ الْجِهَادِ مَعَكَ أَوْ غَمَطَ فَضْلَكَ وَ جَحَدَ حَقَّكَ أَوْ عَدَلَ بِكَ مَنْ جَعَلَكَ اللَّهُ أَوْلَي بِهِ مِنْ نَفْسِهِ وَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ سَلامُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ وَ عَلَي الْأَئِمَّةِ مِنْ آلِكَ الطَّاهِرِينَ،
إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَ الْأَمْرُ الْأَعْجَبُ وَ الْخَطْبُ الْأَفْظَعُ بَعْدَ جَحْدِكَ حَقَّكَ غَصْبُ الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ الزَّهْرَاءِ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ فَدَكا وَ رَدُّ شَهَادَتِكَ وَ شَهَادَةِ السَّيِّدَيْنِ سُلالَتِكَ وَ عِتْرَةِ الْمُصْطَفَي صَلَّي اللَّهُ عَلَيْكُمْ وَ قَدْ أَعْلَي اللَّهُ تَعَالَي عَلَي الْأُمَّةِ دَرَجَتَكُمْ وَ رَفَعَ مَنْزِلَتَكُمْ وَ أَبَانَ فَضْلَكُمْ وَ شَرَّفَكُمْ عَلَي الْعَالَمِينَ فَأَذْهَبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَكُمْ تَطْهِيرا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعا إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعا وَ إِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعا إِلا الْمُصَلِّينَ فَاسْتَثْنَي اللَّهُ تَعَالَي نَبِيَّهُ الْمُصْطَفَي وَ أَنْتَ يَا سَيِّدَ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ جَمِيعِ الْخَلْقِ فَمَا أَعْمَهَ مَنْ ظَلَمَكَ عَنِ الْحَقِّ،
ثُمَّ أَفْرَضُوكَ سَهْمَ ذَوِي الْقُرْبَي مَكْرا وَ أَحَادُوهُ عَنْ أَهْلِهِ جَوْرا فَلَمَّا آلَ الْأَمْرُ إِلَيْكَ أَجْرَيْتَهُمْ عَلَي مَا أَجْرَيَا رَغْبَةً عَنْهُمَا بِمَا عِنْدَ اللَّهِ لَكَ فَأَشْبَهَتْ مِحْنَتُكَ بِهِمَا مِحَنَ الْأَنْبِيَاءِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عِنْدَ الْوَحْدَةِ وَ عَدَمِ الْأَنْصَارِ وَ أَشْبَهْتَ فِي الْبَيَاتِ عَلَي الْفِرَاشِ الذَّبِيحَ عَلَيْهِ السَّلامُ إِذْ أَجَبْتَ كَمَا أَجَابَ وَ أَطَعْتَ كَمَا أَطَاعَ إِسْمَاعِيلُ صَابِرا مُحْتَسِبا إِذْ قَالَ لَهُ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَي فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَا ذَا تَرَي قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ وَ كَذَلِكَ أَنْتَ لَمَّا أَبَاتَكَ النَّبِيُّ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَمَرَكَ أَنْ تَضْجَعَ فِي مَرْقَدِهِ وَاقِيا لَهُ بِنَفْسِكَ أَسْرَعْتَ إِلَي إِجَابَتِهِ مُطِيعا وَ لِنَفْسِكَ عَلَي الْقَتْلِ مُوَطِّنا،
فَشَكَرَ اللَّهُ تَعَالَي طَاعَتَكَ وَ أَبَانَ عَنْ جَمِيلِ فِعْلِكَ بِقَوْلِهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ثُمَّ مِحْنَتُكَ يَوْمَ صِفِّينَ وَ قَدْ رُفِعَتِ الْمَصَاحِفُ حِيلَةً وَ مَكْرا فَأَعْرَضَ الشَّكُّ وَ عُزِفَ الْحَقُّ وَ اتُّبِعَ الظَّنُّ أَشْبَهَتْ مِحْنَةَ هَارُونَ إِذْ أَمَّرَهُ مُوسَي عَلَي قَوْمِهِ فَتَفَرَّقُوا عَنْهُ وَ هَارُونُ يُنَادِي بِهِمْ وَ يَقُولُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ وَ إِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَنُ فَاتَّبِعُونِي وَ أَطِيعُوا أَمْرِي قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّي يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَي وَ كَذَلِكَ أَنْتَ لَمَّا رُفِعَتِ الْمَصَاحِفُ قُلْتَ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهَا وَ خُدِعْتُمْ فَعَصَوْكَ وَ خَالَفُوا عَلَيْكَ وَ اسْتَدْعَوْا نَصْبَ الْحَكَمَيْنِ فَأَبَيْتَ عَلَيْهِمْ وَ تَبَرَّأْتَ إِلَي اللَّهِ مِنْ فِعْلِهِمْ وَ فَوَّضْتَهُ إِلَيْهِمْ فَلَمَّا أَسْفَرَ الْحَقُّ وَ سَفِهَ الْمُنْكَرُ وَ اعْتَرَفُوا بِالزَّلَلِ وَ الْجَوْرِ عَنِ الْقَصْدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ وَ أَلْزَمُوكَ عَلَي سَفَهٍ التَّحْكِيمَ الَّذِي أَبَيْتَهُ وَ أَحَبُّوهُ وَ حَظَرْتَهُ وَ أَبَاحُوا ذَنْبَهُمُ الَّذِي اقْتَرَفُوهُ،
وَ أَنْتَ عَلَي نَهْجِ بَصِيرَةٍ وَ هُدًي وَ هُمْ عَلَي سُنَنِ ضَلالَةٍ وَ عَمًي فَمَا زَالُوا عَلَي النِّفَاقِ مُصِرِّينَ وَ فِي الْغَيِّ مُتَرَدِّدِينَ حَتَّي أَذَاقَهُمُ اللَّهُ وَبَالَ أَمْرِهِمْ فَأَمَاتَ بِسَيْفِكَ مَنْ عَانَدَكَ فَشَقِيَ وَ هَوَي وَ أَحْيَا بِحُجَّتِكَ مَنْ سَعِدَ فَهُدِيَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكَ غَادِيَةً وَ رَائِحَةً وَ عَاكِفَةً وَ ذَاهِبَةً فَمَا يُحِيطُ الْمَادِحُ وَصْفَكَ وَ لا يُحْبِطُ الطَّاعِنُ فَضْلَكَ أَنْتَ أَحْسَنُ الْخَلْقِ عِبَادَةً وَ أَخْلَصُهُمْ زَهَادَةً وَ أَذَبُّهُمْ عَنِ الدِّينِ أَقَمْتَ حُدُودَ اللَّهِ بِجُهْدِكَ [بِجَهْدِكَ] وَ فَلَلْتَ عَسَاكِرَ الْمَارِقِينَ بِسَيْفِكَ تُخْمِدُ لَهَبَ الْحُرُوبِ بِبَنَانِكَ وَ تَهْتِكُ سُتُورَ الشُّبَهِ بِبَيَانِكَ وَ تَكْشِفُ لَبْسَ الْبَاطِلِ عَنْ صَرِيحِ الْحَقِّ لا تَأْخُذُكَ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ وَ فِي مَدْحِ اللَّهِ تَعَالَي لَكَ غِنًي عَنْ مَدْحِ الْمَادِحِينَ وَ تَقْرِيظِ الْوَاصِفِينَ،
قَالَ اللَّهُ تَعَالَي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَي نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِيلا وَ لَمَّا رَأَيْتَ أَنْ قَتَلْتَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ وَ صَدَقَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَعْدَهُ فَأَوْفَيْتَ بِعَهْدِهِ قُلْتَ أَ مَا آنَ أَنْ تُخْضَبَ هَذِهِ مِنْ هَذِهِ أَمْ مَتَي يُبْعَثُ أَشْقَاهَا وَاثِقا بِأَنَّكَ عَلَي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَ بَصِيرَةٍ مِنْ أَمْرِكَ قَادِمٌ عَلَي اللَّهِ مُسْتَبْشِرٌ بِبَيْعِكَ الَّذِي بَايَعْتَهُ بِهِ وَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَنْبِيَائِكَ وَ أَوْصِيَاءِ أَنْبِيَائِكَ بِجَمِيعِ لَعَنَاتِكَ،
وَ أَصْلِهِمْ حَرَّ نَارِكَ وَ الْعَنْ مَنْ غَصَبَ وَلِيَّكَ حَقَّهُ وَ أَنْكَرَ عَهْدَهُ وَ جَحَدَهُ بَعْدَ الْيَقِينِ وَ الْإِقْرَارِ بِالْوِلايَةِ لَهُ يَوْمَ أَكْمَلْتَ لَهُ الدِّينَ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ ظَلَمَهُ وَ أَشْيَاعَهُمْ وَ أَنْصَارَهُمْ اللَّهُمَّ الْعَنْ ظَالِمِي الْحُسَيْنِ وَ قَاتِلِيهِ وَ الْمُتَابِعِينَ عَدُوَّهُ وَ نَاصِرِيهِ وَ الرَّاضِينَ بِقَتْلِهِ وَ خَاذِلِيهِ لَعْنا وَبِيلا اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ مَانِعِيهِمْ حُقُوقَهُمْ اللَّهُمَّ خُصَّ أَوَّلَ ظَالِمٍ وَ غَاصِبٍ لِآلِ مُحَمَّدٍ بِاللَّعْنِ وَ كُلَّ مُسْتَنٍّ بِمَا سَنَّ إِلَي يَوْمِ الْقِيَامَةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ [وَ آلِ مُحَمَّدٍ] خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ عَلَي عَلِيٍّ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ اجْعَلْنَا بِهِمْ مُتَمَسِّكِينَ وَ بِوِلايَتِهِمْ مِنَ الْفَائِزِينَ الْآمِنِينَ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.
مؤلّف گويد: ما در كتاب «هدية الزائرين» به سند اين زيارت اشاره كرديم و اينكه اين زيارت را هر روز از نزديك و دور مي‌شود خواند،و اين فايده بزرگي است كه البته مشتاقان به عبادت،و شائقان زيارت حضرت شاه ولايت عليه السّلام آن را غنيمت خواهند شمرد.

ترجمه فارسي

اول: زيارت روز غدير.از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده كه به ابن ابي نصر فرمود: هرجا كه باشي،روز غدير كنار قبر امير المؤمنان عليه السّلام حاضر شو،به درستي كه در اين روز حق تعالي،از مرد مؤمن و زن مؤمنه گناه شصت سال را مي‌آمرزد،و از آتش جهنم آزاد مي‌كند و دو برابر آنچه در ماه رمضان و شب قدر و شب فطر آزاد كرده بدان‌كه براي اين روز شريف چند زيارت نقل شده است: اوّل: زيارت «امين اللّه» كه بيان آن در زيارت دوّم مطلقه گذشت.دوم: زيارتي است كه به سندهاي معتبر از حضرت هادي عليه السّلام نقل شده است،كه با آن زيارت حضرت امير مؤمنان عليه السّلام را در روز غدير در سالي كه معتصم آن حضرت را طلبيده بود زيارت كردند،و كيفيت آن به اين نحو است: چون اراده زيارت نمايي بر بارگاه نوراني بايست.و رخصت بخواه،و شيخ شهيد گفته: غسل مي‌كني،و پاك‌ترين جامه‌هاي خود را مي‌پوشي،و اذن دخول مي‌طلبي و مي‌گويي: اللّهم انّي وقفت علي باب و اين همان اذن دخول اول است كه ما در اول باب نقل كرديم،پس پاي راست را پيش بگذار،و داخل شو به نزديك ضريح مقدّس برو و پشت به قبله در برابر ضريح بايست و بگو:
سلام بر محمّد رسول خدا،خاتم پيامبران،و سرور رسولان،و برگزيده پروردگار جهانيان،امين خدا بر وحي و دستورات قطعي الهي،و ختم كننده آنچه گذشته،و گشاينده آنچه خواهد آمد،و چيره بر همه اينها،و رحمت و بركات و درودها و تحيّات خدا بر او باد.سلام بر پيامبران خدا و رسولانش،و فرشتگان مقرّب و بندگان شايسته‌اش.سلام بر تو اي امير مؤمنان و سرور جانشينان،و وارث دانش پيامبران،ولي پروردگار جهانيان و مولاي من و مولاي مؤمنان،و رحمت و بركات خدا بر او باد.سلام بر تو اي مولاي من اي امير مؤمنان،اي امين خدا بر روي زمينش،و سفير او در خلقش،و حجّت رسايش بر بندگان.
سلام بر تو اي دين معتدل خدا،و راه راستش.سلام بر تو اي خبر بزرگي كه آنها در آن اختلاف كردند،و از آن بازخواست شوند.سلام بر تو اي امير مؤمنان،به خدا ايمان آوردي،درحالي‌كه همه شرك مي‌ورزيدند،و حق را تصديق گفتي وقتي كه آنان را تكذيب مي‌نمودند و جاد كردي و آنان از جهاد عقب‌نشيني مي‌كردند،خدا را عبادت كردي،درحالي‌كه خالص نمودي براي او دين را،صبر كردي و به حساب خدا گذاشتي،تا مرگ تو را دررسيد،آگاه باشيد لعنت خدا بر ستمكاران.سلام بر تو اي آقاي مسلمانان و رئيس دين،و پيشواي اهل تقوا،و مقتداي سپيدرويان،و رحمت و بركات خدا بر تو باد شهادت مي‌دهم كه تويي برادر رسول خدا،جانشين،و وارث علمش،و امين او بر قانونش،و جانشين او در امّتش،
و اوّل كسي‌كه به خدا ايمان آورد،و آنچه را بر پيامبرش نازد شده بود تصديق كرد،و شهادت مي‌دهم كه آن حضرت همه آنچه را خدا درباره تو نازل كرد به مردم رساند،و امر خدا را درباره تو با صداي بلند اعلام كرد،و بر امّتش حتمي بودن طاعت و ولايتت را واجب نمود،و بيعت تو را بر عهدّ آنان نهاد،و حضرتت را نسبت به مؤمنان سزاوارتر از خودشان قرار داد،چنان‌كه خدا خود او را اينچنين قرار داد،سپس پيامبر اسلام خدا را بر مردم شاهد گرفت و فرمود: آيا من آن نيستم كه رساندم.همه گفتند: به خدا آري.پس فرمود: خدايا گواه باش،و تو براي گواهي و حاكميت بين بندگان بسي.پس خدا لعنت كند منكر ولايتت را بعد از اقرار،و شكننده پيمانت را پس از پيمان بستن،و شهادت مي‌دهم كه تو به عهد خداي تعالي وفا كردي،و خداي تعالي وفا كننده به عهد خويش براي توست،و هركس به آن پيماني كه با خدا بسته وفا كند،خدا پاداش بزرگي به او خواهد داد.و شهادت مي‌دهم كه تويي امير مؤمنان آن حقّي كه قرآن به ولايتت گويا شد،و رسول خدا در اين زمينه براي تو از امّتت پيمان گرفت،و شهادت مي‌دهم كه تو و عمو و برادرت كساني هستيد كه با خدا با جانهايتان معامله كرديد،
پس خدا اين آيه را در حق شما نازل كرد: به درستي كه خدا از مؤمنان خريد جانها و اموالشان را،كه در عوض به آنها بهشت براي آنان باشد،و در راه خدا پيكار مي‌كنند، پس مي‌كشند و كشته مي‌شوند،وعده‌اي است بر او،محقق شده در تورات و انجيل و قرآن،و كيست كه به عهد خود وفادارتر از خدا باشد،پس شادي كنيد به معامله‌اي كه انجام داديد،و اين است آن رستگاري بزرگ آنانند توبه‌كنندگان،عبادت‌كنندگان،روزه‌گيران،ركوع‌كنندگان،سجودكنندگان،امركنندگان به معروف،نهي‌كنندگان از منكر،و نگهبانان حدود خدا،و به مؤمنان بشارت ده،شهادت مي‌دهم اي امير مؤمنان،كه شك كننده در باره تو به رسول امين ايمان نيآورده،و اينكه روي گرداننده از ولايت تو به ولايت غير،معاندانه روي گردان از دين است،دين ميانه‌اي كه پروردگار جهانيان براي ما پسنديده،و آن را روز غدير به ولايت تو كامل نموده است،و گواهي مي‌دهم كه در اين گفته خداي عزيز رحيم،مقصود تويي: به حقيقت اين است راه راست من،از آن پيروي كنيد،و راههاي ديگر را پيروي ننماييد،كه شما را از راه او پراكنده كند،به خدا سوگند گمراه شد،و گمراه كرد كسي‌كه از غير تو پيروي نمود،و كسي‌كه تو را دشمن داشت،ستيزه‌ورزان از حق روي گرداند.
خدايا امرت را شنيديم.و اطاعت كرديم و راه راست تو را پيروي نموديم پروردگارا ما را هدايت كن،و بعد از اينكه ما را به طاعتت هدايت كردي دلهايمان را منحرف مساز،و ما را از سپاسگذاران نعمتهايت قرار ده،و شهادت مي‌دهم كه تو پيوسته با هواي نفس مخالف،و با پرهيزگاري هم‌پيمان،و به فرو خوردن خشم توانا و گذشت كننده از مردم و آمرزنده آنان بودي،و زماني كه خدا معصيت مي‌شود خشمناك،و هنگامي‌كه اطاعت مي‌شود خشنودي به آنچه خدا با تو پيمان بسته بود عامل بودي،و آنچه نگهداري‌اش از تو خواسته شده بود رعايت نمودي،و آنچه به تو سپرده شده بود حفظ كردي،و آنچه از حق بر عهده‌ات نهاده شده بود رساندي،و آنچه را به آن وعده داده شدي به انتظار نشستي،و شهادت مي‌دهم كه از روي زبوني محافظه‌كاري نكردي،و در اثر بي‌تابي و عجز از گرفتن حقت باز نايستادي،و به خاطر ترس و وحشت،از پيكار با غصبان ولايتت قدم به عقب نگذاشتي،و به علّت سستي بر خلاف آنچه خدا را خشنود مي‌كند اظهار خشنودي ننموده،و براي آنچه در راه خدا به تو دررسيده سست نشدي،
و به خاطر ترس و زبوني از خواستن حقّت ناتوان و درمانده نگشتي،پناه به خدا از اينكه چنين باشي،بلكه زماني‌كه مورد ستم واقع شدي.به حساب پروردگارت گذاشتي،و كارت را به او واگذار كردي،و ستمكاران را پند دادي ولي نپذيرفتند،و اندرز دادي ولي قبول نكردند،و آنان را از خدا ترساندي،ولي نترسيدند،و شهادت مي‌دهم كه تو اي امير مؤمنان در راه خدا به حق جهاد كردي،تا اينكه خدا تو را بجوارش فرا خواند،و به اختيارش تو را به جانب خود قبض روح كرد،و حجّتت را بر دشمنانت ختم كرد، با به قتل رساندن تو را،تا حجّت به سود تو و زيان باشد همراه با آنچه براي تو بود از حجّتهاي رسا بر همه خلق.سلام بر تو اي امير مؤمنان،خدا را خالصانه عبادت كردي،و صابرانه در راه خدا جهاد نمودي،و به حساب خدا جانبازي كردي،و به كتابش عمل نمودي،و روش پيامبرش را پيروي كردي،و نماز را بپا داشتي،و زكات را پرداختي،و به معروف امر كردي،و تا توانستي از منكر نهي نمودي طالب بودي آنچه را نزد خداست،راغب بودي در آنچه خدا وعده داد،كاسه صبرت از پيش آمدها لبريز نشد،و هنگام سختيها سست نگشتي،
از مقابل هيچ جنگجويي بازنگشتي،آنكه غير اين امور را به تو نسبت داد تهمت زد،و به باطل دروغ بر تو بست،و مرگ بر كسي‌كه با اصرار بر مخالفت با تو از تو روي گرداند،به راستي در راه خدا به حق جهاد كردي،و بر آزار مردم به نيكي صبر كردي صبري به حساب خدا،تويي اوّل كسي‌كه به خدا ايمان آوردي،و براي او نماز خواندي،و جهاد كردي،و خود را در خانه شرك براي حق آشكار نمودي،در حالي‌كه زمين انباشته به گمراهي بود،و شيطان آشكارا عبادت مي‌شد،و تويي گوينده اين سخن: كثرت مردم در پيرامونم عزّتي به من نيفزايد و پراكنده‌شدنشان ترسي به من اضافه نكند،اگر همه مردم از من دست بردارند،نالان نشوم،پناهنده به خدا شدي و عزّت يافتي،آخرت را بر دنيا برگزيدي و پارسا گشتي،خدا تأييدت نمود و راهنمايي فرمود،و در گردونه خلوص قرار داد،و تو را برگزيد،كردارهايت ضد و نقيض نشد،گفتارهايت اختلاف نيافت،حالاتت زيرورو نگشت،ادعاي بيهوده نكردي،و بر خدا دروغ نبستي،و به متاع اندك دنيا طمع نورزيدي،گناهان تو را آلوده نساخت،همواره امورت بر پايه برهاني از سوي پروردگارت بود،در كارت بر يقين بودي،به سوي حق و راه مستقيم هدايت مي‌نمودي،شهادت مي‌دهم شهادت حق،
و سوگند مي‌خورم سوگند صدق،كه محمّد و خاندانش(درود خدا بر آنان باد) سروران خلقند،و اينكه تو مولاي من و مولاي همه مؤمناني،تو بنده خدا و وليّ او و برادر جانشين و وارث او هستي،و او گوينده اين سخن به حضرت توست: سوگند به كسي‌كه مرا به حق برانگيخت به من ايمان نياورد آن‌كه به تو كافر شد،و به خدا اقرار ننمود آن‌كه به انكار تو برخاست،گمراه شد كسي‌كه مردم را از تو بازداشت،و به سوي خدا و به جانب من راه نيافت،و اين گفتار پروردگار عزّ و جلّ من است: من آمرزنده‌ام آن كس را كه توبه كرد،و ايمان آورد،و عمل شايسته انجام داد،سپس به سوي ولايت تو راه يابد.مولاي من فضل تو مخفي نمي‌ماند،و نورت خاموش نگردد،و آن‌كه تو را انكار كند ستمكار و بدبخت است،مولاي من تو حجّت بر بندگاني و راهنماي به سوي راه راستي،و ذخيره روز معادي،مولاي من خدا مقامت را در دنيا بلند كرد، و درجه‌ات را در آخرت والا گردانيد،و بينايت نمود به آنچه بر كسي‌كه با تو مخالفت كرد پوشيده ماند،و بين تو و موهبتهاي خدا حجاب شد،
لعنت خدا بر حلال شمارندگان حرمتت،و دفع‌كنندگان حقّت، و شهادت مي‌دهم كه آنان از زيانكارترين مردمي هستند كه آتش چهره آنان را مي‌سوزاند،و در ميان دوزخ زشت و عبوس هستند، و شهادت مي‌دهم كه اقدام نكردي،و قدم به عقب نگذاشتي،و سخن نگفيتي و باز نايستادي مگر به فرمان خدا و رسولش. خود فرمودي: سوگند به آن‌كه جانم در دست اوست،رسول خدا(درود خدا بر او و خاندانش باد)به من نظر كرد، درحالي‌كه پيش‌قدمانه شمشير مي‌زدم،ايشان به من فرمود: اي علي تو نسبت به من به منزله هاروني نسبت به موسي،جز اينكه بعد از من پيغمبري نيست،و من تو را خبر مي‌دهم كه مرگ و زندگي تو با من و براساس راه و رسم من است،به خدا سوگند دروغ نگفتم،و به من دروغ گفته نشد،و گمراه نشدم و كسي به وسيله من گمراه نشده،و آنچه را پروردگارم با من عهد كرده فراموش نكردم،من بر برهاني از سوي پروردگارم هستم كه براي پيامبرش بيان نموده و پيامبر نيز براي من بيان داشته است و من به راستي بر راه روشن هستم كه آن را صريح مي‌گويم با صراحت تمام،اي امير مؤمنان به خدا سوگند راست گفتي،و حق گفتي.پس خدا لعنت كند كسي را كه تو را با آن‌كه با تو دشمني كرد برابر قرار داد،درحالي‌كه خدا مي‌فرمايد:
آيا كساني كه مي‌دانند،با كساني كه نمي‌دانند برابرند؟پس خدا لعنت كند كسي را كه مساوي تو قرار داد،آن كس را كه خدا ولايتت را بر او واجب كرد،و حال اينكه تو وليّ خدايي،و برادر رسول خدايي و دفاع كننده از دين خدايي،و كسي هستي كه قرآن به برتري‌اش گوياست،خداي تعالي فرمود: خدا جهادكنندگان را بر نشستگان برتري داد به اجري بزرگ،درجات و مغفرت و رحمت از جانب او براي جهادگنندگان است،و خدا همواره آمرزنده و مهربان است و خداي تعالي فرمود: آيا آب‌دهي به حاجيان و آباد دادن در مسجد الحرام را قرار داده‌ايد همانند آن كس كه به خدا و روز جزا ايمان آورده،و در راه خدا جهاد كرده است؟هرگز پيش خدا برابر نيستند،خدا گروه ستمكاران را هدايت نمي‌كند.
آنان‌كه ايمان آورده‌اند و هجرت كردند،و در راه خدا با اموال و جانهايشان جهاد كردند،از جهت مقام به نزد خدا برترند،و ايشان رستگارانند،نويدشان مي‌دهد پروردگارشان به رحمتي از جانب خود و خشنودي،و بهشتهايي كه در آنها نعمت پايدار براي آنان باشد.در آن بهشتها جاودانند،به راستي كه نزد خدا پاداشي بزرگ است.شهادت مي‌دهم كه تو به ستايش خدا مخصوص گشته‌اي،و مخلص در طاعت خدايي،براي هدايت جايگزيني نجستي،و در بندگي پروردگارت احدي را شريك نساختي،خداي تعالي دعاي پيامبرش(درود خدا بر او و خاندانش)را در حق تو اجابت كرد،سپس اظهار آنچه تو را سزاوار حكومت بر ملّتش كرده بود به او فرمان داد،براي بالا بردن شأنت،و علني ساختن برهانت،و دفع باطلها،و بريدن بهانه‌ها،پس زماني كه از آشوب اهل فسق بيمانك شد، و درباره تو در برابر منافقان محافظكاري كرد،پروردگار جهانيان به او وحي كرد:
اي رسول!آنچه از پروردگارت به تو نازل شده به مردم برسان،اگر انجام ندهي پيام خدا را نرسانده‌اي،خدا تو را از مردم حفظ مي‌كند پس او بارهاي سنگين سفر را بر دوش جان نهاد،و در حرارت شديد نيمه روز برخاست،سخنراني كرد و شنواند،و فرياد زد،پس پيام حق را رساند،سپس از همه آنها پرسيد: آيا رساندم؟گفتند: به خدا قسم آري.فرمود: خدايا شاهد باش.سپس به مردم خطاب كرد: آيا من آن نيستم كه به مؤمنان از خود آنان سزاوارترم؟گفتند: آري،پس دست تو را گرفت،و فرمود: هركه را كه من مولاي اويم،پس اين علي مولاي اوست،خدايا دوست بدار هركه او را دوست دارد،و دشمن بدار هركه او را دشمن دارد،و ياري كن كسي را كه ياري‌اش كند،و خوار كن هركه خوارش سازد.پس به آنچه خدا درباره تو بر پيامبرش نازل كرد،ايمان نياورد جز عده‌اي اندك،و اكثرشان را نيفزود جز زيانكاري،پيش از آن نيز خدا در حق تو اين آيه را ناز كرد درحالي‌كه آنان دوست نداشتند:
اي كساني كه ايمان آورده‌ايد،هركه از شما از دينش برگردد،خدا به زودي قومي را بياورد،كه آنها را دوست دارد،و آنها هم خدا را دوست دارند،بر مؤمنان نرمند،و بر كافران سخت،در راه خدا جهاد كنند،از سرزنش سرزنش‌كنندگان نمي‌ترسند،اين است فضل خدا،به هر كه بخواهد عنايت مي‌كند،خدا گسترنده و دانا است.جز اين نيست كه شما وليّ خدا و رسول او و همه آناني هستند كه ايمان آورند،و آناني كه نماز را بر پا مي‌دارند و زكات مي‌دهند،درحالي‌كه ركوع كننده‌اند،و هركه با خدا و رسولش و كساني‌كه ايمان آوردند دوستي كند،پس حزب خدا حزب پيروز است.پروردگارا به آنچه نازل كردي ايمان آورديم،و از پيامبر پيروي نموديم،پس ما را با گواهان بنويس.پروردگارا دلهاي ما را پس از آنكه هدايتمان كردي منحرف مساز،و به ما از نزد خود رحمتي ببخش،كه تو بسيار بخشنده‌اي خدايا ما مي‌دانيم كه اين گفتار از نزد تو حق است،پس لعنت كن كسي را كه با آن معارضه كرد،و به آن كبر ورزيد،و آن را تكذيب كرد،و كافر شد،و زود است بدانند كساني كه ستم كردند،به چه بازگشتگاهي برگردند.
سلام بر تو اي امير مؤمنان و سروز جانشينان،و رأس عبادت‌كنندگان،و پارساترين پارسايان،و رحمت خدا و بركات و درودها و تحيّاتش بر تو باد،تويي خوراننده طعام در حال دوست داشتن آن،به درمانده و يتيم و اسير تنها به خاطر خشنودي خدا،كه از آنها پاداش و سپاسي نمي‌خواستي،و خداي تعالي در حق تو چنين گفت: ديگران را بر خود ترجيح مي‌دهند،گرچه خود تهيدست باشند،هركه از بخل وجودش محفوظ ماند پس آنانند از رستگاران، تويي فروبرنده خشم،و گذشت‌كننده از مردم،و خدا نيكوكاران را دوست دارد،تويي صبركننده در تنگدستي و پريشان‌حالي و به هنگام جنگ،تويي بخش كننده به برابري،و دادگر در ميان ملّت،و آگاه به مقرّرات خدا،از ميان همه انسانها،خداي تعالي خبر داد از آنچه سزاوار كرده تو را از فضلش به گفته‌اش:
آيا كسي‌كه مؤمن است همانند كسي است كه فاسق است؟هرگز برابر نيستند.امّا كساني كه ايمان آورده‌اند،و كار شايسته كردند،براي آنها بهشتهاي خويش جايگاه جهت پذيرايي به پاداش آنچه انجام دادند،و تويي اختصاص يافته به علم قرآن،و حكم تأويل،و صريح گفتار پيامبر،و توراست موقعيتهاي گواهي شده،و مقامات مشهور،و روزهاي ياد شده،روز بدر،و روز احزاب آن زمان كه چشمها منحرف،و جانها به گلوها رسيد،و به خدا گمان مي‌برديد،گمانهاي گوناگجون،در آنجا اهل ايمان آزمايش شدند،و دچار تزلزل روحي گشتند تزلزل سخت.آن هنگام اهل نفاق و آنان‌كه در دلهايشان بيماري بود گفتند: خدا و رسولش جز فريب به ما وعده ندادند.
و در آن زمان گروهي از آنان گفتند: اي اهل مدينه جايي براي شما نيست،بازگرديد،و جمعي از آنان از پيامبر اجازه مي‌خواستند،مي‌گفتند: خانه‌هاي ما باز و بي‌حفاظ است و حال آنكه بي‌حفاظ نبود،آنان جز فرار از جنگ قصدي نداشتند،و خداي تعالي فرمود: همينكه اهل ايمان دسته‌هاي كفر و شرك را ديدند گفتند: اين همان است كه خدا و رسولش به ما وعده داد،خدا و رسولش راست گفتند،و آنان را نيفزود مگر ايمان و تسليم،پس عمرو قهرمان آنها را كشتي،و جمع آنان را فراري دادي،و خدا آنان را كه كافر بودد با خشمشان بازگرداند،درحالي‌كه به غنيمتي دست نيافتند،و خدا جنگ را از اهل ايمان كفايت كرد،و خدا نيرومند و عزيز است،و روز احد هنگامي‌كه از اطراف پيامبر فرار مي‌كردند،و به احدي اعتنا نمي‌نمودند،و پيامبر آنان را از پشت سرشان به كارزار دعوت مي‌كرد، تو بودي كه مشركان را براي حفظ پيامبر به راست و چپ دفع مي‌كردي،تا خدا گزند آنان را در حالي كه ترسان بودند از شما دو بزرگوار برگرداند،و شكست‌خوردگان را به وسيله تو ياري كرد.و روز حنين،بنابر آنچه قرآن در اين آيه به آن گويا شد:
«زماني كه نفرات زياد شما باعث شگفتي شما شد،ولي شما را به هيچ وجه بي‌نياز نكرد،و زمين با آن فراخي‌اش بر شما تنگ شد،سپس روي گردانده فرار كرديد.آنگاه خدا آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل فرمود». «مؤمنان» تو بودي و همراهانت،و عمويت عباس شكست‌خودرگان را صدا مي‌زد: اي اصحاب سوره بقره،اي اهل بيت شجره،تا جماعتي به او پاسخ دادند،كه تو رنج آنها را كفايت كردي،و به جاي آنها كمك را عهده‌دار شدي،پس نوميد از پاداش برگشتند،و اميدوار به وعده خداي تعالي به توبه،و اين است سخن خدا كه عظيم باد يادش: «آنگاه خدا توبه مي‌پذيرد پس از آن،توبه كسي را كه بخواهد،درحالي‌كه تو درجه صبر را به دست آوردي،و به مزد بزرگ پيروز شدي،و روز خيبر كه خدا شكست منافقان را آشكار كرد،و دنباله كافران را بريد،و سپاس خداي را پروردگار جهانيان،درحالي‌كه آنها از پيش با خدا پيمان بسته بودند كه فرار نكنند،و به يقين پيمان خدا مورد بازخواست است.
مولاي من تويي حجّت رسا،و راه روشن،و نعمت كامل،و برهان تابناك،پس گوارا باد تو را،آنچه خدا از برتري به تو داد، و نابود باد دشمن نادانت،با پيامبر(درود خدا بر او و خاندانش)در تمام جنگها و لشگركشيهايش حاضر بودي، پيشاپيش پرچم اسلام را به دوش مي‌كشيدي،و در برابرش شمشير مي‌زدي،سپس تنها براي تدبير و كارداني مشهودت و بينايي‌ات در امور،در تمام ميدانها تو را به فرماندهي مي‌گماشت،و اميري بر تو نبود،چه بسيار كارهايي كه تقوا مانع اجراي تصميت در آنها شد،اما جز تو در مثل آن از هواي نفس پيروي كرد،پس نادانان گمان كردند،كه تو از آنچه او به آن رسيد عاجز شدي،به خدا قسم گمان‌كننده اينچنين گمراه شد و را نيافت،و تو واضح ساختي آنچه مشكل شده بود از اين امور،براي آن‌كه توهّم و ترديد كرد به گفتارت،درود خدا بر تو كه فرمودي:
گاهي انسان زبردست و چيره روي چاره را مي‌بيند،ولي در برابرش پرده‌اي از تقواي خداست،در نتيجه روي چاره را آشكار رها مي‌كند، ولي فرصت آن را غنيمت مي‌داند كسي در امر باكي ندارد،به خدا سوگند راست گفتي،و ياوه‌سرايان دچار زيان شدند،هنگامي كه آن دو عهدشكن]طلحه و زبير[با تو به فريبكاري برخاستند،و گفتند قصد عمره داريم،به آنان گفتي: به جان خودتان قسم: قصد عمره نداريد،بكله قصد خيانت داريد،در نتيجه از آن دو نفر بيعت گرفتي،و پيمان را محكم كردي،پس در نفاق كوشيدند،زماني كه بر كار نادرستشان آگاهشان كردي،بي‌توجّهي كردند،و به كار خويش بازگشتند،ولي بهره‌مند نشدند،و سرانجام كار هر دو خسران شد سپس اهل شام خيانت آن دو را دنبال كردند،و تو پس از بستن راه غدر بر آنان به سويشان حركت كردي،ولي آنها به دين حق گردن ننهادند. و در قرآن تدبّر ننمودند،بي‌خردان پست و گمراهان ناجوانمرد،به آنچه در حق تو بر محمّد نازل شده بود كافرند، و ياوران مخالف تو،درحالي‌كه خدا به پيروي از تو امر كرد،و مؤمنان را به ياري تو فرا خواند،و فرمود خداي عزّ و جلّ:
اي كساني كه ايمان آورده‌ايد خدا را پروا كنيد،و با راستگويان باشيد. مولاي من حق بر تو نمايان شد،درحالي‌كه مردم آن را به يك سو انداختند،و تو روشهاي ديني را پس از كهنگي و نابودي آشكار ساختي،توراست پيشينه جهاد بر پايه تصديق به قرآن،و توراست فضيلت جهاد بر پايه تحقّق تأويل،و دشمن تو دشمن خدا،و انكاركننده رسول خدا است،دعوت مي‌كند دعوت باطل، حكومت مي‌كند به ستم،فرمان مي‌دهد غاصبانه،دارودسته‌اش را به دوزخ مي‌خواند،درحالي‌كه عمّار جهاد مي‌كرد و ميان دو لشگر فرياد مي‌زد: كوچ كنيد،كوچ كنيد به سوي بهشت،و زماني كه آب خواست،با شير سيراب شد و تكبير زد و گفت: رسول خدا(درود خدا بر او و خاندانش)به من فرمود: آخرين نوشيدني‌ات از دنيا مخلوطي است از شير،
و تو را گروه متجاوز به قتل مي‌رساند،پس ابو العاديه فزاري راه را بر عمّار گرفت و او را كشت،بر ابو العاديه لعنت خدا و لعنت فرشتگان خدا و همه پيامبران،و لعنت بر كسي‌كه شمشير به روي تو كشيد،و تو به روي او شمشير كشيدي،اي امير مؤمنان،از مشركان و منافقان تا روز قيامت،و بر آن كه خشنود شد به آنچه تو را غمگين ساخت،و غم تو را ناخوش نداشت و ديده برهم نهاد و بي‌تفاوت گذشت،و علّت و عاملش را نكار نكرد، يا عليه تو به دست و زبان كمك كرد،يا از ياري‌اتس دست كشيد،يا از جهاد نمودن به همراه تو،كناره‌گيري كرد،يا فضل تو را كوچك شمرد، و حقّت را انكار كرد،يا با تو برابر نمود كسي را كه خدا قرار داد تو را سزاوارتر به او از خود او،و درودهاي خدا و رحمت و بركات و سلام و تحيّاتش بر تو و بر امامان از خاندان پاك تو،
فدك صدّيقه طاهره زهرا سرور زنان،و نپذيرفتن گواهي تو و گواهي دو سرور از نژادت و عترت مصطفي است!!(درود خدا بر شما باد)،و حال آن‌كه خدا درجه شما را بر امّت برتر گرداند،و منزلت شما را رفيع قرار داد،و فضل و شرفتان را بر جهانيان آشكار ساخت، و پليدي را از شما برد،و پاكتان ساخت پاك‌ساختني ويژه،خدا عزّ و جلّ فرمود: انسان بسيار حريص آفريده شده،چون گزندي به او در رسد بي‌صبري كند،و چون خيري به او در رسد دريغ ورزد،چز نمازگزاران،پس خداي متعالي،پيامبر برگزيده‌اش را و تو را،اي سرور جانشيان از همه خلق استثنا كرد،پس آنان‌كه به تو ستم كردند،چقدر از ديدن حق كور بودند،
سپس سهم خويشان پيامبر را از باب فريب براي تو مقرّر داشتند،ولي به جور و ستم از اهلش برگرداندند چون حكومت به تو برگشت با خويشان پيامبر درحالي‌كه از آن دو نفر روي‌گردان بودي،بخاطر پاداشي كه نزد خدا براي تو بود،به همان صورت عمل كردي كه آن دو نفر عمل كردند،پس گرفتاري تو به آن دو نفر به گرفتاري پيامبران(درود خدا بر ايشان)در هنگام تنهايي و بي‌ياوري شبيه شد،و در آرميدن در بستر پيامبر شبيه به اسماعيل ذبيح(درود بر او)شدي چه آن‌كه تو نيز مانند او قبول كردي،و اطاعت نمودي به همان صورت كه اسماعيل صابرانه و پاداش‌خواهانه اطاعت كرد،وقتي كه ابارهمي به و او گفت: «پسرم در خواب ديدم كه ترا ذبح مي‌كنم،بنگر كه رأي تو چيست»؟گفت: «پدر به آنچه دستور داده شده‌اي اقدام كن،اگر خدا بخواهد مرا از بردباران خواهيد يافت»،و تو نيز زماني كه پيامبر(درود خدا بر او و خاندانش)در بسترش خواباندت و به تو فرمان داد در خوابگاهش بيارامي،و او را با جانت از شر دشمنانش حفظ كني،فرمانبردارانه به پذيرش دعوتش شتافتي،و خو را براي كشته شدن آماده كردي،
در نتيجه خدا از فرمان‌برداريت قدرداني كرد،و از كار زيبايت به گفتارش جلّ ذكره در قرآن پرده برداشت،آنجا كه فرمود: «و از مردم كسي است كه جانش را براي بدست آوردن خوشنودي خدا مي‌فروشد» سپس گرفتاريت در جنگ صفين،درحالي‌كه قرآن‌ها از روي حيله و فريب به نيزه‌ها بالا رفته بود،در نتيجه شك و ترديد پيدا شد،و حق به يك سو افتاد،و از گمان پيروي شد،اين گرفتاري‌ات شبيه به گرفتاري هارون شد،زماين كه موسي او را بر قوم خود امارت داد،آنها از او پراكنده شدند،هارون بر سر آنان فرياد مي‌زد و مي‌گفت: اي مردم شما به گوساله آزمايش شده‌ايد به درستي كه پروردگار شما خداي بخشنده است،از من پيروي كنيد.و از دستورم پيروي نماييد،گفتند همچنان روي آور به گوساله خواهيم بود،تا موسي به سوي ما بازگردد!!و همچنين تو اي امير مومنان،همين كه قرآنها بالا رفت گفتي: اي ملّت شما به آن آزمايش شديد و گرفتار نيرنگ گشته‌ايد،امّا از خواسته تو سرپيچي كردند،و با تو به مخالفت برخاستند،و گماشتن دو داور را از تو تقاضا نمودند، تو از تقاضاي آنان سرباز زدي،و از عمل آنان به سوي خدا بيزاري جستي،و آن را به خودشان واگذاشتي،پس زماني كه حق آشكار شد، و خطاي منكر روشن گشت،و به لغزش و انحراف از راه حق اعتراف كردند،پس از آن دچار اختلاف شدند،و از روي بي‌خردي تو را مجبور به پذيرفتن حكميّت كردند،حكميتي كه از آن سرباز زدي و آنان مي‌خواستند و تو از آن باز داشتي،روا دانستند گناهانشان را كه مرتكب شدند،
تو بر راه بينايي و هدايت بودي،و ايشان بر روشهاي گمراهي و كوري،همچنان بر نفاق اصرار داشتند، و در گمراهي سرگردان بودند،تا خدا سنگيني كار ناپسندشان را به آنان چشاند،و كسي را كه با تو دشمني كرد با شمشيرت به نابودي كشيد،پس بدبخت و نگونسار شد،و با حجّت تو زنده كرد كسي را كه سعادت يافت،و راهنمايي شد.درود خدا بر تو باد بامداد و شامگاه،در حضر و در سفر،بر وصفت مدح‌كننده‌اي احاطه نكند،و عيب‌جويي برتري‌ات را نابود ننمايد،تو در عبادت بهترين خلقي،و در پارسايي خالص‌ترين آناني،و در دفاع از دين سرسخت‌ترين ايشان،با كوششت حدود خدا را بپا داشتي،و با شمشيرت اردوهاي خارج از دين را فراري دادي،با سرانگشتهايت شعله جنگها را خاموش ساختي،و با بيانت پرده‌هاي شبه را دريدي،و آميختگي باطل را از حق روشن برطرف كردي،سرزنش هيچ سرزنش‌كننده‌اي تو را در راه خدا نگرفت،مدح خداي تعالي تو را بي‌نياز كرد از مدح مدّاحان و ستايش وصف‌كنندگان،
خداي تعالي فرمود: از مؤمنان مرداني هستند كه به آنچه با خدا بر آن پيمان بسته بودند صادقانه وفا كردند،گروهي بر سر پيمان خود به شهادت رسيدند،و جمعي از آنان انتظار مي‌شكند،و به هيچ روي تغيير نكردند. زماني كه ديدي پيمان‌شكنان و ستمكاران و بيرون‌رفتگان از دين را كشتي،و رسول خدا(كه درود خدا بر او و خاندانش باد)وعده‌اش را به توراست گفته بود،و تو هم به عهدش وفا كردي،گفتي: آيا وقت آن نرسيده كه اين محاسن به خون سر رنگين شود؟،با چه زمان بدبخت‌ترين اين ملّت براي اين كار برانگيخته مي‌شود،اطمينان داشتي به اينكه بر پايه برهاني از پروردگارت و بصيرت از كارت هستي،وارد شونده بارگاه خدايي،شادان به معامله‌اي كه انجام دادي،و اين است آن راستگاري بزرگ.خدايا كشندگان پيامبرانت،و جانشينان انبيايت را به تمام لعنتهايت لعنت كن،
و آنان را ملازم حرارت آتشت گردان،و لعنت كن كسي را كه حقّ وليّ‌ات را غصب كرد،و پيمانش را انكار نمود،و او را پس از يقين و اقرار به ولايتش روزي كه دين را براي او كامل كردي منكر شد،خدايا قاتلان امير مؤمنان و كساني‌كه به او ستم كردند،و پيروان و ياران آنان را لعنت كن.خدايا ستم‌كنندگان بر حسين را لعنت كن،و همچنين قاتلانش،و پيروي‌كنندگان از دشمنش و ياوران دشمنش،و راضيان به قتلش،و دريغ‌كنندگان از ياري‌اش لعنتي شديد و سخت،خدايا لعنت كن اول ستمكاري كه به خاندان محمّد ستم كرد،و آنان را از حقوقشان بازداشت،خدايا اوّل ستمكار و غاصب حق خاندان محمّد را به لعنت اختصاص ده،و هر پيروي كننده از آنچه او شيوه ساخت تا روز قيامت.خدايا درود فرست بر محمّد خاتم پيامبران،و بر علي سرور اوصيا،و خاندان پاكش،و ما را قرار ده از متمسّكين به آنان،و از كاميابان به ولايتشان،و ايمناني كه نه بيمي بر آنان است،و نه اندوهگين مي‌شوند.
مؤلّف گويد: ما در كتاب «هدية الزائرين» به سند اين زيارت اشاره كرديم و اينكه اين زيارت را هر روز از نزديك و دور مي‌شود خواند،و اين فايده بزرگي است كه البته مشتاقان به عبادت،و شائقان زيارت حضرت شاه ولايت عليه السّلام آن را غنيمت خواهند شمرد.

زيارت امين الله

متن عربي

زيارت معروف به «امين اللّه» است كه در نهايت اعتبار مي‌باشد و در تمام كتابهاي زيارتي و مصابيح نقل شده.علاّمه مجلسي(ره)فرموده: اين زيارت از جهت متن و سند از بهترين زيارات است و بايد در تمام روضه‌هاي ائمه بر آن مواظبت نمايند،درباره اين زيارت به سندهاي معتبر از جابر،از امام باقر عليه السّلام روايت شده: حضرت زين العابدين عليه السّلام به زيارت امير المؤمنين عليه السّلام آمد،و در كنار قبر آن حضرت ايستاد و گريست و چنين گفت:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَي عِبَادِهِ (السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ)، أَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَتَّي دَعَاكَ اللَّهُ إِلَي جِوَارِهِ فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيَارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مَا لَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَي جَمِيعِ خَلْقِهِ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعَائِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمَائِكَ صَابِرَةً عَلَي نُزُولِ بَلائِكَ [شَاكِرَةً لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِكَ ذَاكِرَةً لِسَوَابِغِ آلائِكَ] مُشْتَاقَةً إِلَي فَرْحَةِ لِقَائِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوَي لِيَوْمِ جَزَائِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيَائِكَ مُفَارِقَةً لِأَخْلاقِ أَعْدَائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ.
پس روي مبارك خود را بر قبر گذاشت و گفت:
اللَّهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ وَالِهَةٌ وَ سُبُلَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ شَارِعَةٌ وَ أَعْلامَ الْقَاصِدِينَ إِلَيْكَ وَاضِحَةٌ وَ أَفْئِدَةَ الْعَارِفِينَ مِنْكَ فَازِعَةٌ وَ أَصْوَاتَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ صَاعِدَةٌ وَ أَبْوَابَ الْإِجَابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَ دَعْوَةَ مَنْ نَاجَاكَ مُسْتَجَابَةٌ وَ تَوْبَةَ مَنْ أَنَابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَ عَبْرَةَ مَنْ بَكَي مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَ الْإِغَاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ [مَبْذُولَةٌ] وَ الْإِعَانَةَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ [مَوْجُودَةٌ] وَ عِدَاتِكَ لِعِبَادِكَ مُنْجَزَةٌ وَ زَلَلَ مَنِ اسْتَقَالَكَ مُقَالَةٌ وَ أَعْمَالَ الْعَامِلِينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ وَ أَرْزَاقَكَ إِلَي الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نَازِلَةٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِيدِ إِلَيْهِمْ وَاصِلَةٌ وَ ذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ وَ حَوَائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ وَ جَوَائِزَ السَّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِيدِ مُتَوَاتِرَةٌ وَ مَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِينَ مُعَدَّةٌ وَ مَنَاهِلَ الظِّمَاءِ [لَدَيْكَ] مُتْرَعَةٌ اللَّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَ اقْبَلْ ثَنَائِي وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ أَوْلِيَائِي بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمَائِي وَ مُنْتَهَي مُنَايَ وَ غَايَةُ رَجَائِي فِي مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ.
در كتاب «كامل الزيارات» پس از متن زيارت اين جملات آمده است:
أَنْتَ إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ اغْفِرْ لِأَوْلِيَائِنَا وَ كُفَّ عَنَّا أَعْدَاءَنَا وَ اشْغَلْهُمْ عَنْ أَذَانَا وَ أَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ وَ اجْعَلْهَا الْعُلْيَا وَ أَدْحِضْ كَلِمَةَ الْبَاطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفْلَي إِنَّكَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ
مؤلّف گويد: اين زيارت شريفه‌هم از زيارات مطلقه به حساب مي‌آيد،و هم از زيارات مخصوصه روز غدير،و هم از زيارات جامعه،كه در جميع روضات مقدسه ائمه خوانده مي‌شود.

ترجمه فارسي

زيارت معروف به «امين اللّه» است كه در نهايت اعتبار مي‌باشد و در تمام كتابهاي زيارتي و مصابيح نقل شده.علاّمه مجلسي(ره)فرموده: اين زيارت از جهت متن و سند از بهترين زيارات است و بايد در تمام روضه‌هاي ائمه بر آن مواظبت نمايند،درباره اين زيارت به سندهاي معتبر از جابر،از امام باقر عليه السّلام روايت شده: حضرت زين العابدين عليه السّلام به زيارت امير المؤمنين عليه السّلام آمد،و در كنار قبر آن حضرت ايستاد و گريست و چنين گفت:
سلام بر تو اي امين خدا بر روي زمينش،و حجّت او بر بندگانش،سلام بر تو اي امير مؤمنان[اگر اين زيارت براي امام ديگر خوانده شود، «السلام عليك يا امير المؤمنين» گفته نمي‌شود مؤلف شهادت مي‌دهم كه تو در راه خدا آن‌چنان‌كه بايد جهاد كردي،و به كتابش عمل نمودي،و روشهاي پيامبرش(درود خدا بر او خاندانش) را پيروي كردي،تا خدا تو را به جوارش خواند،و با اختياراتش تو را به جانب خود قبض روح نمود،و دشمنانت را ملزم به حجت كرد،با آنچه توراست از حجتهاي رسا بر همه مخلوقاتش.خدايا قرار ده نفسم را آرام در برابر تقديرت،خشنود به قضاوتت،حريص به ذكر و دعايت،عاشق به برگزيده دوستانت،محبوب در زمين و آسمانت،شكيبا بر نزول بلايت،سپاسگذار بر فزوني نعمتهايت،يادكننده كامل عطاهايت،مشتاق به شادي ديدارت،توشه برگيرنده تقوا براي روز پاداشت،پيرو روشهاي اوليايت،جداكننده از اخلاق دشمنانت،غافل از دنيا به سپاس و ثنايت.
خداي دلهاي فروتنان،سرگردان به سوي توست،و راه‌هاي مشتاقان به درگاهت نمايان است،و نشانه‌هاي قاصدان كوي‌ات پيداست،و دلهاي عارفان از تو هراسان است،و صداي خوانندگان به جانب تو بلند است،و درهاي اجابت به رويشان گشوده،و دعاي آنكه با تو مناجات كرد مستجاب است،و توبه كسي‌كه به سوي تو بازگشت پذيرفته است، و اشك كسي‌كه از ترس تو گريه كرد مورد رحم است،و فريادرسي براي كسي‌كه از تو فرياد خواست آماده است،و كمك براي كسي‌كه از تو كمك خواست رايگان است،و وعده‌هايت براي بندگانت وفا شده،و لغزش آن‌كه از تو پوزش خواست ناديده گرفته شده،و اعمال عمل‌كنندگان نزد تو محفوظ است،و روزيهايت از جانب تو به سوي مخلوقات فرود آينده است،و بهره‌هاي فزون به سويشان پيوسته است،و گناهان آمرزش‌جويان آمرزيده است،و حاجات خلق نزد تو برآورده است،و جايزه‌هاي خواستاران،پيش تو كامل گشته است،و عايدات افزون پياپي است،و سفره‌هاي خواهندگان طعام آماده،و حوضهاي تشنگان لبريز است.خدايا دعايم را مستجاب كن،و ستايشم را بپذير،و بين من و اوليايم جمع كن،به حق محمّد و علي و فاطمه و حسن و حسين،تو ولي‌نعمت و نهايت آرزو و هدف اميد مني در بازگشتگاه و محلّ اقامتم.
در كتاب «كامل الزيارات» پس از متن زيارت اين جملات آمده است:
تو معبود و آقاو مولاي مني،دوستانمان را بيامرز،دشمنانمان را از ما بازدار،و از آزار ما غافلشان گردان،و كلمه حق را نمايان و و آن را برتر كن،و كلمه باطل را بلغزان و آن را پست‌تر قرار ده،تو بر هرچيز توانايي
آنگاه امام باقر عليه السّلام فرمود: هركه از شيعيان ما اين زيارت و دعا را در كنار قبر امير المؤمنين عليه السّلام،يا نزد قبر يكي از ائمه عليهم السّلام بخواند،البته حق تعالي اين زيارت و دعاي او را در نامه‌اي از نور بالا برد و مهر حضرت محمّد صلّي اللّه و عليه و آله را بر آن بزند و به اين صورت محفوظ باشد،تا به قائم آل محمّد(عج)تسليم كنند،پس صاحبش را به بشارت و تحيّت و كرامت استقبال نمايد ان شاء اللّه تعالي. مؤلّف گويد: اين زيارت شريفه‌هم از زيارات مطلقه به حساب مي‌آيد،و هم از زيارات مخصوصه روز غدير،و هم از زيارات جامعه،كه در جميع روضات مقدسه ائمه خوانده مي‌شود.

مناجات اميرالمؤمنين علي عليه السلام در مسجد كوفه

متن عربي

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ لا يَنْفَعُ مَالٌ وَ لا بَنُونَ إِلا مَنْ أَتَي اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَي يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلا
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَ الْأَقْدَامِ
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ لا يَجْزِي وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَيْئا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئا وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صَاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ، لِكُلِّ امْرِي‌ءٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
وَ أَسْأَلُكَ الْأَمَانَ يَوْمَ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ وَ صَاحِبَتِهِ وَ أَخِيهِ وَ فَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعا ثُمَّ يُنْجِيهِ كَلا إِنَّهَا لَظَي نَزَّاعَةً لِلشَّوَي
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْمَوْلَي وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْعَبْدَ إِلا الْمَوْلَي
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْمَالِكُ وَ أَنَا الْمَمْلُوكُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَمْلُوكَ إِلا الْمَالِكُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْعَزِيزُ وَ أَنَا الذَّلِيلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الذَّلِيلَ إِلا الْعَزِيزُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَخْلُوقَ إِلا الْخَالِقُ
َوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْعَظِيمُ وَ أَنَا الْحَقِيرُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْحَقِيرَ إِلا الْعَظِيمُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْقَوِيُّ وَ أَنَا الضَّعِيفُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الضَّعِيفَ إِلا الْقَوِيُّ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْغَنِيُّ وَ أَنَا الْفَقِيرُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْفَقِيرَ إِلا الْغَنِيُّ،
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْمُعْطِي وَ أَنَا السَّائِلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ السَّائِلَ إِلا الْمُعْطِي
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْحَيُّ وَ أَنَا الْمَيِّتُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَيِّتَ إِلا الْحَيُّ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْبَاقِي وَ أَنَا الْفَانِي وَ هَلْ يَرْحَمُ الْفَانِيَ إِلا الْبَاقِي
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الدَّائِمُ وَ أَنَا الزَّائِلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الزَّائِلَ إِلا الدَّائِمُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَرْزُوقَ إِلا الرَّازِقُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْجَوَادُ وَ أَنَا الْبَخِيلُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْبَخِيلَ إِلا الْجَوَادُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْمُعَافِي وَ أَنَا الْمُبْتَلَي وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمُبْتَلَي إِلا الْمُعَافِي
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْكَبِيرُ وَ أَنَا الصَّغِيرُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الصَّغِيرَ إِلا الْكَبِيرُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْهَادِي وَ أَنَا الضَّالُّ وَ هَلْ يَرْحَمُ الضَّالَّ إِلا الْهَادِي
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الرَّحْمَنُ وَ أَنَا الْمَرْحُومُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَرْحُومَ إِلا الرَّحْمَنُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ السُّلْطَانُ، وَ أَنَا الْمُمْتَحَنُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمُمْتَحَنَ إِلا السُّلْطَانُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الدَّلِيلُ وَ أَنَا الْمُتَحَيِّرُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمُتَحَيِّرَ إِلا الدَّلِيلُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمُذْنِبَ إِلا الْغَفُورُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْغَالِبُ وَ أَنَا الْمَغْلُوبُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَغْلُوبَ إِلا الْغَالِبُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْمَرْبُوبُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْمَرْبُوبَ إِلا الرَّبُّ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ أَنْتَ الْمُتَكَبِّرُ وَ أَنَا الْخَاشِعُ وَ هَلْ يَرْحَمُ الْخَاشِعَ إِلا الْمُتَكَبِّرُ
مَوْلايَ يَا مَوْلايَ ارْحَمْنِي بِرَحْمَتِكَ وَ ارْضَ عَنِّي بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ وَ فَضْلِكَ يَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ وَ الطَّوْلِ وَ الامْتِنَانِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

ترجمه فارسي

به نام خداوند بخشنده مهربان
خدايا از تو امان خواهم در آن روزي كه سود ندهد كسي را نه مال و نه فرزندان مگر آن كس كه دلي پاك به نزد خدا آورد
و از تو امان خواهم در آن روزي كه بگزد شخص ستمكار
هر دو دست خود را و گويد اي كاش گرفته بودم با پيامبر راهي
و از تو امان خواهم در روزي كه شناخته شوند جنايتكاران به سيما و رخساره شان و بگيرندشان به پيشانيها و قدمها
و از تو امان خواهم در آن روزي كه كيفر نبيند پدري بجاي فرزندش و نه فرزندي كيفر شود بجاي پدرش براستي وعده خدا حق است
و از تو امان خواهم در آن روزي كه سود ندهد ستمكاران را عذرخواهيشان و بر ايشان است لعنت و ايشان را است بدي آن سراي
و از تو امان خواهم در روزي كه مالك نيست كسي براي كسي ديگر چيزي را و كار در آن روز بدست خدا است
و از تو امان خواهم در آن روزي كه بگريزد انسان از برادر و مادر و پدر و همسر و فرزندانش براي هركس از ايشان در آن روز كاري است
كه (فقط) بدان پردازد و از تو امان خواهم در آن روزي كه شخص جنايتكار دوست دارد
كه فدا دهد از عذاب آن روز پسرانش و همسرش و برادرش و خويشاوندانش كه او را در پناه گيرند
و هر كه در زمين هست يكسره كه بلكه او را نجات دهد، هرگز كه جهنم آتشي است سوزان كه پوست از سر بكند
مولاي من … تويي سرور و منم بنده و آيا رحم كند بر بنده جز سرور او؟
مولاي من اي مولاي من، تويي مالك و منم مملوك و آيا رحم كند بر مملوك جز مالك؟
مولاي من اي مولايم تويي عزتمند و منم خوار و ذليل و آيا رحم كند بر شخص خوار جز عزيز؟
مولاي من اي مولاي من تويي آفريدگار و منم آفريده و آيا رحم كند بر آفريده جز آفريدگار؟
مولاي من اي مولاي من تويي بزرگ و منم ناچيز و آيا رحم كند بر ناچيز جز بزرگ؟
مولاي من اي مولاي من تويي نيرومند و منم ناتوان و آيا رحم كند بر ناتوان جز نيرومند؟
مولاي من اي مولاي من تويي بي نياز و منم نيازمند و آيا رحم كند بر نيازمند جز بي نياز؟
مولاي من اي مولاي من تويي عطابخش و منم سائل و آيا رحم كند بر سائل جز عطاكننده؟
مولاي من اي مولاي من تويي زنده و منم مرده و آيا رحم كند مرده را جز زنده؟
مولاي من اي مولاي من تويي باقي و منم فاني و آيا رحم كند بر فاني جز خداي باقي؟
مولاي من اي مولاي من تويي هميشگي و منم زوال پذير و آيا رحم كند بر زوال پذير جز خداي هميشگي؟
مولاي من اي مولاي من تويي روزي ده و منم روزي خور و آيا رحم كند روزي خور را جز روزي ده؟
مولاي من اي مولاي من تويي سخاوتمند و منم بخيل و آيا رحم كند بر بخيل جز سخاوتمند؟
مولاي من اي مولاي من تويي عافيت بخش و منم گرفتار و آيا رحم كند بر شخص گرفتار جز عافيت بخش؟
مولاي من اي مولاي من تويي بزرگ و منم كوچك و آيا رحم كند بر كوچك جز بزرگ؟
مولاي من اي مولاي من تويي راهنما و منم گمراه و آيا رحم كند بر گمراه جز راهنما؟
مولاي من اي مولاي من تويي بخشاينده و منم بخشش پذير و آيا رحم كند بخشش پذير را جز بخشاينده؟
مولاي من اي مولاي من تويي سلطان و منم گرفتار آزمايش و آيا رحم كند به بنده گرفتار آزمايش جز سلطان؟
مولاي من اي مولاي من تويي دليل و راهنما و منم متحير و سرگردان و آيا رحم كند سرگردان را جز راهنما؟
مولاي من اي مولاي من تويي آمرزنده و منم گنهكار و آيا رحم كند گنهكار را جز آمرزنده؟
مولاي من اي مولاي من تويي غالب و منم مغلوب و آيا رحم كند بر مغلوب جز غالب؟
مولاي من اي مولاي من تويي پروردگار و منم پروريده و آيا رحم كند پروريده را جز پروردگار؟
مولاي من اي مولاي من تويي خداي با كبريا و بزرگمنش و منم بنده فروتن و آيا رحم كند بر فروتن جز خداي بزرگمنش؟
مولاي من اي مولاي من به من رحم كن به رحمت خود و خوشنود شو از من به جود و كرم و فضل خود
اي صاحب جود و احسان و نعمت و امتنان به رحمتت اي مهربانترين مهربانان

اوصاف روزه و ماه رمضان در آئينه كلام اميرالمؤمنين علي عليه السلام

روزه نفس

قال اميرالمؤمنين علي عليه السلام
صوم النفس عن لذات الدنيا انفع الصيام.
اميرالمومنين علي عليه السلام فرمودند:
روزه نفس از لذتهاي دنيوي سودمندترين روزه هاست.
غرر الحكم، ج ۱ ص ۴۱۶ ح ۶۴

روزه واقعي

قال اميرالمومنين علي عليه السلام
الصيام اجتناب المحارم كما يمتنع الرجل من الطعام و الشراب.
اميرالمومنين علي عليه السلام فرمودند:
روزه پرهيز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردني و نوشيدني پرهيز مي‌كند.
بحار ج ۹۳ ص ۲۴۹

برترين روزه

قال اميرالمومنين عليه السلام
صوم القلب خير من صيام اللسان و صوم اللسان خير من صيام البطن.
اميرالمومنين علي عليه السلام فرمودند:
روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.
غرر الحكم، ج 1، ص 417، ح 80

روزه بي ارزش

قال اميرالمومنين عليه السلام
كم من صائم ليس له من صيامه الا الجوع و الظما و كم من قائم ليس له من قيامه الا السهر و العناء.
اميرالمومنين علي عليه السلام فرمودند:
چه بسا روزه‌داري كه از روزه‌اش جز گرسنگي و تشنگي بهره‌اي ندارد و چه بسا شب زنده‌داري كه از نمازش جز بيخوابي و سختي سودي نمي‌برد.
نهج البلاغه، حكمت 145

روزه آزمون اخلاص

قال اميرالمومنين عليه السلام:
فرض الله … الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق
اميرالمومنين علي عليه السلام فرمودند:
خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.
نهج البلاغه، حكمت 252

ماه رمضان ماه خدا

قال اميرالمومنين عليه السلام:
شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهري
اميرالمومنين علي عليه السلام فرمودند:
رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.
وسائل الشيعه، ج 7 ص 266، ح 23.
به نقل از: چهل حديث روزه / گردآورنده محمد حسين فلاح زاده.

روزه بهشت است

امير المومنين علي عليه السلام هنگام شهادت وصيت فرمودند:
تو را باد روزه زيرا آن زكات بدن است و براي اهلش بهشت است.

معناي روزه

امير المومنين علي عليه السلام فرمودند:
روزه (به معناي) اجتناب از گناهان است.

ماه رمضان ماه صبر

مولي الموحدين علي بن ابي طالب عليه السلام فرموده اند:
«روزه ماه صبر (ماه رمضان) و روزه سه روز در هر ماه، زنگارها و غم و اندوه و وسواس را از قلب بيرون مي‌برد.
بحارالانوار،ج96، ص341

اوصاف ماه رمضان در آئينه كلام ديگر معصومين عليهم السلام

رمضان اسمي از اسماي الهي است

ماه رمضان نهمين ماه از ماههاي سال قمري است. در قر آن كريم از ماههاي سال قمري، جز ماه رمضان نام هيچ ماه ديگري نيامده است1و اين يكي از فضايل و امتيازات ماه رمضان است كه از ميان ماههاي سال قمري فقط از ماه رمضان در قر آن، در سوره بقره آيه 185 نام برده شده است. كلمه رمضان اسمي از اسماي الهي است و نبايد به تنهايي و بدون كلمه شهر كه به معناي ماه است ذكر شود.
هشام بن سالم از سعد نقل مي‌كند كه گفت ما هشت نفر در محضر امام محمد باقر(عليه السلام) بوديم، رمضان به ياد ما آمد و از آن سخن گفتيم.
امام باقر (عليه السلام) فرمودند: نگوئيد اين رمضان است، نگوئيد رمضان رفت و رمضان آمد. زيرا رمضان اسمي از اسماي الهي است كه نمي‌آيدو نمي‌رود. سخن از آمدن و رفتن براي آن صحيح نيست. فقط آنچه كه زوال پذير و نابود شدني است مي‌آيد و مي‌رود
و در ادامه فرمودند: بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را در تلفظ به اسم اضافه كنيد كه اسم(رمضان) اسم خداست 2
در اين رابطه روايت بسياري از معصومين عليهم السلام به ما رسيده است كه مرحوم كليني در فروع كافي بابي جداگانه و مستقل در اين زمينه با عنوان:
‹‹باب نهي از گفتن رمضان بدون كلمه ماه ››3 گشوده است.
مرحوم شيخ حر عاملي نيز در كتاب الصوم وسائل الشيعه بابي با اين عنوان دارد:
باب ‹‹مكروه بودن گفتن رمضان بدون اضافه به ماه و حرام نبودن گفتن رمضان به تنهايي و كفاره گفتن رمضان به تنهايي ››در روايتي در بحار الانوار و وسائل الشيعه از امام موسي بن جعفر (عليهماالسلام) از پدران گرامي ايشان از قول حضرت علي(عليه السلام) آمده است كه گفتن رمضان به تنهايي بدون اضافه كلمه شهر(ماه) كفاره دارد بايد صدقه بدهد و روزه بگيرد.4
از ناحيه علماي عامه (اهل سنت) نيز رواياتي از پيامبر گرامي اسلام در زمينه نهي از گفتن رمضان به تنهايي وارد شده است.5

شهر الله(ماه خدا)

شهر الله (ماه خدا)
گرچه اجزاي زمان و مكان از نظر معنوي هيچ تفاوتي در ذات با يكديگر ندارد، ولي به واسطه اموري، يك مكان همچون كعبه يا مساجد و مشاهده، يا يك زمان همچون ماه رمضان و به ويژه ليلة القدر، ارزش، اعتبار و اهميت پيدا مي‌كند و مبارك مي‌گردد. در ميان ماهها، ماه رمضان، ‹‹شهر الله ›› و ماه خداست، زماني است كه براي عبادت تعيين شده، مردم همه در آن عبادت مي‌كنند و زمينه رشد و تكامل معنوي و تربيت استعدادها و سير و سلوك و تخلق به اخلاق الله در اين ماه بيشتر فراهم است. درهاي آسمانها به روي انسانها باز است. در اين ماه، زمينه برقراري ارتباط بين زمين و آسمان فراهم مي‌شود. در كلمات معصومين (عليهم السلام) بارها ماه رمضان ‹‹شهر الله›› ناميده شده است. مطابق نقل امام صادق (عليه السلام) پيامبر گرامي اسلام(صلي الله عليه و آله) فرمودند:
‹‹ماه رمضان ماه خداست، ماهي است كه در آن حسنات و كارهاي خوب را چند برابر ثواب دهند.6
رسول گرامي اسلام حضرت محمد (صلي الله عليه و آله) در چند روايت، شعبان را ماه خود و ماه رمضان را شهر الله (ماه خدا) ناميده اند.7
امام زين العابدين عليه السلام در دعاي وداع با ماه رمضان در ‹‹صحيفه سجاديه ››مي فرمايد:
‹‹السلام عليك يا شهر الله الاكبر و يا عيد اوليائه ›› درود بر تو اي بزرگترين ماه خدا و اي عيد (روز جشن و شادي) دوستان خدا.
امام جعفر صادق (عليه السلام) فرمودند:
‹‹ماه رمضان ماه خداست در اين ماه زياد ذكر خدا لا اله الا الله، الله اكبر الحمدلله و سبحان الله بگو ئيد››.8
نگوئيد اين رمضان است، نگوئيد رمضان رفت و رمضان آمد. زيرا رمضان اسمي از اسماي الهي است كه نمي‌آيد
و نمي‌رود. سخن از آمدن و رفتن براي آن صحيح نيست. فقط آنچه كه زوال پذير و نابود شدني است مي‌آيد و مي‌رود. و در ادامه فرمودند: بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را در تلفظ به اسم اضافه كنيد كه اسم(رمضان) اسم خداست

شهر الصبر(ماه صبر)

شهر الصبر(ماه صبر)
در سخنان معصومين (عليهم السلام)، ماه رمضان ماه صبر، ناميده شده است. پيامبر اسلام در توصيف ماه رمضان فرمودند:
«ماه رمضان ماه صبر است و پاداش صبر بهشت است.» 9
به بيان رسول الله (صلي الله عليه و آله) خداي متعال در حديث قدسي مي‌فرمايد:
همه اعمال بني آدم ده برابر تا هفتصد برابر ثواب و پاداش دارد، جز صبر كه براي من است و من پاداش آن را مي‌دهم. پيامبر گرامي اسلام ادامه مي‌دهند:
پس ثواب صبر فقط در نزد خدا روشن است و در پايان مي‌فرمايند: «والصبر الصوم» مقصود از صبر، روزه است.11
مرحوم علامه طباطبائي مي‌نويسد:
‹‹هر گاه پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) از امري محزون و غمگين مي‌شد از خواندن نماز و گرفتن روزه براي دفع آن غم و حزن، كمك مي‌گرفت.12
صبر در زندگاني فردي و اجتماعي هر انسان و در زندگاني است، يك ضرورت است، صبر در دين به منزله سر نسبت به بدن است. همانگونه كه انسان بدون سر، انسان نيست و بي اثر است دين هم بدون صبر و استقامت، دين و ايمان نيست.13
ماه رمضان راه وصول به صبر، تمرين صبر و تقويت آن است. در ماه رمضان انسان با هواهاي نفساني مبارزه مي‌كند، بدون هيچ قيد و شرط سرگرم لذتهاي جسمي و شهواني نمي‌شود خود را بزرگتر از آن مي‌داند كه زندگي مادي و شكمي و حيواني را هدف قرار دهد، امساك و خودداري از شهوات، خودداري از خوردن و آشاميدن در ماه رمضان حتي در همان سطح كه در ماههاي ديگر نه تنها حلال و جايز بلكه مستحب است، ورزش و تمريني است كه اراده انسان را تقويت ميكند، به خويشتنداري عادت مي‌دهد و بر نفس خود مسلط مي‌كند.
انسان در ماه رمضان با روزه، صبر عادت مي‌كند تا در زندگي و جامعه در برابر مشكلات و سختيها و مصيبتها شكست نخورد. روزه صبري طولاني است بر جدايي و فراق از مهمترين عادتهايي كه همواره با زندگي انسان همراه است.

شهر المواساة (ماه همدردي)

شهر المواساة (ماه همدردي)
پيامبر گرامي اسلام در وصف ماه رمضان فرموده اند: ‹‹ماه رمضان ماه همدري است.›› 14
مواسات، ياري كردن، به هم كمك كردن و مساعدت و همراهي نمودن با مال و ثروت است. ماه رمضان ماه همدردي با پا برهنگان، مستضعفان، محرومان، گرسنگان، تشنگان، فقرا، مساكين، نيازمندان و بي بضاعتهاست. همه مردم ثروتمند و فقير در گرسنگي و تشنگي مساوي اند. هيچ كدام در حال روزه چيزي نمي‌خورند و نمي‌آشامند و اين راهي است براي اينكه عموم مردم به ويژه ثروتمندان و پولدارها و توانگران و سرمايه داران، درد گرسنگي و تشنگي پا برهنگان را درك كنند و به فكر و ياد آنها باشند، شريك غم و غصه آنها شوند، به ياري آنها بشتابند، يا مال و ثروت و امكانات خود به آنها كمك كنند، حقوق سائل و محروم را بپردازند و از دادن خمس و زكات اموال خويش دريغ نورزند.
روايات بسياري در اين زمينه وارد شده كه فلسفه تشريح و وجوب روزه، همدردي و مواسات ثروتمندان با پابرهنگان و محرومين است. هشام بن حكم از امام جعفر صادق (عليه السلام) پرسيد: فلسفه تشريح روزه چيست؟ امام در پاسخ فرمودند:
خداي متعال روزه را واجب كرد تا ثروتمند و فقير مساوي شوند زيرا ثروتمند درد گرسنگي را نمي‌چشد تا به فقير رحم كند. چون هر چه بخواهد و اراده كند قدرت فراهم نمودن آن را دارد، پس خداي متعال اراده كرد بين انسانها مساوات بر قرار كند و به ثروتمند، طعم گرسنگي را بچشاند تا بر ضعيف و ناتوان رقت آورد و بر گرسنه رحم كند. 15
فضل بن شاذان مي‌گويد امام رضا(عليه السلام) فرمودند:
به انسانها روزه داده شد تا درد گرسنگي و تشنگي را بشناسند و به فكر فقر در آخرت بيفتند …، ‹‹شدت اثر فقر و گرسنگي را بر نيازمندان و بيچارگان درك كنند تا حقوقي را كه خداوند بر آنها در اموالشان واجب گردانده است ادا كنند.» 16
پيامبر گرامي اسلام در سخنان خويش، ماه رمضان را بهار فقيران خوانده اند. 17
به حقيقت ماه رمضان بهار فقيران است زيرا همه همچون فقيران در روز هنگام روزه يكسان هستند. بهار پابرهنگان است كه به صورت طبيعي عموم مردم درد و رنج و سختي آنها را درك و لمس مي‌كنند.

پي نوشت

1- طباطبائي، محمدحسين، الميزان،ج2،ص12
2- مجلسي، بحارالانوار، موسسه اوفا، بيروت، لبنان، ج96، ص376
3- كافي، ج4، ص69
4- وسائل الشيعه، ج7، ص332
5- محمدي ري شهري، ميزان الحكمه، چاپ اول، ج4، ص176 به نقل از كتاب كنزالعمال.
6- بحارالانوار، ج96، ص340
7-همان، صص 364 و356
8-همان، ص381
9-وسائل الشيعه، ج7، ص222/ كافي، ج4، ص66
10- بحارالانوار، ج96، ص254
11- طباطبائي، محمدحسين، سنن النبي، ص30
12- فيض الاسلام، ترجمه و شرح نهج البلاغه، حكمت 79، ص1123
13- من لا يحضره الفقيه، ج2، ص95
14- همان، ص73
15- وسائل الشيعه، ج7، ص4
16- همان، ص231

اعمال شب اول و رؤيت هلال

اول

در آن چند عمل مستحب است:
اوّل:
استهلال[يعني جستجوي هلال ماه]،و بعضي استهلال اين ماه را واجب دانسته‌اند.

دوم

دوّم:
چون رؤيت هلال كرد،به هلال اشاره نكند،بلكه رو به قبله نموده و دستها را به آسمان بردارد و هلال را خطاب كرده و بگويد:
رَبِّي وَ رَبُّكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَي مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَي اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي شَهْرِنَا هَذَا وَ ارْزُقْنَا خَيْرَهُ وَ عَوْنَهُ وَ اصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَ شَرَّهُ وَ بَلاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ.
اي ماه،پروردگار من و تو،خدا پروردگار جهانيان است.خدايا ماه را بر ما نو كن به ايمني و ايمان،و تندرستي و اسلام و شتافتن به سوي آنچه دوست داري و خشنود مي‌شوي.خدايا در اين ماه به ما بركت بخش،و خير و كمكش را روزي ما فرما،و زيان و گزند و بلا و فتنه‌اش را از ما بگردان.
و روايت شده: زماني كه رسول خدا صلّي اللّه و عليه و آله هلال ماه رمضان را رؤيت مي‌كرد،روي شريفش را به جانب قبله مي‌گرداند و مي‌گفت:
اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْعَافِيَةِ الْمُجَلَّلَةِ وَ دِفَاعِ الْأَسْقَامِ [وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ] وَ الْعَوْنِ عَلَي الصَّلاةِ وَ الصِّيَامِ وَ الْقِيَامِ وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ حَتَّي يَنْقَضِيَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَ غَفَرْتَ لَنَا وَ رَحِمْتَنَا
خدايا اين ماه را بر ما نو كن به ايمني و ايمان و سلامت و اسلام و عافيت بزرگ،و دفاع در برابر بيماريها،و ياري بر نماز و روزه و شب زنده‌داري و تلاوت قرآن.خدايا ما را براي ماه رمضان سالم گردان،و ماه رمضان را از ما سالم دريافت كن و ما را در آن تا از ما بگذرد به سلامت دار درحالي‌كه از گناهان ما درگذشته و ما را مورد آمرزش و رحمت خويش قرار داده باشي
و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده: چون رؤيت هلال نمودي بگو:
اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا صِيَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ هُدًي لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ سَلِّمْنَا مِنْهُ وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ إِنَّكَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ.
خدايا ماه رمضان آمد،و تو روزه آن را بر ما واجب كرده‌اي،و قران را در آن براي هدايت و دلايلي روشن از هدايت و وسيله تشخيص حق از باطل نازل نموده‌اي.خدايا ما را بر روزه‌اش ياري كن،و آن را از من بپذير،و ما را در آن و از آن سالم بدار،و آن را براي ما سالم گردان،در آساني و عافيت از جانب خويش،همانا تو بر هرچيز توانايي،اي بخشنده،اي مهربان.

سوم

سوّم:
دعاي چهل‌وسوم» صحيفه كامله سجاديه «را در هنگام رؤيت هلال بخواند.سيّد ابن طاووس روايت كرده: ورزي حضرت سجّاد عليه السّلام در راهي مي‌گذشت،كه به هلال ماه رمضان نظر كرد،پس ايستاد و گفت:
أَيُّهَا الْخَلْقُ الْمُطِيعُ الدَّائِبُ السَّرِيعُ الْمُتَرَدِّدُ فِي مَنَازِلِ التَّقْدِيرِ الْمُتَصَرِّفُ فِي فَلَكِ التَّدْبِيرِ آمَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ الظُّلَمَ وَ أَوْضَحَ بِكَ الْبُهَمَ وَ جَعَلَكَ آيَةً مِنْ آيَاتِ مُلْكِهِ وَ عَلامَةً مِنْ عَلامَاتِ سُلْطَانِهِ فَحَدَّ بِكَ الزَّمَانَ وَ امْتَهَنَكَ بِالْكَمَالِ وَ النُّقْصَانِ وَ الطُّلُوعِ وَ الْأُفُولِ وَ الْإِنَارَةِ وَ الْكُسُوفِ فِي كُلِّ ذَلِكَ أَنْتَ لَهُ مُطِيعٌ وَ إِلَي إِرَادَتِهِ سَرِيعٌ سُبْحَانَهُ مَا أَعْجَبَ مَا دَبَّرَ مِنْ أَمْرِكَ وَ أَلْطَفَ مَا صَنَعَ فِي شَأْنِكَ جَعَلَكَ مِفْتَاحَ شَهْرٍ حَادِثٍ لِأَمْرٍ حَادِثٍ فَأَسْأَلُ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكَ وَ خَالِقِي وَ خَالِقَكَ وَ مُقَدِّرِي وَ مُقَدِّرَكَ وَ مُصَوِّرِي وَ مُصَوِّرَكَ،
اي آفريده فرمانبردار،رونده كوشا و شتابان،رفت‌وآمدكننده در منزلگاههاي معيّن،اي متصرف در چرخ گردان تدبير،ايمان آوردم به آن كس كه با تو تاريكيها را روشن كرد،و آنچه را كه به سختي مي‌توان يافت آشكار ساخت و تو را نشانه‌اي از نشانه‌هاي چيرگي،و علامتي از علائم قدرت خود قرار داد،پس زمان را به تو محدود ساخت،و گاهي تو را به نقص و گاهي به كمال،و وقتي به طلوع،و زماني به غروب،و حالتي پر نور،و حالتي گرفته،مسخّر خويش نمود،تو در تمام اين حالات مسّخر اويي،و به سوي اراده‌اش شتاباني،منزّه است او چه عجيب است تدبيري كه در حق تو به كار برده،و چه دقيق است آنچه درباره تو انجام داده،تو را كليد ماهي تو براي كارهايي نو ساخته،پس از پروردگار كه پروردگار من‌وتوست،و آفريننده من‌وتوست،و مهار مقدّرات من‌و تو در كف قدرت اوست،و صورتگر من و توست،
أَنْ يُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ يَجْعَلَكَ هِلالَ بَرَكَةٍ لا تَمْحَقُهَا الْأَيَّامُ وَ طَهَارَةٍ لا تُدَنِّسُهَا الْآثَامُ هِلالَ أَمْنٍ مِنَ الْآفَاتِ وَ سَلامَةٍ مِنَ السَّيِّئَاتِ هِلالَ سَعْدٍ لا نَحْسَ فِيهِ وَ يُمْنٍ لا نَكَدَ مَعَهُ وَ يُسْرٍ لا يُمَازِجُهُ عُسْرٌ وَ خَيْرٍ لا يَشُوبُهُ شَرٌّ هِلالَ أَمْنٍ وَ إِيمَانٍ وَ نِعْمَةٍ وَ إِحْسَانٍ وَ سَلامَةٍ وَ إِسْلامٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْنَا مِنْ أَرْضَي مَنْ طَلَعَ عَلَيْهِ،
مي‌خواهم كه بر محمّد و خاندانش درود فرستد،و تو را ماه بركتي قرار دهد،كه گذشت روزگاران آن را از بين نبرد و ماه پاكي كه گناهان آن را آلوده نگرداند،هلال ايمني از آفات،و سلامتي از زشتيها،هلال خوش طالعي بركنار از بد يمني،و مباركي بدون گرفتاري و آسايش بدون دشواري و خير بدون شرّ،هلال ايمني و امان،و نعمت و احسان و سلامت و اسلام،خدايا بر محمّد و خاندانش درود فرست،و ما را از پسنديده‌ترين كساني قرار ده كه اين ماه بر آنان طلوع كرده،
وَ أَزْكَي مَنْ نَظَرَ إِلَيْهِ وَ أَسْعَدَ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ وَ وَفِّقْنَا اللَّهُمَّ فِيهِ لِلطَّاعَةِ وَ التَّوْبَةِ وَ اعْصِمْنَا فِيهِ مِنَ الْآثَامِ وَ الْحَوْبَةِ وَ أَوْزِعْنَا فِيهِ شُكْرَ النِّعْمَةِ وَ أَلْبِسْنَا فِيهِ جُنَنَ الْعَافِيَةِ وَ أَتْمِمْ عَلَيْنَا بِاسْتِكْمَالِ طَاعَتِكَ فِيهِ الْمِنَّةَ إِنَّكَ أَنْتَ الْمَنَّانُ الْحَمِيدُ وَ صَلَّي اللَّهُ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ وَ اجْعَلْ لَنَا فِيهِ عَوْنا مِنْكَ عَلَي مَا نَدَبْتَنَا إِلَيْهِ مِنْ مُفْتَرَضِ طَاعَتِكَ وَ تَقَبَّلْهَا إِنَّكَ الْأَكْرَمُ مِنْ كُلِّ كَرِيمٍ وَ الْأَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ آمِينَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ
و پاكيزه‌ترين كساني‌كه به آنها نظر نموده،و خوشبخت‌ترين كساني‌كه در آن به بندگي تو گردن نهاده‌اند،و ما را در اين ماه توفيق توبه عنايت كن،و از گناه حفظ فرما،و از انجام نافرماني‌ات بازدار،و اداي شكر نعمتت را به ما ارزاني كن،و لباسهاي عافيت را بر ما بپوشان،و به سبب انجام طاعت كامل، نعمتت را در اين ماه بر ما تمام كن،زيرا كه تو بس بخشنده ستوده‌اي،و درود خدا بر محمّد و خاندان پاكش،و براي ما از جانب خود در اين ماه مددي برسان،بر انجام آنچه ما را به آن خوانده‌اي از اطاعت واجبت،و آن را بپذير،همانا تو كريم‌تر از هر كريمي،و مهربان‌تر از هر مهرباني،آمين آمين اي پروردگار جهانيان

چهارم تا دهم

چهارم:
با همسر خويش نزديكي كند،و اين عمل از ويژگيهاي اين ماه است،وگرنه نزديكي با همسر در شب اول ماههاي ديگر مكروه است.
پنجم:
غسل شب اول ماه را انجام دهد.
روايت شده: هركه در شب اول ماه رمضان غسل كند،تا ماه رمضان آينده بدنش دچار خارش نشود.
ششم:
اگر بتواند در نهر جاري غسل كند،و سي كف آب بر سر بريزد كه تا ماه رمضان آينده با طهارت معنوي باشد.
هفتم:
مزار امام حسين عليه السّلام را زيارت كند،تا گناهانش ريخته و ثواب حاجيان و اهل عمره آن سال را دريابد.
هشتم:
از اين شب خواندن هزار ركعت نماز اين ماه را شروع كند.
نهم:
در اين شب دو ركعت نماز بجا آورد،در هر ركعت سوره «حمد» و سوره «انعام» را بخواند،و از خدا درخواست كند كه او را كفايت نمايد،و از آنچه از دردهاي مي‌ترسد حفظ كند.
دهم:
دعاي «اللّهمّ ان هذا الشّهر المبارك» را كه در اعمال شب آخر ماه شعبان گذشت بخواند.

يازدهم

يازدهم:
پس از نماز مغرب دستها را بلند كند،و اين دعا را كه از امام جواد عليه السّلام وارد شده و در كتاب «اقبال» ذكر شده بخواند:
اللَّهُمَّ يَا مَنْ يَمْلِكُ التَّدْبِيرَ وَ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ يَا مَنْ يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ مَا تُخْفِي الصُّدُورُ وَ تُجِنُّ الضَّمِيرُ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ نَوَي فَعَمِلَ وَ لا تَجْعَلْنَا مِمَّنْ شَقِيَ فَكَسِلَ وَ لا مِمَّنْ هُوَ عَلَي غَيْرِ عَمَلٍ يَتَّكِلُ اللَّهُمَّ صَحِّحْ أَبْدَانَنَا مِنَ الْعِلَلِ وَ أَعِنَّا عَلَي مَا افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا مِنَ الْعَمَلِ حَتَّي يَنْقَضِيَ عَنَّا شَهْرُكَ هَذَا وَ قَدْ أَدَّيْنَا مَفْرُوضَكَ فِيهِ عَلَيْنَا اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ وَ وَفِّقْنَا لِقِيَامِهِ وَ نَشِّطْنَا فِيهِ لِلصَّلاةِ وَ لا تَحْجُبْنَا مِنَ الْقِرَاءَةِ وَ سَهِّلْ لَنَا فِيهِ إِيتَاءَ الزَّكَاةِ اللَّهُمَّ لا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا وَصَبا وَ لا تَعَبا وَ لا سَقَما وَ لا عَطَبا.
خدايا اي آن‌كه مالك تدبير است،و او بر هرچيز تواناست،اي آن‌كه مي‌داند خيانت ديده‌ها را و آنچه را سينه‌ها پنهان مي‌كنند و نهاد نهان مي‌سازد،و او لطيف و آگاه است.خدايا ما را از كساني قرار ده كه تصميم گرفتند آنگاه انجام دادند،و از كساني قرار مده كه تيره‌بخت شدند و در نهايت تنبلي كردند و از اناني قرار مده كه بر غير عمل صالح تكيه نمودند.خدايا بدنهاي ما را از بيماريها سلامتي بخش و ما را بر انجام آنچه از عمل بر ما واجب كرده‌اي ياري ده،تا اين ماه از ما سپري گردد درحالي‌كه آنچه را در اين ماه بر ما واجب نموده‌اي ادا كرده باشيم.خدايا ما را بر روزه‌اش ياري ده،و براي شب‌زنده‌داري‌اش موفق بدار،و براي نماز در اين ماه ما را شاداب گردان،و از قرائت قران محروم مساز،و پرداخت زكات را در اين ماه بر ما آسان گردان.خدايا درد مزمن،خستگي،بيماري،هلاكت را بر ما چيره مكن.
اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا الْإِفْطَارَ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلالِ اللَّهُمَّ سَهِّلْ لَنَا فِيهِ مَا قَسَمْتَهُ مِنْ رِزْقِكَ وَ يَسِّرْ مَا قَدَّرْتَهُ مِنْ أَمْرِكَ وَ اجْعَلْهُ حَلالا طَيِّبا نَقِيّا مِنَ الْآثَامِ خَالِصا مِنَ الْآصَارِ وَ الْأَجْرَامِ اللَّهُمَّ لا تُطْعِمْنَا إِلا طَيِّبا غَيْرَ خَبِيثٍ وَ لا حَرَامٍ وَ اجْعَلْ رِزْقَكَ لَنَا حَلالا لا يَشُوبُهُ دَنَسٌ وَ لا أَسْقَامٌ يَا مَنْ عِلْمُهُ بِالسِّرِّ كَعِلْمِهِ بِالْأَعْلانِ يَا مُتَفَضِّلا عَلَي عِبَادِهِ بِالْإِحْسَانِ يَا مَنْ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ وَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ خَبِيرٌ أَلْهِمْنَا ذِكْرَكَ وَ جَنِّبْنَا عُسْرَكَ وَ أَنِلْنَا يُسْرَكَ وَ اهْدِنَا لِلرَّشَادِ وَ وَفِّقْنَا لِلسَّدَادِ وَ اعْصِمْنَا مِنَ الْبَلايَا وَ صُنَّا مِنَ الْأَوْزَارِ وَ الْخَطَايَا يَا مَنْ لا يَغْفِرُ عَظِيمَ الذُّنُوبِ غَيْرُهُ وَ لا يَكْشِفُ السُّوءَ إِلا هُوَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ،
خدايا افطار از روزي حالت را روزي ما كن.خدايا آنچه كه از روزي‌ات در اين ماه قسمت ما نمودي دست يافتن به آن را براي ما هموار كن،و آنچه را از فرمانت براي ما تقدير كرده‌اي آسان كن،و آن را حلال و پاك و پاكيزه از گناهان بوده از گرانباريها و بزهكاريها قرار ده.خدايا به ما مخوران جز غذاي پاك كه نه پليد باشد و نه حرام،و روزي‌ات را براي ما حلال گردان،كه آلودگيها و درها با آن در نياميزد،اي كه دانايي‌اش به امور پنهان،همانند دانايي‌اش به امور آشكار است، اي فضل‌بخش بر بندگانش به احسان،اي آن‌كه بر هرچيز تواناست،و به هرچيز دانا و آگاه است،يادت را به ما الهام كن، و از سختي بر ما ما را بركنار دا،7و به آساني‌ات ما را برسان،و به راستي راهنمايمان باش،و به استواري توفيقمان ده،و از بلا نگاهمان بدار. و ما را از بارهاي گران گناهان و خطاها حفظ كن،اي آن‌كه گناهان بزرگ را جز او نيامرزد،و احدي بدي را جز او برطرف ننمايد،اي مهربان‌ترين مهربانان،
وَ أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبِينَ وَ اجْعَلْ صِيَامَنَا مَقْبُولا وَ بِالْبِرِّ وَ التَّقْوَي مَوْصُولا وَ كَذَلِكَ فَاجْعَلْ سَعْيَنَا مَشْكُورا وَ قِيَامَنَا مَبْرُورا وَ قُرْآنَنَا [وَ قِرَاءَتَنَا] مَرْفُوعا وَ دُعَاءَنَا مَسْمُوعا وَ اهْدِنَا لِلْحُسْنَي [الْحُسْنَي] وَ جَنِّبْنَا الْعُسْرَي وَ يَسِّرْنَا لِلْيُسْرَي وَ أَعْلِ لَنَا الدَّرَجَاتِ وَ ضَاعِفْ لَنَا الْحَسَنَاتِ وَ اقْبَلْ مِنَّا الصَّوْمَ وَ الصَّلاةَ وَ اسْمَعْ مِنَّا الدَّعَوَاتِ وَ اغْفِرْ لَنَا الْخَطِيئَاتِ وَ تَجَاوَزْ عَنَّا السَّيِّئَاتِ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الْعَامِلِينَ الْفَائِزِينَ وَ لا تَجْعَلْنَا مِنَ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لا الضَّالِّينَ حَتَّي يَنْقَضِيَ شَهْرُ رَمَضَانَ عَنَّا وَ قَدْ قَبِلْتَ فِيهِ صِيَامَنَا وَ قِيَامَنَا وَ زَكَّيْتَ فِيهِ أَعْمَالَنَا وَ غَفَرْتَ فِيهِ ذُنُوبَنَا وَ أَجْزَلْتَ فِيهِ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ نَصِيبَنَا فَإِنَّكَ الْإِلَهُ الْمُجِيبُ وَ الرَّبُّ الْقَرِيبُ [الرَّقِيبُ] وَ أَنْتَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ مُحِيطٌ.
و كريم‌ترين كريمان،بر محمّد و اهل بيت پاكش درود فرست،و روزه ما را پذيرفته بدار،و به نيكي و تقوا پيوندش ده،و همچنين كوشش ما را مورد قدرداني،و شب‌زنده‌داري ما را پذيرفته،و قرائتمان را بالا رفته،و دعايمان را اجابت شده قرار ده،و ما را به عاقبت به خيري هدايت كن،و از دشواري بركنارمان بدار،و ما را براي آساني آماده ساز،و درجاتمان را بالا بر،و حسناتمان را دوچندان كن،و روزه و نماز ما را بپذير،و دعاهايمان را شنوا باش،خطاهايمان را بيامرز،و از گناهمان درگذر،و ما را از عاملان رستگار قرار ده،و از غضب‌شدگان و گمراهان قرار مده، تا ماه رمضان از ما سپري گردد چنان‌كه روزه‌ها و شب‌زنده‌داري‌مان را در آن پذيرفته باشي،و كردارمان را در آن پاكيزه، و گناهانمان را در آن مورد آمرزش قرار داده،و سهم ما را در آن از هر خيري فراوان ساخته باشي،به يقين تويي معبود اجابت‌كننده دعاها، و پروردگار نزديك به بندگان و تويي احاطه‌كننده بر هرچيز.

دوازدهم تا پانزدهم

دوازدهم:
در اين شب دعاي روايت شده از امام صادق عليه السّلام را كه در كتاب «اقبال» آمده بخواند:
اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ مُنَزِّلَ الْقُرْآنِ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ وَ أَنْزَلْتَ فِيهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا صِيَامَهُ وَ أَعِنَّا عَلَي قِيَامِهِ اللَّهُمَّ سَلِّمْهُ لَنَا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ مُعَافَاةٍ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ لِي فِي عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ.
خدايا اي پروردگار ماه رمضان،اي فرو فرستنده قرآن،اين ماه رمضان است كه قرآن را در آن فرود فرستادي،و در آن دلايل روشني از هدايت و شناسايي حق از باطل فرو فرستادي.خدايا روزه آن را نصيب ما كن،و بر شب‌زنده‌داري‌اش ياري‌مان ده،خدايا آن را براي ما سالم بدار،و در آن به ما سلامتي ده و آن را از سوي خويش در آساني و سلامت كامل از ما تحويل بگير،و در آنچه حكم مي‌كني و مقدّر مي‌گرداني از فرمان حتمي خويش،و در انچه جدا مي‌كني از امر حكيمانه‌ات در شب قدر،از ان حكمي كه برگشت نمي‌پذيرد و دگرگون نمي‌شود،مقرّر فرما كه ما را از حاجيان خانه محترمت بنويسي،آنان‌كه حجّشان قبول،و سعيشان پذيرفته،و گناهانشان آمرزيده گشته،و بديهايشان ناديده گرفته شده است. و در آنچه حكم مي‌كني و مقدّر مي‌نمايي مقرّر فرما كه عمرم را طولاني گرداني،و از روزي حلالت بر من وسعت بخشي.
سيزدهم:
دعاي چهل وچهارم صحيفه كامله سجاديه را بخواند.
چهاردهم:
بخواند عالي «اللّهمّ انّ هذا شهر رمضان … » را كه سيّد در كتاب «اقبال» نقل فرموده،و دعايي بسيار طولاني است.
پانزدهم:
بخواند:
اللَّهُمَّ إِنَّهُ قَدْ دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ وَ جَعَلْتَهُ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ فَبَارِكْ لَنَا فِي شَهْرِ رَمَضَانَ وَ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ وَ صَلَوَاتِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا
خدايا هر آينه ماه رمضان وارد شد،ماهي كه در آن قرآن را فرو فرستادي،و آن را دلايل آشكاري از هدايت و شناسايي حق از باطل قرار دادي.خداوند در ماه رمضان به ما بركت عطا كن،و بر روزه و نمازهايش ياريمان فرما و آنرا از ما بپذيز.
روايت شده رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله وقتي ماه رمضان مي‌رسيد اين دعا را مي‌خواندند.

شانزدهم تا نوزدهم

شانزدهم:
و نيز روايت شده است كه رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله در شب اول ماه رمضان اين دعا را مي‌خواندند:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَكْرَمَنَا بِكَ أَيُّهَا الشَّهْرُ الْمُبَارَكُ اللَّهُمَّ فَقَوِّنَا عَلَي صِيَامِنَا وَ قِيَامِنَا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَي الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْوَاحِدُ فَلا وَلَدَ لَكَ وَ أَنْتَ الصَّمَدُ فَلا شِبْهَ لَكَ وَ أَنْتَ الْعَزِيزُ فَلا يُعِزُّكَ شَيْ‌ءٌ وَ أَنْتَ الْغَنِيُّ وَ أَنَا الْفَقِيرُ وَ أَنْتَ الْمَوْلَي وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ وَ أَنْتَ الرَّحِيمُ وَ أَنَا الْمُخْطِئُ وَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ أَنْتَ الْحَيُّ وَ أَنَا الْمَيِّتُ أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَ تَرْحَمَنِي وَ تَجَاوَزَ عَنِّي إِنَّكَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ.
سپاس خداي را كه به وسيله تو اي ماه مبارك ما را گرامي داشت.خدايا ما را بر روزه و شب‌زنده‌داري‌مان نيرو بخش،و گامهاي‌مان را استوار كن،و بر كافران پيروزمان گردان،خدايا تو يگانه‌اي پس برايت فرزندي نيست،و تو بي‌نيازي پس شبيهي برايت نمي‌باشد،و تويي عزيز و چيزي عزيزت نكند،و تويي بي‌نياز و من تهيدستم،و تويي مولا و من بنده‌ام،و تويي آمرزنده و من گنهگارم،و تويي مهربان و من خطاكارم،و تويي آفريننده و من آفريده‌ام،و تويي زنده و من مرده‌ام،از تو درخواست مي‌كنم به مهرت كه مرا بيامرزي و به من رحم كني،و از من درگذري،همانا تو بر هرچيز توانايي.
هفدهم:
در باب اوّل بيان استحباب خواندن دعاي جوشن كبير در آغاز ماه گذشت.
هيجدهم:
دعاي حج را كه در اول ماه گذشت بخواند.
نوزدهم:
هنگامي كه ماه رمضان شروع مي‌شود كثرت تلاوت قرآن شايسته است،و روايت شده كه امام صادق عليه السّلام پيش از تلاوت قرآن اين دعا را مي‌خواندند:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّ هَذَا كِتَابُكَ الْمُنْزَلُ مِنْ عِنْدِكَ عَلَي رَسُولِكَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ كَلامُكَ النَّاطِقُ عَلَي لِسَانِ نَبِيِّكَ جَعَلْتَهُ هَادِيا مِنْكَ إِلَي خَلْقِكَ وَ حَبْلا مُتَّصِلا فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عِبَادِكَ اللَّهُمَّ إِنِّي نَشَرْتُ عَهْدَكَ وَ كِتَابَكَ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَظَرِي فِيهِ عِبَادَةً وَ قِرَاءَتِي فِيهِ فِكْرا وَ فِكْرِي فِيهِ اعْتِبَارا وَ اجْعَلْنِي مِمَّنِ اتَّعَظَ بِبَيَانِ مَوَاعِظِكَ فِيهِ وَ اجْتَنَبَ مَعَاصِيَكَ وَ لا تَطْبَعْ عِنْدَ قِرَاءَتِي عَلَي سَمْعِي وَ لا تَجْعَلْ عَلَي بَصَرِي غِشَاوَةً وَ لا تَجْعَلْ قِرَاءَتِي قِرَاءَةً لا تَدَبُّرَ فِيهَا بَلِ اجْعَلْنِي أَتَدَبَّرُ آيَاتِهِ وَ أَحْكَامَهُ،
خدايا گواهي مي‌دهم كه اين كتاب توست كه از سوي تو بر رسولت محمّد بن عبد اللّه(درود خدا بر او و خاندانش)نازل گشته،و سخن گوياي توست بر زبان پيامبرت،آن را از سوي خود راهنمايي براي بندگانت قرار دادي، و رشته پيوسته‌اي بين تو و بندگان توست.خدايا پيمان و كتابت را در پيش رويم باز كرده‌ام،خدايا نگاهم را در آن عبادت،و خواندم را در آن انديشه،و انديشه‌ام را در آن عبرت‌آموز قرار بده،و مرا از كساني قرار ده كه از بيان پندهايت در قرآن اندرز گيرند،و از نافرمانيهايت دوري نمايند،و هنگام تلاوت آن بر گوشم مهر مزن، و بر ديده‌ام پرده منه،و خواندنم را خواندن بي‌تدبّر قرار مده،بلكه آنچنان قرارم ده كه در آيات و احكامش تدبّر كنم،
آخِذا بِشَرَائِعِ دِينِكَ وَ لا تَجْعَلْ نَظَرِي فِيهِ غَفْلَةً وَ لا قِرَاءَتِي هَذَرا إِنَّكَ أَنْتَ الرَّءُوفُ الرَّحِيمُ و بعد از قرائت قرآن مجيد اين دعا را مي‌خواندند اللَّهُمَّ إِنِّي قَدْ قَرَأْتُ مَا قَضَيْتَ مِنْ كِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَهُ عَلَي نَبِيِّكَ الصَّادِقِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَلَكَ الْحَمْدُ رَبَّنَا اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يُحِلُّ حَلالَهُ وَ يُحَرِّمُ حَرَامَهُ وَ يُؤْمِنُ بِمُحْكَمِهِ وَ مُتَشَابِهِهِ وَ اجْعَلْهُ لِي أُنْسا فِي قَبْرِي وَ أُنْسا فِي حَشْرِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ تُرْقِيهِ [تُرَقِّيهِ] بِكُلِّ آيَةٍ قَرَأَهَا دَرَجَةً فِي أَعْلَي عِلِّيِّينَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.
و برگيرنده قوانين دينت باشم،و نگاهم را در آن بي‌خبري،و قرائتم را بيهوده و باطل قرار مده، تويي رؤف،و مهربان.و پس از قرائت قرآن مجيد اين دعا را مي‌خواندند خدايا آنچه را از حكم كتابت كرده بودي خواندم،كتابي كه بر پيامبر راستگويت(درود خدا بر او و خاندانش)نازل كردي،پس سپاس شايسته توست اي پروردگار خدايا مرا از كساني قرار ده كه حلالش را حلال و حرامش را حرام مي‌شمارند،به محكم و متشابهش ايمان مي‌آورند،و آن را مونس در قبر و قيامتم گردان،و مرا از كساني قرار ده كه او را به هر آيه‌اي كه مي‌خواند در برترين جايگاه بهشت بالا بري،آمين اي پروردگار جهانيان.

اعمال روز اول ماه

روز اوّل

در آن چند عمل مستحبّ است:
اوّل:
غسل نمودن در آب جاري،و بر سر ريختن سي كف دست آب،كه در تمام طول سال باعث ايمني از همه دردها و بيماريهاست.

دوم تا پنجم

دوم:
كفي از گلاب به روي خويش بزند،تا از خواري و پريشاني نجات يابد و قدري هم به سر خود بمالد،تا در آن سال از سرسام[در برخي نسخه‌ها: برسام،به معني بيماري سينه]ايمن گردد.
سوّم:
دو ركعت نماز اول ماه را بجا آورد و صدقه بدهد.
چهارم:
دو ركعت نماز بخواند،در ركعت اول سوره‌هاي «حمد» و «انّا فتحنا» را و در ركعت دوم سوره «حمد» و هر سوره ديگري را كه بخواهد بخواند،تا حق تعالي در آن سال بديها را از او دور سازد،و تا سال آينده در پناه خدا باشد.
پنجم:
پس از طلوع فجر اين دعا را بخواند:
اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا صِيَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ هُدًي لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ إِنَّكَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ.
خدايا ماه رمضان رسيد،تو روزه‌اش را بر ما واجب نموده‌اي،و قرآن را در آن براي هدايت مردم،و دلايل روشني از هدايت و شناسايي از باطل نازل كرده‌اي.خدايا ما را بر روزه‌اش ياري كن،و آن را از ما بپذير، و اين ماه را از ما به سلامت دريافت كن،و آن را براي ما از سوي خويش در آساني و عافيت سالم بدار،همانا تو بر هرچيز توانايي.

ششم

ششم:
دعاي چهل وچهارم صحيفه كامله را اگر در شب قبل نخوانده بخواند.هفتم: علاّمه مجلسي در «زاد المعاد» فرموده كه شيخ كليني و شيخ طوسي و ديگران به سند صحيح روايت كرده اند كه حضرت موسي بن جعفر عليه السّلام فرمود: در ماه مبارك رمضان در آغاز سال،يعني روز اول اين ماه-چنان‌كه علما فهميده اند-اين دعا را بخوان،و فرمود: هركه اين دعا را براي رضاي خدا،و بدون آميختگي با اغراض ناپسند و ريا بخواند،در آن سال فتنه و گمراهي و آفتي كه به دين يا بدنش ضرر برساند به او نرسد،و حق تعالي او را از شرّ آنچه از بلاها در آن سال واقع مي‌شود حفظ مي‌نمايد.و دعا اين است:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي دَانَ لَهُ كُلُّ شَيْ‌ءٍ وَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ بِعَظَمَتِكَ الَّتِي تَوَاضَعَ لَهَا كُلُّ شَيْ‌ءٍ وَ بِعِزَّتِكَ الَّتِي قَهَرَتْ كُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ بِقُوَّتِكَ الَّتِي خَضَعَ لَهَا كُلُّ شَيْ‌ءٍ وَ بِجَبَرُوتِكَ الَّتِي غَلَبَتْ كُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ بِعِلْمِكَ الَّذِي أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا نُورُ يَا قُدُّوسُ يَا أَوَّلا قَبْلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ يَا بَاقِيا بَعْدَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُغَيِّرُ النِّعَمَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُنْزِلُ النِّقَمَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَقْطَعُ الرَّجَاءَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُدِيلُ الْأَعْدَاءَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَرُدُّ الدُّعَاءَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي يُسْتَحَقُّ بِهَا نُزُولُ الْبَلاءِ،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به آن نامت كه همه‌چيز در برابرش فروتن شده،و به رحمتت كه همه‌چيز را فرا گرفته، و به عظمتت كه همه‌چيز در آستانش تواضع نموده،و به عزّتت كه بر همه‌چيز چيره گشته،و به نيرويت كه همه‌چيز در برابرش خضوع يافته،و به جبروتت كه بر همه‌چيز غالب گشته،و به علمت كه همه‌چيز را فرا گرفته،اي نور،اي قدوس،اي اول پيش از هر چيز،اي باقي پس از هر چيز،اي خدا،اي مهربان،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و از من بيامرز گناهاني را كه نعمتها را دگرگون مي‌سازد،و بيامرز گناهاني را كه كينه‌ها را فرو مي‌فرستد، و بيامرز گناهاني را كه اميد به تو را قطع مي‌كند،و بيامرز گناهاني را كه دشمنان را چيره مي‌سازد،و بيامرز گناهاني را كه دعا را برمي‌گرداند،و بيامرز گناهاني را كه مردم به سبب آن سزاوار نزول بلا مي‌شوند،
وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَحْبِسُ غَيْثَ السَّمَاءِ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَكْشِفُ الْغِطَاءَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُعَجِّلُ الْفَنَاءَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تُورِثُ النَّدَمَ وَ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَهْتِكُ الْعِصَمَ وَ أَلْبِسْنِي دِرْعَكَ الْحَصِينَةَ الَّتِي لا تُرَامُ وَ عَافِنِي مِنْ شَرِّ مَا أُحَاذِرُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ فِي مُسْتَقْبَلِ سَنَتِي هَذِهِ اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ رَبَّ الْأَرَضِينَ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ وَ رَبَّ السَّبْعِ الْمَثَانِي وَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ وَ رَبَّ إِسْرَافِيلَ وَ مِيكَائِيلَ وَ جَبْرَئِيلَ وَ رَبَّ مُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ أَسْأَلُكَ بِكَ وَ بِمَا سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ يَا عَظِيمُ أَنْتَ الَّذِي تَمُنُّ بِالْعَظِيمِ،
و بيامرز گناهاني را كه بارش آسمان را باز مي‌دارد،و بيامرز گناهاني را كه پرده‌ها را كنار مي‌زند،و بيامرز گناهاني را كه در نابودي شتاب مي‌افكند،و بيامرز گناهاني را كه سبب پشيماني مي‌گردد،و بيامرز گناهاني را كه پرده‌ها را مي‌درد،و زره محكمت را بر من بپوشان زرهي كه نفوذ ناپذير است،و مرا از شرّ آنچه در شب و روز و آينده اين سال از آن حذر مي‌كنم عافيت بخش.خدايا پروردگار آسمانهاي هفتگانه،و پروردگار زمينهاي هفتگانه،و آنچه در آنهاست،و آنچه ميان آنهاست،و پروردگار عرش بزرگ،و پروردگار سوره «حمد» و قرآن عظيم،و پروردگار اسرافيل و ميكاييل و جبرييل،و پروردگار محمّد(درود خدا بر او و خاندانش) آقاي رسولان و پايان‌بخش پيامبران،از تو مي‌خواهم به حق ذات پاكت و به حق آنچه خود را به آن نام نهادي،اي بزرگ تويي كه به نعمت بزرگ تفضّل مي‌كني،
وَ تَدْفَعُ كُلَّ مَحْذُورٍ وَ تُعْطِي كُلَّ جَزِيلٍ وَ تُضَاعِفُ [مِنَ] الْحَسَنَاتِ بِالْقَلِيلِ وَ بِالْكَثِيرِ وَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ يَا قَدِيرُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ أَلْبِسْنِي فِي مُسْتَقْبَلِ سَنَتِي هَذِهِ سِتْرَكَ وَ نَضِّرْ وَجْهِي بِنُورِكَ وَ أَحِبَّنِي بِمَحَبَّتِكَ وَ بَلِّغْنِي رِضْوَانَكَ وَ شَرِيفَ كَرَامَتِكَ وَ جَسِيمَ عَطِيَّتِكَ وَ أَعْطِنِي مِنْ خَيْرِ مَا عِنْدَكَ وَ مِنْ خَيْرِ مَا أَنْتَ مُعْطِيهِ أَحَدا مِنْ خَلْقِكَ وَ أَلْبِسْنِي مَعَ ذَلِكَ عَافِيَتَكَ يَا مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوَي وَ يَا شَاهِدَ كُلِّ نَجْوَي وَ يَا عَالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ وَ يَا دَافِعَ مَا تَشَاءُ مِنْ بَلِيَّةٍ يَا كَرِيمَ الْعَفْوِ يَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ تَوَفَّنِي عَلَي مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَ فِطْرَتِهِ،
و هر محدوزي را دفع مي‌كني،و هر نعمت برجسته‌اي را عطا مي‌نمايي،و نيكيها را به كم و زياد دوچندان مي‌سازي،و هركاري كه بخواهي انجام مي‌دهي،اي توانا اي خدا،اي مهربان،بر محمّد و اهل بيتش درود فرست، و در آينده اين سال لباس سترت را بر من بپوشان،و چهره‌ام را به نورت شاداب ساز،و به دوستي‌ات دوستم بدار،و و مرا به خشنوديت،و شريف كرامتت،و بزرگ عطايت برسان،و به من عطا كن از بهترين چيزي كه نزد توست و بهترين چيزي‌كه به بنده‌اي از بندگانت عطا مي‌فرمايي،و افزون بر اين لباس عافيت و تندرستي بر من بپوشان،اي جايگاه هر شكايت،اي حاضر در هر گفتگوي پنهان،اي داناي هر نهان،اي دفع كننده بلاها آنگونه كه خواهي،اي بزرگوار گذشت اي نيكو درگذر،مرا بر آيين ابراهيم و بر فطرت او،
وَ عَلَي دِينِ مُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سُنَّتِهِ وَ عَلَي خَيْرِ الْوَفَاةِ فَتَوَفَّنِي مُوَالِيا لِأَوْلِيَائِكَ وَ مُعَادِيا لِأَعْدَائِكَ اللَّهُمَّ وَ جَنِّبْنِي فِي هَذِهِ السَّنَةِ كُلَّ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ أَوْ فِعْلٍ يُبَاعِدُنِي مِنْكَ وَ اجْلِبْنِي إِلَي كُلِّ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ أَوْ فِعْلٍ يُقَرِّبُنِي مِنْكَ فِي هَذِهِ السَّنَةِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ امْنَعْنِي مِنْ كُلِّ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ أَوْ فِعْلٍ يَكُونُ مِنِّي أَخَافُ ضَرَرَ عَاقِبَتِهِ وَ أَخَافُ مَقْتَكَ إِيَّايَ عَلَيْهِ حِذَارَ أَنْ تَصْرِفَ وَجْهَكَ الْكَرِيمَ عَنِّي فَأَسْتَوْجِبَ بِهِ نَقْصا مِنْ حَظٍّ لِي عِنْدَكَ يَا رَءُوفُ يَا رَحِيمُ.
و بر دين محمّد(درود خدا بر او و خاندانش باد) و روش او،و بر بهترين مرگ‌ها بميران،بميران درحالي‌كه دوستدار اوليايت،و دشمن دشمنانت باشم.خدايا مرا در اين سال از هر كار يا گفتار يا كرداري كه از تو دورم مي‌كند بركنار دار،و به جانب هر عمل يا گفتار يا كرداري كه مرا در اين سال به تو نزديك مي‌كند جلب نما،اي مهربان‌ترين مهربانان،و بازدار مرا از هر عمل يا گفتار يا كرداري كه از من سر مي‌زند،و من از سرانجام زيانبارش مي‌ترسم،و از خشمت به خاطر آ بر خود بيمناكم،ترسم از اين است كه روي كريمانه‌ات را از من بگرداني در نتيجه سزاوار كاستي بهره‌اي كه پيش تو دارم گردم،اي پرلطف اي مهربان
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِي مُسْتَقْبَلِ سَنَتِي هَذِهِ فِي حِفْظِكَ وَ فِي جِوَارِكَ وَ فِي كَنَفِكَ وَ جَلِّلْنِي سِتْرَ عَافِيَتِكَ وَ هَبْ لِي كَرَامَتَكَ عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي تَابِعا لِصَالِحِي مَنْ مَضَي مِنْ أَوْلِيَائِكَ وَ أَلْحِقْنِي بِهِمْ وَ اجْعَلْنِي مُسَلِّما لِمَنْ قَالَ بِالصِّدْقِ عَلَيْكَ مِنْهُمْ وَ أَعُوذُ بِكَ اللَّهُمَّ [يَا إِلَهِي] أَنْ تُحِيطَ بِي خَطِيئَتِي وَ ظُلْمِي وَ إِسْرَافِي عَلَي نَفْسِي وَ اتِّبَاعِي لِهَوَايَ وَ اشْتِغَالِي بِشَهَوَاتِي فَيَحُولُ ذَلِكَ بَيْنِي وَ بَيْنَ رَحْمَتِكَ وَ رِضْوَانِكَ فَأَكُونَ مَنْسِيّا عِنْدَكَ مُتَعَرِّضا لِسَخَطِكَ وَ نِقْمَتِكَ اللَّهُمَّ وَفِّقْنِي لِكُلِّ عَمَلٍ صَالِحٍ تَرْضَي بِهِ عَنِّي وَ قَرِّبْنِي إِلَيْكَ زُلْفَي اللَّهُمَّ كَمَا كَفَيْتَ نَبِيَّكَ مُحَمَّدا صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ هَوْلَ عَدُوِّهِ وَ فَرَّجْتَ هَمَّهُ وَ كَشَفْتَ غَمَّهُ [كَرْبَهُ] وَ صَدَقْتَهُ وَعْدَكَ وَ أَنْجَزْتَ لَهُ عَهْدَكَ،
خدايا در آينده اين سال مرا در حفظ و پناه و حمايت خود قرار ده،و پرده تندرستي را بر من بپوشان،و از كرامتت بر من ببخش،عزيز است پناه تو،و بزرگ است ثناي تو،و معبودي جز تو نيست.خدايا مرا پيرو شايستگان از اولياي گذشته‌ات قرار ده،و به آنان ملحقم فرما،و تسليم آن‌كه از آنان از طرف توراست گفت قرارم ده،خدايا به تو پناه مي‌آورم از اينكه خطايم و ستمم،و زياده‌روي بر نفسم،و پيروي از هواوهوسم،و سرگرمي‌ام به شهوت بر من احاطه كند،در نتيجه همه اينها بين من و رحمت و خشنودي‌ات ديوار گردد،و من نزد تو فراموش شوم،و در معرض خشم و كينه‌ات قرار گيرم.خدايا مرا براي هر عمل شايسته‌اي كه به سبب آن از من خشنود شودي موفق بدار،و مرا به مقام قربت نزديك كن.خدايا چنان‌كه از پيامبرت محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)هراس از دشمنش را كفايت كردي،و اندوهش را برطرف نمودي،و غمش را زدودي،و وعده‌ات را به او وفا كردي،و پيمانت را برايش به پايان آوردي.
اللَّهُمَّ فَبِذَلِكَ فَاكْفِنِي هَوْلَ هَذِهِ السَّنَةِ وَ آفَاتِهَا وَ أَسْقَامَهَا وَ فِتْنَتَهَا وَ شُرُورَهَا وَ أَحْزَانَهَا وَ ضِيقَ الْمَعَاشِ فِيهَا وَ بَلِّغْنِي بِرَحْمَتِكَ كَمَالَ الْعَافِيَةِ بِتَمَامِ دَوَامِ النِّعْمَةِ عِنْدِي إِلَي مُنْتَهَي أَجَلِي أَسْأَلُكَ سُؤَالَ مَنْ أَسَاءَ وَ ظَلَمَ وَ اسْتَكَانَ وَ اعْتَرَفَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي مَا مَضَي مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِي حَصَرَتْهَا حَفَظَتُكَ وَ أَحْصَتْهَا كِرَامُ مَلائِكَتِكَ عَلَيَّ وَ أَنْ تَعْصِمَنِي إِلَهِي [اللَّهُمَ] مِنَ الذُّنُوبِ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِي إِلَي مُنْتَهَي أَجَلِي يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ وَ آتِنِي كُلَّ مَا سَأَلْتُكَ وَ رَغِبْتُ إِلَيْكَ فِيهِ فَإِنَّكَ أَمَرْتَنِي بِالدُّعَاءِ وَ تَكَفَّلْتَ لِي بِالْإِجَابَةِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
خدايا به همانگونه هراس اين سال و آفات و امراض و فتنه‌ها و شرور و اندوهها و تنگي معيشت را در آن از من كفايت كن،و به رحمتت مرا به كمال عافيت،با كامل كردن ريزش نعمت بر من تا پايان عمرم برسان از تو درخواست مي‌كنم درخواست كسي‌كه بد كرده و ستم روا داشته و درمانده شده و اعتراف به گناه نموده است،و از تو درخواست مي‌كنم كه مرا بيامرزي از آنچه از گناهان بر من گذشته،كه آنها را نگهبانانت ثبت نموده و بزرگوار فرشتگانت برشمرده‌اند و اينكه خدايا در آنچه از عمرم باقي مانده،تا پايان عمر مرا از گناهان نگاه داري،اي خدا،اي بخشنده،اي مهربان،بر محمّد و اهل بيت محمّد درود فرست،و هر آنچه از تو خواستم،و در طلب آن به جانب تو رغبت نمودم به من عنايت فرما،بدرستي كه تو مرا به خواستن فرمان دادي و برايم عهده‌دار اجابت شدي،اي مهربان‌ترين مهربانان.
فقير گويد: سيّد ابن طاووس اين دعا را در شمار اعمال شب اوّل ماه ذكر كرده است.

دعاي مختصر هر روز ماه رمضان

روز اول

روز اول:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيهِ صِيَامَ الصَّائِمِينَ وَ قِيَامِي فِيهِ قِيَامَ الْقَائِمِينَ وَ نَبِّهْنِي فِيهِ عَنْ نَوْمَةِ الْغَافِلِينَ وَ هَبْ لِي جُرْمِي فِيهِ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ وَ اعْفُ عَنِّي يَا عَافِيا عَنِ الْمُجْرِمِينَ
خدايا روزه‌ام را در اين ماه روزه روزه‌داران قرار ده،و شب‌زنده‌داري‌ام را شب‌زنده‌داري شب‌زنده‌داران،و بيدارم كن در آن از خواب بي‌خبران،و ببخش گناهم را در آن اي معبود جهانيان،و از من درگذر، اي درگذرنده از گنهكاران.

روز دوم

روز دوم:
اللَّهُمَّ قَرِّبْنِي فِيهِ إِلَي مَرْضَاتِكَ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مِنْ سَخَطِكَ وَ نَقِمَاتِكَ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِقِرَاءَةِ آيَاتِكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا مرا در اين ماه به خشنودي‌ات نزديك كن،و از خشم و انتقامت بركنار دار،و به قرائت آياتت موفق كن،اي مهربان‌ترين مهربانان.

روز سوم

روز سوم:
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ الذِّهْنَ وَ التَّنْبِيهَ وَ بَاعِدْنِي فِيهِ مِنَ السَّفَاهَةِ وَ التَّمْوِيهِ وَ اجْعَلْ لِي نَصِيبا مِنْ كُلِّ خَيْرٍ تُنْزِلُ فِيهِ بِجُودِكَ يَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ
خدايا در اين ماه به من تيزهوشي و بيداري عنايت فرما،و از بي‌خردي و اشتباه دورم ساز،و از هر خيري كه در اين ماه نازل مي‌كني،برايم بهره‌اي قرار ده،و به حق جودت اي جودمندترين جودمندان‌

روز چهارم

روز چهارم:
اللَّهُمَّ قَوِّنِي فِيهِ عَلَي إِقَامَةِ أَمْرِكَ وَ أَذِقْنِي فِيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وَ أَوْزِعْنِي فِيهِ لِأَدَاءِ شُكْرِكَ بِكَرَمِكَ وَ احْفَظْنِي فِيهِ بِحِفْظِكَ وَ سِتْرِكَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ
خدايا در اين ماه براي برپاداشتن امرت نيرمند ساز مرا،و شيريني ذكرت را به من بچشان،و اداي شكرت را به من الهام فرما،و به نگهداري و پوششت نگاهم بدار،اي بيناترين بينندگان

روز پنجم

روز پنجم:
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الْقَانِتِينَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنْ أَوْلِيَائِكَ الْمُقَرَّبِينَ بِرَأْفَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا قرار ده مرا در اين ماه از آمرزش‌جويان،و از بندگان شايسته فرمانبردار،و از اولياي مقرّبت،به رأفتت اي مهربان‌ترين مهربانان‌

روز ششم

روز ششم:
اللَّهُمَّ لا تَخْذُلْنِي فِيهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ وَ لا تَضْرِبْنِي بِسِيَاطِ نَقِمَتِكَ وَ زَحْزِحْنِي فِيهِ مِنْ مُوجِبَاتِ سَخَطِكَ بِمَنِّكَ وَ أَيَادِيكَ يَا مُنْتَهَي رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ
خدايا مرا در اين ماه به خاطر نزديك شدن به نافرماني‌ات وامگذار،و با تازيانه‌هاي انتقامت عذاب مكن،و از موجبات خشمت دورم بدار،به فضل و عطاهايت،اي نهايت دلبستگي دل‌شدگان.

روز هفتم

روز هفتم:
اللَّهُمَّ أَعِنِّي فِيهِ عَلَي صِيَامِهِ وَ قِيَامِهِ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مِنْ هَفَوَاتِهِ وَ آثَامِهِ وَ ارْزُقْنِي فِيهِ ذِكْرَكَ بِدَوَامِهِ بِتَوْفِيقِكَ يَا هَادِيَ الْمُضِلِّينَ
خدايا مرا در اين ماه بر روزه و شب‌زنداري‌اش ياري ده،و از لغزشها و گناهانش دورم بدار، و ذكرت را همواره روزي‌ام كن،به توفيقت اي راهماي گمراهان

روز هشتم

روز هشتم:
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ رَحْمَةَ الْأَيْتَامِ وَ إِطْعَامَ الطَّعَامِ وَ إِفْشَاءَ السَّلامِ وَ صُحْبَةَ الْكِرَامِ بِطَوْلِكَ يَا مَلْجَأَ الْآمِلِينَ
خداي در اين ماه مهرورزي به ايتام،و خواندن طعام،و آشكار كردن سلام،و همنشيني با اهل كرامت را نصبم فرما،به عطايت اي پناهگاه آرزومندان.

روز نهم

روز نهم:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِيهِ نَصِيبا مِنْ رَحْمَتِكَ الْوَاسِعَةِ وَ اهْدِنِي فِيهِ لِبَرَاهِينِكَ السَّاطِعَةِ وَ خُذْ بِنَاصِيَتِي إِلَي مَرْضَاتِكَ الْجَامِعَةِ بِمَحَبَّتِكَ يَا أَمَلَ الْمُشْتَاقِينَ
خدايا براي من در اين ماه بهره‌اي از رحمت گسترده‌ات قرار ده،و به جانب دلايل درخشانت راهنمايي كن،و به سوي خشنودي فراگيرت متوجه كن،به مهرت اي آرزوي مشتاقان.

روز دهم

روز دهم:
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْفَائِزِينَ لَدَيْكَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ إِلَيْكَ بِإِحْسَانِكَ يَا غَايَةَ الطَّالِبِينَ
خدايا مرا در اين ماه از توكل‌كنندگان،و از رستگاران نزد خود،و از مقرّبان درگاهت قرار بده،به احسانت اي هدف جويندگان.

روز يازدهم

روز يازدهم:
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيَّ فِيهِ الْإِحْسَانَ وَ كَرِّهْ إِلَيَّ فِيهِ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيَانَ وَ حَرِّمْ عَلَيَّ فِيهِ السَّخَطَ وَ النِّيرَانَ بِعَوْنِكَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ
خداي در اين ماه نيكي را پسنديده من گردان،و نادرستيها و نافرمانيها را مورد كراهت من قرار ده،و خشم و آتش برافروخته را بر من حرام گردان به ياري‌ات اي فريادرس دادخواهان.

روز دوازدهم

روز دوازدهم:
اللَّهُمَّ زَيِّنِّي فِيهِ بِالسِّتْرِ وَ الْعَفَافِ وَ اسْتُرْنِي فِيهِ بِلِبَاسِ الْقُنُوعِ وَ الْكَفَافِ وَ احْمِلْنِي فِيهِ عَلَي الْعَدْلِ وَ الْإِنْصَافِ وَ آمِنِّي فِيهِ مِنْ كُلِّ مَا أَخَافُ بِعِصْمَتِكَ يَا عِصْمَةَ الْخَائِفِينَ
خدايا مرا در اين ماه به پوشش و پاكدامني بياراي،و به لباس قناعت و اكتفا به اندازه حاجت بپوشان و بر عدالت و انصاف وادارم نما،و مرا در اين ماه از هرچه مي‌ترسم ايمني ده،به نگهداري‌ات اي نگهدارنده هراسندگان.

روز سيزدهم

روز سيزدهم:
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِي فِيهِ مِنَ الدَّنَسِ وَ الْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِي فِيهِ عَلَي كَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِلتُّقَي وَ صُحْبَةِ الْأَبْرَارِ بِعَوْنِكَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ الْمَسَاكِينِ
خدايا مرا در اين ماه از آلودگيها و ناپاكيها پاك كن،و بر شدنيهاي مورد تقديرت شكيبايم گردان،و به پرهيزگاري و هم‌نشيني با نيكان توفيقم ده،به ياري‌ات اي نور چشم درماندگان‌

روز چهاردهم

روز چهاردهم:
اللَّهُمَّ لا تُؤَاخِذْنِي فِيهِ بِالْعَثَرَاتِ وَ أَقِلْنِي فِيهِ مِنَ الْخَطَايَا وَ الْهَفَوَاتِ وَ لا تَجْعَلْنِي فِيهِ غَرَضا لِلْبَلايَا وَ الْآفَاتِ بِعِزَّتِكَ يَا عِزَّ الْمُسْلِمِينَ
خدايا مرا در اين ماه بر لغزشها سرزنش مكن،و از خطاها و افتادن در گناهان دور بدار،و هدف بلاها و آفات قرار مده،به عزّتت اي عزّت مسلمانان.

روز پانزدهم

روز پانزدهم:
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ طَاعَةَ الْخَاشِعِينَ وَ اشْرَحْ فِيهِ صَدْرِي بِإِنَابَةِ الْمُخْبِتِينَ بِأَمَانِكَ يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ
خدايا در در اين ماه طاعت فروتنان را نصيبم كن،و سينه‌ام را براي انابه همانند بازگشت خاضعان باز كن به امان دادنت اي امان‌ده هراسندگان.

روز شانزدهم

روز شانزدهم:
اللَّهُمَّ وَفِّقْنِي فِيهِ لِمُوَافَقَةِ الْأَبْرَارِ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مُرَافَقَةَ الْأَشْرَارِ وَ آوِنِي فِيهِ بِرَحْمَتِكَ إِلَي [فِي] دَارِ الْقَرَارِ بِإِلَهِيَّتِكَ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ
خدايا مرا در اين ماه به همراهي و همسويي با نيكان توفيق ده،و از همنشيني با بدان دور بدار و به حق رحمتت به خانه آرامش جايم ده،و به پرستيدگي‌ات اي پرستيده جهانيان.

روز هفدهم

روز هفدهم:
اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيهِ لِصَالِحِ الْأَعْمَالِ وَ اقْضِ لِي فِيهِ الْحَوَائِجَ وَ الْآمَالَ يَا مَنْ لا يَحْتَاجُ إِلَي التَّفْسِيرِ وَ السُّؤَالِ يَا عَالِما بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ
خدايا مرا در اين ماه به سوي كارهاي شايسته هدايت فرما،و حاجتها و آرزوهايم را برآور،اي آن‌كه نياز به روشنگري و پرسش ندارد،اي آگاه به آنچه در سينه جهانيان است بر محمّد و خاندان پاكش درود فرست

روز هجدهم

روز هيجدهم:
اللَّهُمَّ نَبِّهْنِي فِيهِ لِبَرَكَاتِ أَسْحَارِهِ وَ نَوِّرْ فِيهِ قَلْبِي بِضِيَاءِ أَنْوَارِهِ وَ خُذْ بِكُلِّ أَعْضَائِي إِلَي اتِّبَاعِ آثَارِهِ بِنُورِكَ يَا مُنَوِّرَ قُلُوبِ الْعَارِفِينَ
خدايا مرا در اين ماه به بركتهاي سحرهايش آگاه كن،و دلم را با روشنايي انوارش روشني بخش،و تمام اعضايم را به پيروي آثارش بگمار،به نروت اي نوربخش دلهاي عارفان.

روز نوزدهم

روز نوزدهم:
اللَّهُمَّ وَفِّرْ فِيهِ حَظِّي مِنْ بَرَكَاتِهِ وَ سَهِّلْ سَبِيلِي إِلَي خَيْرَاتِهِ وَ لا تَحْرِمْنِي قَبُولَ حَسَنَاتِهِ يَا هَادِيا إِلَي الْحَقِّ الْمُبِينِ
خدايا در اين ماه بهره‌ام را از بركتهايش كامل گردان،و راهم را به سوي نيكيهايش هموار نما،و از پذيرفته‌خوبيهايش محرومم مساز،اي هدايت كننده به سوي حق آشكار

روز بيستم

روز بيستم:
اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ الْجِنَانِ وَ أَغْلِقْ عَنِّي فِيهِ أَبْوَابَ النِّيرَانِ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِتِلاوَةِ الْقُرْآنِ يَا مُنْزِلَ السَّكِينَةِ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ
خدايا در اين ماه درهاي بهشتهايت را به رويم باز كن،و درهاي آتش دوزخ را به روزيم بربند،و به تلاوت قرآن موفقم بدار،اي فرو فرستنده آرامش در دل مؤمنان.

روز بيست و يكم

روز بيست و يكم:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِيهِ إِلَي مَرْضَاتِكَ دَلِيلا وَ لا تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ فِيهِ عَلَيَّ سَبِيلا وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ لِي مَنْزِلا وَ مَقِيلا يَا قَاضِيَ حَوَائِجِ الطَّالِبِينَ
خدايا در اين ماه براي من به سوي خشنودي‌ات دليلي قرار مده،و براي شيطان راهي به سوي من قرار مده،و بهشت را منزل و آسايشگاهم قرار ده،اي برآورنده حاجات خواهندگان.

روز بيست و دوم

روز بيست و دوم:
اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ فَضْلِكَ وَ أَنْزِلْ عَلَيَّ فِيهِ بَرَكَاتِكَ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِمُوجِبَاتِ مَرْضَاتِكَ وَ أَسْكِنِّي فِيهِ بُحْبُوحَاتِ جَنَّاتِكَ يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ
خدايا در اين ماه درهاي فضلت را به روي من بگشا،و بركاتت را بر من نازل فرما،و به موجبات خشنودي‌ات موفقم بدار،و در ميان بهشتهايت جايم ده،اي برآورنده خواهش درماندگان‌

روز بيست و سوم

روز بيست و سوم:
اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي فِيهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ طَهِّرْنِي فِيهِ مِنَ الْعُيُوبِ وَ امْتَحِنْ قَلْبِي فِيهِ بِتَقْوَي الْقُلُوبِ يَا مُقِيلَ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِينَ
خدايا در اين ماه از گناهانم شست‌وشويم ده،و از عيبها پاكم كن،و دلم را به پرهيزكاري دلها بيازماي،اي ناديده‌گيرنده لغزشهاي اهل گناه.

روز بيست و چهارم

روز بيست و چهارم:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِيهِ مَا يُرْضِيكَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِمَّا يُؤْذِيكَ وَ أَسْأَلُكَ التَّوْفِيقَ فِيهِ لِأَنْ أُطِيعَكَ وَ لا أَعْصِيَكَ يَا جَوَادَ السَّائِلِينَ
خدايا در اين ماه آنچه تو را خشنود مي‌كند از تو درخواست مي‌كنم،و از آنچه تو را ناخشنود مي‌كند به تو پناه مي‌آورم،و از تو در اين ماه توفيق اطاعت و ترك نافرماني‌ات را خواستارم،اي بخشنده به نيازمندان.

روز بيست و پنجم

روز بيست و پنجم:
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مُحِبّا لِأَوْلِيَائِكَ وَ مُعَادِيا لِأَعْدَائِكَ مُسْتَنّا بِسُنَّةِ خَاتَمِ أَنْبِيَائِكَ يَا عَاصِمَ قُلُوبِ النَّبِيِّينَ
خدايا مرا در اين ماه دلبسته اوليا، و دشمن دشمنانت قرار ده،و آراسته به راه و روش خاتم پيامبرانت گردان،اي نگهدارنده دلهاي پيامبران‌

روز بيست و ششم

روز بيست و ششم:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ سَعْيِي فِيهِ مَشْكُورا وَ ذَنْبِي فِيهِ مَغْفُورا وَ عَمَلِي فِيهِ مَقْبُولا وَ عَيْبِي فِيهِ مَسْتُورا يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ
خدايا كوششم را در اين ماه مورد سپاس،و گناهم را آمرزيده،و عملم را پذيرفته،و عيبم را پوشيده قرار ده،اي شنواترين شنوايان.

روز بيست و هفتم

روز بيست و هفتم:
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ صَيِّرْ أُمُورِي فِيهِ مِنَ الْعُسْرِ إِلَي الْيُسْرِ وَ اقْبَلْ مَعَاذِيرِي وَ حُطَّ عَنِّيَ الذَّنْبَ وَ الْوِزْرَ يَا رَءُوفا بِعِبَادِهِ الصَّالِحِينَ
خدايا در اين ماه فضيلت شب قدر را روزي‌ام ساز،و كارهايم را از سختي به آياني برگردان،و پوزشهايم را بپذير،و گناه و بار گران را از گرده‌ام بريز،اي مهربان به بندگان شايسته.

روز بيست و هشتم

روز بيست و هشتم:
اللَّهُمَّ وَفِّرْ حَظِّي فِيهِ مِنَ النَّوَافِلِ وَ أَكْرِمْنِي فِيهِ بِإِحْضَارِ الْمَسَائِلِ وَ قَرِّبْ فِيهِ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ مِنْ بَيْنِ الْوَسَائِلِ يَا مَنْ لا يَشْغَلُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ
خدايا بهره‌ام را در اين ماه از مستحبات فراوان كن،و مرا با تحقق درخواستها اكرام فرما،و از ميان وسايل وسيله‌ام را به سويت نزديك كن،اي كه پافشاري اصرارورزان مشغولش نسازد.

روز بيست و نهم

روز بيست و نهم:
اللَّهُمَّ غَشِّنِي فِيهِ بِالرَّحْمَةِ وَ ارْزُقْنِي فِيهِ التَّوْفِيقَ وَ الْعِصْمَةَ وَ طَهِّرْ قَلْبِي مِنْ غَيَاهِبِ التُّهَمَةِ يَا رَحِيما بِعِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ
خدايا در اين ماه با رحمتت فروگير و توفيق و خود نگهداري نصيبم كن،و از تيرگيهاي تهمت دلم را پاك گردان،اي مهربان به بندگان با ايمان.

روز سي ام

روز سي ام:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيهِ بِالشُّكْرِ وَ الْقَبُولِ عَلَي مَا تَرْضَاهُ وَ يَرْضَاهُ الرَّسُولُ مُحْكَمَةً فُرُوعُهُ بِالْأُصُولِ بِحَقِّ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.
خدايا روزه‌ام را در اين ماه،بر پايه آنچه تو و پيامبر آن را مي‌پسندد مورد سپاس و پذيرش قرار ده،درحالي‌كه فروعش بر اصولش استوار باشد،به حق سرورمان محمّد و اهل بيت پاكش،و سپاس خداي را پروردگار جهانيان.

اعمال و آداب ماه مبارك رمضان

اعمال مخصوص ماه مبارك رمضان

اعمال مخصوص ماه مبارك رمضان

اعمال مخصوص ماه مبارك رمضان
1. بعد از هر فريضه قرائت دعاي اللهم ارزقني حج بيتك الحرام في عامي … مستحب است.
2. بعد از هر فريضه، مستحب است خواندن دعاي ياعليُ ياعظيمُ ياغفورُ يارحيمُ انت الرَّبُّ العظيم.
3. بنا بر فرمايش حضرت ختمي مرتبت، هركس دعاي اللهم ادخل علي اهل القبور … را بعد از هر نماز واجب بخواند حق‌تعالي گناهان او را مي‌آمرزد.
4. بهترين اعمال شب‌ها و روزهاي ماه مبارك رمضان قرائت قرآن است.
5. در ماه مبارك رمضان هر سه روز يك ختم قرآن سنّت مي‌باشد.
6. در اين ماه دعا، صلوات، استغفار و لااله‌الا‌الله بسيار بايد گفت.
7. دعاهاي ماه مبارك رمضان و بخصوص هر شب دعاي پرفيض افتتاح قرآئت شود.
8. در هر شب ماه رمضان خواندن دو ركعت نماز با آدابي كه در كتاب مفاتيح الجنان آمده است، مستحب است.(به اعمال شبهاي ماه رمضان رجوع شود)
(مفاتيح الجنان/ 356 الي 358)

دعاي اللهم الرزقني …

در ماه رمضان از اوّل آن تا آخر آن پس از هر فريضه بخوان:
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ مَا أَبْقَيْتَنِي فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ وَ سَعَةِ رِزْقٍ وَ لا تُخْلِنِي مِنْ تِلْكَ الْمَوَاقِفِ الْكَرِيمَةِ وَ الْمَشَاهِدِ الشَّرِيفَةِ وَ زِيَارَةِ قَبْرِ نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ فِي جَمِيعِ حَوَائِجِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فَكُنْ لِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمُرِي [فِي طَاعَتِكَ] وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ رِزْقِي وَ تُؤَدِّيَ عَنِّي أَمَانَتِي وَ دَيْنِي آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.
خدايا زيارت خانه محرّمت را در امسال و در هر سال نصيبم كن،تا زماني‌كه زنده‌ام داري در آساني تندرستي و گشادگي روزي،و محرومم نكن مرا از آن اماكن گرامي،و مشاهد شريف خيز و زيارت قبر پيامبرت كه درود تو بر او و بر خاندانش باد،و در تمام حاجات دنيا و آخرت ياور من باش خدايا از تو درخواست مي‌كنم در آنچه كه حكم مي‌كني و مقدّر مي‌نمايي،از فرمان حتمي در شب قدر،از حكمي كه برگشت داده نمي‌شود، و به حكم ديگر تبديل نمي‌گردد،اينكه مرا در شمار زائران خانه محترمت بنويسي،آن زائراني كه پاك و خالصانه است زيارتشان و پذيرفته است تلاششان و آمرزيده است گناهشان،و نابود شده است بديهايشان،و قرار ده در آنچه حكم مي‌كني،و مقدّر مي‌نماي اينكه عمرم را طولاني سازي و روزي‌ام را فراوان كني،و امانت و قرضم را ادا نمايي،دعايم را اجابت كن اي پروردگار جهانيان

دعاي يا عليُ يا عظيم …

پس از نمازهاي واجب بخوان:
يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ يَا غَفُورُ يَا رَحِيمُ أَنْتَ الرَّبُّ الْعَظِيمُ الَّذِي لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ وَ هَذَا شَهْرٌ عَظَّمْتَهُ وَ كَرَّمْتَهُ وَ شَرَّفْتَهُ وَ فَضَّلْتَهُ عَلَي الشُّهُورِ وَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذِي فَرَضْتَ صِيَامَهُ عَلَيَّ وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ هُدًي لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ وَ جَعَلْتَ فِيهِ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَ جَعَلْتَهَا خَيْرا مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ فَيَا ذَا الْمَنِّ وَ لا يُمَنُّ عَلَيْكَ مُنَّ عَلَيَّ بِفَكَاكِ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ فِيمَنْ تَمُنُّ عَلَيْهِ وَ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
اي بلندمرتبه،اي بزرگ،اي آمرزنده،اي مهربان،تويي پروردگار بزرگي كه چيزي همانندش نيست،و اوست شنواي بينا،و اين ماهي است كه به آن عظمت و كرامت و شرافت بخشيدي و بر ساير ماهها برتري دادي،و ماهي است كه روزه‌اش را بر ما واجب نمودي،و آن ماه مرضان است كه قرآن را در آن فرود آوردي،براي هدايت مردم و بيان دلايل روشن از هدايت و تميز حق از باطل،و شب قدر را در آن قرار دادي،و آن را از هزار ماه بهتر ساختي،اي صاحب منت كه بر تو منّتي گذاشته نشود،بر من به آزادي از آتش منّت نه،در جمع آنان‌كه بر آنها منّت نهي،و وارد بهشتم گردان اي مربان‌ترين مهربانان.

دعاي ادخل علي اهل القبور …

شيخ كفعمي در «مصباح» و «بلد الامين» و شيخ شهيد در مجموعه خود از حضرت رسول صلّي اللّه و عليه و آله روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: هركه اين دعا را در ماه رمضان،پس از هر نماز واجب بخواند،حق تعالي گناهان او را تا روز قيامت بيامرزد.و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَي أَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِيرٍ اللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ اللَّهُمَّ اكْسُ كُلَّ عُرْيَانٍ اللَّهُمَّ اقْضِ دَيْنَ كُلِّ مَدِينٍ اللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ كُلِّ مَكْرُوبٍ اللَّهُمَّ رُدَّ كُلَّ غَرِيبٍ اللَّهُمَّ فُكَّ كُلَّ أَسِيرٍ اللَّهُمَّ أَصْلِحْ كُلَّ فَاسِدٍ مِنْ أُمُورِ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ اشْفِ كُلَّ مَرِيضٍ اللَّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنَا بِغِنَاكَ اللَّهُمَّ غَيِّرْ سُوءَ حَالِنَا بِحُسْنِ حَالِكَ اللَّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَ أَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ إِنَّكَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ.
خدايا دل اهل قبور را شاد كن،خدايا هر تهيدستي را بي‌نياز كن،خدايا هر گرسنه‌اي را سير كن، خدايا هر برهنه‌اي را بپوشان،خدايا قرض هر بدهكاري را ادا كن.خدايا غم هر غمزده‌اي را برطرف كن، خدايا هر غريبي را به وطن بازگردان،خدايا هر اسيري را آزاد فرما،خدايا هر فسادي را در كار مسلمانان اصلاح گردان، خدايا هر بيماري را درمان ده،خدايا راه تهيدستي ما را با توانگريت ببند،خدايا بدحالي ما را به خوبي حال خود تغيير ده، خدايا وام ما را بپرداز،و ما را از تهيدستي بي‌نياز كن،همانا تو بر هرچيز توانايي.

دعاي افتتاح

متن عربي

دعاي افتتاح:
در هر شب از ماه رمضان بخواند:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَفْتَتِحُ الثَّنَاءَ بِحَمْدِكَ وَ أَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوَابِ بِمَنِّكَ وَ أَيْقَنْتُ أَنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فِي مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَةِ وَ أَشَدُّ الْمُعَاقِبِينَ فِي مَوْضِعِ النَّكَالِ وَ النَّقِمَةِ وَ أَعْظَمُ الْمُتَجَبِّرِينَ فِي مَوْضِعِ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْعَظَمَةِ اللَّهُمَّ أَذِنْتَ لِي فِي دُعَائِكَ وَ مَسْأَلَتِكَ فَاسْمَعْ يَا سَمِيعُ مِدْحَتِي وَ أَجِبْ يَا رَحِيمُ دَعْوَتِي وَ أَقِلْ يَا غَفُورُ عَثْرَتِي فَكَمْ يَا إِلَهِي مِنْ كُرْبَةٍ قَدْ فَرَّجْتَهَا وَ هُمُومٍ [غُمُومٍ] قَدْ كَشَفْتَهَا وَ عَثْرَةٍ قَدْ أَقَلْتَهَا وَ رَحْمَةٍ قَدْ نَشَرْتَهَا وَ حَلْقَةِ بَلاءٍ قَدْ فَكَكْتَهَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيرا.
الْحَمْدُ لِلَّهِ بِجَمِيعِ مَحَامِدِهِ كُلِّهَا عَلَي جَمِيعِ نِعَمِهِ كُلِّهَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا مُضَادَّ لَهُ فِي مُلْكِهِ وَ لا مُنَازِعَ لَهُ فِي أَمْرِهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا شَرِيكَ لَهُ فِي خَلْقِهِ وَ لا شَبِيهَ [شِبْهَ] لَهُ فِي عَظَمَتِهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَاشِي فِي الْخَلْقِ أَمْرُهُ وَ حَمْدُهُ الظَّاهِرِ بِالْكَرَمِ مَجْدُهُ الْبَاسِطِ بِالْجُودِ يَدَهُ الَّذِي لا تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ وَ لا تَزِيدُهُ [يَزِيدُهُ] كَثْرَةُ الْعَطَاءِ إِلا جُودا وَ كَرَما إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْوَهَّابُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ قَلِيلا مِنْ كَثِيرٍ مَعَ حَاجَةٍ بِي إِلَيْهِ عَظِيمَةٍ وَ غِنَاكَ عَنْهُ قَدِيمٌ وَ هُوَ عِنْدِي كَثِيرٌ وَ هُوَ عَلَيْكَ سَهْلٌ يَسِيرٌ.
اللَّهُمَّ إِنَّ عَفْوَكَ عَنْ ذَنْبِي وَ تَجَاوُزَكَ عَنْ خَطِيئَتِي وَ صَفْحَكَ عَنْ ظُلْمِي وَ سَتْرَكَ عَلَي [عَنْ] قَبِيحِ عَمَلِي وَ حِلْمَكَ عَنْ كَثِيرِ [كَبِيرِ] جُرْمِي عِنْدَ مَا كَانَ مِنْ خَطَايَ [خَطَئِي] وَ عَمْدِي أَطْمَعَنِي فِي أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ الَّذِي رَزَقْتَنِي مِنْ رَحْمَتِكَ وَ أَرَيْتَنِي مِنْ قُدْرَتِكَ وَ عَرَّفْتَنِي مِنْ إِجَابَتِكَ فَصِرْتُ أَدْعُوكَ آمِنا وَ أَسْأَلُكَ مُسْتَأْنِسا لا خَائِفا وَ لا وَجِلا مُدِلا عَلَيْكَ فِيمَا قَصَدْتُ فِيهِ [بِهِ] إِلَيْكَ فَإِنْ أَبْطَأَ عَنِّي [عَلَيَ] عَتَبْتُ بِجَهْلِي عَلَيْكَ وَ لَعَلَّ الَّذِي أَبْطَأَ عَنِّي هُوَ خَيْرٌ لِي لِعِلْمِكَ بِعَاقِبَةِ الْأُمُورِ فَلَمْ أَرَ مَوْلًي [مُؤَمَّلا] كَرِيما أَصْبَرَ عَلَي عَبْدٍ لَئِيمٍ مِنْكَ عَلَيَّ يَا رَبِّ إِنَّكَ تَدْعُونِي فَأُوَلِّي عَنْكَ وَ تَتَحَبَّبُ إِلَيَّ فَأَتَبَغَّضُ إِلَيْكَ وَ تَتَوَدَّدُ إِلَيَّ فَلا أَقْبَلُ مِنْكَ كَأَنَّ لِيَ التَّطَوُّلَ عَلَيْكَ،
فَلَمْ [ثُمَّ لَمْ] يَمْنَعْكَ ذَلِكَ مِنَ الرَّحْمَةِ لِي وَ الْإِحْسَانِ إِلَيَّ وَ التَّفَضُّلِ عَلَيَّ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ فَارْحَمْ عَبْدَكَ الْجَاهِلَ وَ جُدْ عَلَيْهِ بِفَضْلِ إِحْسَانِكَ إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَالِكِ الْمُلْكِ مُجْرِي الْفُلْكِ مُسَخِّرِ الرِّيَاحِ فَالِقِ الْإِصْبَاحِ دَيَّانِ الدِّينِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَي حِلْمِهِ بَعْدَ عِلْمِهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَي عَفْوِهِ بَعْدَ قُدْرَتِهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَي طُولِ أَنَاتِهِ فِي غَضَبِهِ وَ هُوَ قَادِرٌ [الْقَادِرُ] عَلَي مَا يُرِيدُ الْحَمْدُ لِلَّهِ خَالِقِ الْخَلْقِ بَاسِطِ الرِّزْقِ فَالِقِ الْإِصْبَاحِ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ الْفَضْلِ [وَ التَّفَضُّلِ] وَ الْإِنْعَامِ [الْإِحْسَانِ] الَّذِي بَعُدَ فَلا يُرَي وَ قَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوَي تَبَارَكَ وَ تَعَالَي الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَيْسَ لَهُ مُنَازِعٌ يُعَادِلُهُ وَ لا شَبِيهٌ يُشَاكِلُهُ وَ لا ظَهِيرٌ يُعَاضِدُهُ قَهَرَ بِعِزَّتِهِ الْأَعِزَّاءَ وَ تَوَاضَعَ لِعَظَمَتِهِ الْعُظَمَاءُ فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ مَا يَشَاءُ.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يُجِيبُنِي حِينَ أُنَادِيهِ وَ يَسْتُرُ عَلَيَّ كُلَّ عَوْرَةٍ وَ أَنَا أَعْصِيهِ وَ يُعَظِّمُ النِّعْمَةَ عَلَيَّ فَلا أُجَازِيهِ فَكَمْ مِنْ مَوْهِبَةٍ هَنِيئَةٍ قَدْ أَعْطَانِي وَ عَظِيمَةٍ مَخُوفَةٍ قَدْ كَفَانِي وَ بَهْجَةٍ مُونِقَةٍ قَدْ أَرَانِي فَأُثْنِي عَلَيْهِ حَامِدا وَ أَذْكُرُهُ مُسَبِّحا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا يُهْتَكُ حِجَابُهُ وَ لا يُغْلَقُ بَابُهُ وَ لا يُرَدُّ سَائِلُهُ وَ لا يُخَيَّبُ [يَخِيبُ] آمِلُهُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يُؤْمِنُ الْخَائِفِينَ وَ يُنَجِّي [يُنْجِي] الصَّالِحِينَ [الصَّادِقِينَ] وَ يَرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ يَضَعُ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَ يُهْلِكُ مُلُوكا وَ يَسْتَخْلِفُ آخَرِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ قَاصِمِ الْجَبَّارِينَ مُبِيرِ الظَّالِمِينَ مُدْرِكِ الْهَارِبِينَ نَكَالِ الظَّالِمِينَ صَرِيخِ الْمُسْتَصْرِخِينَ مَوْضِعِ حَاجَاتِ الطَّالِبِينَ مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنِينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي مِنْ خَشْيَتِهِ تَرْعَدُ السَّمَاءُ وَ سُكَّانُهَا وَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ عُمَّارُهَا وَ تَمُوجُ الْبِحَارُ وَ مَنْ يَسْبَحُ فِي غَمَرَاتِهَا.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَ مَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَخْلُقُ وَ لَمْ يُخْلَقْ وَ يَرْزُقُ وَ لا يُرْزَقُ وَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ وَ يُمِيتُ الْأَحْيَاءَ وَ يُحْيِي الْمَوْتَي وَ هُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ أَمِينِكَ وَ صَفِيِّكَ وَ حَبِيبِكَ وَ خِيَرَتِكَ [خَلِيلِكَ] مِنْ خَلْقِكَ وَ حَافِظِ سِرِّكَ وَ مُبَلِّغِ رِسَالاتِكَ أَفْضَلَ وَ أَحْسَنَ وَ أَجْمَلَ وَ أَكْمَلَ وَ أَزْكَي وَ أَنْمَي وَ أَطْيَبَ وَ أَطْهَرَ وَ أَسْنَي وَ أَكْثَرَ [أَكْبَرَ] مَا صَلَّيْتَ وَ بَارَكْتَ وَ تَرَحَّمْتَ وَ تَحَنَّنْتَ وَ سَلَّمْتَ عَلَي أَحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ [خَلْقِكَ] وَ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ صِفْوَتِكَ وَ أَهْلِ الْكَرَامَةِ عَلَيْكَ مِنْ خَلْقِكَ اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَي عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَصِيِّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ،
عَبْدِكَ وَ وَلِيِّكَ وَ أَخِي رَسُولِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَي خَلْقِكَ وَ آيَتِكَ الْكُبْرَي وَ النَّبَإِ الْعَظِيمِ وَ صَلِّ عَلَي الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ فَاطِمَةَ [الزَّهْرَاءِ] سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي سِبْطَيِ الرَّحْمَةِ وَ إِمَامَيِ الْهُدَي الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ صَلِّ عَلَي أَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَي وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَ الْخَلَفِ الْهَادِي الْمَهْدِيِّ حُجَجِكَ عَلَي عِبَادِكَ وَ أُمَنَائِكَ فِي بِلادِكَ صَلاةً كَثِيرَةً دَائِمَةً اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَي وَلِيِّ أَمْرِكَ الْقَائِمِ الْمُؤَمَّلِ وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ وَ حُفَّهُ [وَ احْفُفْهُ] بِمَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِيَ إِلَي كِتَابِكَ وَ الْقَائِمَ بِدِينِكَ اسْتَخْلِفْهُ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفْتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِ مَكِّنْ لَهُ دِينَهُ الَّذِي ارْتَضَيْتَهُ لَهُ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْنا يَعْبُدُكَ لا يُشْرِكُ بِكَ شَيْئا.
اللَّهُمَّ أَعِزَّهُ وَ أَعْزِزْ بِهِ وَ انْصُرْهُ وَ انْتَصِرْ بِهِ وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزا وَ افْتَحْ لَهُ فَتْحا يَسِيرا وَ اجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانا نَصِيرا اللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَكَ وَ سُنَّةَ نَبِيِّكَ حَتَّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَيْكَ فِي دَوْلَةٍ كَرِيمَةٍ تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلامَ وَ أَهْلَهُ وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَ أَهْلَهُ وَ تَجْعَلُنَا فِيهَا مِنَ الدُّعَاةِ إِلَي طَاعَتِكَ وَ الْقَادَةِ إِلَي سَبِيلِكَ وَ تَرْزُقُنَا بِهَا كَرَامَةَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ مَا عَرَّفْتَنَا مِنَ الْحَقِّ فَحَمِّلْنَاهُ وَ مَا قَصُرْنَا عَنْهُ فَبَلِّغْنَاهُ اللَّهُمَّ الْمُمْ بِهِ شَعَثَنَا وَ اشْعَبْ بِهِ صَدْعَنَا وَ ارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا وَ كَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا وَ أَعْزِزْ [أَعِزَّ] بِهِ ذِلَّتَنَا وَ أَغْنِ بِهِ عَائِلَنَا وَ اقْضِ بِهِ عَنْ مُغْرَمِنَا [مَغْرَمِنَا] وَ اجْبُرْ بِهِ فَقْرَنَا وَ سُدَّ بِهِ خَلَّتَنَا وَ يَسِّرْ بِهِ عُسْرَنَا وَ بَيِّضْ بِهِ وُجُوهَنَا وَ فُكَّ بِهِ أَسْرَنَا وَ أَنْجِحْ بِهِ طَلِبَتَنَا وَ أَنْجِزْ بِهِ مَوَاعِيدَنَا وَ اسْتَجِبْ بِهِ دَعْوَتَنَا وَ أَعْطِنَا بِهِ سُؤْلَنَا وَ بَلِّغْنَا بِهِ مِنَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ آمَالَنَا وَ أَعْطِنَا بِهِ فَوْقَ رَغْبَتِنَا يَا خَيْرَ الْمَسْئُولِينَ وَ أَوْسَعَ الْمُعْطِينَ اشْفِ بِهِ صُدُورَنَا وَ أَذْهِبْ بِهِ غَيْظَ قُلُوبِنَا وَ اهْدِنَا بِهِ لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَي صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ وَ انْصُرْنَا بِهِ عَلَي عَدُوِّكَ وَ عَدُوِّنَا إِلَهَ الْحَقِّ [الْخَلْقِ] آمِينَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنَا صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ غَيْبَةَ وَلِيِّنَا [إِمَامِنَا] وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا،
وَ شِدَّةَ الْفِتَنِ بِنَا وَ تَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَيْنَا فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ [آلِ مُحَمَّدٍ] وَ أَعِنَّا عَلَي ذَلِكَ بِفَتْحٍ مِنْكَ تُعَجِّلُهُ وَ بِضُرٍّ تَكْشِفُهُ وَ نَصْرٍ تُعِزُّهُ وَ سُلْطَانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ وَ رَحْمَةٍ مِنْكَ تُجَلِّلُنَاهَا وَ عَافِيَةٍ مِنْكَ تُلْبِسُنَاهَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

ترجمه فارسي

دعاي افتتاح:
در هر شب از ماه رمضان بخواند:
خدايا،من با سپاس تو ستايش را آغاز مي‌كنم و تويي كه با كرمت به سوي درستي توجّه دهي،و يقين دارم كه در جاي عفو و رحمت مهربان‌ترين مهرباناني. و در جايگاه مجازات و انتقام،سخت‌ترين كيفركننده‌اي،و در موضع بزرگ‌منشي و عظمت بزرگ‌ترين جبّاري،خدايا در خواندنت،و در درخواست از حضرتت به من اذن دادي،پس اي شنوا بشنو ستودنم را، و اي مهربان اجابت كن دعايم را،و اي آمرزنده بيامرز لغزشم را،اي خداي من چه بسيار سختيهاي كه گره گشودي،و اندوهها كه برطرف كردي،و لغزشها كه آمرزيدي،و رحمت كه گستردي،و زنجير بلا كه باز كردي،سپاس خداي را كه همسر و فرزندي برنگرفته،و در فرمانروايي شريكي برايش نيست،و سرپرستي از روي ناتواني نداشته است،و او را بزرگ شمار بسيار بزرگ.
سپاس خداي را با همه ستودنيهايش،بر تمام نعمتهايش،سپاس خداي را كه در فرمانروايي رقيبي ندارد،و براي او در كارش نزاع‌كننده‌اي نيست،سپاس خداي را كه در آفرينش شريكي ندارد،و در بزرگي شبيهي براي او نيست.سپاس خداي را كه فرمان و سپاسش در آفريدگان جاري است و بزرگواري‌اش با كرمش آشكار است،و دست لطفش به سخاوت گشوده،خدايي گنجينه‌هايش نقصان نپذيرد،و بخشش بسيارش جز جود و كرم بر او نيفزايد،همانا او عزيز و بسيار بخشنده است،خدايا اندك از بسيار از تو درخواست مي‌كنم، با نياز شديدي كه مرا به آن است،و بي‌نيازي تو از ان ديرينه است،و آن اندك نزد من بسيار است،و براي تو هموار و آسان.
خدايا بخششت از گناهم،و گذشتت از خطايم،و چشم‌پوشي‌ات از تجاوزم،و پرده‌افكني‌ات بر كردار زشتم،و بردباري‌ات از فراواني جرمم از آنچه كه از خطا و گناه عمدي‌ام بود مرا به طمع انداخت،كه از درگاهت چيزي را كه شايسته آن از سوي تو نيستم درخواست كنم،آنچه كه از رحمتت نصيبم نمودي و از قدرتت نشانم دادي،و از اجابتت به من شناساندي،پس بر آن شدم كه با اطمينان بخوانمت،و با انس و ميل بدون ترس و هراس از تو درخواست مي‌كنم،و در انچه به خاطر آن قصد پيشگاه تو نمودم از تو ناز جويم،اگر برآورده شدن حاجتم تأخير افتاد،از روي ناداني بر تو عتاب ورزيدم،با آنكه شايد به تأخير افتادن روا شدن حاجتم برايم بهتر باشد،چه تو به سرانجام امور آگاهي،پس هيچ مولاي كريمي را بر بنده پستي،شكيباتر از تو بر خود نديدم،اي پروردگار من،تو مرا مي‌خواني،و من از تو روي مي‌گردانم، و با من دوستي مي‌ورزي و من با تو دشمني مي‌كنم،به من محبّت مي‌نماي و از تو نمي‌پذيرم،گويا مرا بر تو منّت است،
و با همه اينها چيزي تو را باز نمي‌دارد از رحمت و احسان بر من،و تفضّل به جود و كرمت بر اين بنده،بر بنده نادانت رحم كن،و با فزوني احسانت بر او جود آور،زيرا تو بخشنده كريمي، سپاس خداي را خداي مالك سلطنت،روان‌كننده كشتي،تسخيركننده بادها،شكافنده سپيده،حكمفرماي روز جزاء پروردگار جهانيان.سپاس خداي را بر بردباري‌اش پس از دانشش به نافرماني بنده،و سپاس خداي را بر عفوش پس از قدرتش بر عقاب،و و سپاس خداي را بر طول بردباري‌اش در وقت خشم،و حال آنكه او بر آنچه بخواهد تواناست.سپاس خداي را كه آفريننده آفريدگان گسترنده روزي،شكافنده سپيده،داراي عظمت و بزرگواري و احسان و نعمت‌بخشي است خدايي كه از ديدگان دور است پس ديده نمي‌شود،و به جانها نزديك است پس شاهد گفتگوهاي پنهان است،فرخنده و برتر است.سپاس خداي را كه ستيزه‌جويي ندارد تا با او برابري نمايد،و شبيهي ندارد كه هم شكل او باشد،و پشتيباني ندارد كه او را ياري كند،با عزّتش همه عزيزان را مقهور ساخته و در برابر عظمتش بزرگان فروتن گشته‌اند،پس با قدرتش به هرچه خواهد رسد،
سپاس خداي را كه اجابتم مي‌كند آنگاه كه صدايش مي‌زنم،و هر زشتي را بر من مي‌پوشاند و من از او نافرماني مي‌كنم،و او نعمتش را بر من بزرگ مي‌گرداند،پس من او را شكر نمي‌كنم،چه بسيار موهبتهاي گوارايي كه به من عطا فرمود،و حوادث وحشتناكي كه مرا از آسيب آنها كفايت نمود،و چه بسيار خرّمي دلنشيني كه به من نماياند، او را سپاس‌گويان ستايش مي‌كنم،و تسبيح‌گويان ياديش مي‌كنم،سپاس خداي را كه پرده‌اش دريده نگردد،و در رحمتش بسته نشود، و پرسنده‌اش ردّ نگردد،و آرزومندش نوميد نشود.سپاس خداي را كه هراسندگان را ايمني بخشد،و شايستگان را نجات دهد،و ناتوان شمردگان را به رفعت رساند،و متكبّران را به خاك اندازد و پادشاهاني را نابود نمايد، و ديگران را جانشين آنان سازد،سپاس خداي را كه درهم شكننده گردنكشان،نابودكننده ستمكاران،دريابنده گريختگان،كيفردهنده ستمگران،فريادرس دادجويان،حاجت‌بخش خواهندگان،تكيه‌گاه مؤمنان است.سپاس خداي را كه از خشيتش آسمان و ساكنانش غرّش كنند،و زمين و آباد كنندگانش بلرزند،و درياها و هركه در اعماقش شناور است موج زنند.
سپاس خداي را كه ما را به شناخت خويش هدايت فرمود و اگر خدا ما را هدايت نكرده بود هرگز هدايت نمي‌شديم سپاس خداي را كه مي‌آفريند و خود آفريده نشده،و روزي مي‌دهد،و خود روزي داده نمي‌شود و مي‌خوراند و خود خورانده نمي‌شود و زنده‌ها را مي‌ميراند،و مردگان را زنده مي‌كند،و اوست زنده‌اي كه هرگز نمي‌ميرد،خير تنها به دست اوست،و او بر هر چيز تواناست. خدايا درود فرست بر محمّد بنده و فرستاده‌ات و امين و يار صميمي و محبوب،و برگزيده‌ات و حافظ راز و رساننده پيامهايت،درودي برترين و بهترين و زيباترين و كامل‌ترين و پاكيزه‌ترين و پر نماترين و دلپسندترين و پاك‌ترين و بلندترين و بيشترين درودي كه فرستادي و بركت دادي و ترحم نمودي و مهر ورزيدي،و سلام دادي بر يكي از بندگان و پيامبران و رسولان و برگزيدگان و اهل كرامت از خلقت.خدايا درود فرست بر علي امير المؤمنان،و جانشين فرستاده پروردگار جهانيان،
بنده و وليّت و برادر رسولت،و حجّتت بر بندگان،و نشانه بزرگ‌ترت،و خبر عظيم،و درود فرست بر صديقه طاهره فاطمه زهرا سرور زنان جهانيان،و درود فرست بر دو فرزندزاده پيامبر رحمت،و دو پيشواي هدايت،حسن و حسين،دو سرور جوانان اهل بهشت،و درود فرست بر امامان مسلمانان،علي بن الحسين و محمّد بن علي،و جعفر بن محمّد،و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمّد بن علي و علي بن محمّد،و حسن بن علي،و يادگار شايسته هدايتگر حضرت مهدي،حجّتهاي تو بر بندگان،و امينهاي تو در سرزمينهايت درودي بسيار و هميشگي.خدايا درود فرست بر ولي امرت،آن قائم آرزو شده،و دادگستر مورد انتظار، واو را در حمايت فرشتگان مقرّبت قرار ده،و به روح القدس تأييدش كن اي پروردگار جهانيان.خدايا او را دعوت‌كننده به كتابت،و قيام‌كننده به آئينت قرار ده،او را جانشين خود روي زمين گردان،چنان‌كه پاكان پيش از او را جانشين خويش قرار دادي،ديني را كه برايش پسنديده‌اي به دست او پابرجا بدار،و ترسش را به امنيت بازگردان،تا با اخلاص كامل تو را بپرستد.
خدايا عزيزش بدار،و به ديگران توسط او عزّت بده و ياري‌اش كن.و به ديگران از سوي او ياري ده ياري‌اش ده ياري پيروزمندانه و بر پيروزيش با پيروزي آسان،و از پيش خود براي او سلطنتي پيروزي آفرين قرار ده.خدايا به وسيله او دينت و روش پيامبرت را آشكار كن،تا چيزي از حق،از ترس احدي از مردم پنهان نماند.خدايا به سوي تو مشتاقيم براي يافتن دولت كريمه‌اي كه اسلام و اهلش را به آن عزيز گرداني،و نفاق و اهلش را به وسيله آن خوار سازي، و ما را در آن دولت از دعوت‌كنندگان به سوي طاعتت،و رهبران به سوي راهت قرار دهي،و كرامت دنيا و آخرت را از بركت آن روزيمان فرمايي.
خدايا آنچه از حق به ما شناساندي تاب تحملش را نيز عنايت كن،و آنچه را دررسيدن به آن كوتاهي كرديم،ما را به آن برسان،خدايا پريشاني ما را به ياري او جمع كن،و پراكندگي ما را به او وحدت بخش،و گسيختگي ما را با او پيوند ده،و اندك ما را به او زياد فرما،و ذلّت ما را به او عزّت ده و تنگدستي ما را به او توانگري بخش،و بدهي ما را از بركت او ادا كن،و فقر ما را به مدد او جبران فرما،و جدايي و دودستگي ما را به او برطرف كن،و دشواري كار ما را به او آسان گردان،و روري ما را به ديدار او سپيد كن،و اسيران ما را به ياري او آزاد گردان،و درخواستهاي ما را به لطف او برآور،و وعده‌هاي ما را به ظهور او تحقق بخش و دعايمان را به كمك او اجابت كن،و خواسته‌هايمان را به حق او عطا فرما،و ما را به ياري او به آروزهاي دنيا و آخرتمان برسان،و لطف به او بالاتر از آرزويمان به ما اعطا كن،اي بهترين خواسته‌شدگان،و گشاده‌دست‌ترين بخشندگان،سينه‌هاي ما را به او شفا بخش،و كينه دلهايمان را به او برطرف كن،و ما را به مدد او به حقيقت آنچه كه در آن اختلاف افتاده از حق به اذن خود راهنمايي فرما،همانا تو هركه را بخواهي به راه راست هدايت مي‌كني،و به وسيله او ما را بر دشمنان خود و دشمنان خويش ياري ده،اي معبود حق آمين.خدايا از نبود پيامبران كه درودهاي تو بر او و خاندانش و از ناپيدايي مولايمان،و بسياري دشمنانمان و كمي نفراتمان،
و سختي فتنه‌ها به سويمان،و از جريان زمان بر زيانمان به درگاه تو شكوه مي‌آوريم،بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در برابر اين همه ياري فرما به گشايشي از جانب خويش كه زود برساني،و بدحالي كه برطرف كني،و پيروزي با عزّت برايمان قرار دهي،و سلطنت حقي كه آشكارش فرمايي،و به رحمتي كه از سويت ما را فرا گيرد،و به سلامتي كاملي كه از جانبت ما را بپوشاند،اي مهربان‌ترين مهربانان.

دعاي ابو حمزه ثمالي

متن عربي

دعاي ابوحمزه ثمالي:
در كتاب «مصباح» شيخ طوسي به نقل از ابو حمزه ثمالي آمده است كه حضرت امام زين العابدين عليه السّلام در ماه رمضان بيشتر شب را به نماز مي‌ايستاد و چون سحر مي‌رسيد اين دعا را مي‌خواند:
إِلَهِي لا تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ وَ لا تَمْكُرْ بِي فِي حِيلَتِكَ مِنْ أَيْنَ لِيَ الْخَيْرُ يَا رَبِّ وَ لا يُوجَدُ إِلا مِنْ عِنْدِكَ وَ مِنْ أَيْنَ لِيَ النَّجَاةُ وَ لا تُسْتَطَاعُ إِلا بِكَ لا الَّذِي أَحْسَنَ اسْتَغْنَي عَنْ عَوْنِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ لا الَّذِي أَسَاءَ وَ اجْتَرَأَ عَلَيْكَ وَ لَمْ يُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِكَ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ-آنقدر بگويد تا نفس قطع گردد.
بِكَ عَرَفْتُكَ وَ أَنْتَ دَلَلْتَنِي عَلَيْكَ وَ دَعَوْتَنِي إِلَيْكَ وَ لَوْ لا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَدْعُوهُ فَيُجِيبُنِي وَ إِنْ كُنْتُ بَطِيئا حِينَ يَدْعُونِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَسْأَلُهُ فَيُعْطِينِي وَ إِنْ كُنْتُ بَخِيلا حِينَ يَسْتَقْرِضُنِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أُنَادِيهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِي وَ أَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِرِّي بِغَيْرِ شَفِيعٍ فَيَقْضِي لِي حَاجَتِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا أَدْعُو غَيْرَهُ وَ لَوْ دَعَوْتُ غَيْرَهُ لَمْ يَسْتَجِبْ لِي دُعَائِي،
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا أَرْجُو غَيْرَهُ وَ لَوْ رَجَوْتُ غَيْرَهُ لَأَخْلَفَ رَجَائِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَكَلَنِي إِلَيْهِ فَأَكْرَمَنِي وَ لَمْ يَكِلْنِي إِلَي النَّاسِ فَيُهِينُونِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي تَحَبَّبَ إِلَيَّ وَ هُوَ غَنِيٌّ عَنِّي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَحْلُمُ عَنِّي حَتَّي كَأَنِّي لا ذَنْبَ لِي فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْ‌ءٍ عِنْدِي وَ أَحَقُّ بِحَمْدِي.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَيْكَ [لَدَيْكَ] مُتْرَعَةً وَ الاسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً وَ أَبْوَابَ الدُّعَاءِ إِلَيْكَ لِلصَّارِخِينَ مَفْتُوحَةً وَ أَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِي [لِلرَّاجِينَ] بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ وَ لِلْمَلْهُوفِينَ [لِلْمَلْهُوفِ] بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ وَ أَنَّ فِي اللَّهْفِ إِلَي جُودِكَ وَ الرِّضَا بِقَضَائِكَ عِوَضا مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِينَ وَ مَنْدُوحَةً عَمَّا فِي أَيْدِي الْمُسْتَأْثِرِينَ وَ أَنَّ الرَّاحِلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ الْمَسَافَةِ وَ أَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ إِلا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ [الْآمَالُ] دُونَكَ وَ قَدْ قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِطَلِبَتِي،
وَ تَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِحَاجَتِي وَ جَعَلْتُ بِكَ اسْتِغَاثَتِي وَ بِدُعَائِكَ تَوَسُّلِي مِنْ غَيْرِ اسْتِحْقَاقٍ لاسْتِمَاعِكَ مِنِّي وَ لا اسْتِيجَابٍ لِعَفْوِكَ عَنِّي بَلْ لِثِقَتِي بِكَرَمِكَ وَ سُكُونِي إِلَي صِدْقِ وَعْدِكَ وَ لَجَئِي إِلَي الْإِيمَانِ بِتَوْحِيدِكَ وَ يَقِينِي [وَ ثِقَتِي] بِمَعْرِفَتِكَ مِنِّي أَنْ لا رَبَّ لِي غَيْرُكَ وَ لا إِلَهَ [لِي] إِلا أَنْتَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْقَائِلُ وَ قَوْلُكَ حَقٌّ وَ وَعْدُكَ صِدْقٌ [الصِّدْقُ] وَ اسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيما وَ لَيْسَ مِنْ صِفَاتِكَ يَا سَيِّدِي أَنْ تَأْمُرَ بِالسُّؤَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِيَّةَ وَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْعَطِيَّاتِ عَلَي أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ
وَ الْعَائِدُ عَلَيْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِكَ [بِحُسْنِ نِعْمَتِكَ] إِلَهِي رَبَّيْتَنِي فِي نِعَمِكَ وَ إِحْسَانِكَ صَغِيرا وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِي كَبِيرا فَيَا مَنْ رَبَّانِي فِي الدُّنْيَا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ] وَ نِعَمِهِ وَ أَشَارَ لِي فِي الْآخِرَةِ إِلَي عَفْوِهِ وَ كَرَمِهِ مَعْرِفَتِي يَا مَوْلايَ دَلِيلِي [دَلَّتْنِي] عَلَيْكَ وَ حُبِّي لَكَ شَفِيعِي إِلَيْكَ وَ أَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِيلِي بِدَلالَتِكَ وَ سَاكِنٌ مِنْ شَفِيعِي إِلَي شَفَاعَتِكَ أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِي بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ رَبِّ أُنَاجِيكَ بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ أَدْعُوكَ يَا رَبِّ رَاهِبا رَاغِبا رَاجِيا خَائِفا إِذَا رَأَيْتُ مَوْلايَ ذُنُوبِي فَزِعْتُ وَ إِذَا رَأَيْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ
فَإِنْ عَفَوْتَ [غَفَرْتَ] فَخَيْرُ رَاحِمٍ وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَغَيْرُ ظَالِمٍ حُجَّتِي يَا اللَّهُ فِي جُرْأَتِي عَلَي مَسْأَلَتِكَ مَعَ إِتْيَانِي مَا تَكْرَهُ جُودُكَ وَ كَرَمُكَ وَ عُدَّتِي فِي شِدَّتِي مَعَ قِلَّةِ حَيَائِي رَأْفَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ وَ قَدْ رَجَوْتُ أَنْ لا تَخِيبَ بَيْنَ ذَيْنِ وَ ذَيْنِ مُنْيَتِي فَحَقِّقْ رَجَائِي وَ اسْمَعْ دُعَائِي يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ عَظُمَ يَا سَيِّدِي أَمَلِي وَ سَاءَ عَمَلِي فَأَعْطِنِي مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدَارِ أَمَلِي وَ لا تُؤَاخِذْنِي بِأَسْوَإِ عَمَلِي فَإِنَّ كَرَمَكَ يَجِلُّ عَنْ مُجَازَاةِ الْمُذْنِبِينَ وَ حِلْمَكَ يَكْبُرُ عَنْ مُكَافَاةِ الْمُقَصِّرِينَ،
وَ أَنَا يَا سَيِّدِي عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّا وَ مَا أَنَا يَا رَبِّ وَ مَا خَطَرِي هَبْنِي بِفَضْلِكَ وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ أَيْ رَبِّ جَلِّلْنِي بِسَتْرِكَ وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ فَلَوِ اطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَي ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لاجْتَنَبْتُهُ لا لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ [إِلَيَ] وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ [عَلَيَ] بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ،
سَتَّارُ الْعُيُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلامُ الْغُيُوبِ تَسْتُرُ الذَّنْبَ بِكَرَمِكَ وَ تُؤَخِّرُ الْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَي حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ وَ عَلَي عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ وَ يَحْمِلُنِي وَ يُجَرِّئُنِي عَلَي مَعْصِيَتِكَ حِلْمُكَ عَنِّي وَ يَدْعُونِي إِلَي قِلَّةِ الْحَيَاءِ سَتْرُكَ عَلَيَّ وَ يُسْرِعُنِي إِلَي التَّوَثُّبِ عَلَي مَحَارِمِكَ مَعْرِفَتِي بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ عَظِيمِ عَفْوِكَ يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا غَافِرَ الذَّنْبِ يَا قَابِلَ التَّوْبِ،
يَا عَظِيمَ الْمَنِّ يَا قَدِيمَ الْإِحْسَانِ أَيْنَ سَتْرُكَ الْجَمِيلُ أَيْنَ عَفْوُكَ الْجَلِيلُ أَيْنَ فَرَجُكَ الْقَرِيبُ أَيْنَ غِيَاثُكَ السَّرِيعُ أَيْنَ رَحْمَتُكَ الْوَاسِعَةُ أَيْنَ عَطَايَاكَ الْفَاضِلَةُ أَيْنَ مَوَاهِبُكَ الْهَنِيئَةُ أَيْنَ صَنَائِعُكَ السَّنِيَّةُ أَيْنَ فَضْلُكَ الْعَظِيمُ أَيْنَ مَنُّكَ الْجَسِيمُ أَيْنَ إِحْسَانُكَ الْقَدِيمُ أَيْنَ كَرَمُكَ يَا كَرِيمُ بِهِ [وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ] فَاسْتَنْقِذْنِي وَ بِرَحْمَتِكَ فَخَلِّصْنِي يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ،
يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ لَسْتُ أَتَّكِلُ فِي النَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَي أَعْمَالِنَا بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنَا لِأَنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَي وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ تُبْدِئُ بِالْإِحْسَانِ نِعَما وَ تَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ كَرَما فَمَا نَدْرِي مَا نَشْكُرُ أَ جَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ أَمْ عَظِيمَ مَا أَبْلَيْتَ وَ أَوْلَيْتَ أَمْ كَثِيرَ مَا مِنْهُ نَجَّيْتَ وَ عَافَيْتَ يَا حَبِيبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَيْكَ وَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ مَنْ لاذَ بِكَ وَ انْقَطَعَ إِلَيْكَ أَنْتَ الْمُحْسِنُ،
وَ نَحْنُ الْمُسِيئُونَ فَتَجَاوَزْ يَا رَبِّ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ وَ أَيُّ جَهْلٍ يَا رَبِّ لا يَسَعُهُ جُودُكَ أَوْ أَيُّ زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِكَ وَ مَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَ كَيْفَ نَسْتَكْثِرُ أَعْمَالا نُقَابِلُ بِهَا كَرَمَكَ [كَرَامَتَكَ] بَلْ كَيْفَ يَضِيقُ عَلَي الْمُذْنِبِينَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ فَوَ عِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي لَوْ نَهَرْتَنِي [انْتَهَرْتَنِي] مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ وَ لا كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا انْتَهَي إِلَيَّ مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ وَ أَنْتَ الْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ وَ تَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ لا تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِكَ وَ لا تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ وَ لا تُشَارَكُ فِي أَمْرِكَ،
وَ لا تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ وَ لا يَعْتَرِضُ عَلَيْكَ أَحَدٌ فِي تَدْبِيرِكَ لَكَ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ يَا رَبِّ هَذَا مَقَامُ مَنْ لاذَ بِكَ وَ اسْتَجَارَ بِكَرَمِكَ وَ أَلِفَ إِحْسَانَكَ وَ نِعَمَكَ وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الَّذِي لا يَضِيقُ عَفْوُكَ وَ لا يَنْقُصُ فَضْلُكَ وَ لا تَقِلُّ رَحْمَتُكَ وَ قَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْكَ بِالصَّفْحِ الْقَدِيمِ وَ الْفَضْلِ الْعَظِيمِ،
وَ الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ أَ فَتَرَاكَ [تُرَاكَ] يَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا أَوْ تُخَيِّبُ آمَالَنَا كَلا يَا كَرِيمُ فَلَيْسَ هَذَا ظَنَّنَا بِكَ وَ لا هَذَا فِيكَ طَمَعَنَا يَا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِيكَ أَمَلا طَوِيلا كَثِيرا إِنَّ لَنَا فِيكَ رَجَاءً عَظِيما عَصَيْنَاكَ وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْنَا وَ دَعَوْنَاكَ وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِيبَ لَنَا فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا وَ لَكِنْ عِلْمُكَ فِينَا وَ عِلْمُنَا بِأَنَّكَ لا تَصْرِفُنَا عَنْكَ وَ إِنْ كُنَّا غَيْرَ مُسْتَوْجِبِينَ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيْنَا وَ عَلَي الْمُذْنِبِينَ بِفَضْلِ سَعَتِكَ،
فَامْنُنْ عَلَيْنَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ جُدْ عَلَيْنَا فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَي نَيْلِكَ يَا غَفَّارُ بِنُورِكَ اهْتَدَيْنَا وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَيْنَا وَ بِنِعْمَتِكَ [فِي نِعَمِكَ] أَصْبَحْنَا وَ أَمْسَيْنَا ذُنُوبُنَا بَيْنَ يَدَيْكَ نَسْتَغْفِرُكَ اللَّهُمَّ مِنْهَا وَ نَتُوبُ إِلَيْكَ تَتَحَبَّبُ إِلَيْنَا بِالنِّعَمِ وَ نُعَارِضُكَ بِالذُّنُوبِ خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِدٌ وَ لَمْ يَزَلْ وَ لا يَزَالُ مَلَكٌ كَرِيمٌ يَأْتِيكَ [عَنَّا] بِعَمَلٍ قَبِيحٍ فَلا يَمْنَعُكَ ذَلِكَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِكَ وَ تَتَفَضَّلَ عَلَيْنَا بِآلائِكَ فَسُبْحَانَكَ مَا أَحْلَمَكَ وَ أَعْظَمَكَ وَ أَكْرَمَكَ،
مُبْدِئا وَ مُعِيدا تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ كَرُمَ صَنَائِعُكَ وَ فِعَالُكَ أَنْتَ إِلَهِي أَوْسَعُ فَضْلا وَ أَعْظَمُ حِلْما مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِفِعْلِي وَ خَطِيئَتِي فَالْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ سَيِّدِي سَيِّدِي سَيِّدِي.
اللَّهُمَّ اشْغَلْنَا بِذِكْرِكَ وَ أَعِذْنَا مِنْ سَخَطِكَ وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ وَ ارْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِكَ وَ أَنْعِمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ ارْزُقْنَا حَجَّ بَيْتِكَ وَ زِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ وَ رَحْمَتُكَ وَ مَغْفِرَتُكَ وَ رِضْوَانُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَي أَهْلِ بَيْتِهِ إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ وَ ارْزُقْنَا عَمَلا بِطَاعَتِكَ وَ تَوَفَّنَا عَلَي مِلَّتِكَ وَ سُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرا اجْزِهِمَا بِالْإِحْسَانِ إِحْسَانا وَ بِالسَّيِّئَاتِ غُفْرَانا،
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتِ وَ تَابِعْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ بِالْخَيْرَاتِ [فِي الْخَيْرَاتِ] اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنَا وَ مَيِّتِنَا وَ شَاهِدِنَا وَ غَائِبِنَا ذَكَرِنَا وَ أُنْثَانَا [إِنَاثِنَا] صَغِيرِنَا وَ كَبِيرِنَا حُرِّنَا وَ مَمْلُوكِنَا كَذَبَ الْعَادِلُونَ بِاللَّهِ وَ ضَلُّوا ضَلالا بَعِيدا وَ خَسِرُوا خُسْرَانا مُبِينا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ وَ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي وَ لا تُسَلِّطْ عَلَيَّ مَنْ لا يَرْحَمُنِي وَ اجْعَلْ عَلَيَّ مِنْكَ وَاقِيَةً بَاقِيَةً،
وَ لا تَسْلُبْنِي صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ رِزْقا وَاسِعا حَلالا طَيِّبا اللَّهُمَّ احْرُسْنِي بِحَرَاسَتِكَ وَ احْفَظْنِي بِحِفْظِكَ وَ اكْلَأْنِي بِكِلاءَتِكَ وَ ارْزُقْنِي حِجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِنَا هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ وَ زِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ لا تُخْلِنِي يَا رَبِّ مِنْ تِلْكَ الْمَشَاهِدِ الشَّرِيفَةِ وَ الْمَوَاقِفِ الْكَرِيمَةِ.
اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيَّ حَتَّي لا أَعْصِيَكَ وَ أَلْهِمْنِي الْخَيْرَ وَ الْعَمَلَ بِهِ وَ خَشْيَتَكَ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ مَا أَبْقَيْتَنِي يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ وَ تَعَبَّأْتُ [تَعَبَّيْتُ] وَ قُمْتُ لِلصَّلاةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ نَاجَيْتُكَ أَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعَاسا إِذَا أَنَا صَلَّيْتُ وَ سَلَبْتَنِي مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَيْتُ مَا لِي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِيرَتِي وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِينَ مَجْلِسِي عَرَضَتْ لِي بَلِيَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِي وَ حَالَتْ بَيْنِي وَ بَيْنَ خِدْمَتِكَ
سَيِّدِي لَعَلَّكَ عَنْ بَابِكَ طَرَدْتَنِي وَ عَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُسْتَخِفّا بِحَقِّكَ فَأَقْصَيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُعْرِضا عَنْكَ فَقَلَيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَنِي فِي مَقَامِ الْكَاذِبِينَ [الْكَذَّابِينَ] فَرَفَضْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي غَيْرَ شَاكِرٍ لِنَعْمَائِكَ فَحَرَمْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِي مِنْ مَجَالِسِ الْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي فِي الْغَافِلِينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي آلِفَ مَجَالِسِ الْبَطَّالِينَ فَبَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ خَلَّيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي فَبَاعَدْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمِي وَ جَرِيرَتِي كَافَيْتَنِي،
أَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَيَائِي مِنْكَ جَازَيْتَنِي فَإِنْ عَفَوْتَ يَا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ الْمُذْنِبِينَ قَبْلِي لِأَنَّ كَرَمَكَ أَيْ رَبِّ يَجِلُّ عَنْ مُكَافَاةِ الْمُقَصِّرِينَ وَ أَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ مُتَنَجِّزٌ [مُنْتَجِزٌ] مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّا إِلَهِي أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلا وَ أَعْظَمُ حِلْما مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِعَمَلِي أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِي بِخَطِيئَتِي وَ مَا أَنَا يَا سَيِّدِي وَ مَا خَطَرِي هَبْنِي بِفَضْلِكَ سَيِّدِي،
وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ وَ جَلِّلْنِي بِسَتْرِكَ وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ سَيِّدِي أَنَا الصَّغِيرُ الَّذِي رَبَّيْتَهُ وَ أَنَا الْجَاهِلُ الَّذِي عَلَّمْتَهُ وَ أَنَا الضَّالُّ الَّذِي هَدَيْتَهُ وَ أَنَا الْوَضِيعُ الَّذِي رَفَعْتَهُ وَ أَنَا الْخَائِفُ الَّذِي آمَنْتَهُ وَ الْجَائِعُ الَّذِي أَشْبَعْتَهُ وَ الْعَطْشَانُ الَّذِي أَرْوَيْتَهُ وَ الْعَارِي الَّذِي كَسَوْتَهُ وَ الْفَقِيرُ الَّذِي أَغْنَيْتَهُ وَ الضَّعِيفُ الَّذِي قَوَّيْتَهُ وَ الذَّلِيلُ الَّذِي أَعْزَزْتَهُ،
وَ السَّقِيمُ الَّذِي شَفَيْتَهُ وَ السَّائِلُ الَّذِي أَعْطَيْتَهُ وَ الْمُذْنِبُ الَّذِي سَتَرْتَهُ وَ الْخَاطِئُ الَّذِي أَقَلْتَهُ وَ أَنَا الْقَلِيلُ الَّذِي كَثَّرْتَهُ وَ الْمُسْتَضْعَفُ الَّذِي نَصَرْتَهُ وَ أَنَا الطَّرِيدُ الَّذِي آوَيْتَهُ أَنَا يَا رَبِّ الَّذِي لَمْ أَسْتَحْيِكَ فِي الْخَلاءِ وَ لَمْ أُرَاقِبْكَ فِي الْمَلَإِ أَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِي الْعُظْمَي أَنَا الَّذِي عَلَي سَيِّدِهِ اجْتَرَي أَنَا الَّذِي عَصَيْتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ أَنَا الَّذِي أَعْطَيْتُ عَلَي مَعَاصِي الْجَلِيلِ الرُّشَا أَنَا الَّذِي حِينَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا أَسْعَي أَنَا الَّذِي أَمْهَلْتَنِي فَمَا ارْعَوَيْتُ وَ سَتَرْتَ عَلَيَّ فَمَا اسْتَحْيَيْتُ وَ عَمِلْتُ بِالْمَعَاصِي فَتَعَدَّيْتُ
وَ أَسْقَطْتَنِي مِنْ عَيْنِكَ [عِنْدِكَ] فَمَا بَالَيْتُ فَبِحِلْمِكَ أَمْهَلْتَنِي وَ بِسِتْرِكَ سَتَرْتَنِي حَتَّي كَأَنَّكَ أَغْفَلْتَنِي وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِي جَنَّبْتَنِي حَتَّي كَأَنَّكَ اسْتَحْيَيْتَنِي إِلَهِي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَ أَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ وَ لا بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ وَ لا لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ وَ لا لِوَعِيدِكَ مُتَهَاوِنٌ لَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ وَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي وَ غَلَبَنِي هَوَايَ وَ أَعَانَنِي عَلَيْهَا شِقْوَتِي وَ غَرَّنِي سِتْرُكَ الْمُرْخَي عَلَيَّ فَقَدْ عَصَيْتُكَ وَ خَالَفْتُكَ بِجُهْدِي فَالْآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِي وَ مِنْ أَيْدِي الْخُصَمَاءِ غَدا مَنْ يُخَلِّصُنِي،
وَ بِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّي فَوَا سَوْأَتَا [أَسَفَا] عَلَي مَا أَحْصَي كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِيَ الَّذِي لَوْ لا مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ نَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَ مَا أَتَذَكَّرُهَا يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ اللَّهُمَّ بِذِمَّةِ الْإِسْلامِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ وَ بِحُرْمَةِ الْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ إِلَيْكَ وَ بِحُبِّي النَّبِيَّ االْأُمِّيَّ الْقُرَشِيَّ الْهَاشِمِيَّ الْعَرَبِيَّ التِّهَامِيَّ الْمَكِّيَّ الْمَدَنِيَّ أَرْجُو الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ فَلا تُوحِشْ اسْتِينَاسَ إِيمَانِي،
وَ لا تَجْعَلْ ثَوَابِي ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ فَإِنَّ قَوْما آمَنُوا بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوا بِهِ دِمَاءَهُمْ فَأَدْرَكُوا مَا أَمَّلُوا وَ إِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَ قُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا فَأَدْرِكْنَا [فَأَدْرِكْ بِنَا] مَا أَمَّلْنَا وَ ثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي صُدُورِنَا وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ فَوَ عِزَّتِكَ لَوِ انْتَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ وَ لا كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِي [يَا سَيِّدِي] مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ إِلَي مَنْ يَذْهَبُ الْعَبْدُ إِلا إِلَي مَوْلاهُ وَ إِلَي مَنْ يَلْتَجِئُ الْمَخْلُوقُ إِلا إِلَي خَالِقِهِ.
إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَادِ وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَادِ وَ دَلَلْتَ عَلَي فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَادِ وَ أَمَرْتَ بِي إِلَي النَّارِ وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ وَ مَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ وَ لا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي أَنَا لا أَنْسَي أَيَادِيَكَ عِنْدِي وَ سَتْرَكَ عَلَيَّ فِي دَارِ الدُّنْيَا سَيِّدِي أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيَا مِنْ قَلْبِي وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْمُصْطَفَي وَ آلِهِ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ مُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
وَ انْقُلْنِي إِلَي دَرَجَةِ التَّوْبَةِ إِلَيْكَ وَ أَعِنِّي بِالْبُكَاءِ عَلَي نَفْسِي فَقَدْ أَفْنَيْتُ بِالتَّسْوِيفِ وَ الْآمَالِ عُمُرِي وَ قَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ الْآيِسِينَ مِنْ خَيْرِي [حَيَاتِي] فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالا مِنِّي إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَي مِثْلِ حَالِي إِلَي قَبْرِي [قَبْرٍ] لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِي وَ لَمْ أَفْرُشْهُ بِالْعَمَلِ الصَّالِحِ لِضَجْعَتِي وَ مَا لِي لا أَبْكِي وَ لا أَدْرِي إِلَي مَا يَكُونُ مَصِيرِي وَ أَرَي نَفْسِي تُخَادِعُنِي وَ أَيَّامِي تُخَاتِلُنِي وَ قَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ [فَوْقَ] رَأْسِي أَجْنِحَةُ الْمَوْتِ فَمَا لِي لا أَبْكِي أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ إِيَّايَ،
أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَانا ذَلِيلا حَامِلا ثِقْلِي عَلَي ظَهْرِي أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَمِينِي وَ أُخْرَي عَنْ شِمَالِي إِذِ الْخَلائِقُ فِي شَأْنٍ غَيْرِ شَأْنِي لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ وَ ذِلَّةٌ سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعَوَّلِي وَ مُعْتَمَدِي وَ رَجَائِي وَ تَوَكُّلِي وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي تُصِيبُ بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَهْدِي بِكَرَامَتِكَ مَنْ تُحِبُّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَي مَا نَقَّيْتَ مِنَ الشِّرْكِ قَلْبِي وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَي بَسْطِ لِسَانِي أَ فَبِلِسَانِي هَذَا الْكَالِّ أَشْكُرُكَ،
أَمْ بِغَايَةِ جُهْدِي [جَهْدِي] فِي عَمَلِي أُرْضِيكَ وَ مَا قَدْرُ لِسَانِي يَا رَبِّ فِي جَنْبِ شُكْرِكَ وَ مَا قَدْرُ عَمَلِي فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَ إِحْسَانِكَ [إِلَيَ] إِلَهِي إِنَّ [إِلا أَنَ] جُودَكَ بَسَطَ أَمَلِي وَ شُكْرَكَ قَبِلَ عَمَلِي سَيِّدِي إِلَيْكَ رَغْبَتِي وَ إِلَيْكَ [مِنْكَ] رَهْبَتِي وَ إِلَيْكَ تَأْمِيلِي وَ قَدْ سَاقَنِي إِلَيْكَ أَمَلِي وَ عَلَيْكَ [إِلَيْكَ] يَا وَاحِدِي عَكَفَتْ [عَلِقَتْ] هِمَّتِي وَ فِيمَا عِنْدَكَ انْبَسَطَتْ رَغْبَتِي وَ لَكَ خَالِصُ رَجَائِي وَ خَوْفِي وَ بِكَ أَنِسَتْ مَحَبَّتِي وَ إِلَيْكَ أَلْقَيْتُ بِيَدِي وَ بِحَبْلِ طَاعَتِكَ مَدَدْتُ رَهْبَتِي [يَا] مَوْلايَ بِذِكْرِكَ عَاشَ قَلْبِي وَ بِمُنَاجَاتِكَ بَرَّدْتُ أَلَمَ الْخَوْفِ عَنِّي فَيَا مَوْلايَ وَ يَا مُؤَمَّلِي وَ يَا مُنْتَهَي سُؤْلِي فَرِّقْ بَيْنِي وَ بَيْنَ ذَنْبِيَ الْمَانِعِ لِي مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ فَإِنَّمَا أَسْأَلُكَ لِقَدِيمِ الرَّجَاءِ فِيكَ وَ عَظِيمِ الطَّمَعِ مِنْكَ الَّذِي أَوْجَبْتَهُ عَلَي نَفْسِكَ مِنَ الرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ فَالْأَمْرُ لَكَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ
وَ الْخَلْقُ كُلُّهُمْ عِيَالُكَ وَ فِي قَبْضَتِكَ وَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَاضِعٌ لَكَ تَبَارَكْتَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ إِلَهِي ارْحَمْنِي إِذَا انْقَطَعَتْ حُجَّتِي وَ كَلَّ عَنْ جَوَابِكَ لِسَانِي وَ طَاشَ عِنْدَ سُؤَالِكَ إِيَّايَ لُبِّي فَيَا عَظِيمَ رَجَائِي لا تُخَيِّبْنِي إِذَا اشْتَدَّتْ فَاقَتِي وَ لا تَرُدَّنِي لِجَهْلِي وَ لا تَمْنَعْنِي لِقِلَّةِ صَبْرِي أَعْطِنِي لِفَقْرِي وَ ارْحَمْنِي لِضَعْفِي سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعْتَمَدِي وَ مُعَوَّلِي وَ رَجَائِي وَ تَوَكُّلِي وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي وَ بِفِنَائِكَ أَحُطُّ رَحْلِي وَ بِجُودِكَ أَقْصِدُ [أَقْصُرُ] طَلِبَتِي وَ بِكَرَمِكَ أَيْ رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِي وَ لَدَيْكَ أَرْجُو فَاقَتِي [ضِيَافَتِي] وَ بِغِنَاكَ أَجْبُرُ عَيْلَتِي وَ تَحْتَ ظِلِّ عَفْوِكَ قِيَامِي وَ إِلَي جُودِكَ وَ كَرَمِكَ أَرْفَعُ بَصَرِي وَ إِلَي مَعْرُوفِكَ أُدِيمُ نَظَرِي،
فَلا تُحْرِقْنِي بِالنَّارِ وَ أَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِي وَ لا تُسْكِنِّي الْهَاوِيَةَ فَإِنَّكَ قُرَّةُ عَيْنِي يَا سَيِّدِي لا تُكَذِّبْ ظَنِّي بِإِحْسَانِكَ وَ مَعْرُوفِكَ فَإِنَّكَ ثِقَتِي وَ لا تَحْرِمْنِي ثَوَابَكَ فَإِنَّكَ الْعَارِفُ بِفَقْرِي إِلَهِي إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَ لَمْ يُقَرِّبْنِي مِنْكَ عَمَلِي فَقَدْ جَعَلْتُ الاعْتِرَافَ إِلَيْكَ بِذَنْبِي وَسَائِلَ عِلَلِي إِلَهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَي مِنْكَ بِالْعَفْوِ وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْكَ فِي الْحُكْمِ ارْحَمْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا غُرْبَتِي وَ عِنْدَ الْمَوْتِ كُرْبَتِي وَ فِي الْقَبْرِ وَحْدَتِي وَ فِي اللَّحْدِ وَحْشَتِي وَ إِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَيْنَ يَدَيْكَ ذُلَّ مَوْقِفِي وَ اغْفِرْ لِي مَا خَفِيَ عَلَي الْآدَمِيِّينَ مِنْ عَمَلِي،
وَ أَدِمْ لِي مَا بِهِ سَتَرْتَنِي وَ ارْحَمْنِي صَرِيعا عَلَي الْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِي أَيْدِي أَحِبَّتِي وَ تَفَضَّلْ عَلَيَّ مَمْدُودا عَلَي الْمُغْتَسَلِ يُقَلِّبُنِي [يُغَسِّلُنِي] صَالِحُ جِيرَتِي وَ تَحَنَّنْ عَلَيَّ مَحْمُولا قَدْ تَنَاوَلَ الْأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جَنَازَتِي وَ جُدْ عَلَيَّ مَنْقُولا قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحِيدا فِي حُفْرَتِي وَ ارْحَمْ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ الْجَدِيدِ غُرْبَتِي حَتَّي لا أَسْتَأْنِسَ بِغَيْرِكَ يَا سَيِّدِي إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَي نَفْسِي هَلَكْتُ،
سَيِّدِي فَبِمَنْ أَسْتَغِيثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِي عَثْرَتِي فَإِلَي مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَايَتَكَ فِي ضَجْعَتِي وَ إِلَي مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ كُرْبَتِي سَيِّدِي مَنْ لِي وَ مَنْ يَرْحَمُنِي إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِي وَ فَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَكَ يَوْمَ فَاقَتِي وَ إِلَي مَنِ الْفِرَارُ مِنَ الذُّنُوبِ إِذَا انْقَضَي أَجَلِي سَيِّدِي لا تُعَذِّبْنِي وَ أَنَا أَرْجُوكَ إِلَهِي [اللَّهُمَ] حَقِّقْ رَجَائِي وَ آمِنْ خَوْفِي فَإِنَّ كَثْرَةَ ذُنُوبِي لا أَرْجُو فِيهَا [لَهَا] إِلا عَفْوَكَ سَيِّدِي أَنَا أَسْأَلُكَ مَا لا أَسْتَحِقُّ وَ أَنْتَ أَهْلُ التَّقْوَي وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ فَاغْفِرْ لِي وَ أَلْبِسْنِي مِنْ نَظَرِكَ ثَوْبا يُغَطِّي عَلَيَّ التَّبِعَاتِ وَ تَغْفِرُهَا لِي وَ لا أُطَالَبُ بِهَا إِنَّكَ ذُو مَنٍّ قَدِيمٍ وَ صَفْحٍ عَظِيمٍ وَ تَجَاوُزٍ كَرِيمٍ.
إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي تُفِيضُ سَيْبَكَ عَلَي مَنْ لا يَسْأَلُكَ وَ عَلَي الْجَاحِدِينَ بِرُبُوبِيَّتِكَ فَكَيْفَ سَيِّدِي بِمَنْ سَأَلَكَ وَ أَيْقَنَ أَنَّ الْخَلْقَ لَكَ وَ الْأَمْرَ إِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ سَيِّدِي عَبْدُكَ بِبَابِكَ أَقَامَتْهُ الْخَصَاصَةُ بَيْنَ يَدَيْكَ يَقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِكَ بِدُعَائِهِ [وَ يَسْتَعْطِفُ جَمِيلَ نَظَرِكَ بِمَكْنُونِ رَجَائِكَ] فَلا تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ عَنِّي وَ اقْبَلْ مِنِّي مَا أَقُولُ فَقَدْ دَعَوْتُ [دَعْوَتُكَ] بِهَذَا الدُّعَاءِ وَ أَنَا أَرْجُو أَنْ لا تَرُدَّنِي مَعْرِفَةً مِنِّي بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي لا يُحْفِيكَ سَائِلٌ وَ لا يَنْقُصُكَ نَائِلٌ أَنْتَ كَمَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا نَقُولُ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ صَبْرا جَمِيلا وَ فَرَجا قَرِيبا وَ قَوْلا صَادِقا وَ أَجْرا عَظِيما أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ وَ أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَي أَعْطِنِي سُؤْلِي فِي نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ وَالِدَيَّ وَ وُلْدِي [وَلَدِي] وَ أَهْلِ حُزَانَتِي وَ إِخْوَانِي فِيكَ [وَ] أَرْغِدْ عَيْشِي وَ أَظْهِرْ مُرُوَّتِي وَ أَصْلِحْ جَمِيعَ أَحْوَالِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمُرَهُ وَ حَسَّنْتَ عَمَلَهُ وَ أَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ وَ رَضِيتَ عَنْهُ وَ أَحْيَيْتَهُ حَيَاةً طَيِّبَةً فِي أَدْوَمِ السُّرُورِ وَ أَسْبَغِ الْكَرَامَةِ وَ أَتَمِّ الْعَيْشِ
إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ لا تَفْعَلُ [يَفْعَلُ] مَا يَشَاءُ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ خُصَّنِي مِنْكَ بِخَاصَّةِ ذِكْرِكَ وَ لا تَجْعَلْ شَيْئا مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ فِي آنَاءِ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافِ النَّهَارِ رِيَاءً وَ لا سُمْعَةً وَ لا أَشَرا وَ لا بَطَرا وَ اجْعَلْنِي لَكَ مِنَ الْخَاشِعِينَ اللَّهُمَّ أَعْطِنِي السَّعَةَ فِي الرِّزْقِ وَ الْأَمْنَ فِي الْوَطَنِ وَ قُرَّةَ الْعَيْنِ فِي الْأَهْلِ وَ الْمَالِ وَ الْوَلَدِ وَ الْمُقَامَ فِي نِعَمِكَ عِنْدِي وَ الصِّحَّةَ فِي الْجِسْمِ وَ الْقُوَّةَ فِي الْبَدَنِ وَ السَّلامَةَ فِي الدِّينِ وَ اسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَبَدا مَا اسْتَعْمَرْتَنِي وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِكَ عِنْدَكَ نَصِيبا فِي كُلِّ خَيْرٍ أَنْزَلْتَهُ وَ تُنْزِلُهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ،
وَ مَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُهَا وَ عَافِيَةٍ تُلْبِسُهَا وَ بَلِيَّةٍ تَدْفَعُهَا وَ حَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا وَ سَيِّئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا وَ ارْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِنَا [عَامِي] هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ وَ ارْزُقْنِي رِزْقا وَاسِعا مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ وَ اصْرِفْ عَنِّي يَا سَيِّدِي الْأَسْوَاءَ وَ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَ الظُّلامَاتِ حَتَّي لا أَتَأَذَّي بِشَيْ‌ءٍ مِنْهُ وَ خُذْ عَنِّي بِأَسْمَاعِ وَ أَبْصَارِ أَعْدَائِي وَ حُسَّادِي وَ الْبَاغِينَ عَلَيَّ وَ انْصُرْنِي عَلَيْهِمْ وَ أَقِرَّ عَيْنِي [وَ حَقِّقْ ظَنِّي] وَ فَرِّحْ قَلْبِي،
وَ اجْعَلْ لِي مِنْ هَمِّي وَ كَرْبِي فَرَجا وَ مَخْرَجا وَ اجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِي بِسُوءٍ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ تَحْتَ قَدَمَيَّ وَ اكْفِنِي شَرَّ الشَّيْطَانِ وَ شَرَّ السُّلْطَانِ وَ سَيِّئَاتِ عَمَلِي وَ طَهِّرْنِي مِنَ الذُّنُوبِ كُلِّهَا وَ أَجِرْنِي مِنَ النَّارِ بِعَفْوِكَ وَ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ زَوِّجْنِي مِنَ الْحُورِ الْعِينِ بِفَضْلِكَ وَ أَلْحِقْنِي بِأَوْلِيَائِكَ الصَّالِحِينَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَبْرَارِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَ عَلَي أَجْسَادِهِمْ وَ أَرْوَاحِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ عِزَّتِكَ وَ جَلالِكَ لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ وَ لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِلُؤْمِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ،
وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَكَ إِلَهِي وَ سَيِّدِي إِنْ كُنْتَ لا تَغْفِرُ إِلا لِأَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ فَإِلَي مَنْ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ وَ إِنْ كُنْتَ لا تُكْرِمُ إِلا أَهْلَ الْوَفَاءِ بِكَ فَبِمَنْ يَسْتَغِيثُ الْمُسِيئُونَ إِلَهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي الْجَنَّةَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ وَ أَنَا وَ اللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ،
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِي حُبّا لَكَ وَ خَشْيَةً مِنْكَ وَ تَصْدِيقا بِكِتَابِكَ وَ إِيمَانا بِكَ وَ فَرَقا مِنْكَ وَ شَوْقا إِلَيْكَ يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ حَبِّبْ إِلَيَّ لِقَاءَكَ وَ أَحْبِبْ لِقَائِي وَ اجْعَلْ لِي فِي لِقَائِكَ الرَّاحَةَ وَ الْفَرَجَ وَ الْكَرَامَةَ اللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِصَالِحِ مَنْ مَضَي وَ اجْعَلْنِي مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِيَ وَ خُذْ بِي سَبِيلَ الصَّالِحِينَ وَ أَعِنِّي عَلَي نَفْسِي بِمَا تُعِينُ بِهِ الصَّالِحِينَ عَلَي أَنْفُسِهِمْ وَ اخْتِمْ عَمَلِي بِأَحْسَنِهِ وَ اجْعَلْ ثَوَابِي مِنْهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ أَعِنِّي عَلَي صَالِحِ مَا أَعْطَيْتَنِي وَ ثَبِّتْنِي يَا رَبِّ وَ لا تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ اسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيمَانا لا أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِكَ أَحْيِنِي مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَيْهِ وَ تَوَفَّنِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي عَلَيْهِ وَ ابْعَثْنِي إِذَا بَعَثْتَنِي عَلَيْهِ وَ أَبْرِئْ قَلْبِي مِنَ الرِّيَاءِ وَ الشَّكِّ وَ السُّمْعَةِ فِي دِينِكَ حَتَّي يَكُونَ عَمَلِي خَالِصا لَكَ اللَّهُمَّ أَعْطِنِي بَصِيرَةً فِي دِينِكَ وَ فَهْما فِي حُكْمِكَ وَ فِقْها فِي عِلْمِكَ وَ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ وَرَعا يَحْجُزُنِي عَنْ مَعَاصِيكَ وَ بَيِّضْ وَجْهِي بِنُورِكَ وَ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ وَ تَوَفَّنِي فِي سَبِيلِكَ وَ عَلَي مِلَّةِ رَسُولِكَ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَ الْفَشَلِ وَ الْهَمِّ وَ الْجُبْنِ وَ الْبُخْلِ وَ الْغَفْلَةِ وَ الْقَسْوَةِ [وَ الذِّلَّةِ] وَ الْمَسْكَنَةِ وَ الْفَقْرِ وَ الْفَاقَةِ وَ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ الْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لا تَقْنَعُ وَ بَطْنٍ لا يَشْبَعُ وَ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ وَ دُعَاءٍ لا يُسْمَعُ وَ عَمَلٍ لا يَنْفَعُ وَ أَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ عَلَي نَفْسِي وَ دِينِي وَ مَالِي وَ عَلَي جَمِيعِ مَا رَزَقْتَنِي مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.
اللَّهُمَّ إِنَّهُ لا يُجِيرُنِي مِنْكَ أَحَدٌ وَ لا أَجِدُ مِنْ دُونِكَ مُلْتَحَدا فَلا تَجْعَلْ نَفْسِي فِي شَيْ‌ءٍ مِنْ عَذَابِكَ وَ لا تَرُدَّنِي بِهَلَكَةٍ وَ لا تَرُدَّنِي بِعَذَابٍ أَلِيمٍ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي وَ أَعْلِ [كَعْبِي وَ] ذِكْرِي وَ ارْفَعْ دَرَجَتِي وَ حُطَّ وِزْرِي وَ لا تَذْكُرْنِي بِخَطِيئَتِي وَ اجْعَلْ ثَوَابَ مَجْلِسِي وَ ثَوَابَ مَنْطِقِي وَ ثَوَابَ دُعَائِي رِضَاكَ وَ الْجَنَّةَ وَ أَعْطِنِي يَا رَبِّ جَمِيعَ مَا سَأَلْتُكَ وَ زِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ إِنِّي إِلَيْكَ رَاغِبٌ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ،
اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ [الْعَفْوَ وَ أَمَرْتَنَا] أَنْ نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنَا وَ قَدْ ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا فَاعْفُ عَنَّا فَإِنَّكَ أَوْلَي بِذَلِكَ مِنَّا وَ أَمَرْتَنَا أَنْ لا نَرُدَّ سَائِلا عَنْ أَبْوَابِنَا وَ قَدْ جِئْتُكَ سَائِلا فَلا تَرُدَّنِي إِلا بِقَضَاءِ حَاجَتِي وَ أَمَرْتَنَا بِالْإِحْسَانِ إِلَي مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُنَا وَ نَحْنُ أَرِقَّاؤُكَ فَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنَ النَّارِ يَا مَفْزَعِي عِنْدَ كُرْبَتِي وَ يَا غَوْثِي عِنْدَ شِدَّتِي إِلَيْكَ فَزِعْتُ وَ بِكَ اسْتَغَثْتُ وَ لُذْتُ لا أَلُوذُ بِسِوَاكَ وَ لا أَطْلُبُ الْفَرَجَ إِلا مِنْكَ فَأَغِثْنِي وَ فَرِّجْ عَنِّي يَا مَنْ يَفُكُّ الْأَسِيرَ [يَقْبَلُ الْيَسِيرَ] وَ يَعْفُو عَنِ الْكَثِيرِ اقْبَلْ مِنِّي الْيَسِيرَ وَ اعْفُ عَنِّي الْكَثِيرَ إِنَّكَ أَنْتَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيمَانا تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِي وَ يَقِينا [صَادِقا] حَتَّي أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِي إِلا مَا كَتَبْتَ لِي وَ رَضِّنِي مِنَ الْعَيْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

ترجمه فارسي

دعاي ابوحمزه ثمالي:
در كتاب «مصباح» شيخ طوسي به نقل از ابو حمزه ثمالي آمده است كه حضرت امام زين العابدين عليه السّلام در ماه رمضان بيشتر شب را به نماز مي‌ايستاد و چون سحر مي‌رسيد اين دعا را مي‌خواند:
خدايا مرا به كيفرت ادب منما،و با نقشه‌اي با من نيرنگ مكن،پروردگارا از كجا برايم خيري هست،درحالي‌كه جز نزد تو يافت نمي‌شود،و از كجا برايم نجاتي است،درحالي‌كه جز به تو فراهم نمي‌گردد،نه آن‌كه نيكي كرد از كمك و رحمتت بي‌نياز شد،و نه آن‌كه بدي كرد و بر تو گستاخي روا داشت،و تو را خشنود نساخت از عرصه قدرتت بيرون رفت. پروردگارا،پروردگارا،پروردگارا … آنقدر بگويد تا نفس قطع گردد.
تو را به تو شناختم،و تو مرا بر هستي خود راهنمايي فرمودي،و به سوي خود خواندي،و اگر راهنمايي تو نبود،من نميدانستم تو كه هستي؟،سپاس خداي را كه مي‌خوانمش و او جوابم را مي‌دهد،گرچه سستي مي‌كنم گاهي كه او مرا مي‌خواند،و سپاس خداي را كه از او درخواست مي‌كنم و او به من عطا مي‌نمايد،گرچه بخل مي‌ورزم هنگامي كه از من قرض بخواهد، و سپاس خداي را كه هرگاه خواهم براي رفع حاجتم صدايش كنم،و هرجا كه خواهم براي رازونياز با او بي‌پرده خلوت كنم و او حاجتم را برآورد،سپاس خداي را كه غير او را نمي‌خوانم،كه اگر غير او را مي‌خواندم دعايم را مستجاب نمي‌كرد،
و سپاس خداي را كه به غير او اميد نبندم،كه اگر جز به او اميد مي‌بستم نااميدم مي‌نمود،و سپاس خداي را كه مرا بخويش وا گذاشت،ازاين‌رو اكرامم نمود،و به مردم وا نگذاشت تا مرا خوار كنند،و سپاس خداي را كه با من دوستي ورزيد،درحالي‌كه از من بي‌نياز است،و سپاس خداي را كه بر من بردباري مي‌كند تا آنجاكه گويي مرا گناهي نيست!پروردگارم ستوده‌ترين موجود نزد من بوده و به ستايش من سزاوارتر است.
خدايا راههاي درخواست حاجتهايم را به جانب تو باز مي‌يابم،و آبشخورهاي اميد را نزد تو پر مي‌بينم،و ياري خواستن از فضل براي آن‌كه تو را آرزو كرد بي‌مانع مي‌بينم،و درهاي دعا را براي فرياد كنندگان گشوده مي‌نگرم،و مي‌دانم كه تو براي اميدواران در جايگاه اجابتي،و براي دل سوختگان در كمين‌گاه فريادرسي،و به يقين در اشتياق به جودت،و خشنودي به قضايت جايگزيني از منع بخيلان است،و گشايشي از آنچه در دست ثروت‌اندوزان،و همانا مسافر به سوي تو مسافتش نزديك است، و تو از آفريدگانت هرگز در پرده نيستي،جز اينكه كردارشان آنان را از تو محجوب نمايد،من با درخواستم آهنگ تو كردم
و با حاجتم روي به تو آوردم،نياز خواهي‌ام را به پيشگاه تو قرار دادم،و خواندت را دست‌آويز خويش نمودم بي‌آنكه مستحق شنيدن خواهشم،و شايسته گذشت از من باشي،بلكه براي اطمينان به كرمت، و آرامش به درستي وعده‌ات،و پناه‌جستن به ايمان به يگانگي‌ات و يقين به معرفتت كه مرا پروردگاري جز تو نيست،و معبودي جز تو نيست،يگانه و بي‌شريكي.خدايا تو گفتي و گفتارت بر حق،و وعده‌ات درست است]فرمودي: [از فضل خدا بخواهيد كه خدا به شما مهربان است،اي آقاي من در شأن تو اين نيست كه دستور به درخواست دهي و از بخشش خودداري كني،تو با عطاهايت بر اهل مملكتت بسيار كريمي،
و بر آنان با محبّت و رأفت بسيار احسان كننده‌اي.خدايا مرا در كودكي در ميان نعمتها و احسانت پروريدي،و در بزرگسالي نامم را بلند آوازه ساختي،اي آن‌كه مرا در دنيا به احسان و فضل نعمتهايش پروريد و برايم در آخرت به گذشت و كرمش اشاره نمود،اي مولاي من معرفتم راهنمايم به سوي تو،و عشقم به تو واسطه‌ام به پيشگاه توست،من از دليلم به دلالت تو مطمئن،و از واسطه‌ام به شفاعت تو در آرامشم، اي آقايم تو را به زباني مي‌خوانم كه گناهش او را ناگويا نموده،و با دلي با تو مناجات مي‌كنم كه جرمش او را هلاك ساخته، تو را مي‌خوانم اي پروردگارم در حال هراس و اشتياق و اميد و بيم،مولاي من هرگاه گناهانم را مي‌بينم بي‌تاب مي‌گردم،و هرگاه كرمت را مشاهده مي‌كنم،به طمع مي‌افتم،
پس اگر از من درگذري بهترين رحم‌كننده‌اي،و اگر عذاب كني ستم نكرده‌اي،خدايا حجّت من در گستاخي بر درخواست از تو،با ارتكاب آنچه از آن كراهت داري جود و كرم توست،و ذخيره‌ام در سختيها با كمي حيا همانا رأفت و رحمت توست،و اميدم بر ان است كه بين حجّت و ذخيره‌ام آرزويم را نوميد نكني، پس اميدم را تحقق بخش،و دعايم را بشنو،اي بهترين كسي‌كه خواننده‌اي او را خوانده،و برترين كسي‌كه اميدواري به او اميد بسته،اي آقاي من آرزويم بزرگ شده،و كردارم زشت گشته،پس به اندازه آرزيم از عفوت به من ببخش،و به زشت‌ترين كردارم مرا سرزنش مكن،زيرا كرمت برتر از كيفر گنهكاران و بردباريت بزرگتر از مكافات تبهكاران است،
و من اي آقايم پناهنده به فضل توام،گريزان از تو به سوي توام، خواستار تحقق چيزي هستم كه وعده كردي،و آن گذشت تو از كسي‌كه گمانش را به تو نيكو كرده،چه هستم من اي پروردگارم،و اهميت من چيست؟ به فضلت مرا ببخش،و به گذشتت بر من صدقه بخش،پروردگارا مرا به پرده پوشي‌ات بپوشان،و از توبيخم به كرم ذاتت درگذر،اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه مي‌شد،آن را انجام نمي‌دادم،و اگر از زود رسيدن عقوبت مي‌ترسيدم، از آن دوري مي‌كردم،گناهم نه به اين خاطر بود كه تو سبك‌ترين بينندگاني و بي‌مقدارترين آگاهان،بلكه پروردگارا از اين جهت بود كه تو بهترين پرده‌پوشي،و حاكم‌ترين حاكمان،و كريم‌ترين كريماني،
پوشنده عيبها،آمرزنده گناهان،داناي نهانها،گناه را با كرمت مي‌پوشاني،و كيفر با بردباري‌ات به تاخير مي‌افكني،سپاس تو را سزاست بر بردباري‌ات پس از انكه دانستي،و بر گذشتت پس از آنكه توانستي،بردباري‌ات مرا به جانب گناه مي‌كشد و بر نافرماني‌ات جرأت مي‌دهد،پرده‌پوشي‌ات بر من مرا به كم‌حيايي مي‌خواند،و شناختم از رحمت گسترده و بزرگي عفوت،به من در تاختن بر محرّماتت سرعت مي‌دهد!اي شكيبا،اي گرامي،اي زنده،اي اي به خود پاينده،اي آمرزگار،اي توبه پذير،
اي بزرگ نعمت،اي ديرينه احسان،پرده‌پوشي زيبايت كجاست،گذشت بزرگت كجاست،گشايش نزديكت كجاست،فريادرسي زودت كجاست،رحمت گسترده‌ات كجاست،عطاهاي برترت كجاست،موهبتهاي گوارايت كجاست،جايزه‌هاي شايانت كجاست، فضل بزرگت كجاست،عطاي عظيمت كجاست،احسان ديرينه‌ات كجاست،كرمت كجاست،اي كريم،به حق كرمت‌و «به محمّد و خاندان محمّد» مرا رهايي بخش،و به رحمتت مرا خلاص كن،اي نيكوكار،اي زيباكار،
اي نعمت‌ده،اي فزوني‌بخش،من آن نيستم كه در رهايي از كيفرت بر اعمالمان تكيه كنم،بلكه به احسانت بر ما اعتماد دارم،چرا كه تو اهل تقوا و مغفرتي،از باب نعمت‌دهي ابتداي به احسان مي‌كني،و از جهت كرم از گناه در مي‌گذري،پس نمي‌دانم از چه سپاس گويم،از زيبايي كه مي‌گستراني،يا كار زشتي كه مي‌پوشاني،يا بزرگ آزموني كه آزمودي و شايسته نيكي نمودي،يا آن همه مشكلي كه مرا از آن رهانيدي،و سلامت كامل بخشيدي؟!اي محبوب آن‌كه به تو دوستي ورزيد،اي نور چشم كسي‌كه به تو پناه آورد و براي رسيدن به تو از ديگران گسست،تو نيكوكاري
و ما بدكارانيم،به زيبايي آنچه نزد توست،از زشتي آنچه پيش ماست درگذر،پروردگارا كدام جهلي است كه جود تو گنجايش آن را نداشته باشد،و كدام زمان طولاني‌تر از مهلت دادن توست،در كنار نعمتهايت ارزش اعمال ما چيست،چگونه اعمال خود را بسيار انگاريم،تا با آنها با كرمت برابري كنيم،بلكه چگونه بر گنهگاران تنگ شود آنچه از رحمتت شاملشان شده؟،اي گسترده آمرزش،اي گشاده‌دست به رحمت،اي آقاي من به عزّتت سوگند،اگر مرا براني از درگاهت دور نخواهم شد،و از چاپلوسي و تملق نسبت به تو دست نخواهم كشيد،به خاطر شناختي كه به جود و كرمت پيدا كرده‌ام،تو انجام دهي آنچه را كه خواهي،هركه را بخواهي عذاب مي‌كني به هرچه كه بخواهي و به هر صورتي كه بخواهي،و رحم مي‌كني هركه را بخواهي،به هرچه كه بخواهي و به هر كيفيت كه بخواهي،از آنچه كني بازخواست نشوي،و در فرمانروايي‌ات نزاع در نگيرد،و كسي در كارت شريكت نگردد،
و در داوري‌ات با تو هماورد نشود،و در تدبيرت احدي بر تو اعتراض نكند،آفرينش و فرمان توراست،منزّه است خدا پروردگار جهانيان،پروردگارا اين است جايگاه كسي‌كه به پناهت آمد،و به كرمت پناهنده گشت،و به احسان و نعمتهايت الفت جست،تويي آن سخاوتمندي كه گذشتت به تنگي نمي‌رسد،و احسانت كاهش نمي‌پذيرد،و رحمتت كم نمي‌شود،و به يقين از چشم‌پوشي ديرينت،و فضل بزرگت،
و رحمت گسترده‌ات اعتماد نموديم،آيا ممكن است پروردگارا برخلاف گمانهاي ما به خويش رفتار كني،يا آرزوهايمان را نسبت به رحمتت نوميد سازي هرگز اي بزرگوار،چنين گماني به تو نيست،و طمع ما درباره تو اين چنين نمي‌باشد،پروردگارا،ما را درباره تو آروزي طولاني بسياري است،ما را در حق تو اميد بزرگي است،از تو نافرماني كرديم و حال آنكه اميدواريم گناه را بر ما بپوشاني،و تو را خوانديم،و اميدواريم كه بر ما اجابت كني،مولاي ما اميدمان را تحقق بخش،ما دانستيم كه با كردارمان سزاوار چه خواهيم بود،ولي دانش تو درباره ما،و و آگاهي ما به اينكه ما را از درگاهت نميراني،گرچه ما سزاوار رحمتت نيستيم ولي تو شايسته آني كه بر ما و بر گنهكاران به فضل گسترده‌ات جود كني،
پس آنگونه كه شايسته آني بر ما منّت گذار،و بر ما جود كن،كه ما نيازمند به عطاي توييم،اي آمرزگار،به نور تو هدايت شديم،و به فضل تو بي‌نياز گشتيم،و به نعمتت بامداد نموديم و شامگاه كرديم،گناهان ما پيش روي توست،خدايا از گناهانمان از تو آمرزش مي‌خواهيم،و به سوي تو باز مي‌گرديم،تو با نعمتها به ما مهر مي‌ورزي و ما با گناهان با تو مقابله مي‌كنيم،خيرت به سوي ما سرازير است،و بدي ما به سوي تو بالا مي‌آيد،همواره فرشته كريمي،از ما كردار زشت به جانب تو مي‌آيد،و اين امر مانع نمي‌شود از اينكه ما را با نعمتهايت فراگيري، و به عطاهاي برجسته‌ات بر ما تفضّل نمايي،منزّهي تو،چه بردبار و بزرگ و كريمي،
آغاز كننده به نيكي و تكرار كننده آني،نامهايت مقدس،و ثنايت عظيم،و رفتارها و كردارهايت كريمانه است،خدايا،فضلت گسترده‌تر،و بردباري‌ات بزرگ‌تر از آن است كه مرا به كردار ناپسند و خطاكاري‌ام بسنجي،پس گذشت نما،گذشت نما، گذشت نما،آقاي من،آقاي من،آقاي من.
ما را به ذكرت مشغول كن،و از خشمت پناه ده،و از عذابت نجات بخش،و از مواهبت روزي كن،و از فضلت بر ما انعام فرما،و زيارت خانه‌ات، و زيارت مرقد پيامبرت را روزي ما كن،صلوات و رحمت و مغفرت و رضوانت بر پيامبر و خاندانش، تو نزديك و جواب‌دهنده هستي،عمل به طاعتت را روزي ما گردان،و ما را بر دينت و بر روش پيامبرت (درود خدا بر او و خاندانش)بميران.خدايا من و پدر و مادرم را بيامرز و به هر دو آنها رحم كن،چنان‌كه مرا به گاه كودكي پروردند،احسان هردو را به احسان،و بديهايشان را به آمرزش پاداش ده.
خدايا مردان و زنان مؤمن را بيامرز،چه زنده و چه مرده آنها را،و بين ما و آنان با نيكيها پيوند ده.خدايا بيامرز زنده و مرده ما را، حاضر و غائب ما را،مرد زن ما را،كوچك و بزرگ ما را،آزاد و غير آزاد ما را،برگشتگان از خدا دروغ گفتند،و گمراه شدند گمراهي دوري،و زيان كردند،زياني آشكار.خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و برايم ختم به خير فرما،و مرا از آنچه كه بي‌قرارم كرده از كار دنيا و آخرتم كفايت كن،و كسي‌كه مرا رحم نمي‌كنم بر من چيره مساز، و بر من از سوي خود نگهباني هميشگي قرار ده،
و از من شايسته‌هاي آنچه را كه انعام كردي مگير،و از فضلت روزي گسترده حلال پاكيزه نصيب من كن.خدايا به نگهباني‌ات مرا نگهباني كن،و به نگهداري‌ات مرا نگهدار و به پاسداري‌ات از من پاسداري فرما،و زيارت خانه‌ات را در اين سا و در هر سال،و زيارت مرقد پيامبرت و امامان(درود بر آنان)را روزي من كن،پروردگارا از اين مشاهد پر شرف و مواقف بس گرامي مرا محروم مساز.
خدايا به من روي آور تا نافرماني‌ات نكنم،و خير و عمل به آن وحشت از خويش را در شب و روز،تا گاهي كه زنده‌ام مي‌داري اي پروردگار جهانيان به من الهام فرما.خدايا هرگاه گفتم مهيا و آماده شدم و در پيشگاهت به نماز ايستاد و با تو راز گفتم،چرتي بر من افكندي،آنگاه كه وارد نماز شدم،و حال راز گفتن را از من گرفتي آنگاه كه با تو رازونياز كردم،مرا چه شده؟هرگاه گفتم نهانم شايسته شد،و جايگاهم به جايگاه توبه‌كنندگان نزديك گشته برايم گرفتاري پيش آمد،بر اثر آن گرفتاري پايم لغزيد،و ميان من و خدمت به تو مانع شد
سرور من شايد مرا از درگاهت رانده‌اي،و از خدمتت عز نموده‌اي،يا مرا ديده‌اي كه حقّت را سبك مي‌شمارم پس از پيشگاهت دورم ساختي،يا شايد مرا روي‌گردان از خود مشاهده كردي،پس مرا مورد خشم قرار دادي يا شايد مرا در جايگاه دروغگويان يافتي،پس به دورم انداختي،يا شايد مرا نسبت به نعمتهايت ناسپاس ديدي،پس محرومم نمودي،يا شايد مرا از همنشيني دانشمندان غايب يافتي،پس خوارم نمودي،يا شايد مرا در گروه غافلان ديدي،پس از رحمتت نااميدم كردي،يا شايد مرا انس يافته با مجالس بيكاره‌ها ديدي.پس مرا به آنان واگذاشتي،يا شدي دوست نداشتي دعايم را بشنوي پس دورم نمودي،يا شايد به خاطر جرم و جنايتم كيفرم نمودي،
يا شايد براي كمي حيايم از تو مجازاتم نمودي،پس اگر پروردگارا عفو كني،سابقه اينكه از گناهكاران پيش ار من گذشته‌اي طولاني است،زيرا كرمت پروردگارا از مجازات اهل تقصير بسيار بزرگ‌تر است،و من پناهنده به فضل توام،از تو به تو گريزانم، خواهان چيزي هستم كه وعده داده‌اي.و آن چشم‌پوشي از كساني است كه به تو گمان نيك برده‌اند،خدايا فضل تو گسترده‌تر،و بردباري‌ات بزرگ‌تر از آن است كه مرا به كردارم بسنجي،يا به خطايم بلغزاني،اي آقايم من چيستم،و چه ارزشي دارم، سرور من مرا به فضلت ببخش،
و با گذشت بر من كرم فرما،و به پرده‌پوشي‌ات خطاهايم را بپوشان،و به كرم وجودت از توبيخم درگذر،آقاي من منم كودكي كه پروريدي،منم ناداني كه دانا نمودي،منم گمراهي كه هدايت كردي،منم افتاده‌اي كه بلندش نمودي،منم هراساني كه امانش دادي،و گرسنه‌اي كه سيرش نمودي،و تشنه‌اي كه سيرابش كردي،و برهنه‌اي كه لباسش پوشاندي،و تهيدستي كه توانگرش ساختي،و ناتواني كه نيرومندش نمودي،و خواري كه عزيزش فرمودي،
و بيماري كه شفايش دادي، و خواهشمندي كه عطايش كردي،و گنهكاري كه گناهش را بر او پوشاندي،و خطاكاري كه ناديده‌اش گرفتي،و اندكي كه بسيارش فرمودي،و ناتوان شمرده‌اي كه ياري‌اش دادي،و رانده شده‌اي كه مأوايش بخشيدي،من پروردگارا كسي هستم كه در خلوت از تو حيا نكردم،و در آشكار از تو ملاحظ ننمودم،منم صاحب مصيبتهاي بزرگ،منم آن‌كه بر آقايش گستاخي كرد،منم آن‌كه جبّار آسمان را نافرماني كرد،منم آن‌كه بر معاصي بزرگ رشوه دادم،منم آن‌كه هرگاه به گناهي مژده داده مي‌شدم شتابان به سويش مي‌رفتم،منم آن‌كه مهلتم دادي باز نايستادم،و بر من پرده پوشاندي حيا نكردم،و مرتكب گناهان شدم و از اندازه گذراندم
و مرا از چشمت انداختي،اهميت ندادم،پس با بردباري‌ات مهلتم دادي،و با پرده‌پوشي‌ات مرا پوشاندي تا آنچا كه گويي مرا از ياد برده‌اي،و از مجازات گناهان بركنارم داشته‌اي،گويا تو از من حيا كرده‌اي!!خدايا،آنگاه كه نافرماني كردم نافرماني‌ات نكردم چنان‌كه پروردگاري‌ات باشم،و نه چنان‌كه سبك شمارنده فرمانت باشم،و نه با گستاخي در معرض كيفرت قرار گيرم، و نه تهيدست را ناچيز شمارم،ولي خطايي بود كه بر من عارض شد و نفسم آن را برايم آراست،و بدبختي‌ام مرا بر آن ياري نمود،و پرده افتاده‌ات بر من مغرورم نمود،در نتيجه با كوششم نافرماني‌ات نمودم و به مخالفتت برخاستم اكنون چه كس مرا از عذابت نجات مي‌دهند،و فردا از چنگ ستيره‌جويان و دشمني‌كنندگان چه كسي رهايم مي‌كند،
و به رشته چه كسي بپيوندم اگر تو رشته‌ات را از من بگسلي،مرا چه رسوايي بزرگي است از آنچه كتاب تو از كردارم در شمار آورده،اگر اميدوار به كرم فراواني رحمتت نبودم،و هم اينكه مرا از نااميدي نهي نموده‌اي هرآينه نااميد مي‌شدم به هنگامي كه گناهانم را بياد مي‌آوردم،اي بهترين كسي‌كه خواننده‌اي او را خواند،و برترين كسي‌كه اميدواري به او اميد بست.خدايا به پيمان اسلام به تو توسّل مي‌جويم،و به حرمت قرآن بر تو تكيه مي‌كنم،و به محبّتم نسبت به پيامبر درس ناخوانده قريشي هاشمي عربي تهامي مكّي مدني،همجواري نزد تو را اميد مي‌نمايم،پس انس ايماني مرا در عرصه وحشت نينداز،
و و پاداش مرا،پاداش كسي‌كه غير تو را عبادت كرده قرار مده،چه اينكه مردمي به زبانشان ايمان آوردند تا جانشان را به اين وسيله حفظ كنند،پس به آنچه آرزو داشتند رسيدند،و ما با زبان و دلمان به تو ايمان آورديم،تا از ما درگذري،پس ما را به آنچه آرزومنديم برسان،و اميدت را در سينه‌هايمان استوار كن،و دلهايمان را پس از آنكه هدايتمان فرمودي گمراه مكن،و از جانب خود ما را ببخش،كه تو بسيار بخشنده‌اي،به عزتت سوگند اگر مرا براني،از درگاهت نخواهم رفت،و از چاپلوسي نسبت به تو باز نخواهم ايستاد،به خاطر الهامي كه از معرفت به كرمت و گستردگي رحمتت به قلب من شده،بنده به جانب چه كسي جز مولايش مي‌رود؟و آفريده به چه كسي جز آفريدگارش پناه مي‌برد؟
خدايا،اگر مرا با زنجير ببندي،و عطايت را در ميان مردم از من بازداري،و بر رسواييهايم ديدگان بندگانت را بگشايي،و مرا به سوي دوزخ فرمان دهي، و بين من و نيكان پرده گردي،اميدم را از تو نخواهم بريد،و آرزويم را از عفو تو باز نخواهم گرداند، و محبتت از قلبم بيرو ن نخواهد رفت،من فراواني عطايت را نزد خود،و پرده‌پوشي‌ات را در دار دنيا بر گناهانم فراموش نخواهم كرد،اي آقاي من محبت دنيا را از دلم بيرون كن،و ميان من و مصطفي پيامبرت و خاندانش،بهترين برگزيدگان از آفريدگانت و پايان‌بخش پيامبران محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)جمع كن،
و مرا به مقام توبه به پيشگاهت برسان، و هر گريه بر خويشتن مرا ياري ده،من عمرم را به امروز و فردا كردن و آرزوهاي باطل نابود ساختم،و اينك به جايگاه به نااميدان از خير و صلاح فرود آمده‌ام،پس بدحال‌تر از من كيست؟اگر من بر چنين حالي به قبرم وارد شوم،قبري كه آن را براي خواب آماده نساخته‌ام،و براي آرميدن به كار نيك فرش ننموده‌ام،و مرا چه شده كه گريه نكنم،و حال آنكه نميدانم بازگشت من به جانب چه خواهد بود،من نفسم را مي‌نگرم كه با من نيرنگ مي‌بازد،و روزگار را مشاهده مي‌كنم كه مرا مي‌فريبد،و حال آنكه بالهاي مرگ بالاي سرم به حركت درآمده،پس مرا چه شده كه گريه نكنم،گريه مي‌كنم براي بيرون رفتن جان از بدنم،گريه مي‌كنم براي تاريكي قبرم،گريه مي‌كنم براي تنگي لحدم،گريه مي‌كنم براي پرسش دو فرشته قبر منكر و نكير از من،
گريه مي‌كنم براي درآمدنم از قبر عريان و خوار،درحالي‌كه بار سنگيني را بر دوش مي‌كشم،يك بار از طرف راست و بار ديگر از جانب چپم نگاه مي‌كنم،هنگامي‌كه مردمان در كاري جز كار منند،چه براي هركسي از آنان در آن روز كاري است كه او را بس است،چهره‌هايي در آن روز روشن و خندان خوشحال‌اند،و چهره‌هايي در آن روز بر آنها غبار بدفرجامي نشسته،و سياهي و خواري آنها را پوشانده،اي آقاي من،تكيه و اعتمادم و اميد و توكلّم بر تو،و آويختنم بر رحمت توست،هركه را خواهي به رحمتت رساني،و با كرامتت هركه را دوست داري هدايت كني،پس تو را سپاس بر اينكه قلبم را از شرك پاك نمودي،و براي تو سپاس بر گشودن زبانم،آيا با اين زبان كندم تو را شكر كنم،
يا با نهايت كوشش در كارم تو را خشنود نمايم،پروردگارا ارزش زبانم در كنار شكرت چيست،و قيمت كارم در برابر نعمتهايت و احسانت چه اندازه است؟!خدايا،جودت آرزويم را گسترد،و سپاست عملم را پذيرفت،اي آقاي من ميلم به سوي توست،و ترسم از جانب توست،و آرزويم به پيشگاه توست،آرزويم مرا به سوي تو كسانده و همّتم بر درگاه تو اي خداي يگانه معتكف شده،و رغبتم در آنچه نزد توست فزوني يافته،اميد خالص و بيمم براي توست،و محبّتم به تو انس گرفته،و دستم را به جانب تو انداختم،و ترسم را به سوي رشته طاعت تو كشيدم،اي مولاي من دلم به ياد تو زندگي كرد،و با مناجات با تو آتش هراس را بر خود سرد نمودم،اي مولايم و اي آرزويم و اي نهايت خواسته‌ام،ميان من و گناهم جدايي انداز،گناهي كه بازدارنده من از ملامت طاعت توست،تنها از تو درخواست مي‌كنم،به خاطر اميد ديرينه به تو،و بزرگي طمع از تو، كه از مهر و رحمت بر خود واجب كرده‌اي،پس فرمان توراست،يگانه‌اي و شريكي نداري،
و همه خلق جيره‌خوار تو،و در دست قدرت تواند،و هرچيز براي تو فروتن است،منزّهي تو اي پروردگار جهانيان، خدايا به من رحم كن آنگاه كه حجّتم بريده شود،و زبانم از پاسخت ناگويا گردد،و به هنگام بازپرسي‌ات هوش از سرم برود،اي بزرگ اميدم،زماني‌كه بيچارگي‌ام شدّت گيرد محرومم مكن،و به خاطر ناداني‌ام از درگاهت مران،و به علت كم تابي‌ام از رحمتت دريغ مفرما،به جهت تهيدستي‌ام عطايم كن،و به خاطر ناتواني‌ام به من رحم كن،آقايم اعتماد و تكيه،اميد و توكلم بر توست،و آويختنم به رحمت توست،و بارم را به آستان تو اندازم،و خواسته‌ام را به جود و كرم تو جويم،پروردگارا دعايم را آغاز مي‌كنم،و رفع تنگدستي‌ام را به تو اميد مي‌بندم،و به توانگري تو ناداري‌ام را جبران مي‌كنم،و ايستادنم زير سايه عفو توست،و به جانب جود و كرمت ديده‌ام را بلند مي‌كنم،و به سوي احسانت نگاهم را ادامه مي‌دهم،
پس مرا به آتش مسوزان،و حال آنكه تو جايگاه آرزوي مني،و در دوزخ جايم مده كه تو نور چشم مني،اي آقاي من گمانم را به احسان و نيكي‌ات تكذيب مكن كه تويي مورد اطمينانم،و از پاداشت محرومم مگردان كه تو عارف به تهيدستي مني خدايا اگر مرگم فرا رسيده و كردارم مرا به تو نزديك نكرده پس اعتراف به گناهم را به پيشگاهت وسيله عذرخواهي‌ام قرار دادم.خدايا اگر گذشت كني،پس سزاوارتر از وجود تو به گذشت كيست،و اگر عذاب نمايي پس دادگرتر از تو در داوري كيست؟،د راين دنيا به غربت،و به گاه مرگ به سختي جان دادنم،و در قبر به تنهايي‌ام،و در لحد به هراسم رحم كن،و زماني‌كه براي حساب در برابرت برانگيخته شدم و به خواري جايگاهم رحمت آور،و آنچه از كردارم بر انسانها پوشيده مانده بيامرز،
و آنچه را كه مرا به آن پوشاندي تداوم بخش،و به من در حال افتادن در بستر مرگ كه دستهاي دوستانم مرا اين طرف و آن طرف كند رحم فرما،و به من محبت فرما در آن حال كه روي تخت غسّالخانه به صورت درازا افتاده‌ام،و همسايگان شايسه مرا به اين سو و آن سو برمي‌گردانند بر من تفضّل كن،و در وقت حمل شدنم كه بستگانم گوشه‌هاي جنازه‌ام را به دوش برداشته‌اند،و در حالت حمل شدنم،كه تنها در قبرم وارد پيشگاه تو شده‌ام بر من جود نما،و در اين خانه جديد بر غربتم رحم كن،تا به غير تو انس نگيرم اي آقاي من،اگر مرا به خودم واگذاري هلاك شده‌ام،
اي آقاي من،اگر لغزشم را ناديده نگري از چه كسي فريادرسي خواهم،و به چه كسي پناه ببرم اگر عنايتت را در آرامگاهمم نداشته باشم،و به چه كسي التجا برم اگر غم و اندوهم را برطرف نكني؟،اي آقاي من كه را دارم و چه كسي بر من رحم مي‌كند،اگر تو به من رحم نكني،و احسان كه را آرزو كنم،اگر احسان تو را روز بيچارگي‌ام نداشته باشم، و گريز از گناهان به سوي كيست،وقتي كه عمرم سرآيد؟اي آقاي من،مرا عذاب مكن كه اميد به تو دارم،خدايا اميدم را تحقق بخش،و ترسم را ايمني ده،زيرا من در عين فراواني گناهانم اميدي جز به گذشت تو ندارم،اي آقاي من چيزي را از تو درخواست دارم كه شايسته آن نيستم،و تو اهل تقوا و آمرزشي،پس مرا بيامرز،و جامه‌اي از لطفت بر من بپوشان،كه گناهانم را بر من بپوشاند،و آنها را بيامرزي و نسبت به آنه بازخواست نشوم،كه تو داري كرم ديرينه،و چشم‌پوشي بزرگ و گذشت كريمانه‌اي.
خدايا تويي كه عطايت را پي‌درپي فرو ريزي،بر كسي‌كه از تو درخواست نمي‌كند،و بر آنان‌كه منكر پروردگاريت هستند،چه رسد آقاي من بر كسي‌كه از تو خواهش كرده و يقين نمود كه آفرينش از تو و فرمان تنها به دست توست،منزّه و والايي اي پروردگار جهانيان،اي آقاي من بنده‌ات به درگاه توست،تنگدستي او را پيش رويت قرار داده با دعايش در خانه احسانت را مي‌كوبد،پس روي كريمانه‌ات را از من برمگردان،و آنچه مي‌گويم از من بپذير،من تو را به اين دعا خواندم،اميد دارم كه به خاطر معرفتم به رأفت و مهرت مرا باز نگرداني.خدايا تويي آن‌كه پرسنده‌اي ناتوانت نكند،و عطاگيري از تو نكاهد،تو چناني كه خود گويي،و بالاتر از آنچه ما مي‌گوييم.
خدايا از تو صبري زيبنده،و گشايشي نزديك و گفتاري درست و مزدي بزرگ درخواست ميكنم پروردگارا از خير تمامش را از تو مي‌خواهم،آنچه را از آن دانسته‌ام و آنچه را ندانسته‌ام،خدايا از تو مي‌خواهم بهترين چيزهايي را كه بندگان شايسته‌ات از تو خواستند،اي بهرتين كسي‌كه از او خواسته مي‌شود،و سخي‌ترين كسي‌كه عطا فرمود،خواسته‌ام را در حق خودم و خانواده‌ام و پدر و مادرم و فرزندانم و خاصانم و برادران ديني‌ام به من عطا كن،زندگي‌ام را گوارا گردان،مرّوتم را آشكار ساز،و همه احوالم را اصلاح كن،و مرا از كساني قرار ده كه عمرش را طولاني كردي،و كردارش را نيكو ساختي،و نعمتت را بر او تمام كردي،و از او خشنود شدي،و او را به زندگاني پاكيزه زنده داشتي،در بادوام‌ترين خوشيها،و كامل‌ترين كرامتها و كامل‌ترين زندگيها،
همانا تو هرچه را بخواهي انجام مي‌دهي و جز تو هرچه را بخواهد توان انجام آن را ندارد.خداي از جانب خود مرا به ذكر خاصت اختصاص ده،و چيزي از آنچه كه به وسيله آن به تو تقرّب مي‌جويم را در همّ اوقات شب و روز وسيله ريا و شهرت‌خواهي و هوس‌راني و طغيانگري قرار مده،و مرا از خاشعان درگاهت بگردان،خداي از تو مي‌خواهم كه به من عطا كني: گشايش در روزي امنيّت در وطن،نوز چشم در خانواده و مال و اولاد،و پايداري در نعمتهايي كه نزد من است،و تندرستي در جسم،و توانمندي در بدن،و سلامت در دين،و مرا به طاعتت و طاعت رسولت محمّد كه درود خدا بر او و خاندانش باد،به كار گمار،هميشه و تا هنگامي‌كه عمرم داده‌اي،و مرا از پر نصيب‌ترين بندگانت در نزد خود قرار ده،پر نصيب‌تر در هر خيري كه فرو فرستادي،و در ماه رمضان در شب قدر نازل مي‌كني،
و نازل كننده آني در هر سال،از رحمتي كه مي‌گستري،و عافيتي كه مي‌پوشاني،و بلايي كه دفع مي‌كني،و خوبيهايي كه مي‌پذيري، و بديهايي كه از آن درمي‌گذري،و در اين سال و هر سال زيارت خانه‌ات را نصيبم فرما، و از فضل گسترده‌ات روزي فراخ ارزاني من كن،و بديها را اي آقاي من از من برگردان،و بديه مرا بپرداز و جبران ستمهايي كه بر عهده من است را ادا فرما تا به خاطر چيزي از آنها آزار نبينيم و گوشها و ديدگان دشمنان و حسودان و متجاوزان بر من را از من برگير،و مرا بر آنان پيروز كن،و چشمم را روشن فرما،و دلم را شادي بخش
و برايم از اندوه و غم گشايش و بيرون‌رو قرار ده،و هركه از ميان مخلوقاتت نسبت به من به بدي قصد كرده،و زير گامم قرار ده،و مرا از گزند شيطان و گزند پادشاه و بديهاي كردارم كفايت كن،و از همه گناهان پاكم فرما،و به گذشتت از آتش امانم ده،و به رحمتت به بهشت واردم كن،و به احسانت از حور العين به همسري‌ام درآور،و مرا به دوستان شايسته‌ات محمّد و خاندانش آن خوبان و نيكان پاكيزه و پاك ملحق كن،درود بر آنان و بر تنها و جانهايشان،و رحمت خدا و بركاتش بر ايشان،خداي اي آقاي من،به عزّت و جلالت سوگند،اگر مرا به گناهانم پي‌جويي كني،من تو را به عفوت پي مي‌جويم و اگر مرا به پستي‌ام تعقيب نمايي،من تو را به كرمت مي‌خواهم،
و اگر به دوزخم دراندازي اهل دوزخ را به محبتم به تو آگاه مي‌سازم.خدايم و آقايم اگر جز اوليا و اهل طاعتت را نيامرزي،پس گنهكاران به چه كسي پناه برند،و اگر جز اهل وفا را اكرام ننمايي،پس بدكاران از چه كسي فريادرسي خواهند؟،خدايا اگر مرا وارد دوزخ كني اين موجب خرسندي دشمن توست،و اگر مرا به بهشت وارد نمايي،اين سبب خوشحالي پيامبر توست،و من به خدا سوگند اين را مي‌دانم،كه دلشادي پيامبرت نزد تو،از خرسندي دشمنت محبوب‌تر است.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم كه دلم را از محبت و خشيتت،و باور به كتابت،و ايمان به وجودت،و هراس از حضرتت،و اشتياق به ذاتت پر كني،اي داراي بزرگي و بزرگواري،ديدارت را محبوب من كن،و تو نيز مرا محبوب خود بدار،و در لقايت براي من آرامش و گشايش و كرامت قرار ده.خدايا مرا به شايستگان از بندگان گذشته‌ات ملحق ساز،و از شايستگان از آنان‌كه در آينده‌اند قرار ده،و مرا بر راه شايستگان نگاهدار،و بر مخالفت با خواسته‌هاي نفسم ياري ده،آنگونه كه شايستگان را بر مخالفت با خواسته‌هاي نفساني ياري مي‌دذهي،و كردارم را به نيكوترين وجه ختم كن،و پاداشم را در كارها به بركت رحمتت بهشت قرار ده،و بر شايسته‌اي آنچه عطا كردي ياري‌ام نما و ثابت قدمم كن،پروردگارا،و در ورطه بديهايي كه از آنها نجاتم دادي باز مگردان،اي پروردگار جهانيان.
خدايا ايماني از تو درخواست مي‌كنم،كه پاياني جز ديدار تو نداشده باشد،بر آن ايمان پايدارم بدار تا زنده‌ام مي‌داري و بر آن بيمران زماني‌كه مرا ميمراني،و بر آن برانگيز،هنگامي‌كه مرا برمي‌انگيزي،و دلم را از ريا و شك و شهرت‌خواهي در دينت پاك فرما،تا عملم براي تو حالص باشد.خدايا از تو مي‌خواهم كه به من عطا كني: بصيرت در دينت، و فهم در فرمانت،وآگاهي در علمت،و دو نصب از رحمتت،و پرهيزي كه مرا از نافرمانيهايت بازدارد، و رخسارم را به فروغ نورت سپيد كن،و رغبتم را در آنچه نزد توست قرار ده،و در راه خود و بر آئين پيامبرت-درود خدا بر او و خاندانش-بميران.
خدايا به تو پناه مي‌آورم از كسالت و سرافكندي و اندوه و ترس و بخل و بي‌خبري و سنگدلي و ناداري و تهيدستي و بيچارگي و همه بلاها و زشتيهاي آشكار و پنهان،و به تو پناه مي‌آورم از نفسي كه قانع نمي‌شود،و از شكمي كه سير نمي‌گردد،و از قلبي كه فروتني نمي‌كند،و دعايي كه به اجابت نمي‌رسد،و كرداري كه سود نمي‌بخشد،پروردگارا براي حفظ جان و دين و مال و آنچه كه نصيب من فرموده‌اي،از شيطان رانده شده به تو پناه مي‌آورم،همانا تو شنوا و دانايي.
خدايا به يقين جز تو احدي مرا پناه نمي‌دهد،و به جز تو پناهگاهي نمي‌يابم،پس هستي‌ام را در دامن عذابت قرار نده،و به هلاكت و شكنجه دردناك بازمگردان.خدايا از من بپذير و نامم را پرآوازه كن،و درجه‌ام را بالا ببر،و بار گناهم را بريز،و مرا به اشتباهم ياد مكن،و پاداش به عبادت نشستن و گفتار و دعايم را خشنودي و بهشت قرار ده،پروردگارا،همه آنچه را از تو خواستم به من عطا فرما،و از احسانت بر من بيفزا،من مشتاق توام،اي پروردگار جهانيان،
خدايا تو خود در قرآن فرمودي كه از كسي‌كه به ما ستم روا داشته گذشت كنيم،و ما بر خود ستم ورزيديم،پس از ما درگذر،كه حضرتت به گذشت از ما،شايسته‌تر از ماست،و هم فرمان دادي كه فقيري را دست خالي از در خانه‌هايمان نرانيم،و من اكنون به گدايي از تو به درگاهت آمدم،پس مرا جز با روا شدن حاجتم باز نگردان و نيز به نيكي درباره بردگانمان امر فرمودي،و هم اينك ما بردگان توييم،پس ما را از آتش دوزخ برهان،اي پناهگاهم به وقت غم و اندوه، اي فريادرس به هنگام سختي،به تو پناه آوردم،و از تو فريادرسي خواستم،و جز به تو پناه نمي‌آورم و جز از تو درخواست گشايش نمي‌كنم،پس به فريادم رس و گشايشي در كارم قرار ده،اي كه اسير را آزاد مي‌كني،و از گناه فراوان مي‌گذري،از من عمل اندك را بپذير،و از گناه بسيارم درگذر،همانا تو مهربان و آمرزنده.خدايا ايماني از تو مي‌خواهم كه دلم با آن همراه شود و باور صادقانه‌اي كه بدانم هرگز چيزي به من نمي‌رسد،مگر آنچه كه تو برايم ثبت كردي و مرا از زندگي به آنچه كه نصيبم فرمودي خشنود بدار،اي مهربان‌ترين مهربانان.

دعاي سحرهاي ماه مبارك رمضان

متن عربي

دعاي سحر معروف:
دعاي عظيم الشأني را كه از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده بخواند،آن حضرت فرموده است: اين دعا دعايي است كه امام باقر عليه السّلام در سحرهاي ماه رمضان مي‌خواندند:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ بَهَائِكَ بِأَبْهَاهُ وَ كُلُّ بَهَائِكَ بَهِيٌّ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِبَهَائِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَمَالِكَ بِأَجْمَلِهِ وَ كُلُّ جَمَالِكَ جَمِيلٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَمَالِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَلالِكَ بِأَجَلِّهِ وَ كُلُّ جَلالِكَ جَلِيلٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَلالِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عَظَمَتِكَ بِأَعْظَمِهَا وَ كُلُّ عَظَمَتِكَ عَظِيمَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِعَظَمَتِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ نُورِكَ بِأَنْوَرِهِ وَ كُلُّ نُورِكَ نَيِّرٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِنُورِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ رَحْمَتِكَ بِأَوْسَعِهَا وَ كُلُّ رَحْمَتِكَ وَاسِعَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ كَلِمَاتِكَ بِأَتَمِّهَا وَ كُلُّ كَلِمَاتِكَ تَامَّةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكَلِمَاتِكَ كُلِّهَا.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ كَمَالِكَ بِأَكْمَلِهِ وَ كُلُّ كَمَالِكَ كَامِلٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكَمَالِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ أَسْمَائِكَ بِأَكْبَرِهَا وَ كُلُّ أَسْمَائِكَ كَبِيرَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَسْمَائِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عِزَّتِكَ بِأَعَزِّهَا وَ كُلُّ عِزَّتِكَ عَزِيزَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَشِيَّتِكَ بِأَمْضَاهَا وَ كُلُّ مَشِيَّتِكَ مَاضِيَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَشِيَّتِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ قُدْرَتِكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتِي اسْتَطَلْتَ بِهَا عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ كُلُّ قُدْرَتِكَ مُسْتَطِيلَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِقُدْرَتِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عِلْمِكَ بِأَنْفَذِهِ وَ كُلُّ عِلْمِكَ نَافِذٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِعِلْمِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ قَوْلِكَ بِأَرْضَاهُ وَ كُلُّ قَوْلِكَ رَضِيٌّ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِقَوْلِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَسَائِلِكَ بِأَحَبِّهَا إِلَيْكَ وَ كُلُّهَا [وَ كُلُّ مَسَائِلِكَ] إِلَيْكَ حَبِيبَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَسَائِلِكَ كُلِّهَا.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ شَرَفِكَ بِأَشْرَفِهِ وَ كُلُّ شَرَفِكَ شَرِيفٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِشَرَفِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ سُلْطَانِكَ بِأَدْوَمِهِ وَ كُلُّ سُلْطَانِكَ دَائِمٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِسُلْطَانِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مُلْكِكَ بِأَفْخَرِهِ وَ كُلُّ مُلْكِكَ فَاخِرٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمُلْكِكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عُلُوِّكَ بِأَعْلاهُ وَ كُلُّ عُلُوِّكَ عَالٍ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِعُلُوِّكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَنِّكَ بِأَقْدَمِهِ وَ كُلُّ مَنِّكَ قَدِيمٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَنِّكَ كُلِّهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ آيَاتِكَ بِأَكْرَمِهَا وَ كُلُّ آيَاتِكَ كَرِيمَةٌ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِآيَاتِكَ كُلِّهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَا أَنْتَ فِيهِ مِنَ الشَّأْنِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ شَأْنٍ وَحْدَهُ وَ جَبَرُوتٍ وَحْدَهَا
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَا تُجِيبُنِي [بِهِ] حِينَ أَسْأَلُكَ فَأَجِبْنِي يَا اللَّهُ.

ترجمه فارسي

دعاي سحر معروف:
دعاي عظيم الشأني را كه از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده بخواند،آن حضرت فرموده است: اين دعا دعايي است كه امام باقر عليه السّلام در سحرهاي ماه رمضان مي‌خواندند:
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق زيباترين مرتبه از زيبايي‌ات،و همه مراتب زيبايي‌ات زيباست،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب زيبايي‌ات.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق نيكوترين مرتبه از جمالت،و همه مراتب جمال تو نيكوست،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب جمالت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق برجسته‌ترين مرتبه از جلالت،و همه مراتب جلال تو برجسته است
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب جلالت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق بالاترين مرتبه از عظمتت،و همه مراتب عظمتت عظيم است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب عظمتت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق نوراني‌ترين مرتبه از نورت،و همه مراتب نور تو نوراني است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب نورت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق گسترده‌تري مرتبه از رحمتت،و همه مراتب رحمتت گسترده است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب رحمتت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق كامل‌ترين مرتبه از مراتب كلمات،و همه مراتب كلماتت كامل است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب كلماتت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق كامل‌ترين مرتبه از كمالت و همه مراتب كمالت كامل است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب كمالت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق بزرگ‌ترين مرتبه از نامهايت،و همه مراتب نامهايت بزرگ است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب نامهايت
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق عزيزترين مرتبه از عزّتت و همه مراتب عزّتت عزيز است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب عزتت
خدايا از تو درخواست ميكنم به حق نافذترين مرتبه اراده‌ات و همه مراتب اراده‌ات نافذ است
خدايا از تو درخواست ميكنم به حق همه مراتب اراده‌ات
خدايا از تو درخواست ميكنم به حق قدرتت كه بر همه موجودات احاطه دارد و همه قدرتت بر تمام موجودات احاطه دارد
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب قدرتت،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق نافذترين مرتبه از مراتب علمت و همه مراتب علمت نافذ است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب علمت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق پسنديده‌ترين مرتبه از گفتارت،و همه مراتب گفتار تو پسنديده است
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب گفتارت،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق محبوبترين مرتبه از خواسته‌هايت نزد تو،و همه مراتب خواسته‌هايت محبوب است
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب خواسته‌هايت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق شريف‌ترين مرتبه از شرفت،و همه مراتب شرف تو شريف است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب شرفت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق پايدارترين مرتبه از سلطنتت و همه مراتب سلطنت تو پايدار است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق مراتب سلطنتت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق باافتخارترين مرتبه از فرمانروايي‌ات و همه مراتب فرمانروايي‌ات با افتخار است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب فرمانروايي‌ات.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق برترين مرتبه از برتري‌ات و همه مراتب برتري‌ات برتر است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب برتري‌ات.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق ديرينه‌ترين مرتبه از كرمت،و همه مراتب كرمت ديرينه است،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب كرمت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق گرامي‌ترين مرتبه از نشانه‌هايت،و همه مراتب نشانه‌هايت گرامي است.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق همه مراتب نشانه‌هايت.
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق آنچه از جاه و جبروت كه در آني،و از تو مي‌خواهم به حق هر جاه به تنهايي و به حق هر جبروت به تنهايي،
خدايا از تو درخواست مي‌كنم به حق آنچه اجابت مي‌كني مرا به آن هنگامي كه از تو درخواست مي‌كنم پس مرا اجابت كن اي خدا.
آنگاه هر حاجت كه داري از خدا بخواه،كه به يقين براورده خواهد شد.

آداب افطار

آداب افطار
1. در وقت افطار سوره ي قدر و دعاي «اللّهم لك صُمْتُ و علي رِزْقِكَ اَفْطَرْتُ و عليك تَوَكَّلْتُ» قرائت شود.
2. مستحب است كه افطار بعد از نماز شام ميل شود مگر آنكه ضعف بر روزه‌دار غلبه كرده و يا جمعي منتظر او باشند.
3. افطار با طعام پاكيزه‌ي از حرام و شبهات انجام گيرد.
4. افطار با خرماي حلال آغاز گردد كه در اين صورت ثواب نماز او چهارصد برابر مي‌شود.
5. افطار به آب رطب، شير، حلوا، نبات و آب گرم خوب مي‌باشد.
6. در لقمه‌ي اول قرائتِ «بسم الله الرحمن الرحيم ياواسع المغفرة اغفر لي» باعث آمرزش گناهان بنده مي‌گردد.
((مفاتيح الجنان /360 الي 361))

اعمال سحرگاهي در ماه مبارك رمضان

اعمال سحرگاهي در ماه مبارك رمضان
1. سحور خوردن و ترك نكردن آن اگر چه به يك دانه خرما يا يك شربت آب باشد.
2. بهترين سحورها قاوت و خرما است.
3. خواندن سوره‌ي انا انزلنا در وقت خوردن سحري مستحب است. در روايت است كه هر كس در وقت افطار كردن و سحري خوردن اين سوره را بخواند در مابين اين دو وقت ثواب كسي را دارد كه در راه خدا به خون خود غلطيده است.
4. استغفار در سحرگاهان باعث صلوات حق‌تعالي و ملائكه بر استغفاركننده مي‌شود.
5. قرائت دعاي «اللهم اني اسئلك من بهائك بِاَبْهاهُ و كل بهائك بَهِيٌّ … » در سحر‌هاي ماه مبارك رمضان(به گونه كه در بالا آورده شده)
6. خواندن دعاي پر فيض ابوحمزه ثماني در سحر‌هاي ماه مبارك رمضان(به گونه كه در بالا آورده شده)
((مفاتيح الجنان / 373 الي 376))

نماز شبهاي ماه رمضان

در بيان نمازهاي شبهاي ماه رمضان،و دعاهاي روزهاي آن‌كه مشهور است،و علامه مجلسي در كتاب زاد المعاد در فصل آخر ماه رمضان آنها را ذكر كرده و احقر در اين قسمت،به بيان آنچه آن بزرگوار نوشته اكتفا مي‌كنم:
نماز شب اول:
چهار ركعت،هر ركعت حمد و پانزده مرتبه سوره توحيد.
شب دوم:
چهار ركعت،در هر ركعت حمد و بيست مرتبه سوره قدر.
شب سوم:
ده ركعت،در هر ركعت حمد و پنجاه مرتبه سوره توحيد. شب
شب چهارم:
هشت ركعت،در هر ركعت حمد و بيست مرتبه سوره قدر.
شب پنجم:
دو ركعت،در هر ركعت حمد و پنجاه مرتبه سوره توحيد،و پس از سلام صدر بار صلوات.
شب ششم:
چهار ركعت،در هر ركعت حمد و سوره تبارك.
شب هفتم:
چهار ركعت،در هر ركعت حمد و سيزده مرتبه سوره قدر.
شب هشتم:
دو ركعت،در هر ركعت حمد و ده مرتبه سوره توحيد و پس از سلام هزار مرتبه سبحان اللّه.
شب نهم:
شش ركعت در فاصله ميان نماز شام و هنگام خوابيدن،در هر ركعت حمد،و هفت مرتبه آية الكرسي و پس از پايان نماز پنجاه بار صلوات.
شب دهم:
بيست ركعت در هر ركعت حمد و سي مرتبه سوره توحيد.
شب يازدهم:
دو ركعت،در هر ركعت حمد و بيست مرتبه سوره كوثر.
شب دوازدهم:
هشت ركعت،در هر ركعت حمد و سي مرتبه سوره قدر.
شب سيزدهم:
چهار ركعت در هر ركعت حمد و بيست‌وپنج مرتبه سوره توحيد.
شب پانزدهم:
چهار ركعت،در دو ركعت اول پس از حمد صد مرتبه سوره توحي،و در دو ركعت ديگر بعد از حمد پنجاه مرتبه سوره توحيد.
شب پانزدهم:
دوازده ركعت در هر ركعت حمد و دوازده مرتبه سوره تكاثر.
شب هفدهم:
دو ركعت،در ركعت،اول حمد و هر سوره‌اي بخواهد،و در ركعت دوم حمد و صد مرتبه سوره توحيد،و پس از سلام صدر بار: لا اله الاّ اللّه
شب هجدهم:
چهار ركعت در هر ركعت حمد و بيست‌وپنج مرتبه سوره كوثر.
شب نوزدهم:
پنجاه ركعت،در هر ركعت حمد و يك مرتبه سوره زلزال.
شب بيست تا بيست وچهارم:
در هر كدام هشت ركعت با هر سوره‌اي كه ميّسر شود.
شب بيست وپنجم:
هشت ركعت،در هر ركعت حمد و ده مرتبه سوره توحيد.
شب بيست وششم:
هشت ركعت،در هر ركعت حمد و صد مرتبه سوره توحيد.
شب بيست و هفتم:
چهار ركعت،در هر ركعت حمد و سوره ملك،و اگر نتوانست بيست‌وپنج مرتبه سوره توحيد.
شب بيست و هشتم:
شش ركعت،در هر ركعت حمد و صدر مرتبه آية الكرسي،و صدر مرتبه سوره توحيد،و صد مرتبه سوره كوثر،و پس از نماز صد بار صلوات.
فقير گويد:
نماز شب بيست و هشتم موافق آنچه من يافتم به اين صورت است:
شش ركعت،در هر ركعت حمد و ده مرتبه آية الكرسي،و ده مرتبه سوره كوثر،و ده مرتبه سوره توحيد،و پس از نماز صد بار صلوات.
شب بيست ونهم:
دو ركعت،در هر ركعت حمد،و بيست مرتبه سوره توحيد.
شب سي ام:
دوازده ركعت،و در هر ركعت حمد و بيست مرتبه سوره توحيد و پس از سلام صدر بار صلوات،و اين نمازها چنان‌كه بيان شد هر دو ركعت به يك سلام است.

شبهاي قدر

اعمالي كه بايد در هر سه شب انجام شود

شب قدر آن شبي است كه در طول سال،شبي به خوبي و فضليت آن يافت نمي‌شود،و عمل در اين شب از عمل در طول هزار ماه بهتر است،و تقدير امور سال در اين شب صورت مي‌گيرد،و فرشتگان و روح كه اعظم فرشتگان الهي است،در اين شب به اذن پروردگار به زمين فرود مي‌آيند،و به محضر امام زمان(عج) مي‌رسند و آنچه را كه براي هر فرد مقدّر شده بر آن حضرت عرضه مي‌دارند.
و اعمال شبهاي قدر بر دو نوع است:
يكي اعمالي كه در هر سه شب بايد انجام داد،و ديگر اعمالي كه مخصوص به هر يك از شبهاي قدر است.
اوّل:
غسل كردند.علاّمه مجلسي فرموده بهتر است غسل اين شبها در هنگام غروب آفتاب انجام گيرد،كه نماز شام را با غسل بخواند.
دوم:
دو ركعت نماز كه در هر ركعت پس از سوره «حمد»،هفت مرتبه «توحيد» خوانده،و پس از فراغت از نماز هفتاد مرتبه بگويد،استغفر اللّه و اتوب اليه در روايت نبوي است: كه از جاي برنخيزد تا خدا او و پدر و مادرش را بيامرزد،تا آخر خبر.
سوم:
قرآن مجيد را باز كند و در برابر خود گرفته و بگويد:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِيهِ وَ فِيهِ اسْمُكَ الْأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَي وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَي أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ.
خداي از تو درخواست مي‌كنم به حق كتاب نازل شده‌ات،و آنچه در آن است،و در آن است نام بزرگت‌ترت،و نامهاي نيكوترت و آنچه بيم‌انگيز است و اميدبخش،اينكه مرا از آزادشدگان از آتش دوزخ قرار دهي.
سپس هر حاجت كه دارد بخواهد.
اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِيهِ وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلا أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ
خدايا به حق اين قرآن،و به حق كسي‌كه آن را بر او فرستادي،و به حق هر مؤمني كه او را در قرآن ستودي،و به حق خود بر آنان،پس احدي شناساتر از تو به حق تو نيست
سپس ده مرتبه بگويد
بِكَ يَا اللَّهُ
به ذاتت اي خدا
و ده مرتبه
بِمُحَمَّدٍ
به حق محمّد
و ده مرتبه
بِعَلِيٍّ
به حق علي
و ده مرتبه
بِفَاطِمَةَ
به حق فاطمه
و ده مرتبه
بِالْحَسَنِ
به حق حسن
و ده مرتبه
بِالْحُسَيْنِ
به حق حسين
و ده مرتبه
بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ
به حق علي بن الحسين
و ده مرتبه
بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ
به حق محمّد بن علي
و ده مرتبه
بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ
به حق جعفر بن محمّد
و ده مرتبه
بِمُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ
به حق موسي بن جعفر
و ده مرتبه
بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَي
به حق علي بن موسي
و ده مرتبه
بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ
به حق محمد بن علي
و ده مرتبه
بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ
به حق علي بن محمّد
و ده مرتبه
بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ
به حق حسين بن علي
و ده مرتبه
بِالْحُجَّةِ
به حق حجّت.
پس هر حاجتي كه داري از خدا بخواه.
پنجم:
حضرت سيد الشهّدا عليه السّلام را زيارت كند.در روايت آمده: هنگامي كه شب قدر مي‌شود،منادي از آسمان هفتم از پشت عرش ندا سر مي‌دهد كه خدا هركه را به زيارت مزار امام حسين عليه السّلام آمده آمرزيد.
ششم:
اين شبها را احيا بدارد،روايت شده هركه شب قدر را احيا بدارد،گناهانش آمرزيده مي‌شود،هرچند به شماره ستارگان آسمان و سنگيني كوهها و پيمانه درياها باشد.
هفتم:
صد ركعت نماز بجا آورد،كه فضليت بسيار دارد و بهتر آن است كه در هر ركعت پس از سوره «حمد»،ده مرتبه «توحيد» بخواند.
هشتم:
اين دعا را بخواند،
اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْدا دَاخِرا لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعا وَ لا ضَرّا وَ لا أَصْرِفُ عَنْهَا سُوءا أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَي نَفْسِي وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْنِي نَاسِيا لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي وَ لا [غَافِلا] لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي وَ لا آيِسا مِنْ إِجَابَتِكَ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي فِي سَرَّاءَ [كُنْتُ] أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلاءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ
خدايا شام كردم درحالي‌كه براي تو تنها بنده كوچك و خواري هستم،كه براي خويش سود و زياني را به دست ندارم،و نمي‌توانم از خود پيش‌آمد بدي را بازگردانم،به اين امر بر خويش گواهي مي‌دهم،و در پيشگاهت به ناتواني و كمي چاره‌ام اعتراف مي‌كنم،خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و آنچه را به من و همه مردان و زنان مؤمن،از آمرزش در اين شب وعده دادي وفا كن، و آنچه را به من عنايت فرموده‌اي كامل ساز،كه من بنده بيچاره،درمانده،ناتوان،تهيدست خوار توام.خدايا مرا فراموش كننده ذكرت قرار مده،در آنچه سزاوار آنم فرمودي،و نه فراموش كننده احسانت،در آنچه عطايم نمودي،و نه نااميد از اجابتت،گرچه مدّت زماني طولاني گردد،چه در خوشي يا ناخوشي،يا سختي،يا آساني،يا عافيت،يا بلا،يا تنگدستي،يا در نعمت همانا تو شنونده دعايي.
اين دعا را كفعمي از امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده كه در اين شبها،در حال قيام و قعود و ركوع و سجود مي‌خواندند،و علاّمه مجلسي فرموده: بهترين اعمال در اين شبها،درخواست آمرزش و دعا است،براي حوايج دنيا و آخرت خود،و پدر و مادر و خويشان،و برادران و خواهران مؤمن،چه آنان‌كه زنده اند،و چه آنان‌كه از دنيا رفته‌اند،و خواندن اذكار،و صلوات بر محمّد و آل محمّد عليهم السّلام به هر اندازه كه بتواند و در بعضي از روايات وارد شده:
دعاي جوشن كبير را در اين سه شب بخواند.فقير گويد: كه دعاي جوشن كبير را در بخشهاي پيش آورده ام.روايت شده كه خدمت رسول خدا صلي اللّه عليه و آله عرض شد: اگر شب قدر را يافتم،از خداي خود چه بخواهم؟فرمود: عافيت.

دعاي جوشن كبير

اشاره

دعاي جوشن كبير
اين دعا در كتابهاي بلد الامين و مصباح كفعمي آمده،از حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام،از پدر ايشان از جدّ بزرگوارش حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله روايت شده: اين دعا را جبرئيل براي آن حضرت در يكي از جنگها فرود آورد،درحالي‌كه زره سنگيني بر تن آن جناب بود به گونه‌اي كه سنگيني آن بدن مبارك آن حضرت را به درد آورده بود.جبرئيل عرضه داشت: يا محمّد پروردگارت به تو سلام ميرساند و ميفرمايد: اين جوشن(زره) را از تن خود بيرون كن و اين دعا را بخوان كه براي تو و امّتت موجب ايمني است.سپس شرحي در فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه اينجا جاي بيان تمام آن نيست ولي به برخي از آن اشاره مي‌كنيم از جمله آنكه هركه آن را بر كفنش بنويسد،خدا به احترام آن او را به آتش نمي‌افكند و و هركه آن را در اول ماه رمضان با نيّت خالص و دلي پاك بخواند،حق تعالي بهره‌مندي را روزي او مي‌كند،و براي وي هفتاد هزار فرشته مي‌آفريند كه خدا را تسبيح و تقديس كنند و ثوابش را براي او قرار دهند.در ادامه نيز فضيلت زيادي نقل كرده تا آنكه فرمود: هركه آن را در ماه رمضان سه بار بخواند،خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام مي‌كند،و بهشت را براي او واجب مي‌گرداند،و دو فرشته را بر او مي‌گمارد تا او را از گناهان حفظ كنند،و در طول زندگي خود در امان خدا باشد و در پايان روايت آمده: امام حسين عليه السّلام فرمود: پدرم علي بن ابيطالب عليه السّلام به حفظ اين دعا وصيّت كرد،و نيز اينكه آن را بر كفن ايشان بنيوسم و به اهل خود تعليم دهم و آنان را به خواندنش ترغيب نمايم. اين دعا مشتمل بر هزار نام از نامهاي خدا است و اسم اعظم نيز در آن است. فقير گويد: از اين روايت دو نكته استفاده مي‌شود،اوّل: استحباب نوشتن اين دعا بر كفن چنان‌كه علاّمه بحر العلوم(عطر مرقده) در كتاب «الدرّة» به آن اشاره فرموده است:
وَسُنَّ اَنْ يُكْتَبَ بالاْكْفانِ شَهادَةُ الاِْسْلامِ وَالاِْيمانِ
{شد مستحب نوشتن بر اكفان گواه بر اسلام و هم بر ايمان}
وَهكَذا كِتابَةُ الْقُرْانِ وَالْجَوْشَنُ المَنْعُوتُِ بِالاْمانِ
{و هم نوشتن كتاب قرآن و جوشن آن دعاي امن و امان}
دومّ: استحباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان،و امّا درباره قرائت آن در خصوص شبهاي قدر بايد گفت، ذكري از آن در اين روايت نيامده است ولي علاّمه مجلسي قدس سره روحه در كتاب «زاد المعاد» آن را در ضمن اعمال شبهاي قدر ذكر نموده است و در پاره‌اي از روايات نيز وارد شده كه دعاي «جوشن كبير» را در هر يك از شبهاي قدر بخوانند.و براي ما در اين مقام فرمايش علاّمه مجلسي احلّه اللّه دار المقام كافي است. در هر صورت اين دعا مشتمل بر صد بند است،و هر بندي مشتمل بر ده نام از نام‌هاي خداست كه در آخر هر بند بايد گفت:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
و در كتاب «بلد الامين» آمده است كه در آغاز هر بند «بسم اللّه» بگويد و در آخرش:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اءرْحَمَ الرّاحِمينَ
منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فريادرس فريادرس بر محّمد و خاندانش درود فرست و ما را اي پروردگار از آتش رهايي بخش،اي سرچشمه هيبت و كرامت،اي مهربان‌ترين مهربانان.و آن دعا اين است:
و آن دُعا اين است:
بِسم اللهِ الرَحمنِ الرَحيم
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهرباني‌اش هميشگي است
(1) اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا كَريمُ يا مُقيمُ يا عَظيمُ يا قَديمُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا حَكيمُ سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
(1)خدايا از تو خواستارم به نامت،اي خدا،اي بخشنده،اي مهربان،اي گرامي،اي پايدار،اي بزرگ،اي ديرينه اي دانا،اي شكيفا،اي فرزانه،منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فرياد رس فرياد رس،ما را از آتش برهان اي پروردگار من.
(2) يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا وَلِيَّ الْحَسَناتِ يا غافِرَ الْخَطيئاَّتِ يا مُعْطِيَ الْمَسْئَلاتِ يا قابِلَ التَّوْباتِ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا عالِمَ الْخَفِيّاتِ يا دافِعَ الْبَلِيّاتِ
(2)اي سرور سروران،اي برآورنده دعاها،اي بلندي‌بخش جايگاهها،اي سرچشمه نيكيها،اي درگذرنده از خطاها،اي عطابخش خواسته‌ها،اي پذيرنده توبه‌ها،اي شنونده نداها،اي داناي رازها،اي دور كننده بلاها
(3) يا خَيْرَالْغافِرينَ يا خَيْرَ الْفاتِحينَ يا خَيْرَ النّاصِرينَ يا خَيْرَ الْحاكِمينَ يا خَيْرَ الرّازِقينَ يا خَيْرَ الْوارِثينَ يا خَيْرَ الْحامِدينَ يا خَيْرَ الذّاكِرينَ يا خَيْرَ الْمُنْزِلينَ يا خَيْرَ الْمُحْسِنينَ
(3)اي بهترين آمرزگاران،اي بهترين گشايشگران اي بهترين ياوران،اي بهترين داوران،اي بهترين روزي دهان،اي بهترين وارثان،اي بهترين ستايشگران اي بهترين يادآوران،اي بهترين عطابخشان،اي بهترين نيكوكاران،
(4) يَا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَ الْجَمَالُ يَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ وَ الْكَمَالُ يَا مَنْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الْجَلالُ يَا مَنْ هُوَ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ يَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ يَا مَنْ هُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ يَا مَنْ هُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ يَا مَنْ هُوَ شَدِيدُ الْعِقَابِ يَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ يَا مَنْ عِنْدَهُ أَمُّ الْكِتَابِ
(4)اي آن‌كه شكوه و زيبايي تنها از آن اوست اي آن‌كه توانايي و برازندگي تنها از آن اوست،اي آن‌كه فرمانروايي و شوكت تنها از آن اوست،اي آنكه اوست بزرگ و برتر،اي پديدآورنده ابرهاي پرباران،اي آن‌كه نيرومند،و پرتوان است،اي آن‌كه حسابرسي چالاك است،اي آن‌كه كيفرش سخت و شديد است،اي آن‌كه پاداش نيك تنها نزد اوست،اي آن‌كه دفرت هستي پيش روي اوست
(5) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا دَيَّانُ يَا بُرْهَانُ يَا سُلْطَانُ يَا رِضْوَانُ يَا غُفْرَانُ يَا سُبْحَانُ يَا مُسْتَعَانُ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَيَانِ
(5) خدايا!از تو خواستارم به نامت اي پرمهر،اي بخشايشگر،اي جزادهنده،اي روشني خرد،اي فرمانروا،اي خشنودي،اي آمرزش،اي پاك،اي پشتوانه،اي صاحب نعمت و بيان
(6) يَا مَنْ تَوَاضَعَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِعَظَمَتِهِ يَا مَنِ اسْتَسْلَمَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِقُدْرَتِهِ يَا مَنْ ذَلَّ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِعِزَّتِهِ يَا مَنْ خَضَعَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِهَيْبَتِهِ يَا مَنِ انْقَادَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنْ خَشْيَتِهِ يَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِ يَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ يَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِ يَا مَنْ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ يَا مَنْ لا يَعْتَدِي عَلَي أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ
(6)اي آن‌كه همه در برابر عظمتش فروتن،اي آن‌كه همه در برابر قدرتش تسليم،اي آن‌كه همه در برابر عزّتش خوار، اي آن‌كه همه در برابر هيبتش هراسان،اي آن‌كه همه از ترسش فرمانبردار،اي آن‌كه كوهها از بيمش شكافته،اي آن‌كه آسمانها به امرش بر پا،اي آن‌كه زمينها به اجازه‌اش بر جا،اي آن‌كه رعد به ستايشش تسبيح‌گو است،اي آن‌كه بر اهل مملكتش ستم نمي‌كند
(7) يَا غَافِرَ الْخَطَايَا يَا كَاشِفَ الْبَلايَا يَا مُنْتَهَي الرَّجَايَا يَا مُجْزِلَ الْعَطَايَا يَا وَاهِبَ الْهَدَايَا يَا رَازِقَ الْبَرَايَا يَا قَاضِيَ الْمَنَايَا يَا سَامِعَ الشَّكَايَا يَا بَاعِثَ الْبَرَايَا يَا مُطْلِقَ الْأُسَارَي (7)اي درگذرنده
از خطاها،اي برطرف كننده بلاها،اي اوج اميدواريها،اي بسياردهنده عطاها،اي بخشنده هدايا، اي روزي‌رسان آفريده‌ها،اي برآورنده آرزوها،اي شنواي گلايه‌ها،اي برانگيزنده بندگان،اي بندگشاي دربندان
(8) يَا ذَا الْحَمْدِ وَ الثَّنَاءِ يَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهَاءِ يَا ذَا الْمَجْدِ وَ السَّنَاءِ يَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفَاءِ يَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضَاءِ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِ يَا ذَا الْفَصْلِ وَ الْقَضَاءِ يَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ يَا ذَا الْجُودِ وَ السَّخَاءِ يَا ذَا الْآلاءِ وَ النَّعْمَاءِ
(8) اي صاحب سپاس و ستايش،اي صاحب فخر و زيبايي،اي صاحب بزرگواري و والايي،اي صاحب پيمان و وفا، اي صاحب گذشت و رضا،اي صاحب بخشش و عطاء،اي صاحب دادرسي و داوري،اي صاحب عزّت و بقا،اي صاحب كرم و بخشش،اي صاحب عطاها و نعمتها
(9) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مَانِعُ يَا دَافِعُ يَا رَافِعُ يَا صَانِعُ يَا نَافِعُ يَا سَامِعُ يَا جَامِعُ يَا شَافِعُ يَا وَاسِعُ يَا مُوسِعُ
(9)خدايا از تو خواستارم به نامت اي بازدارنده،اي دور كننده،اي بردارنده،اي سازنده،اي سودبخش،اي شنوا،اي گرد آوردنده،اي ياريگر،اي مهرگستر،اي وسعت‌بخش
(10) يَا صَانِعَ كُلِّ مَصْنُوعٍ يَا خَالِقَ كُلِّ مَخْلُوقٍ يَا رَازِقَ كُلِّ مَرْزُوقٍ يَا مَالِكَ كُلِّ مَمْلُوكٍ يَا كَاشِفَ كُلِّ مَكْرُوبٍ يَا فَارِجَ كُلِّ مَهْمُومٍ يَا رَاحِمَ كُلِّ مَرْحُومٍ يَا نَاصِرَ كُلِّ مَخْذُولٍ يَا سَاتِرَ كُلِّ مَعْيُوبٍ يَا مَلْجَأَ كُلِّ مَطْرُودٍ
(10)اي سازنده هر ساخته،اي آفريننده هر آفريده،اي روزي‌بخش هر روزي‌خوار، اي داراي هر دارايي،اي غمگسار هر غمزده،اي فرج‌بخش هر اندوهگين،اي مهرورز بر هر مهرجو اي ياور هر بي‌ياور،اي پرده‌پوش هر كاستي،اي پناه هر رانده.
(11) يَا عُدَّتِي عِنْدَ شِدَّتِي يَا رَجَائِي عِنْدَ مُصِيبَتِي يَا مُونِسِي عِنْدَ وَحْشَتِي يَا صَاحِبِي عِنْدَ غُرْبَتِي يَا وَلِيِّي عِنْدَ نِعْمَتِي يَا غِيَاثِي عِنْدَ كُرْبَتِي يَا دَلِيلِي عِنْدَ حَيْرَتِي يَا غَنَائِي عِنْدَ افْتِقَارِي يَا مَلْجَئِي عِنْدَ ضْطِرَارِي يَا مُعِينِي عِنْدَ مَفْزَعِي
(11)اي توشه‌ام در سختي،اي اميدم در ناگواري،اي همدم در وحشت،اي همرهم در غربت اي سرپرستم در نعمت،اي فريادرسم در گرفتاري،اي رهنمايم در سرگرداني،اي توانگري‌ام در تنگدستي اي پناهم در دماندگي،اي مددرسانم در پريشاني
(12) يَا عَلامَ الْغُيُوبِ يَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ يَا سَتَّارَ الْعُيُوبِ يَا كَاشِفَ الْكُرُوبِ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ يَا طَبِيبَ الْقُلُوبِ يَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ يَا أَنِيسَ الْقُلُوبِ يَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ يَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ
(12)اي داناي نهانها،اي آمرزنده گناهان،اي پرده‌پوش عيبها،اي غمگسار غمها،اي دگرگون‌ساز دلها،اي پزشك قلبها،اي روشني‌بخش دلها،اي همدم جانها،اي گره گشاي اندوهها،اي گشايشگر دلتنگيها
(13) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا جَلِيلُ يَا جَمِيلُ يَا وَكِيلُ يَا كَفِيلُ يَا دَلِيلُ يَا قَبِيلُ يَا مُدِيلُ يَا مُنِيلُ يَا مُقِيلُ يَا مُحِيلُ
(13)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي والا،اي زيبا،اي كارگشا،اي سرپرست،اي راهنما،اي پذيرا،اي گرداننده،اي عطابخش،اي درگذرنده،اي حال گردان
(14) يَا دَلِيلَ الْمُتَحَيِّرِينَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ يَا صَرِيخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ يَا جَارَ الْمُسْتَجِيرِينَ يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ يَا عَوْنَ الْمُؤْمِنِينَ يَا رَاحِمَ الْمَسَاكِينِ يَا مَلْجَأَ الْعَاصِينَ يَا غَافِرَ الْمُذْنِبِينَ يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ
(14)اي رهنماي رهجويان،اي مددرس مددجويان،اي فريادرس فريادكنان،اي پناه پناهندگان،اي ايمني‌بخش هراسندگان،اي ياور مؤمنان،اي مهرورز بر خاك نشستگان،اي پناه عصيانگران،اي آمرزنده گنهگاران،اي اجابت‌كننده دعاي بيچارگان.
(15) يَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ يَا ذَا الْفَضْلِ وَ الامْتِنَانِ يَا ذَا الْأَمْنِ وَ الْأَمَانِ يَا ذَا الْقُدْسِ وَ السُّبْحَانِ يَا ذَا الْحِكْمَةِ وَ الْبَيَانِ يَا ذَا الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ يَا ذَا الْحُجَّةِ وَ الْبُرْهَانِ يَا ذَا الْعَظَمَةِ وَ السُّلْطَانِ يَا ذَا الرَّأْفَةِ وَ الْمُسْتَعَانِ يَا ذَا الْعَفْوِ وَ الْغُفْرَانِ
(15)اي صاحب جود و نيكي،اي صاحب بخش و عطا،اي صاحب امن و امان،اي صاحب قدس و پاكي،اي صاحب حكمت و بيان،اي صاحب رحمت و رضوان اي صاحب حجّت و برهان،اي صاحب عظمت و سلطان،اي صاحب مهر و اي پشتيبان،اي صاحب گذشت و غفران
(16)يَا مَنْ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ إِلَهُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ صَانِعُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ قَبْلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ بَعْدَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ فَوْقَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ يَبْقَي وَ يَفْنَي كُلُّ شَيْ‌ءٍ
(16)اي آن‌كه پروردگار همه اوست،اي آن‌كه معبود همه،اوست،اي آن‌كه آفريننده همه،اوست اي آن‌كه سازنده همه،اوست،اي آن‌كه پيش از همه بود،اي آن‌كه بعد از همه هست،اي آن‌كه از هر چيز برتر است،اي آن‌كه به همه‌چيز داناست،اي آن‌كه بر هر چيز توانا است،اي آن‌كه او هميشگي است و همه‌چيز رفتني است.
(17) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُؤْمِنُ يَا مُهَيْمِنُ يَا مُكَوِّنُ يَا مُلَقِّنُ يَا مُبَيِّنُ يَا مُهَوِّنُ يَا مُمَكِّنُ يَا مُزَيِّنُ يَا مُعْلِنُ يَا مُقَسِّمُ
(17)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي ايمني‌بخش،اي چيره بر همه،اي هستي‌آفرين،اي دلبر،اي خردربا،اي سادگي‌بخش،اي توان‌ده،اي زينت‌بخش،اي نمايانگر،اي پخش‌كن.
(18)يَا مَنْ هُوَ فِي مُلْكِهِ مُقِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي سُلْطَانِهِ قَدِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي جَلالِهِ عَظِيمٌ يَا مَنْ هُوَ عَلَي عِبَادِهِ رَحِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ كَرِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي صُنْعِهِ حَكِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي حِكْمَتِهِ لَطِيفٌ يَا مَنْ هُوَ فِي لُطْفِهِ قَدِيمٌ
(18)اي آن‌كه در فرمانروايي‌اش پابرجاست اي آن‌كه در پادشاهي‌اش ديرينه است،اي آن‌كه در شكوهش بزرگ است،اي آن‌كه بر بندگانش مهربان است،اي اي آن‌كه به هرچيز داناست،اي آن‌كه بر نافرمانان بردبار است،اي آن‌كه بر اميدواران اكرام ورزد،اي آن‌كه در آفرينش حكمت نمايد،اي آن‌كه در حكمتش مهر ورزد،اي آن‌كه در مهرش ديرينه است.
(19) يَا مَنْ لا يُرْجَي إِلا فَضْلُهُ يَا مَنْ لا يُسْأَلُ إِلا عَفْوُهُ يَا مَنْ لا يُنْظَرُ إِلا بِرُّهُ يَا مَنْ لا يُخَافُ إِلا عَدْلُهُ يَا مَنْ لا يَدُومُ إِلا مُلْكُهُ يَا مَنْ لا سُلْطَانَ إِلا سُلْطَانُهُ يَا مَنْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‌ءٍ رَحْمَتُهُ يَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ يَا مَنْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْمُهُ يَا مَنْ لَيْسَ أَحَدٌ مِثْلَهُ
(19)اي آن‌كه جز به فضلش اميد نيست،اي آن‌كه جز عفوش خواهش نشود،اي آن‌كه جز به نيكي‌اش چشم ندوزند،اي آن‌كه جز از دادش نهراسند،اي آن‌كه پايدار نماند جز فرمانروايي‌اش،اي آن‌كه جز سلطنتش سلطنتي نيست،اي آن‌كه رحمتش همه را فرا گرفته،اي آن‌كه رحمتش بر خشمش پيشي گرفته،اي آن‌كه دانشش همه را فرو گرفته،اي آن كه هيچكس همانندش نيست.
(20) يَا فَارِجَ الْهَمِّ يَا كَاشِفَ الْغَمِّ يَا غَافِرَ الذَّنْبِ يَا قَابِلَ التَّوْبِ يَاخَالِقَ الْخَلْقِ يَا صَادِقَ الْوَعْدِ يَا مُوفِيَ الْعَهْدِ يَا عَالِمَ السِّرِّ يَا فَالِقَ الْحَبِّ يَا رَازِقَ الْأَنَامِ
(20)اي گشاينده اندوه،اي برطرف كننده غم،اي آمرزنده گناه،اي پذيرنده توبه،اي آفريننده آفريدگان،اي راست وعده،اي وفادار به پيمان،اي داناي راز نهان،اي شكافنده دانه،اي روزي دهنده بندگان.
(21)اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَلِيُّ يَا وَفِيُّ يَا غَنِيُّ يَا مَلِيُّ يَا حَفِيُّ يَا رَضِيُّ يَا زَكِيُّ يَا بَدِيُّ يَا قَوِيُّ يَا وَلِيُّ
(21)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي والا،اي وفادار،اي توانگر،اي امان‌ده،اي پرمهر،اي خشنود،اي پاك،اي نمايان،اي پرتوان،اي فيض‌بخش.
(22) يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ يَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ يَا مَنْ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ يَا عَظِيمَ الْعَفْوِ يَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ يَا صَاحِبَ كُلِّ نَجْوَي يَا مُنْتَهَي كُلِّ شَكْوَي
(22)اي آن‌كه زيبايي را پديدار نمودي،اي آن‌كه زشتي را پوشاندي اي آن‌كه بر گناه سرزنش نكردي،اي آن‌كه پرده‌دري ننمودي،اي كه گذشتت بزرگ،اي كه نيكو درگذري،اي آمرزگانيت فراگير،اي دستت به مهر گشوده،اي شنواي هر نجوي،اي سرانجام هر گلايه
(23) يَا ذَا النِّعْمَةِ السَّابِغَةِ يَا ذَا الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ يَا ذَا الْمِنَّةِ السَّابِقَةِ يَا ذَا الْحِكْمَةِ الْبَالِغَةِ يَا ذَا الْقُدْرَةِ الْكَامِلَةِ يَا ذَا الْحُجَّةِ الْقَاطِعَةِ يَا ذَا الْكَرَامَةِ الظَّاهِرَةِ يَا ذَا الْعِزَّةِ الدَّائِمَةِ يَا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتِينَةِ يَا ذَا الْعَظَمَةِ الْمَنِيعَةِ
(23)اي داراي نعمت فراوان،اي داراي رحمت فراگير،اي داراي بخشش آغازين،اي داراي حكمت رسا،اي داراي نيروي برازنده،اي داراي برهان قطعي،اي داراي كرامت هويدا، اي داراي عزّت پايدار،اي داراي توان استوار،اي داراي عظمت بلندپايه.
(24) يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ يَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ يَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ يَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ يَا مُحْيِيَ الْأَمْوَاتِ يَا مُنْزِلَ الْآيَاتِ يَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ يَا مَاحِيَ السَّيِّئَاتِ يَا شَدِيدَ النَّقِمَاتِ
(24)اي پديدآورنده آسمانها اي برنهنده تاريكيها،اي رحم كننده اشكهاي ريزان،اي درگذرنده از لغزشها،اي پوشنده زشتيها،اي زندگي‌بخش مردگان،اي فرودآور آيات،اي دوچندان كن خوبيها،اي ناپديد كننده بديها، اي سخت شكنجه.
(25)اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُصَوِّرُ يَا مُقَدِّرُ يَا مُدَبِّرُ يَا مُطَهِّرُ يَا مُنَوِّرُ يَا مُيَسِّرُ يَا مُبَشِّرُ يَا مُنْذِرُ يَا مُقَدِّمُ يَا مُؤَخِّرُ
(25)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي صورتگر،اي سنجيده‌كار،اي گرداننده،اي پاك كننده،اي روشني‌بخش،اي ساده‌ساز،اي مژده‌ده،اي بيم‌ده،اي پيش‌آور،اي پس‌آور.
(26) يَا رَبَّ الْبَيْتِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ يَا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ يَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلامِ يَا رَبَّ التَّحِيَّةِ وَ السَّلامِ يَا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِي الْأَنَامِ
(26)اي پروردگار خانه محترم،اي پرودگار ماه محترم،اي پرودگار شهر محترم،اي پروردگار ركن و مقام،اي پروردگار مشعر الحرام،اي پروردگار مسجد الحرام،اي پروردگار حلال و حرام،اي پروردگار روشني و تاريكي، اي پروردگار تحيّت و سلام،اي پرورنده نيرو در مردمان.
(27)يَا أَحْكَمَ الْحَاكِمِينَ يَا أَعْدَلَ الْعَادِلِينَ يَا أَصْدَقَ الصَّادِقِينَ يَا أَطْهَرَ الطَّاهِرِينَ يَا أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ يَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِينَ يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ يَا أَشْفَعَ الشَّافِعِينَ يَا أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ
(27)اي داورترين داوران،اي دادگرترين دادگران،اي راستگوترين راستگويان،اي پاكترين پاكان،اي بهترين آفرينندگان،اي چابكترين حسابگران،اي شنواترين شنوندگان،اي بيناترين بينندگان،اي ياورترين ياوران،اي گرامي‌ترين گراميان.
(28)يَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ يَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ يَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ يَا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ يَا غِيَاثَ مَنْ لا غِيَاثَ لَهُ يَا فَخْرَ مَنْ لا فَخْرَ لَهُ يَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ يَا مُعِينَ مَنْ لا مُعِينَ لَهُ يَا أَنِيسَ مَنْ لا أَنِيسَ لَهُ يَا أَمَانَ مَنْ لا أَمَانَ لَهُ
(28)اي تكيه‌گاه آن‌كه تكيه‌گاه ندارد،اي پشتيبان آن‌كه پشتيباني ندارد،اي اندوخته آن‌كه اندوخته‌اي ندارد اي پناه آن‌كه پناهي ندارد،اي فريادرس آن‌كه فريادرسي ندارد،اي افتخار آن‌كه افتخاري ندارد،اي عزّت آن‌كه عزّتي ندارد اي مددرسان آن‌كه مددي ندارد،اي همدم آن‌كه همدمي ندارد،اي ايمني‌بخش آن‌كه ايمني ندارد
(29) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَاصِمُ يَا قَائِمُ يَا دَائِمُ يَا رَاحِمُ يَا سَالِمُ يَا حَاكِمُ يَا عَالِمُ يَا قَاسِمُ يَا قَابِضُ يَا بَاسِطُ
(29)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي نگهدار،اي پايدار،اي پاينده،اي مهرورز،اي سلامتي‌بخش،اي داور،اي دانا،اي بخش‌كن،اي بازگير،اي فراخي‌بخش.
(30) يَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ يَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ يَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ يَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ يَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ يَا مُكْرِمَ مَنِ اسْتَكْرَمَهُ يَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ يَا صَرِيخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ يَا مُعِينَ مَنِ اسْتَعَانَهُ يَا مُغِيثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ
(30)اي نگهدار آن‌كه از او نگهداري جويد،اي مهربان بر آن‌كه از او مهر جويد،اي آمرزنده آن‌كه از او آمرزش خواهد اي ياور آن‌كه از او ياري طلبد،اي حافظ آن‌كه از او حفاظت خواهد،اي اكرام كننده آن‌كه از او اكرام خواهد،اي راهنماي آن‌كه از او راهنمايي جويد،اي دادرس آن‌كه از او دادرسي خواهد،اي مدديار آن‌كه از او مدد جويد،اي فريادرس آن‌كه از او فريادرسي خواهد
(31)يَا عَزِيزا لا يُضَامُ يَا لَطِيفا لا يُرَامُ يَا قَيُّوما لا يَنَامُ يَا دَائِما لا يَفُوتُ يَا حَيّا لا يَمُوتُ يَا مَلِكا لا يَزُولُ يَا بَاقِيا لا يَفْنَي يَا عَالِما لا يَجْهَلُ يَا صَمَدا لا يُطْعَمُ يَا قَوِيّا لا يَضْعُفُ
(31) اي عزيزي كه خوار نگردد،اي لطيفي كه دست‌اندازي نشود،اي پايداري كه خوا او را درنيابد،اي پاينده‌اي كه فنا نپذيرد،اي زنده‌اي كه نمي‌ميرد، اي پادشاهي كه از بين نمي‌رود،اي هميشگي كه فاني نمي‌شود،اي دانايي كه ناداني ندارد،اي بي‌نيازي كه خوراك نخواهد،اي توانايي كه ناتوان نمي‌گردد
(32) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا أَحَدُ يَا وَاحِدُ يَا شَاهِدُ يَا مَاجِدُ يَا حَامِدُ يَا رَاشِدُ يَا بَاعِثُ يَا وَارِثُ يَا ضَارُّ يَا نَافِعُ
خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي يكتا،اي يگانه،اي گواه،اي بزرگوار،اي ستايش‌پذير،اي راهنما اي برانگيزنده،اي ميراث‌برنده،اي زيان‌رسان،اي سودبخش
(33) يَا أَعْظَمَ مِنْ كُلِّ عَظِيمٍ يَا أَكْرَمَ مِنْ كُلِّ كَرِيمٍ يَا أَرْحَمَ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ يَا أَعْلَمَ مِنْ كُلِّ عَلِيمٍ يَا أَحْكَمَ مِنْ كُلِّ حَكِيمٍ يَا أَقْدَمَ مِنْ كُلِّ قَدِيمٍ يَا أَكْبَرَ مِنْ كُلِّ كَبِيرٍ يَا أَلْطَفَ مِنْ كُلِّ لَطِيفٍ يَا أَجَلَّ مِنْ كُلِّ جَلِيلٍ يَا أَعَزَّ مِنْ كُلِّ عَزِيزٍ
(33)اي بزرگ‌تر از هر بزرگ،اي كريم‌تر از هر كريم، اي مهربان‌تر از هر مهربان،اي داناتر از هر دانا،اي فرزانه‌تر از هر فرزانه،اي ديرينه از هر ديرينه، اي بزرگ‌تر از هر بزرگ،اي لطيف‌تر از هر لطيف،اي باشكوه‌تر از هر باشكوه،اي عزيزتر از هر عزيز.
(34) يَا كَرِيمَ الصَّفْحِ يَا عَظِيمَ الْمَنِّ يَا كَثِيرَ الْخَيْرِ يَا قَدِيمَ الْفَضْلِ يَا دَائِمَ اللُّطْفِ يَا لَطِيفَ الصُّنْعِ يَا مُنَفِّسَ الْكَرْبِ يَا كَاشِفَ الضُّرِّ يَا مَالِكَ الْمُلْكِ يَا قَاضِيَ الْحَقِّ
(34)اي گذشت كريمانه،اي نعمتت بزرگ،اي خيرت بسيار،اي فضلت ديرينه،اي لطفت هميشگي، اي ضنعت چشم‌نواز،اي گره‌گشاي گرفتاري،اي بردارنده زيان،اي پادشاه هستي،اي داور بر حق،
(35)يَا مَنْ هُوَ فِي عَهْدِهِ وَفِيٌّ يَا مَنْ هُوَ فِي وَفَائِهِ قَوِيٌّ يَا مَنْ هُوَ فِي قُوَّتِهِ عَلِيٌّ يَا مَنْ هُوَ فِي عُلُوِّهِ قَرِيبٌ يَا مَنْ هُوَ فِي قُرْبِهِ لَطِيفٌ يَا مَنْ هُوَ فِي لُطْفِهِ شَرِيفٌ يَا مَنْ هُوَ فِي شَرَفِهِ عَزِيزٌ يَا مَنْ هُوَ فِي عِزِّهِ عَظِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي عَظَمَتِهِ مَجِيدٌ يَا مَنْ هُوَ فِي مَجْدِهِ حَمِيدٌ
(35)اي آن‌كه در پيمانش وفادار است،اي آن‌كه در وفاداري‌اش پايدار است،اي آن‌كه در پايداري‌اش والاست،اي آن كه در والايي‌اش نزديك است،اي آن‌كه در نزديكي‌اش با نرمي است،اي آن‌كه در نرمي‌اش شريف است،اي آن‌كه در شرفش با عزّت است،اي آن‌كه در عزّتش بزرگ است،اي آن‌كه در بزرگي‌اش شكوهمند است،اي آن‌كه در شكوهش ستوده است.
(36) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا كَافِي يَا شَافِي يَا وَافِي يَا مُعَافِي يَا هَادِي يَا دَاعِي يَا قَاضِي يَا رَاضِي يَا عَالِي يَا بَاقِي
(36)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي بسنده،اي درمان‌بخش،اي وفادار،اي تندرستي‌ده اي راهنما،اي به نيكي خوان،اي داور،اي خشنود،اي بلندمرتبه،اي ماندگار.
(37) يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَاضِعٌ لَهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَاشِعٌ لَهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ كَائِنٌ لَهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مَوْجُودٌ بِهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مُنِيبٌ إِلَيْهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَائِفٌ مِنْهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ قَائِمٌ بِهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ صَائِرٌ إِلَيْهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هَالِكٌ إِلا وَجْهَهُ
(37)اي آن‌كه هرچيز برايش فروتن است،اي آن‌كه هر چيز از او هراسان است،اي آن‌كه هستي هرچيز از او است،اي آن‌كه هرچيز به او پديدار است،اي آن كه هرچيز به سوي او بازگشت كند،اي آن‌كه هرچيز از او ترسان است،اي آن‌كه هرچيز به او بر پاست،اي آن‌كه هر چيز به سوي او دگرگون مي‌شود،اي آن‌كه هر چيز به ستايش او تسبيه‌گو است،اي آن‌كه هرچيز جز جلوه‌اش نابود است
(38) يَا مَنْ لامَفَرَّ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا مَفْزَعَ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا مَنْجَي مِنْهُ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا يُرْغَبُ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِهِ يَا مَنْ لا يُسْتَعَانُ إِلا بِهِ يَا مَنْ لا يُتَوَكَّلُ إِلا عَلَيْهِ يَا مَنْ لا يُرْجَي إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُعْبَدُ إِلا هُوَ
(38) اي آن‌كه گريزگاهي نيست جز به بارگاهش،اي آن‌كه پناهي جز به درگاهش نيست،اي آن‌كه مقصدي جز به سوي او نيست،اي آن‌كه از خشمش رهاي نيست جز به مهرش،اي آن‌كه جز به سوي او ميلي نيست،اي آن‌كه جنبش و نيرويي نيست جز به او،اي آن‌كه جز از او مدد نجويند،اي آن‌كه جز بر او توكلّ نشود،اي آن‌كه جز به او اميدي نيست،اي آن‌كه جز او پرستيده نشود.
(39) يَا خَيْرَ الْمَرْهُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَرْغُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَطْلُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَسْئُولِينَ يَا خَيْرَ الْمَقْصُودِينَ يَا خَيْرَ الْمَذْكُورِينَ يَا خَيْرَ الْمَشْكُورِينَ يَا خَيْرَ الْمَحْبُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَدْعُوِّينَ يَا خَيْرَ الْمُسْتَأْنِسِينَ
(39) اي بهترين هراس‌انگيزان،اي بهترين شوق‌آفرينان،اي بهترين جوياشدگان،اي بهترين پاسخ دهان،اي بهترين قصه‌شدگان اي بهترين يادشدگان،اي بهترين ستودگان،اي بهترين دلبران،اي بهترين خواندگان،اي بهترين همدمان.
(40) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا غَافِرُ يَا سَاتِرُ يَا قَادِرُ يَا قَاهِرُ يَا فَاطِرُ يَا كَاسِرُ يَا جَابِرُ يَا ذَاكِرُ يَا نَاظِرُ يَا نَاصِرُ
(40)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي آمرزگار،اي پرده‌پوش،اي توانا،اي چيره،اي آفريننده اي شكننده،اي شكسته‌بند،اي يادآور،اي بينا،اي ياور.
(41) يَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّي يَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَي يَا مَنْ يَكْشِفُ الْبَلْوَي يَا مَنْ يَسْمَعُ النَّجْوَي يَا مَنْ يُنْقِذُ الْغَرْقَي يَا مَنْ يُنْجِي الْهَلْكَي يَا مَنْ يَشْفِي الْمَرْضَي يَا مَنْ أَضْحَكَ وَ أَبْكَي يَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْيَا يَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثَي
(41)اي آن‌كه آفريد پس متناسب نمود،اي آن‌كه اندازه نهاد پس رهنمون شد اي آن‌كه بلا را برگيرد،اي آن‌كه زمزمه نهان را بشنود،اي آن‌كه غرق‌شدگان را برهاند،اي آن‌كه از نابودي رهايي بخشد،اي آن‌كه بيماران را شفا دهد. اي آن‌كه خنداند و گرياند،اي آن‌كه ميراند و زنده كند،اي آن‌كه دوگونه مرد و زن آفريد.
(42) يَا مَنْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ سَبِيلُهُ يَا مَنْ فِي الْآفَاقِ آيَاتُهُ يَا مَنْ فِي الْآيَاتِ بُرْهَانُهُ يَا مَنْ فِي الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ يَا مَنْ فِي الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ يَا مَنْ فِي الْقِيَامَةِ مُلْكُهُ يَا مَنْ فِي الْحِسَابِ هَيْبَتُهُ يَا مَنْ فِي الْمِيزَانِ قَضَاؤُهُ يَا مَنْ فِي الْجَنَّةِ ثَوَابُهُ يَا مَنْ فِي النَّارِ عِقَابُهُ
(42) اي آن‌كه در خشكي و دريا راه اوست،اي آن‌كه در كرانه‌هاي هستي نشانه‌هاي اوست،اي آن‌كه در نشانه‌هايش برهان روشن اوست،اي آن‌كه در مرگ آفريدگان قدرت‌نمايي اوست،اي آن‌كه در قبرها پندآموزي اوست،اي آن‌كه در رستاخيز فرمانروايي بي‌حدّ اوست،اي آن‌كه در حسابرسي اعمال شكوه اوست،اي آن‌كه در سنجش كردارها داوري اوست،اي آن‌كه د ربهشت پاداش اوست،اي آن‌كه در دوزخ كيفر اوست
(43) يَا مَنْ إِلَيْهِ يَهْرُبُ الْخَائِفُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَقْصِدُ الْمُنِيبُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَلْجَأُ الْمُتَحَيِّرُونَ يَا مَنْ بِهِ يَسْتَأْنِسُ الْمُرِيدُونَ يَا مَنْ بِهِ يَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ يَا مَنْ فِي عَفْوِهِ يَطْمَعُ الْخَاطِئُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَسْكُنُ الْمُوقِنُونَ يَا مَنْ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
(43)اي آن‌كه هراسندگان به درگاه او گريزند،اي آن‌كه گنهكاران به سوي او پناه برند،اي آن‌كه پشيمانان آهنگ او كنند،اي آن‌كه پارسايان به او ميل نمايند،اي آن‌كه سرگشتگان به او پناه برند،اي آن‌كه ارادتمندان به او انس گيرند،اي آن‌كه شيفتگان به او افتخار كنند،اي آن‌كه خطاكاران در عفوش طمع ورزند،اي آن‌كه يقين‌يافتگان به سوي او آرام گيرند،اي آن‌كه توكّل‌كنندگان بر او توكّل كنند.
(44) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَبِيبُ يَا طَبِيبُ يَا قَرِيبُ يَا رَقِيبُ يَا حَسِيبُ يَا مَهِيبُ [مُهِيبُ] يَا مُثِيبُ يَا مُجِيبُ يَا خَبِيرُ يَا بَصِيرُ
(44)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي دوست‌داشتني،اي شفابخش،اي نزديك،اي ديده‌بان،اي حسابرس،اي هراس‌انگيز،اي پاداش‌ده،اي اجابت كننده،اي آگاه اي بينا.
(45) يَا أَقْرَبَ مِنْ كُلِّ قَرِيبٍ يَا أَحَبَّ مِنْ كُلِّ حَبِيبٍ يَا أَبْصَرَ مِنْ كُلِّ بَصِيرٍ يَا أَخْبَرَ مِنْ كُلِّ خَبِيرٍ يَا أَشْرَفَ مِنْ كُلِّ شَرِيفٍ يَا أَرْفَعَ مِنْ كُلِّ رَفِيعٍ يَا أَقْوَي مِنْ كُلِّ قَوِيٍّ يَا أَغْنَي مِنْ كُلِّ غَنِيٍّ يَا أَجْوَدَ مِنْ كُلِّ جَوَادٍ يَا أَرْأَفَ مِنْ كُلِّ رَءُوفٍ
(45)اي نزديك‌تر از هر نزديك،اي محبوب‌تر از هر محبوب،اي بيناتر از هر بينا،اي آگاه‌تر از هر آگاه،اي شريف‌تر از هر شريف،اي برتر از هر بلند،اي تواناتر از هر توانا،اي توانگرتر از هر توانگر،اي بخشنده‌تر از هر بخشنده،اي مهربان‌تر از هر مهربان
(46) يَا غَالِبا غَيْرَ مَغْلُوبٍ يَا صَانِعا غَيْرَ مَصْنُوعٍ يَا خَالِقا غَيْرَ مَخْلُوقٍ يَا مَالِكا غَيْرَ مَمْلُوكٍ يَا قَاهِرا غَيْرَ مَقْهُورٍ يَا رَافِعا غَيْرَ مَرْفُوعٍ يَا حَافِظا غَيْرَ مَحْفُوظٍ يَا نَاصِرا غَيْرَ مَنْصُورٍ يَا شَاهِدا غَيْرَ غَائِبٍ يَا قَرِيبا غَيْرَ بَعِيدٍ
(46)اي چيره شكست‌ناپذير،اي سازنده ناساخته،اي آفريننه ناآفريده،اي مالك ما مملوك،اي چيره چيره‌گي‌ناپذير،اي بلندي‌بخش بلندي‌ناپذير،اي نگهدار بي‌نگهدار،اي ياري كننده ياري نشده،اي گواه هميشه حاضر،اي نزديك دوري‌ناپذير
(47) يَا نُورَ النُّورِ يَا مُنَوِّرَ النُّورِ يَا خَالِقَ النُّورِ يَا مُدَبِّرَ النُّورِ يَا مُقَدِّرَ النُّورِ يَا نُورَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا قَبْلَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا بَعْدَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا فَوْقَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا لَيْسَ كَمِثْلِهِ نُورٌ
(47)اي روشني نور،اي روشني‌بخش نور اي آفريننده نور،اي گرداننده نور،اي به اندازه‌ساز نور،اي روشني هر نور،اي روشنايي پيش از هر نور،اي روشنايي پس از هر نور،اي روشنايي بر فراز هر نور،اي نوري كه همانندش نوري نيست
(48)يَا مَنْ عَطَاؤُهُ شَرِيفٌ يَا مَنْ فِعْلُهُ لَطِيفٌ يَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِيمٌ يَا مَنْ إِحْسَانُهُ قَدِيمٌ يَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ يَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ يَا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ يَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ يَا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْوٌ يَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِيمٌ
(48)اي آن‌كه عطايش چشمگير است،اي آن‌كه كارش چشم‌نواز است،اي آن‌كه نوازشش پايدار است،اي آن‌كه نيكي‌اش ديرينه است،اي آن‌كه سخنش حق است اي آن‌كه وعده‌اش راست است،اي آن‌كه گذشتش فراتر از شايستگي است،اي آن‌كه كيفرش داد است،اي آن‌كه يادش شيرين است،اي آن كه عطايش همگاني است.
(49)اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُسَهِّلُ يَا مُفَصِّلُ يَا مُبَدِّلُ يَا مُذَلِّلُ يَا مُنَزِّلُ يَا مُنَوِّلُ يَا مُفْضِلُ يَا مُجْزِلُ يَا مُمْهِلُ يَا مُجْمِلُ
(49)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي آسان‌ساز،اي جدايي‌بخش،اي دگرگون‌ساز،اي هموار كن،اي فرودآور،اي عطابخش،اي فزون‌ده،اي بسياربخش،اي امان‌ده،اي زيبايي‌آفرين
(50) يَا مَنْ يَرَي وَ لا يُرَي يَا مَنْ يَخْلُقُ وَ لا يُخْلَقُ يَا مَنْ يَهْدِي وَ لا يُهْدَي يَا مَنْ يُحْيِي وَ لا يُحْيَي يَا مَنْ يَسْأَلُ وَ لا يُسْأَلُ يَا مَنْ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ يَا مَنْ يُجِيرُ وَ لا يُجَارُ عَلَيْهِ يَا مَنْ يَقْضِي وَ لا يُقْضَي عَلَيْهِ يَا مَنْ يَحْكُمُ وَ لا يُحْكَمُ عَلَيْهِ يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا أَحَدٌ
(50)اي آن‌كه بينده و ديده نشود،اي آن‌كه بيافرينده و آفريده نشود،اي آن‌كه راهنمايي كند و راهنمايي نشود،اي آن‌كه زنده كند و زنده‌اش نكنند،اي آن‌كه پرسد و پرسيده نشود،اي آن‌كه خوراند و خوراك نخواهد،اي آن‌كه پناهد دهد و پناه نجويد،اي آن‌كه داوري كند و بر او داوري نشود،اي آن‌كه فرمان دهد و فرمانش ندهند،اي آن‌كه نزاده،و زاده نشده،و براي او همتايي نبوده است.
(51) يَا نِعْمَ الْحَسِيبُ يَا نِعْمَ الطَّبِيبُ يَا نِعْمَ الرَّقِيبُ يَا نِعْمَ الْقَرِيبُ يَا نِعْمَ الْمُجِيبُ يَا نِعْمَ الْحَبِيبُ يَا نِعْمَ الْكَفِيلُ يَا نِعْمَ الْوَكِيلُ يَا نِعْمَ الْمَوْلَي يَا نِعْمَ النَّصِيرُ
(51)اي كه چه خوش حسابگري،اي كه چه خوش طبيبي،اي كه چه خوش همراهي،اي كه چه خوش نزديكي،اي كه چه خوش پاسخ‌دهي، اي كه چه خوش دلبري،اي كه چه خوش سرپناهي،اي كه چه خوش كارگشايي،اي كه چه خوش مولايي،اي كه چه خوش ياوري
(52)يَا سُرُورَ الْعَارِفِينَ يَا مُنَي الْمُحِبِّينَ يَا أَنِيسَ الْمُرِيدِينَ يَا حَبِيبَ التَّوَّابِينَ يَا رَازِقَ الْمُقِلِّينَ يَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِينَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ الْعَابِدِينَ يَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَكْرُوبِينَ يَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِينَ يَا إِلَهَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ
(52)اي شادي عارفان،اي آرزوي شيفتگان،اي همدم مريدان،اي محبوب توبه‌كاران،اي روزي‌دهنده بي‌چيزان،اي اميد گنهكاران،اي نور چشم عبادت‌كنندگان،اي گشاينده اندوه دلگيران،اي غمگسار غمزدگان، اي معبود گذشتگان و آيندگان.
(53) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا رَبَّنَا يَا إِلَهَنَا يَا سَيِّدَنَا يَا مَوْلانَا يَا نَاصِرَنَا يَا حَافِظَنَا يَا دَلِيلَنَا يَا مُعِينَنَا يَا حَبِيبَنَا يَا طَبِيبَنَا
(53)خدايا!من از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي پروردگار ما،اي معبود ما،اي سرور ما اي مولاي ما،اي ياور ما،اي نگهدار ما،اي راهنماي ما،اي مددرسان ما،اي محبوب ما،اي طبيب ما،
(54) يَا رَبَّ النَّبِيِّينَ وَ الْأَبْرَارِ يَا رَبَّ الصِّدِّيقِينَ وَ الْأَخْيَارِ يَا رَبَّ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ يَا رَبَّ الصِّغَارِ وَ الْكِبَارِ يَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِ يَا رَبَّ الْأَنْهَارِ وَ الْأَشْجَارِ يَا رَبَّ الصَّحَارِي وَ الْقِفَارِ يَا رَبَّ الْبَرَارِي وَ الْبِحَارِ يَا رَبَّ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ يَا رَبَّ الْأَعْلانِ وَ الْأَسْرَارِ
(54)اي پروردگار پيامبران و نيكان،اي پروردگار صدّيقان و خوبان،اي پروردگار بهشت و دوزخ،اي پروردگار خردسالان و بزرگسالان،اي پروردگار دانه‌ها و ميوه‌ها،اي پروردگار نهرها و درختان،اي پروردگار دشتها و بيشه‌ها،اي پروردگار خشيكيها و درياها،اي پروردگار شب و روز،اي پروردگار آشكارها و نهانها
(55) يَا مَنْ نَفَذَ فِي كُلِّ شَيْ‌ءٍ أَمْرُهُ يَا مَنْ لَحِقَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْمُهُ يَا مَنْ بَلَغَتْ إِلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قُدْرَتُهُ يَا مَنْ لا تُحْصِي الْعِبَادُ نِعَمَهُ يَا مَنْ لا تَبْلُغُ الْخَلائِقُ شُكْرَهُ يَا مَنْ لا تُدْرِكُ الْأَفْهَامُ جَلالَهُ يَا مَنْ لا تَنَالُ الْأَوْهَامُ كُنْهَهُ يَا مَنِ الْعَظَمَةُ وَ الْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ يَا مَنْ لا تَرُدُّ الْعِبَادُ قَضَاءَهُ يَا مَنْ لا مُلْكَ إِلا مُلْكُهُ يَا مَنْ لا عَطَاءَ إِلا عَطَاؤُهُ
(55)اي آن‌كه فرمانش در هرچيز نفوذ يافته،اي آن‌كه دانشش به هر چيز رسيده،اي آن‌كه قدرتش هر چيز را دربر گرفته،اي آن‌كه بندگان از شمردن نعمتهايش ناتوانند،اي آن‌كه آفريدگان به سپاسش نرسند،اي آن‌كه فهمها بزرگي‌اش را درنيابند،اي آن‌كه پندارها به ژرفاي هستي‌اش نرسند،اي آن‌كه بزرگي و بزرگ‌منشي‌پوشش اوست،اي كه بندگان توان برگرداندن حكمش را ندارند،اي آن‌كه فرمانروايي جز فرمانروايي او نيست،اي آن‌كه عطايي جز عطاي او نيست
(56) يَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَي يَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ الْعُلْيَا يَا مَنْ لَهُ الْآخِرَةُ وَ الْأُولَي يَا مَنْ لَهُ الْجَنَّةُ الْمَأْوَي يَا مَنْ لَهُ الْآيَاتُ الْكُبْرَي يَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَي يَا مَنْ لَهُ الْحُكْمُ وَ الْقَضَاءُ يَا مَنْ لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ يَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَي يَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَي
(56) اي آن‌كه نمونه اعلي از آن اوست،اي آن‌كه صفات برتر براي اوست،اي آن‌كه سرانجام و سرآغاز از آن اوست،اي آن كه بهشت آسايش از آن اوست،اي آن‌كه نشانه‌هاي بزرگ‌تر از آن اوست،اي آن‌كه نامهاي نيكوتر از آن اوست،اي آن كه فرمان و داوري از آن اوست،اي آن هوا و فضا از آن اوست،اي آن‌كه عرش و فرش از آن اوست،اي آن‌كه آسمانهاي برافراشته از آن اوست.
(57) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَفُوُّ يَا غَفُورُ يَا صَبُورُ يَا شَكُورُ يَا رَءُوفُ يَا عَطُوفُ يَا مَسْئُولُ يَا وَدُودُ يَا سُبُّوحُ يَا قُدُّوسُ
(57)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي درگذرنده،اي آمرزنده،اي شكيبا،اي ستايش‌پذير،اي مهربان،اي مهرورز،اي خواسته،اي دوست،اي پاك،اي منزّه.
(58) يَا مَنْ فِي السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ يَا مَنْ فِي الْأَرْضِ آيَاتُهُ يَا مَنْ فِي كُلِّ شَيْ‌ءٍ دَلائِلُهُ يَا مَنْ فِي الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ يَا مَنْ فِي الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ يَا مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَرْجِعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ يَا مَنْ أَظْهَرَ فِي كُلِّ شَيْ‌ءٍ لُطْفَهُ يَا مَنْ أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ يَا مَنْ تَصَرَّفَ فِي الْخَلائِقِ قُدْرَتُهُ
(58) اي آن‌كه بزرگي‌اش در آسمان است،اي آن‌كه نشانه‌هايش در زمين است،اي آن‌كه دلايلش در هرچيز است،اي آن‌كه شگفتيهايش در درياست،اي آن‌كه گنيجنه‌هايش در كوههاست،اي آن‌كه آفرينش را آغاز كند سپس بازش گرداند،اي آن‌كه مه امور به به سوي او بازگردد،اي آن‌كه لطفش را در هر چيز نمايان ساخته،اي آن‌كه آفرينش هر چيز را نيكو پرداخته،اي آن‌كه توانش در آفريدگان كارگر افتاده است.
(59) يَا حَبِيبَ مَنْ لا حَبِيبَ لَهُ يَا طَبِيبَ مَنْ لا طَبِيبَ لَهُ يَا مُجِيبَ مَنْ لا مُجِيبَ لَهُ يَا شَفِيقَ مَنْ لا شَفِيقَ لَهُ يَا رَفِيقَ مَنْ لا رَفِيقَ لَهُ يَا مُغِيثَ مَنْ لا مُغِيثَ لَهُ يَا دَلِيلَ مَنْ لا دَلِيلَ لَهُ يَا أَنِيسَ مَنْ لا أَنِيسَ لَهُ يَا رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ يَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ
(59)اي دوست آن‌كه دوستي ندارد،اي پزشك آن‌كه پزشكي ندارد،اي پاسخگوي آن‌كه پاسخگويي ندارد،اي يار مهربان آن‌كه مهرباني ندارد،اي همراه بي‌همرهان،اي فريادرس آن‌كه فريادرسي ندارد،اي رهنماي آن‌كه رهنمايي ندارد،اي همدم آن‌كه همدمي ندارد،اي رحم‌كننده آن‌كه رحم‌كننده‌اي ندارد اي همنشيني آن‌كه همنشيني ندارد
(60) يَا كَافِيَ مَنِ اسْتَكْفَاهُ يَا هَادِيَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ يَا كَالِيَ مَنِ اسْتَكْلاهُ يَا رَاعِيَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ يَا شَافِيَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ يَا قَاضِيَ مَنِ اسْتَقْضَاهُ يَا مُغْنِيَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ يَا مُوفِيَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ يَا مُقَوِّيَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ يَا وَلِيَّ مَنِ اسْتَوْلاهُ
(60)اي كفايت كننده هركه از او كفايت خواهد،اي راهنماي هركه از او راهنمايي جويد، اي نگاهبان هركه از او نگاهباني خواهد،اي رعايت كننده هركه از او رعايت خواهد،اي شفادهنده هركه از او شفا طلبد،اي داور هركه از او داوري خواهد،اي بي‌نياز كننده هركه از او بي‌نيازي جويد،اي وفادار به هر كه از او وفا جويد،اي نيروبخش هركه از او نيرو خواهد،اي سرپرست هركه از او سرپرستي خواهد.
(61) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا خَالِقُ يَا رَازِقُ يَا نَاطِقُ يَا صَادِقُ يَا فَالِقُ يَا فَارِقُ يَا فَاتِقُ يَا رَاتِقُ يَا سَابِقُ [فَائِقُ] يَا سَامِقُ
(61)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي آفريننده،اي روزي‌دهنده،اي گويا،اي راستگو اي شكافنده،اي جدا كننده،اي گشاينده،اي پيونددهنده،اي پيشي گيرنده،اي بلند جايگاه.
(62) يَا مَنْ يُقَلِّبُ اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ يَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ الْأَنْوَارَ يَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ يَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ يَا مَنْ قَدَّرَ الْخَيْرَ وَ الشَّرَّ يَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَيَاةَ يَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ يَا مَنْ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ يَا مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ
(62)اي آن‌كه شب و روز را دگرگون سازد،اي آن‌كه تاريكيها و روشنايي‌ها را قرار داد،اي آن‌كه سايه خنك و گرما را آفريد،اي آن‌كه خورشيد و ماه را مسّخر ساخت،اي آن‌كه خير و شر را مقدّر نمود،اي آن‌كه مرگ و زندگي را آفريد،اي آن‌كه خلق و امر از آن اوست، اي آن‌كه همسر و فرزندي نگرفت،اي آن‌كه در فرمانرواي يشريكي برايش نيست،اي آن‌كه از روي خواري سرپرستي نخواهد.
(63) يَا مَنْ يَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِيدِينَ يَا مَنْ يَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَ يَا مَنْ يَسْمَعُ أَنِينَ الْوَاهِنِينَ يَا مَنْ يَرَي بُكَاءَ الْخَائِفِينَ يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَائِجَ السَّائِلِينَ يَا مَنْ يَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِينَ يَا مَنْ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ يَا مَنْ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ يَا مَنْ لا يَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِينَ يَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ
(63)اي آن‌كه خواهش خواهشمندان را مي‌داند،اي آن‌كه از نهاد خاموشان آگاه است،اي آن‌كه ناله درماندگان را مي‌شنود،اي آن‌كه گريه هراسيدگان را مي‌بيند،اي آن‌كه نيازهاي نيازمندان به دست اوست،اي آن بهانه توبه‌كاران را مي‌پذيرد،اي آن‌كه عمل تبهكاران را صلاح نبخشد،اي آن‌كه پاداش نيكوكاران را تباه نكند،اي آن‌كه از دل عارفان دور نباشد اي بخشنده‌ترين بخشندگان.
(64) يَا دَائِمَ الْبَقَاءِ يَا سَامِعَ الدُّعَاءِ يَا وَاسِعَ الْعَطَاءِ يَا غَافِرَ الْخَطَاءِ يَا بَدِيعَ السَّمَاءِ يَا حَسَنَ الْبَلاءِ يَا جَمِيلَ الثَّنَاءِ يَا قَدِيمَ السَّنَاءِ يَا كَثِيرَ الْوَفَاءِ يَا شَرِيفَ الْجَزَاءِ
(64)اي هميشه ماندگار،اي شنونده دعا، اي گسترده عطا،اي آمرزنده خطا،اي پديد آورنده آسمان،اي نيك آزمون،اي نيكو ستايش،اي ديرينه بر فراز،اي بسيار وفادار،اي شريف پاداش.
(65) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا سَتَّارُ يَا غَفَّارُ يَا قَهَّارُ يَا جَبَّارُ يَا صَبَّارُ يَا بَارُّ يَا مُخْتَارُ يَا فَتَّاحُ يَا نَفَّاحُ يَا مُرْتَاحُ
(65)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي پرده‌پوش اي آمرزگار،اي چيره،اي جاهمند،اي بس شكيبا،اي نيك‌بخش،اي برگزيده،اي گشاينده،اي روح‌بخش،اي راحتي‌بخش
(66) يَا مَنْ خَلَقَنِي وَ سَوَّانِي يَا مَنْ رَزَقَنِي وَ رَبَّانِي يَا مَنْ أَطْعَمَنِي وَ سَقَانِي يَا مَنْ قَرَّبَنِي وَ أَدْنَانِي يَا مَنْ عَصَمَنِي وَ كَفَانِي يَا مَنْ حَفِظَنِي وَ كَلانِي يَا مَنْ أَعَزَّنِي وَ أَغْنَانِي يَا مَنْ وَفَّقَنِي وَ هَدَانِي يَا مَنْ آنَسَنِي وَ آوَانِي يَا مَنْ أَمَاتَنِي وَ أَحْيَانِي
(66) اي آن‌كه مرا آفريد و بياراست،اي آن‌كه مرا روزي داد و پروريد،اي آن‌كه به من خورانيد و نوشانيد،اي آن‌كه مرا نزديك نمود و به كنار خويش برد،اي آن‌كه مرا نگاه داشت و كفايت نمود،اي آن‌كه مرا حفظ كرد و حمايت نمود،اي آن‌كه به من عزّت بخشيد و بي‌نيازم ساخت،اي آن‌كه توفيقم داد و راهنمايي كرد،اي آن‌كه همدمم شد و جايم داد،اي آن‌كه مرا بميراند و زنده كند.
(67) يَا مَنْ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ يَا مَنْ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ يَا مَنْ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا بِإِذْنِهِ يَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ يَا مَنْ لا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ يَا مَنْ لا رَادَّ لِقَضَائِهِ يَا مَنِ انْقَادَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِأَمْرِهِ يَا مَنِ السَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ يَا مَنْ يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ (67)اي آن‌كه حق را با كلماتش استوار و برجا كند،اي آن‌كه توبه را از بندگانش بپذيرد،اي آن‌كه ميان انسان و دلش قرار گيرد،اي آن‌كه شفاعت جز با اجازه‌اش سود نبخشد،اي آن‌كه به گمراه‌شدگان راهش داناتر است،اي آن‌كه حكمش دگرگوني نپذيرد،اي آن‌كه رأيش را بازگرداننده‌اي نيست،اي آن‌كه هرچيز فرمانش را گردن نهد،اي آن‌كه آسمانها به دست قدرتش پيچيده گشته،اي آن‌كه بادها را مژده‌دهنده رحمتش فرستد. (68) يَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ مِهَادا يَا مَنْ جَعَلَ الْجِبَالَ أَوْتَادا يَا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجا يَا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُورا يَا مَنْ جَعَلَ اللَّيْلَ لِبَاسا يَا مَنْ جَعَلَ النَّهَارَ مَعَاشا يَا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبَاتا يَا مَنْ جَعَلَ السَّمَاءَ بِنَاءً يَا مَنْ جَعَلَ الْأَشْيَاءَ أَزْوَاجا يَا مَنْ جَعَلَ النَّارَ مِرْصَادا
(68)اي آن‌كه زمين را بستر زندگي قرار داد،اي آن‌كه كوهها را ميخهاي زمين نهاد،اي آن‌كه خورشدي را چراغ جهانش كرد،اي آن‌كه ماه را تابان ساخت،اي آن‌كه شب را جامه آرامش گرداند،اي آن‌كه روز را مايه روزي قرار داد،اي آن‌كه خواب را وسيله آرامش ساخت،اي آن‌كه آسمان را بنا نهاد،اي آن‌كه از هر چيز گونه‌هاي مختلف قرار داد،اي آن‌كه آتش را كمينگاه قرار داد.
(69) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا سَمِيعُ يَا شَفِيعُ يَا رَفِيعُ يَا مَنِيعُ يَا سَرِيعُ يَا بَدِيعُ يَا كَبِيرُ يَا قَدِيرُ يَا خَبِيرُ [مُنِيرُ] يَا مُجِيرُ
(69)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي شنوا، اي هميار،اي بلندپايه،اي فرازمند،اي شبتابنده،اي نوآفرين،اي بزرگ،اي توانا،اي آگاه،اي پناه‌ده
(70) يَا حَيّا قَبْلَ كُلِّ حَيٍّ يَا حَيّا بَعْدَ كُلِّ حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي لَيْسَ كَمِثْلِهِ حَيٌّ يَا حَيُّ الَّذِي لا يُشَارِكُهُ حَيٌّ يَا حَيُّ الَّذِي لا يَحْتَاجُ إِلَي حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي يُمِيتُ كُلَّ حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي يَرْزُقُ كُلَّ حَيٍّ يَا حَيّا لَمْ يَرِثِ الْحَيَاةَ مِنْ حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي يُحْيِي الْمَوْتَي يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ
(70) اي زنده پيش از هر زنده،اي زنده پس از هر زنده،اي زنده‌اي كه مانند او زنده‌اي نيست،اي زنده‌اي كه هيچ زنده‌اي شريك او نيست،اي زنده‌اي كه به زنده‌اي نياز ندارد،اي زنده‌اي كه همه زندگان را مي‌ميراند،اي زنده‌اي كه به زنده‌ها روزي مي‌دهد،اي زنده‌اي كه زندگي را از زنده‌اي ديگر به ارث نبرده،اي زنده‌اي كه مردگان را زنده مي‌كند،اي زنده اي به خود پاينده‌اي كه او را چرت و خواب درنگيرد.
(71) يَا مَنْ لَهُ ذِكْرٌ لا يُنْسَي يَا مَنْ لَهُ نُورٌ لا يُطْفَي يَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ يَا مَنْ لَهُ مُلْكٌ لا يَزُولُ يَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لا يُحْصَي يَا مَنْ لَهُ جَلالٌ لا يُكَيَّفُ يَا مَنْ لَهُ كَمَالٌ لا يُدْرَكُ يَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لا يُرَدُّ يَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لا تُبَدَّلُ يَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لا تُغَيَّرُ
(71)اي آن‌كه يادي دارد فراموش‌نشدني،اي آن‌كه نوري دارد خاموش‌نشدني،اي آن‌كه عطايايي بخشيده ناشمردني،اي آن فرمانروايي‌اش بي‌زوال است،اي آن‌كه ستايشش بي‌آمار است،اي آن‌كه شكوهش چگونگي نپذيرد،اي آن‌كه كمالي دارد درك ناشدني،اي آن‌كه داوري‌اش بازگشت ناپذير است،اي آن‌كه صفاتي دارد دگرگون‌پاپذير اي آن‌كه جلوه‌هايي دارد غير قابل تغيير.
(72) يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ يَا مَالِكَ يَوْمِ الدِّينِ يَا غَايَةَ الطَّالِبِينَ يَا ظَهْرَ اللاجِينَ يَا مُدْرِكَ الْهَارِبِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ يَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
(72)اي پروردگار جهانيان،اي مالك روز جزا،اي مقصود جويندگان اي پشت و پناه پناهندگان،اي دريابنده فراريان،اي آن‌كه شكيبايان را دوست دارد،اي آن‌كه توبه‌كنندگان را دوست دارد اي آن‌كه پاكيزگان را دوست دارد،اي آن‌كه نيكوكاران را دوست دارد،اي آن‌كه اوست داناتر به راه‌يافتگان
(73) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا شَفِيقُ يَا رَفِيقُ يَا حَفِيظُ يَا مُحِيطُ يَا مُقِيتُ يَا مُغِيثُ يَا مُعِزُّ يَا مُذِلُّ يَا مُبْدِئُ يَا مُعِيدُ
(73)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي مهربان،اي همراه،اي نگهدار،اي فراگير،اي روزي‌بخش،اي فريادرس،اي عزّت‌بخش،اي خواركن،اي آغازگر، اي برگرداننده.
(74) يَا مَنْ هُوَ أَحَدٌ بِلا ضِدٍّ يَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلا نِدٍّ يَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلا عَيْبٍ يَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلا كَيْفٍ يَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلا حَيْفٍ يَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلا وَزِيرٍ يَا مَنْ هُوَ عَزِيزٌ بِلا ذُلٍّ يَا مَنْ هُوَ غَنِيٌّ بِلا فَقْرٍ يَا مَنْ هُوَ مَلِكٌ بِلا عَزْلٍ يَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلا شَبِيهٍ
(74)اي آن‌كه يكتاست و ضدّ ندارد،اي آن‌كه يگانه است و بي‌مانند،اي آن‌كه بي‌نياز و كاستي است، اي آن‌كه بي‌همتاي بودن و چگونگي است،اي آن‌كه داوري دادگر است،اي آن‌كه پروردگاري بي‌وزير است،اي آن‌كه عزّتمندي بي‌خواري است،اي آن‌كه توانگري بي‌نياز است،اي آن‌كه پادشاهي عزل‌ناپذير است،اي آن‌كه اوصافش بي‌مانند است.
(75) يَا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاكِرِينَ يَا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاكِرِينَ يَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِينَ يَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ يَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِينَ يَا مَنْ سَبِيلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِيبِينَ يَا مَنْ آيَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِينَ يَا مَنْ كِتَابُهُ تَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ يَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِينَ وَ الْعَاصِينَ يَا مَنْ رَحْمَتُهُ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
(75)اي آن‌كه ذكرش براي ذاكران شرف است،اي آن‌كه شكرش براي شاكران رستگاري است،اي آن‌كه ستايشش براي ستايشگران عزّت است،اي آن‌كه طاعتش براي مطعيان مايه نجات است،اي آن‌كه درگاهش گشوده است به روي جويندگان،اي آن كه راهش براي توبه‌كاران هموار است،اي آن‌كه نشانه‌هايش براي بينندگان ليل قاطع است،اي آن‌كه كتابش براي پرواپيشگان مايه پند و يادآوري است،اي آن‌كه روزي‌اش همه مطيعان و گنهكاران را فراگيرد،اي آن‌كه رحمتش به نيكوكاران نزديك است.
(76) يَا مَنْ تَبَارَكَ اسْمُهُ يَا مَنْ تَعَالَي جَدُّهُ يَا مَنْ لا إِلَهَ غَيْرُهُ يَا مَنْ جَلَّ ثَنَاؤُهُ يَا مَنْ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ يَا مَنْ يَدُومُ بَقَاؤُهُ يَا مَنِ الْعَظَمَةُ بَهَاؤُهُ يَا مَنِ الْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ يَا مَنْ لا تُحْصَي آلاؤُهُ يَا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْمَاؤُهُ
(76) اي آن‌كه نامش خجسته است،اي آن‌كه عنايتش بس بلند است،اي آن‌كه معبودي جز او نيست،اي آن‌كه ستايشش والا است،اي آن‌كه نامهايش مقدس است،اي آن‌كه هستي‌اش پايدار است،اي آن‌كه بزرگي جلوه زيبايي اوست،اي آن‌كه بزرگمنشي پوشش اوست،اي آن‌كه عطاهايش در شمار نيايد،اي آن‌كه نعمتهايش شمرده نشود.
(77) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُعِينُ يَا أَمِينُ يَا مُبِينُ يَا مَتِينُ يَا مَكِينُ يَا رَشِيدُ يَا حَمِيدُ يَا مَجِيدُ يَا شَدِيدُ يَا شَهِيدُ
(77)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي مددرسان،اي امين،اي آشكار اي استوار،اي ارجمند،اي راهنما،اي ستوده،اي بزرگوار،اي سختگير(گنهكاران)،اي گواه.
(78) يَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِيدِ يَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِيدِ يَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِيدِ يَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِيدِ يَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِيدِ يَا مَنْ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ يَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ يَا مَنْ هُوَ قَرِيبٌ غَيْرُ بَعِيدٍ يَا مَنْ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ يَا مَنْ هُوَ لَيْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِيدِ
(78)اي صاحب عرش پرشكوه،اي صاحب سخن استوار،اي صاحب كردكار برازنده،اي صاحب كوبش سخت،اي صاحب نويد و و تهديد،اي آن‌كه سرپرست ستوده است،اي آن‌كه به نيكي انجام دهد آنچه را خواهد،اي آن‌كه نزديك دوري‌ناپذير است،اي آن‌كه بر هر چيز گواه است،اي آن‌كه بر بندگان ستمكار نيست.
(79) يَا مَنْ لا شَرِيكَ لَهُ وَ لا وَزِيرَ يَا مَنْ لا شَبِيهَ [شِبْهَ] لَهُ وَ لا نَظِيرَ يَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِيرِ يَا مُغْنِيَ الْبَائِسِ الْفَقِيرِ يَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ يَا رَاحِمَ الشَّيْخِ الْكَبِيرِ يَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ يَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِيرِ يَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ يَا مَنْ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ
(79)اي آن‌كه شريك و وزيري ندارد،اي آن‌كه مثل و مانندي ندارد،اي آفريننده خورشيد و ماه تابان،اي بي‌نياز كننده درمانده تهيدست، اي روزي‌دهنده كودك خردسال،اي مهرورز بر پير بزرگسال،اي پيونددهنده استخوان شكسته،اي پناه ترسان پناه‌جو،اي آن‌كه بر بندگانش آگاه و بيناست،اي آن‌كه بر هر چيز تواناست.
(80) يَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ يَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْكَرَمِ يَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ يَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ يَا ذَا الْبَأْسِ وَ النِّقَمِ يَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ يَا كَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْأَلَمِ يَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِ يَا رَبَّ الْبَيْتِ وَ الْحَرَمِ يَا مَنْ خَلَقَ الْأَشْيَاءَ مِنَ الْعَدَمِ
(80)اي صاحب جود و بخشش اي صاحب فضل و كرم،اي آفريننده لوح و قلم،اي پديدآورنده موران و مردمان،ااي صاحب عذاب و انتقام اي الهام‌بخش عرب و عجم،اي بردارنده زيان و درد،اي داناي رازها و قصدها،اي پروردگار كعبه و حرم،اي آفريننده هرچيز از نيستي.
(81) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا فَاعِلُ يَا جَاعِلُ يَا قَابِلُ يَا كَامِلُ يَا فَاصِلُ يَا وَاصِلُ يَا عَادِلُ يَا غَالِبُ يَا طَالِبُ يَا وَاهِبُ
(81)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي كردگار،اي هستي‌بخش،اي پذيرنده،اي برازنده،اي جدا،اي پيونددهنده،اي دادگر،اي چيره،اي جويا،اي بخشنده،
(82) يَا مَنْ أَنْعَمَ بِطَوْلِهِ يَا مَنْ أَكْرَمَ بِجُودِهِ يَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِ يَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ يَا مَنْ قَدَّرَ بِحِكْمَتِهِ يَا مَنْ حَكَمَ بِتَدْبِيرِهِ يَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ يَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ يَا مَنْ دَنَا فِي عُلُوِّهِ يَا مَنْ عَلا فِي دُنُوِّهِ
(82)اي آن‌كه به كرمش بخشيد،اي آن‌كه به جودش گرامي داشت،اي آن‌كه به لطفش كرم ورزيد،اي آن‌كه به نيرويش عزّت يافت، اي آن‌كه به حكمتش سامان داد،اي آن‌كه به تدبير خود حكم كرد،اي آنكه با علم خود تدبير كرد،اي آن‌كه با بردباري‌اش درگذرد،اي آن‌كه به تدبير خود در عين برتري‌اش نزديك است،اي آن‌كه در عين نزديكي‌اش برتر است.
(83) يَا مَنْ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ يَا مَنْ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ يَا مَنْ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُعِزُّ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُذِلُّ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُصَوِّرُ فِي الْأَرْحَامِ مَا يَشَاءُ يَا مَنْ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ
(83)اي آن‌كه هرچه خواهد آفريند،اي آن‌كه هرچه بخواهد بكند،اي آن‌كه هركه را بخواهد راهنمايي كند،اي آن‌كه هركه را بخواهد گمراه سازد،اي آن‌كه هركه را بخواهد عذاب كند،اي آن‌كه هركه را بخواهد بيامرزد،اي آن‌كه هركه را بخواهد عزّت بخشد،اي آن‌كه هركه را بخواهد خوار گرداند،اي آن‌كه در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد،اي آن‌كه هركه را بخواهد به رحمتش مخصوص گرداند.
(84) يَا مَنْ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا يَا مَنْ جَعَلَ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْرا يَا مَنْ لا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدا يَا مَنْ جَعَلَ [مِنَ الْمَلائِكَةِ] الْمَلائِكَةَ رُسُلا يَا مَنْ جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجا يَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارا يَا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرا يَا مَنْ جَعَلَ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ أَمَدا يَا مَنْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْما يَا مَنْ أَحْصَي كُلَّ شَيْ‌ءٍ عَدَدا
(84)اي آن‌كه همسر و فرزندي نگرفت،اي آن‌كه براي هرچيز اندازه نهاد،اي آن‌كه در حكمش كسي را شريك نساخت،اي آن‌كه فرشتگان را فرستادگان خويش قرار داد،اي آن‌كه در آسمانها برجهايي گذارد، اي آن‌كه زمين را زيستگاه شايسته نمود،اي آن‌كه آدمي را از آب آفريد،اي آن‌كه براي هرچيز سرانجامي قرار داد،اي آن‌كه با علم خويش هرچيز را دربر گرفته است،اي آن‌كه تعداد هرچيز را شماره نموده است.
(85) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا أَوَّلُ يَا آخِرُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ يَا بَرُّ يَا حَقُّ يَا فَرْدُ يَا وِتْرُ يَا صَمَدُ يَا سَرْمَدُ
(85)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي آغاز،اي انجام،اي آشكار،اي نهان،اي نيكوكار،اي حق،اي يگانه،اي يكتا،اي بي‌نياز،اي هميشگي.
(86) يَا خَيْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ يَا أَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ يَا أَجَلَّ مَشْكُورٍ شُكِرَ يَا أَعَزَّ مَذْكُورٍ ذُكِرَ يَا أَعْلَي مَحْمُودٍ حُمِدَ يَا أَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَ يَا أَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ يَا أَكْبَرَ مَقْصُودٍ قُصِدَ يَا أَكْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ يَا أَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَ
(86)اي بهترين شناخته شده‌اي كه شناخته شده،اي برترين معبودي كه عبادت شده،اي والاترين ثناپذيري كه سپاس شده،اي عزيزترين ياد شده‌اي كه ياد شده اي برترين ستوده‌اي كه ستايش شده،اي ديرينه‌ترين موجودي كه خواسته شده،اي بلندترين وصف شده‌اي كه به وصف آمده،اي بزرگترين مقصودي كه قصد شده،اي گرامي‌ترين پرسيده‌اي كه پرسش شده،اي شريف‌ترين محبوبي كه دانسته شده.
(87) يَا حَبِيبَ الْبَاكِينَ يَا سَيِّدَ الْمُتَوَكِّلِينَ يَا هَادِيَ الْمُضِلِّينَ يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ يَا أَنِيسَ الذَّاكِرِينَ يَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِينَ يَا مُنْجِيَ الصَّادِقِينَ يَا أَقْدَرَ الْقَادِرِينَ يَا أَعْلَمَ الْعَالِمِينَ يَا إِلَهَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ
(87)اي محبوب گريه‌كنندگان،اي سرور توكّل‌كنندگان،اي راهنماي گمراهان،اي سرپرست مؤمنان،اي همدم ذاكران،اي پناه جان سوختگان اي رهايي‌بخش راستگويان،اي تواناترين توانايان،اي داناترين دانايان،اي پرستيده همه آفريدگان.
(88) يَا مَنْ عَلا فَقَهَرَ يَا مَنْ مَلَكَ فَقَدَرَ يَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ يَا مَنْ عُبِدَ فَشَكَرَ يَا مَنْ عُصِيَ فَغَفَرَ يَا مَنْ لا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ يَا مَنْ لا يُدْرِكُهُ بَصَرٌ يَا مَنْ لا يَخْفَي عَلَيْهِ أَثَرٌ يَا رَازِقَ الْبَشَرِ يَا مُقَدِّرَ كُلِّ قَدَرٍ
(88)اي آن‌كه فراتر رفت و چيره گشت،اي آن‌كه دارا گشت و توان يافت،اي آن‌كه نهان شد و آگاهي يافت،اي آن‌كه پرستش شد و ارج نهاد،اي آن‌كه نافرماني شد و آمرزيد،اي آنكه انديشه‌ها او را فرا نگيرد،اي آن‌كه ديده‌اي او را در نيابد،اي آن‌كه اثري بر او پوشيده نماند،اي روزي‌دهنده آدميان،اي اندازه دهنده هر انداه.
(89) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَافِظُ يَا بَارِئُ يَا ذَارِئُ يَا بَاذِخُ يَا فَارِجُ يَا فَاتِحُ يَا كَاشِفُ يَا ضَامِنُ يَا آمِرُ يَا نَاهِي
(89)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي نگهدار،اي آفريننده،اي پديد آورنده،اي بسيار بخشنده، اي گشايشگر،اي فراخي‌بخش،اي برگيرنده زيان،اي ضمانت‌كننده،اي فرمان‌ده،اي بازدارنده.
(90) يَا مَنْ لا يَعْلَمُ الْغَيْبَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَصْرِفُ السُّوءَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُتِمُّ النِّعْمَةَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُقَلِّبُ الْقُلُوبَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَبْسُطُ الرِّزْقَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُحْيِي الْمَوْتَي إِلا هُوَ
(90)اي آن‌كه جز او غيب نداند،اي آن‌كه برنگرداند بدي را جز او،اي آن‌كه آفريدگان را جز او نيافريند،اي آن‌كه گناه را جز او نيامرزد،اي آن‌كه نعمت را جز او كامل نكند،اي آن‌كه دلها را جز او دگرگون نكند،اي آن‌كه كارها را جز او تدبير ننمايد،اي آن‌كه باران را جز او فرو نبارد،اي آن‌كه روزي را جز او نگستراند،اي آن‌كه مردگان را جز او زنده نسازد.
(91) يَا مُعِينَ الضُّعَفَاءِ يَا صَاحِبَ الْغُرَبَاءِ يَا نَاصِرَ الْأَوْلِيَاءِ يَا قَاهِرَ الْأَعْدَاءِ يَا رَافِعَ السَّمَاءِ يَا أَنِيسَ الْأَصْفِيَاءِ يَا حَبِيبَ الْأَتْقِيَاءِ يَا كَنْزَ الْفُقَرَاءِ يَا إِلَهَ الْأَغْنِيَاءِ يَا أَكْرَمَ الْكُرَمَاءِ
(91)اي ياور ضعيفان،اي همراه غريبان،اي يار دوستان،اي چيره بر دشمنان اي بالا برنده آسمان،اي مونس برگزيدگان،اي محبوب پروا پيشگان،اي گنجينه تهيدستان،اي معبود توانگران اي كريم‌ترين كريمان.
(92) يَا كَافِيا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا قَائِما عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ لا يُشْبِهُهُ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَزِيدُ فِي مُلْكِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَخْفَي عَلَيْهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَنْقُصُ مِنْ خَزَائِنِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ هُوَ خَبِيرٌ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ كُلَّ شَيْ‌ءٍ
(92)اي كفايت‌كننده از هرچيز،اي پاينده بر هرچيز،اي آن‌كه چيزي مانند او نيست،اي آن‌كه چيزي بر فرمانروايي‌اش نيفزايد،اي آن‌كه چيزي بر او پوشيده نيست،اي آن‌كه چيزي از خزانه‌هايش نكاهد،اي آن‌كه مانندش كسي نيست،اي آن‌كه چيزي از علمش پنهان نماند،اي آن‌كه به همه‌چيز آگاه است، اي آن‌كه همه رحمتش همه‌چيز را فرا گرفته است.
(93) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُكْرِمُ يَا مُطْعِمُ يَا مُنْعِمُ يَا مُعْطِي يَا مُغْنِي يَا مُقْنِي يَا مُفْنِي يَا مُحْيِي يَا مُرْضِي يَا مُنْجِي
(93)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي اكرام كننده،اي روزي‌بخش اي نعمت‌دهنده،اي عطابخش،اي بي‌نيازكننده،اي ذخيره‌گذار،اي نابودكننده،اي زنده‌ساز،اي خشنودكننده،اي رهايي‌بخش.
(94) يَا أَوَّلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ آخِرَهُ يَا إِلَهَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مَلِيكَهُ يَا رَبَّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ صَانِعَهُ يَا بَارِئَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ خَالِقَهُ يَا قَابِضَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ بَاسِطَهُ يَا مُبْدِئَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُعِيدَهُ يَا مُنْشِئَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُقَدِّرَهُ يَا مُكَوِّنَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُحَوِّلَهُ يَا مُحْيِيَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُمِيتَهُ يَا خَالِقَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ وَارِثَهُ
(94)اي آغاز و انجام هرچيز،اي پرستيده و دارنده هرچيز،اي پروردگار و سازنده هرچيز،اي آفريننده و برآورنده هرچيز،اي گيرنده و گشاينده هرچيز،اي آغاز كننده هرچيز،اي پديدآورنده و اندازه‌بخش هرچيز،اي هستي‌بخش و جنباننده هرچيز،اي زنده‌كننده و ميراننده هرچيز،اي آفريننده و ميراث بر هرچيز
(95) يَا خَيْرَ ذَاكِرٍ وَ مَذْكُورٍ يَا خَيْرَ شَاكِرٍ وَ مَشْكُورٍ يَا خَيْرَ حَامِدٍ وَ مَحْمُودٍ يَا خَيْرَ شَاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ يَا خَيْرَ دَاعٍ وَ مَدْعُوٍّ يَا خَيْرَ مُجِيبٍ وَ مُجَابٍ يَا خَيْرَ مُونِسٍ وَ أَنِيسٍ يَا خَيْرَ صَاحِبٍ وَ جَلِيسٍ يَا خَيْرَ مَقْصُودٍ وَ مَطْلُوبٍ يَا خَيْرَ حَبِيبٍ وَ مَحْبُوبٍ
(95)اي بهترين يادكننده و يادشده،اي بهترين ثناپذير و ثناشده،اي هبترين ستاينده و ستوده،اي بهترين گواه و گواه‌پذير،اي بهترين خواهنده و خوانده‌شده،اي بهترين پاسخ‌دهنده و پاسخ داده شده،اي بهترين يار و همدم، اي بهترين همراه و همنشين،اي بهترين سويه و آهنگ،اي بهترين دوستدار و دوستي‌پذير.
(96) يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِيبٌ يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ أَطَاعَهُ حَبِيبٌ يَا مَنْ هُوَ إِلَي مَنْ أَحَبَّهُ قَرِيبٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقِيبٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ كَرِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي عَظَمَتِهِ رَحِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي حِكْمَتِهِ عَظِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي إِحْسَانِهِ قَدِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ أَرَادَهُ عَلِيمٌ
(96) اي آن‌كه به خواهنده‌اش پاسخ گويد،اي آن‌كه براي فرمانبرش دوست است،اي آن‌كه به دوستدارش نزديك است، اي آن‌كه براي كسي‌كه از او نگهداري طلبد ديده‌بان است،اي آن‌كه به هركه به او اميد بندد كريم است،اي آن‌كه هركه از او نافرماني كند بردبار است،اي ان كه در بزرگي‌اش مهربان است،اي آن‌كه در فرزانگي بزرگ است،اي آن‌كه در نيكي‌اش ديرينه است،اي آن‌كه به هر كه او را خواهد دانا است.
(97) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُسَبِّبُ يَا مُرَغِّبُ يَا مُقَلِّبُ يَا مُعَقِّبُ يَا مُرَتِّبُ يَا مُخَوِّفُ يَا مُحَذِّرُ يَا مُذَكِّرُ يَا مُسَخِّرُ يَا مُغَيِّرُ
(97)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي سبب‌ساز،اي شوق‌آفرين،اي برگرداننده،اي پيگير،اي سامان‌بخش،اي هراس‌آور،اي برحذردار،اي يادآور،اي تسخيرگر،اي دگرگون‌ساز
(98) يَا مَنْ عِلْمُهُ سَابِقٌ يَا مَنْ وَعْدُهُ صَادِقٌ يَا مَنْ لُطْفُهُ ظَاهِرٌ يَا مَنْ أَمْرُهُ غَالِبٌ يَا مَنْ كِتَابُهُ مُحْكَمٌ يَا مَنْ قَضَاؤُهُ كَائِنٌ يَا مَنْ قُرْآنُهُ مَجِيدٌ يَا مَنْ مُلْكُهُ قَدِيمٌ يَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِيمٌ يَا مَنْ عَرْشُهُ عَظِيمٌ
(98)اي آن‌كه علمش پيش است،اي آن‌كه وعده‌اش راست است،اي آن‌كه لطفش آشكار است،اي آن‌كه فرمانش چيره است،اي آن‌كه كتابش استوار است. اي آن‌كه حكمش شدني است،اي آن‌كه قرآنش باشكوه است،اي آن‌كه فرمانروايي‌اش ديرين است،اي آن‌كه بخشش فراگير است،اي آن‌كه پايگاهش بس بزرگ است.
(99) يَا مَنْ لا يَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ يَا مَنْ لا يَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ يَا مَنْ لا يُلْهِيهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ يَا مَنْ لا يُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍ يَا مَنْ لا يَحْجُبُهُ شَيْ‌ءٌ عَنْ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ لا يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ يَا مَنْ هُوَ غَايَةُ مُرَادِ الْمُرِيدِينَ يَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَي هِمَمِ الْعَارِفِينَ يَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَي طَلَبِ الطَّالِبِينَ يَا مَنْ لا يَخْفَي عَلَيْهِ ذَرَّةٌ فِي الْعَالَمِينَ
(99)اي آن‌كه شنيدني از شنيدن ديگر بازش ندارد،اي آن‌كه كاري از كار ديگر منعش نكند،اي آن‌كه گفتاري از گفتار ديگر سرگرمش نكند،اي آن‌كه درخواستي از درخواست ديگر او را به اشتباه نيافكند،اي آن‌كه چيزي از چيز ديگر پرده‌اش نشود، اي آن‌كه اصرار اصراركنندگان او را به ستوه نياورد،اي آن‌كه آرمان واپسين جويندگان است،اي آن‌كه نهايت همّت عارفان است،اي آن‌كه پايان جستجوي جويندگان است،اي آن‌كه غباري در سراسر هستي بر او پوشيده نيست.
(100) يَا حَلِيما لا يَعْجَلُ يَا جَوَادا لا يَبْخَلُ يَا صَادِقا لا يُخْلِفُ يَا وَهَّابا لا يَمَلُّ يَا قَاهِرا لا يُغْلَبُ يَا عَظِيما لا يُوصَفُ يَا عَدْلا لا يَحِيفُ يَا غَنِيّا لا يَفْتَقِرُ يَا كَبِيرا لا يَصْغُرُ يَا حَافِظا لا يَغْفُلُ سُبْحَانَكَ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ يَا رَبِّ
(100) اي بردباري كه شتاب نكند،اي بخشنده‌اي كه بخل نورزد،اي راستگويي كه تخلّف نكند،اي عطاكننده‌اي كه خستگي نپذيرد،اي چيره‌اي كه شكست‌ناپذير است،اي بزرگي كه به وصف در نيايد،اي دادگري كه ستم ننمايد،اي توانگري كه نيازمند نشود،اي بزرگي كه كوچك نگردد،اي نگهداري كه غفلت ننمايد.منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فريادرس،فريادرس،ما را از آتش رهايي بخش پروردگار

متن عربي

دعاي جوشن كبير
اين دعا در كتابهاي بلد الامين و مصباح كفعمي آمده،از حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام،از پدر ايشان از جدّ بزرگوارش حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله روايت شده: اين دعا را جبرئيل براي آن حضرت در يكي از جنگها فرود آورد،درحالي‌كه زره سنگيني بر تن آن جناب بود به گونه‌اي كه سنگيني آن بدن مبارك آن حضرت را به درد آورده بود.جبرئيل عرضه داشت: يا محمّد پروردگارت به تو سلام ميرساند و ميفرمايد: اين جوشن(زره) را از تن خود بيرون كن و اين دعا را بخوان كه براي تو و امّتت موجب ايمني است.سپس شرحي در فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه اينجا جاي بيان تمام آن نيست ولي به برخي از آن اشاره مي‌كنيم از جمله آنكه هركه آن را بر كفنش بنويسد،خدا به احترام آن او را به آتش نمي‌افكند و و هركه آن را در اول ماه رمضان با نيّت خالص و دلي پاك بخواند،حق تعالي بهره‌مندي را روزي او مي‌كند،و براي وي هفتاد هزار فرشته مي‌آفريند كه خدا را تسبيح و تقديس كنند و ثوابش را براي او قرار دهند.در ادامه نيز فضيلت زيادي نقل كرده تا آنكه فرمود: هركه آن را در ماه رمضان سه بار بخواند،خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام مي‌كند،و بهشت را براي او واجب مي‌گرداند،و دو فرشته را بر او مي‌گمارد تا او را از گناهان حفظ كنند،و در طول زندگي خود در امان خدا باشد و در پايان روايت آمده: امام حسين عليه السّلام فرمود: پدرم علي بن ابيطالب عليه السّلام به حفظ اين دعا وصيّت كرد،و نيز اينكه آن را بر كفن ايشان بنيوسم و به اهل خود تعليم دهم و آنان را به خواندنش ترغيب نمايم. اين دعا مشتمل بر هزار نام از نامهاي خدا است و اسم اعظم نيز در آن است. فقير گويد: از اين روايت دو نكته استفاده مي‌شود،اوّل: استحباب نوشتن اين دعا بر كفن چنان‌كه علاّمه بحر العلوم(عطر مرقده) در كتاب «الدرّة» به آن اشاره فرموده است:
وَسُنَّ اَنْ يُكْتَبَ بالاْكْفانِ شَهادَةُ الاِْسْلامِ وَالاِْيمانِ
{شد مستحب نوشتن بر اكفان گواه بر اسلام و هم بر ايمان}
وَهكَذا كِتابَةُ الْقُرْانِ وَالْجَوْشَنُ المَنْعُوتُِ بِالاْمانِ
{و هم نوشتن كتاب قرآن و جوشن آن دعاي امن و امان}
دومّ: استحباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان،و امّا درباره قرائت آن در خصوص شبهاي قدر بايد گفت، ذكري از آن در اين روايت نيامده است ولي علاّمه مجلسي قدس سره روحه در كتاب «زاد المعاد» آن را در ضمن اعمال شبهاي قدر ذكر نموده است و در پاره‌اي از روايات نيز وارد شده كه دعاي «جوشن كبير» را در هر يك از شبهاي قدر بخوانند.و براي ما در اين مقام فرمايش علاّمه مجلسي احلّه اللّه دار المقام كافي است. در هر صورت اين دعا مشتمل بر صد بند است،و هر بندي مشتمل بر ده نام از نام‌هاي خداست كه در آخر هر بند بايد گفت:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
و در كتاب «بلد الامين» آمده است كه در آغاز هر بند «بسم اللّه» بگويد و در آخرش:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اءرْحَمَ الرّاحِمينَ
منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فريادرس فريادرس بر محّمد و خاندانش درود فرست و ما را اي پروردگار از آتش رهايي بخش،اي سرچشمه هيبت و كرامت،اي مهربان‌ترين مهربانان.و آن دعا اين است:
و آن دُعا اين است:
بِسم اللهِ الرَحمنِ الرَحيم
(1) اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا كَريمُ يا مُقيمُ يا عَظيمُ يا قَديمُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا حَكيمُ سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
(2) يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا وَلِيَّ الْحَسَناتِ يا غافِرَ الْخَطيئاَّتِ يا مُعْطِيَ الْمَسْئَلاتِ يا قابِلَ التَّوْباتِ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا عالِمَ الْخَفِيّاتِ يا دافِعَ الْبَلِيّاتِ
(3) يا خَيْرَالْغافِرينَ يا خَيْرَ الْفاتِحينَ يا خَيْرَ النّاصِرينَ يا خَيْرَ الْحاكِمينَ يا خَيْرَ الرّازِقينَ يا خَيْرَ الْوارِثينَ يا خَيْرَ الْحامِدينَ يا خَيْرَ الذّاكِرينَ يا خَيْرَ الْمُنْزِلينَ يا خَيْرَ الْمُحْسِنينَ
(4) يَا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَ الْجَمَالُ يَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ وَ الْكَمَالُ يَا مَنْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الْجَلالُ يَا مَنْ هُوَ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ يَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ يَا مَنْ هُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ يَا مَنْ هُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ يَا مَنْ هُوَ شَدِيدُ الْعِقَابِ يَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ يَا مَنْ عِنْدَهُ أَمُّ الْكِتَابِ
(5) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا دَيَّانُ يَا بُرْهَانُ يَا سُلْطَانُ يَا رِضْوَانُ يَا غُفْرَانُ يَا سُبْحَانُ يَا مُسْتَعَانُ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَيَانِ
(6) يَا مَنْ تَوَاضَعَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِعَظَمَتِهِ يَا مَنِ اسْتَسْلَمَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِقُدْرَتِهِ يَا مَنْ ذَلَّ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِعِزَّتِهِ يَا مَنْ خَضَعَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِهَيْبَتِهِ يَا مَنِ انْقَادَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنْ خَشْيَتِهِ يَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِ يَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ يَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِ يَا مَنْ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ يَا مَنْ لا يَعْتَدِي عَلَي أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ
(7) يَا غَافِرَ الْخَطَايَا يَا كَاشِفَ الْبَلايَا يَا مُنْتَهَي الرَّجَايَا يَا مُجْزِلَ الْعَطَايَا يَا وَاهِبَ الْهَدَايَا يَا رَازِقَ الْبَرَايَا يَا قَاضِيَ الْمَنَايَا يَا سَامِعَ الشَّكَايَا يَا بَاعِثَ الْبَرَايَا يَا مُطْلِقَ الْأُسَارَي
(8) يَا ذَا الْحَمْدِ وَ الثَّنَاءِ يَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهَاءِ يَا ذَا الْمَجْدِ وَ السَّنَاءِ يَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفَاءِ يَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضَاءِ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِ يَا ذَا الْفَصْلِ وَ الْقَضَاءِ يَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ يَا ذَا الْجُودِ وَ السَّخَاءِ يَا ذَا الْآلاءِ وَ النَّعْمَاءِ
(9) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مَانِعُ يَا دَافِعُ يَا رَافِعُ يَا صَانِعُ يَا نَافِعُ يَا سَامِعُ يَا جَامِعُ يَا شَافِعُ يَا وَاسِعُ يَا مُوسِعُ
(10) يَا صَانِعَ كُلِّ مَصْنُوعٍ يَا خَالِقَ كُلِّ مَخْلُوقٍ يَا رَازِقَ كُلِّ مَرْزُوقٍ يَا مَالِكَ كُلِّ مَمْلُوكٍ يَا كَاشِفَ كُلِّ مَكْرُوبٍ يَا فَارِجَ كُلِّ مَهْمُومٍ يَا رَاحِمَ كُلِّ مَرْحُومٍ يَا نَاصِرَ كُلِّ مَخْذُولٍ يَا سَاتِرَ كُلِّ مَعْيُوبٍ يَا مَلْجَأَ كُلِّ مَطْرُودٍ
(11) يَا عُدَّتِي عِنْدَ شِدَّتِي يَا رَجَائِي عِنْدَ مُصِيبَتِي يَا مُونِسِي عِنْدَ وَحْشَتِي يَا صَاحِبِي عِنْدَ غُرْبَتِي يَا وَلِيِّي عِنْدَ نِعْمَتِي يَا غِيَاثِي عِنْدَ كُرْبَتِي يَا دَلِيلِي عِنْدَ حَيْرَتِي يَا غَنَائِي عِنْدَ افْتِقَارِي يَا مَلْجَئِي عِنْدَ ضْطِرَارِي يَا مُعِينِي عِنْدَ مَفْزَعِي
(12) يَا عَلامَ الْغُيُوبِ يَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ يَا سَتَّارَ الْعُيُوبِ يَا كَاشِفَ الْكُرُوبِ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ يَا طَبِيبَ الْقُلُوبِ يَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ يَا أَنِيسَ الْقُلُوبِ يَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ يَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ
(13) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا جَلِيلُ يَا جَمِيلُ يَا وَكِيلُ يَا كَفِيلُ يَا دَلِيلُ يَا قَبِيلُ يَا مُدِيلُ يَا مُنِيلُ يَا مُقِيلُ يَا مُحِيلُ
(14) يَا دَلِيلَ الْمُتَحَيِّرِينَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ يَا صَرِيخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ يَا جَارَ الْمُسْتَجِيرِينَ يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ يَا عَوْنَ الْمُؤْمِنِينَ يَا رَاحِمَ الْمَسَاكِينِ يَا مَلْجَأَ الْعَاصِينَ يَا غَافِرَ الْمُذْنِبِينَ يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ
(15) يَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ يَا ذَا الْفَضْلِ وَ الامْتِنَانِ يَا ذَا الْأَمْنِ وَ الْأَمَانِ يَا ذَا الْقُدْسِ وَ السُّبْحَانِ يَا ذَا الْحِكْمَةِ وَ الْبَيَانِ يَا ذَا الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ يَا ذَا الْحُجَّةِ وَ الْبُرْهَانِ يَا ذَا الْعَظَمَةِ وَ السُّلْطَانِ يَا ذَا الرَّأْفَةِ وَ الْمُسْتَعَانِ يَا ذَا الْعَفْوِ وَ الْغُفْرَانِ
(16)يَا مَنْ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ إِلَهُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ صَانِعُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ قَبْلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ بَعْدَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ فَوْقَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ هُوَ يَبْقَي وَ يَفْنَي كُلُّ شَيْ‌ءٍ
(17) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُؤْمِنُ يَا مُهَيْمِنُ يَا مُكَوِّنُ يَا مُلَقِّنُ يَا مُبَيِّنُ يَا مُهَوِّنُ يَا مُمَكِّنُ يَا مُزَيِّنُ يَا مُعْلِنُ يَا مُقَسِّمُ
(18)يَا مَنْ هُوَ فِي مُلْكِهِ مُقِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي سُلْطَانِهِ قَدِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي جَلالِهِ عَظِيمٌ يَا مَنْ هُوَ عَلَي عِبَادِهِ رَحِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ كَرِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي صُنْعِهِ حَكِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي حِكْمَتِهِ لَطِيفٌ يَا مَنْ هُوَ فِي لُطْفِهِ قَدِيمٌ
(19) يَا مَنْ لا يُرْجَي إِلا فَضْلُهُ يَا مَنْ لا يُسْأَلُ إِلا عَفْوُهُ يَا مَنْ لا يُنْظَرُ إِلا بِرُّهُ يَا مَنْ لا يُخَافُ إِلا عَدْلُهُ يَا مَنْ لا يَدُومُ إِلا مُلْكُهُ يَا مَنْ لا سُلْطَانَ إِلا سُلْطَانُهُ يَا مَنْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‌ءٍ رَحْمَتُهُ يَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ يَا مَنْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْمُهُ يَا مَنْ لَيْسَ أَحَدٌ مِثْلَهُ
(20) يَا فَارِجَ الْهَمِّ يَا كَاشِفَ الْغَمِّ يَا غَافِرَ الذَّنْبِ يَا قَابِلَ التَّوْبِ يَاخَالِقَ الْخَلْقِ يَا صَادِقَ الْوَعْدِ يَا مُوفِيَ الْعَهْدِ يَا عَالِمَ السِّرِّ يَا فَالِقَ الْحَبِّ يَا رَازِقَ الْأَنَامِ
(21)اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَلِيُّ يَا وَفِيُّ يَا غَنِيُّ يَا مَلِيُّ يَا حَفِيُّ يَا رَضِيُّ يَا زَكِيُّ يَا بَدِيُّ يَا قَوِيُّ يَا وَلِيُّ
(22) يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ يَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ يَا مَنْ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ يَا عَظِيمَ الْعَفْوِ يَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ يَا صَاحِبَ كُلِّ نَجْوَي يَا مُنْتَهَي كُلِّ شَكْوَي
(23) يَا ذَا النِّعْمَةِ السَّابِغَةِ يَا ذَا الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ يَا ذَا الْمِنَّةِ السَّابِقَةِ يَا ذَا الْحِكْمَةِ الْبَالِغَةِ يَا ذَا الْقُدْرَةِ الْكَامِلَةِ يَا ذَا الْحُجَّةِ الْقَاطِعَةِ يَا ذَا الْكَرَامَةِ الظَّاهِرَةِ يَا ذَا الْعِزَّةِ الدَّائِمَةِ يَا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتِينَةِ يَا ذَا الْعَظَمَةِ الْمَنِيعَةِ
(24) يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ يَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ يَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ يَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ يَا مُحْيِيَ الْأَمْوَاتِ يَا مُنْزِلَ الْآيَاتِ يَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ يَا مَاحِيَ السَّيِّئَاتِ يَا شَدِيدَ النَّقِمَاتِ
(25)اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُصَوِّرُ يَا مُقَدِّرُ يَا مُدَبِّرُ يَا مُطَهِّرُ يَا مُنَوِّرُ يَا مُيَسِّرُ يَا مُبَشِّرُ يَا مُنْذِرُ يَا مُقَدِّمُ يَا مُؤَخِّرُ
(26) يَا رَبَّ الْبَيْتِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ يَا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ يَا رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ يَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلامِ يَا رَبَّ التَّحِيَّةِ وَ السَّلامِ يَا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِي الْأَنَامِ
(27)يَا أَحْكَمَ الْحَاكِمِينَ يَا أَعْدَلَ الْعَادِلِينَ يَا أَصْدَقَ الصَّادِقِينَ يَا أَطْهَرَ الطَّاهِرِينَ يَا أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ يَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِينَ يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ يَا أَشْفَعَ الشَّافِعِينَ يَا أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ
(28)يَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ يَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ يَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ يَا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ يَا غِيَاثَ مَنْ لا غِيَاثَ لَهُ يَا فَخْرَ مَنْ لا فَخْرَ لَهُ يَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ يَا مُعِينَ مَنْ لا مُعِينَ لَهُ يَا أَنِيسَ مَنْ لا أَنِيسَ لَهُ يَا أَمَانَ مَنْ لا أَمَانَ لَهُ
(29) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَاصِمُ يَا قَائِمُ يَا دَائِمُ يَا رَاحِمُ يَا سَالِمُ يَا حَاكِمُ يَا عَالِمُ يَا قَاسِمُ يَا قَابِضُ يَا بَاسِطُ
(30) يَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ يَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ يَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ يَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ يَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ يَا مُكْرِمَ مَنِ اسْتَكْرَمَهُ يَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ يَا صَرِيخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ يَا مُعِينَ مَنِ اسْتَعَانَهُ يَا مُغِيثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ
(31)يَا عَزِيزا لا يُضَامُ يَا لَطِيفا لا يُرَامُ يَا قَيُّوما لا يَنَامُ يَا دَائِما لا يَفُوتُ يَا حَيّا لا يَمُوتُ يَا مَلِكا لا يَزُولُ يَا بَاقِيا لا يَفْنَي يَا عَالِما لا يَجْهَلُ يَا صَمَدا لا يُطْعَمُ يَا قَوِيّا لا يَضْعُفُ
(32) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا أَحَدُ يَا وَاحِدُ يَا شَاهِدُ يَا مَاجِدُ يَا حَامِدُ يَا رَاشِدُ يَا بَاعِثُ يَا وَارِثُ يَا ضَارُّ يَا نَافِعُ
(33) يَا أَعْظَمَ مِنْ كُلِّ عَظِيمٍ يَا أَكْرَمَ مِنْ كُلِّ كَرِيمٍ يَا أَرْحَمَ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ يَا أَعْلَمَ مِنْ كُلِّ عَلِيمٍ يَا أَحْكَمَ مِنْ كُلِّ حَكِيمٍ يَا أَقْدَمَ مِنْ كُلِّ قَدِيمٍ يَا أَكْبَرَ مِنْ كُلِّ كَبِيرٍ يَا أَلْطَفَ مِنْ كُلِّ لَطِيفٍ يَا أَجَلَّ مِنْ كُلِّ جَلِيلٍ يَا أَعَزَّ مِنْ كُلِّ عَزِيزٍ
(34) يَا كَرِيمَ الصَّفْحِ يَا عَظِيمَ الْمَنِّ يَا كَثِيرَ الْخَيْرِ يَا قَدِيمَ الْفَضْلِ يَا دَائِمَ اللُّطْفِ يَا لَطِيفَ الصُّنْعِ يَا مُنَفِّسَ الْكَرْبِ يَا كَاشِفَ الضُّرِّ يَا مَالِكَ الْمُلْكِ يَا قَاضِيَ الْحَقِّ
(35)يَا مَنْ هُوَ فِي عَهْدِهِ وَفِيٌّ يَا مَنْ هُوَ فِي وَفَائِهِ قَوِيٌّ يَا مَنْ هُوَ فِي قُوَّتِهِ عَلِيٌّ يَا مَنْ هُوَ فِي عُلُوِّهِ قَرِيبٌ يَا مَنْ هُوَ فِي قُرْبِهِ لَطِيفٌ يَا مَنْ هُوَ فِي لُطْفِهِ شَرِيفٌ يَا مَنْ هُوَ فِي شَرَفِهِ عَزِيزٌ يَا مَنْ هُوَ فِي عِزِّهِ عَظِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي عَظَمَتِهِ مَجِيدٌ يَا مَنْ هُوَ فِي مَجْدِهِ حَمِيدٌ
(36) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا كَافِي يَا شَافِي يَا وَافِي يَا مُعَافِي يَا هَادِي يَا دَاعِي يَا قَاضِي يَا رَاضِي يَا عَالِي يَا بَاقِي
(37) يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَاضِعٌ لَهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَاشِعٌ لَهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ كَائِنٌ لَهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مَوْجُودٌ بِهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مُنِيبٌ إِلَيْهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ خَائِفٌ مِنْهُ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ قَائِمٌ بِهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ صَائِرٌ إِلَيْهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ يَا مَنْ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هَالِكٌ إِلا وَجْهَهُ
(38) يَا مَنْ لامَفَرَّ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا مَفْزَعَ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا مَنْجَي مِنْهُ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا يُرْغَبُ إِلا إِلَيْهِ يَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِهِ يَا مَنْ لا يُسْتَعَانُ إِلا بِهِ يَا مَنْ لا يُتَوَكَّلُ إِلا عَلَيْهِ يَا مَنْ لا يُرْجَي إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُعْبَدُ إِلا هُوَ
(39) يَا خَيْرَ الْمَرْهُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَرْغُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَطْلُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَسْئُولِينَ يَا خَيْرَ الْمَقْصُودِينَ يَا خَيْرَ الْمَذْكُورِينَ يَا خَيْرَ الْمَشْكُورِينَ يَا خَيْرَ الْمَحْبُوبِينَ يَا خَيْرَ الْمَدْعُوِّينَ يَا خَيْرَ الْمُسْتَأْنِسِينَ
(40) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا غَافِرُ يَا سَاتِرُ يَا قَادِرُ يَا قَاهِرُ يَا فَاطِرُ يَا كَاسِرُ يَا جَابِرُ يَا ذَاكِرُ يَا نَاظِرُ يَا نَاصِرُ
(41) يَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّي يَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَي يَا مَنْ يَكْشِفُ الْبَلْوَي يَا مَنْ يَسْمَعُ النَّجْوَي يَا مَنْ يُنْقِذُ الْغَرْقَي يَا مَنْ يُنْجِي الْهَلْكَي يَا مَنْ يَشْفِي الْمَرْضَي يَا مَنْ أَضْحَكَ وَ أَبْكَي يَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْيَا يَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثَي
(42) يَا مَنْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ سَبِيلُهُ يَا مَنْ فِي الْآفَاقِ آيَاتُهُ يَا مَنْ فِي الْآيَاتِ بُرْهَانُهُ يَا مَنْ فِي الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ يَا مَنْ فِي الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ يَا مَنْ فِي الْقِيَامَةِ مُلْكُهُ يَا مَنْ فِي الْحِسَابِ هَيْبَتُهُ يَا مَنْ فِي الْمِيزَانِ قَضَاؤُهُ يَا مَنْ فِي الْجَنَّةِ ثَوَابُهُ يَا مَنْ فِي النَّارِ عِقَابُهُ
(43) يَا مَنْ إِلَيْهِ يَهْرُبُ الْخَائِفُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَقْصِدُ الْمُنِيبُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَلْجَأُ الْمُتَحَيِّرُونَ يَا مَنْ بِهِ يَسْتَأْنِسُ الْمُرِيدُونَ يَا مَنْ بِهِ يَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ يَا مَنْ فِي عَفْوِهِ يَطْمَعُ الْخَاطِئُونَ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَسْكُنُ الْمُوقِنُونَ يَا مَنْ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
(44) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَبِيبُ يَا طَبِيبُ يَا قَرِيبُ يَا رَقِيبُ يَا حَسِيبُ يَا مَهِيبُ [مُهِيبُ] يَا مُثِيبُ يَا مُجِيبُ يَا خَبِيرُ يَا بَصِيرُ
(45) يَا أَقْرَبَ مِنْ كُلِّ قَرِيبٍ يَا أَحَبَّ مِنْ كُلِّ حَبِيبٍ يَا أَبْصَرَ مِنْ كُلِّ بَصِيرٍ يَا أَخْبَرَ مِنْ كُلِّ خَبِيرٍ يَا أَشْرَفَ مِنْ كُلِّ شَرِيفٍ يَا أَرْفَعَ مِنْ كُلِّ رَفِيعٍ يَا أَقْوَي مِنْ كُلِّ قَوِيٍّ يَا أَغْنَي مِنْ كُلِّ غَنِيٍّ يَا أَجْوَدَ مِنْ كُلِّ جَوَادٍ يَا أَرْأَفَ مِنْ كُلِّ رَءُوفٍ
(46) يَا غَالِبا غَيْرَ مَغْلُوبٍ يَا صَانِعا غَيْرَ مَصْنُوعٍ يَا خَالِقا غَيْرَ مَخْلُوقٍ يَا مَالِكا غَيْرَ مَمْلُوكٍ يَا قَاهِرا غَيْرَ مَقْهُورٍ يَا رَافِعا غَيْرَ مَرْفُوعٍ يَا حَافِظا غَيْرَ مَحْفُوظٍ يَا نَاصِرا غَيْرَ مَنْصُورٍ يَا شَاهِدا غَيْرَ غَائِبٍ يَا قَرِيبا غَيْرَ بَعِيدٍ
(47) يَا نُورَ النُّورِ يَا مُنَوِّرَ النُّورِ يَا خَالِقَ النُّورِ يَا مُدَبِّرَ النُّورِ يَا مُقَدِّرَ النُّورِ يَا نُورَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا قَبْلَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا بَعْدَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا فَوْقَ كُلِّ نُورٍ يَا نُورا لَيْسَ كَمِثْلِهِ نُورٌ
(48)يَا مَنْ عَطَاؤُهُ شَرِيفٌ يَا مَنْ فِعْلُهُ لَطِيفٌ يَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِيمٌ يَا مَنْ إِحْسَانُهُ قَدِيمٌ يَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ يَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ يَا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ يَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ يَا مَنْ ذِكْرُهُ حُلْوٌ يَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِيمٌ
(49)اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُسَهِّلُ يَا مُفَصِّلُ يَا مُبَدِّلُ يَا مُذَلِّلُ يَا مُنَزِّلُ يَا مُنَوِّلُ يَا مُفْضِلُ يَا مُجْزِلُ يَا مُمْهِلُ يَا مُجْمِلُ
(50) يَا مَنْ يَرَي وَ لا يُرَي يَا مَنْ يَخْلُقُ وَ لا يُخْلَقُ يَا مَنْ يَهْدِي وَ لا يُهْدَي يَا مَنْ يُحْيِي وَ لا يُحْيَي يَا مَنْ يَسْأَلُ وَ لا يُسْأَلُ يَا مَنْ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ يَا مَنْ يُجِيرُ وَ لا يُجَارُ عَلَيْهِ يَا مَنْ يَقْضِي وَ لا يُقْضَي عَلَيْهِ يَا مَنْ يَحْكُمُ وَ لا يُحْكَمُ عَلَيْهِ يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا أَحَدٌ
(51) يَا نِعْمَ الْحَسِيبُ يَا نِعْمَ الطَّبِيبُ يَا نِعْمَ الرَّقِيبُ يَا نِعْمَ الْقَرِيبُ يَا نِعْمَ الْمُجِيبُ يَا نِعْمَ الْحَبِيبُ يَا نِعْمَ الْكَفِيلُ يَا نِعْمَ الْوَكِيلُ يَا نِعْمَ الْمَوْلَي يَا نِعْمَ النَّصِيرُ
(52)يَا سُرُورَ الْعَارِفِينَ يَا مُنَي الْمُحِبِّينَ يَا أَنِيسَ الْمُرِيدِينَ يَا حَبِيبَ التَّوَّابِينَ يَا رَازِقَ الْمُقِلِّينَ يَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِينَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ الْعَابِدِينَ يَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَكْرُوبِينَ يَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِينَ يَا إِلَهَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ
(53) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا رَبَّنَا يَا إِلَهَنَا يَا سَيِّدَنَا يَا مَوْلانَا يَا نَاصِرَنَا يَا حَافِظَنَا يَا دَلِيلَنَا يَا مُعِينَنَا يَا حَبِيبَنَا يَا طَبِيبَنَا
(54) يَا رَبَّ النَّبِيِّينَ وَ الْأَبْرَارِ يَا رَبَّ الصِّدِّيقِينَ وَ الْأَخْيَارِ يَا رَبَّ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ يَا رَبَّ الصِّغَارِ وَ الْكِبَارِ يَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِ يَا رَبَّ الْأَنْهَارِ وَ الْأَشْجَارِ يَا رَبَّ الصَّحَارِي وَ الْقِفَارِ يَا رَبَّ الْبَرَارِي وَ الْبِحَارِ يَا رَبَّ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ يَا رَبَّ الْأَعْلانِ وَ الْأَسْرَارِ
(55) يَا مَنْ نَفَذَ فِي كُلِّ شَيْ‌ءٍ أَمْرُهُ يَا مَنْ لَحِقَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْمُهُ يَا مَنْ بَلَغَتْ إِلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قُدْرَتُهُ يَا مَنْ لا تُحْصِي الْعِبَادُ نِعَمَهُ يَا مَنْ لا تَبْلُغُ الْخَلائِقُ شُكْرَهُ يَا مَنْ لا تُدْرِكُ الْأَفْهَامُ جَلالَهُ يَا مَنْ لا تَنَالُ الْأَوْهَامُ كُنْهَهُ يَا مَنِ الْعَظَمَةُ وَ الْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ يَا مَنْ لا تَرُدُّ الْعِبَادُ قَضَاءَهُ يَا مَنْ لا مُلْكَ إِلا مُلْكُهُ يَا مَنْ لا عَطَاءَ إِلا عَطَاؤُهُ
(56) يَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَي يَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ الْعُلْيَا يَا مَنْ لَهُ الْآخِرَةُ وَ الْأُولَي يَا مَنْ لَهُ الْجَنَّةُ الْمَأْوَي يَا مَنْ لَهُ الْآيَاتُ الْكُبْرَي يَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَي يَا مَنْ لَهُ الْحُكْمُ وَ الْقَضَاءُ يَا مَنْ لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ يَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَي يَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَي
(57) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا عَفُوُّ يَا غَفُورُ يَا صَبُورُ يَا شَكُورُ يَا رَءُوفُ يَا عَطُوفُ يَا مَسْئُولُ يَا وَدُودُ يَا سُبُّوحُ يَا قُدُّوسُ
(58) يَا مَنْ فِي السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ يَا مَنْ فِي الْأَرْضِ آيَاتُهُ يَا مَنْ فِي كُلِّ شَيْ‌ءٍ دَلائِلُهُ يَا مَنْ فِي الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ يَا مَنْ فِي الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ يَا مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ يَا مَنْ إِلَيْهِ يَرْجِعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ يَا مَنْ أَظْهَرَ فِي كُلِّ شَيْ‌ءٍ لُطْفَهُ يَا مَنْ أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ يَا مَنْ تَصَرَّفَ فِي الْخَلائِقِ قُدْرَتُهُ
(59) يَا حَبِيبَ مَنْ لا حَبِيبَ لَهُ يَا طَبِيبَ مَنْ لا طَبِيبَ لَهُ يَا مُجِيبَ مَنْ لا مُجِيبَ لَهُ يَا شَفِيقَ مَنْ لا شَفِيقَ لَهُ يَا رَفِيقَ مَنْ لا رَفِيقَ لَهُ يَا مُغِيثَ مَنْ لا مُغِيثَ لَهُ يَا دَلِيلَ مَنْ لا دَلِيلَ لَهُ يَا أَنِيسَ مَنْ لا أَنِيسَ لَهُ يَا رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ يَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ
(60) يَا كَافِيَ مَنِ اسْتَكْفَاهُ يَا هَادِيَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ يَا كَالِيَ مَنِ اسْتَكْلاهُ يَا رَاعِيَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ يَا شَافِيَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ يَا قَاضِيَ مَنِ اسْتَقْضَاهُ يَا مُغْنِيَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ يَا مُوفِيَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ يَا مُقَوِّيَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ يَا وَلِيَّ مَنِ اسْتَوْلاهُ
(61) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا خَالِقُ يَا رَازِقُ يَا نَاطِقُ يَا صَادِقُ يَا فَالِقُ يَا فَارِقُ يَا فَاتِقُ يَا رَاتِقُ يَا سَابِقُ [فَائِقُ] يَا سَامِقُ
(62) يَا مَنْ يُقَلِّبُ اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ يَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ الْأَنْوَارَ يَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ يَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ يَا مَنْ قَدَّرَ الْخَيْرَ وَ الشَّرَّ يَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَيَاةَ يَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ يَا مَنْ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ يَا مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ
(63) يَا مَنْ يَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِيدِينَ يَا مَنْ يَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَ يَا مَنْ يَسْمَعُ أَنِينَ الْوَاهِنِينَ يَا مَنْ يَرَي بُكَاءَ الْخَائِفِينَ يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَائِجَ السَّائِلِينَ يَا مَنْ يَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِينَ يَا مَنْ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ يَا مَنْ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ يَا مَنْ لا يَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِينَ يَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ
(64) يَا دَائِمَ الْبَقَاءِ يَا سَامِعَ الدُّعَاءِ يَا وَاسِعَ الْعَطَاءِ يَا غَافِرَ الْخَطَاءِ يَا بَدِيعَ السَّمَاءِ يَا حَسَنَ الْبَلاءِ يَا جَمِيلَ الثَّنَاءِ يَا قَدِيمَ السَّنَاءِ يَا كَثِيرَ الْوَفَاءِ يَا شَرِيفَ الْجَزَاءِ
(65) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا سَتَّارُ يَا غَفَّارُ يَا قَهَّارُ يَا جَبَّارُ يَا صَبَّارُ يَا بَارُّ يَا مُخْتَارُ يَا فَتَّاحُ يَا نَفَّاحُ يَا مُرْتَاحُ
(66) يَا مَنْ خَلَقَنِي وَ سَوَّانِي يَا مَنْ رَزَقَنِي وَ رَبَّانِي يَا مَنْ أَطْعَمَنِي وَ سَقَانِي يَا مَنْ قَرَّبَنِي وَ أَدْنَانِي يَا مَنْ عَصَمَنِي وَ كَفَانِي يَا مَنْ حَفِظَنِي وَ كَلانِي يَا مَنْ أَعَزَّنِي وَ أَغْنَانِي يَا مَنْ وَفَّقَنِي وَ هَدَانِي يَا مَنْ آنَسَنِي وَ آوَانِي يَا مَنْ أَمَاتَنِي وَ أَحْيَانِي
(67) يَا مَنْ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ يَا مَنْ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ يَا مَنْ لا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلا بِإِذْنِهِ يَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ يَا مَنْ لا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ يَا مَنْ لا رَادَّ لِقَضَائِهِ يَا مَنِ انْقَادَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ لِأَمْرِهِ يَا مَنِ السَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ يَا مَنْ يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
(68) يَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ مِهَادا يَا مَنْ جَعَلَ الْجِبَالَ أَوْتَادا يَا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجا يَا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُورا يَا مَنْ جَعَلَ اللَّيْلَ لِبَاسا يَا مَنْ جَعَلَ النَّهَارَ مَعَاشا يَا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبَاتا يَا مَنْ جَعَلَ السَّمَاءَ بِنَاءً يَا مَنْ جَعَلَ الْأَشْيَاءَ أَزْوَاجا يَا مَنْ جَعَلَ النَّارَ مِرْصَادا
(69) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا سَمِيعُ يَا شَفِيعُ يَا رَفِيعُ يَا مَنِيعُ يَا سَرِيعُ يَا بَدِيعُ يَا كَبِيرُ يَا قَدِيرُ يَا خَبِيرُ [مُنِيرُ] يَا مُجِيرُ
(70) يَا حَيّا قَبْلَ كُلِّ حَيٍّ يَا حَيّا بَعْدَ كُلِّ حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي لَيْسَ كَمِثْلِهِ حَيٌّ يَا حَيُّ الَّذِي لا يُشَارِكُهُ حَيٌّ يَا حَيُّ الَّذِي لا يَحْتَاجُ إِلَي حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي يُمِيتُ كُلَّ حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي يَرْزُقُ كُلَّ حَيٍّ يَا حَيّا لَمْ يَرِثِ الْحَيَاةَ مِنْ حَيٍّ يَا حَيُّ الَّذِي يُحْيِي الْمَوْتَي يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ
(71) يَا مَنْ لَهُ ذِكْرٌ لا يُنْسَي يَا مَنْ لَهُ نُورٌ لا يُطْفَي يَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ يَا مَنْ لَهُ مُلْكٌ لا يَزُولُ يَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لا يُحْصَي يَا مَنْ لَهُ جَلالٌ لا يُكَيَّفُ يَا مَنْ لَهُ كَمَالٌ لا يُدْرَكُ يَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لا يُرَدُّ يَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لا تُبَدَّلُ يَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لا تُغَيَّرُ
التَّوَّابِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ يَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
(72) يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ يَا مَالِكَ يَوْمِ الدِّينِ يَا غَايَةَ الطَّالِبِينَ يَا ظَهْرَ اللاجِينَ يَا مُدْرِكَ الْهَارِبِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ يَا مَنْ يُحِبُّ
(73) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا شَفِيقُ يَا رَفِيقُ يَا حَفِيظُ يَا مُحِيطُ يَا مُقِيتُ يَا مُغِيثُ يَا مُعِزُّ يَا مُذِلُّ يَا مُبْدِئُ يَا مُعِيدُ
(74) يَا مَنْ هُوَ أَحَدٌ بِلا ضِدٍّ يَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلا نِدٍّ يَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلا عَيْبٍ يَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلا كَيْفٍ يَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلا حَيْفٍ يَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلا وَزِيرٍ يَا مَنْ هُوَ عَزِيزٌ بِلا ذُلٍّ يَا مَنْ هُوَ غَنِيٌّ بِلا فَقْرٍ يَا مَنْ هُوَ مَلِكٌ بِلا عَزْلٍ يَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلا شَبِيهٍ
(75) يَا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاكِرِينَ يَا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاكِرِينَ يَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِينَ يَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ يَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِينَ يَا مَنْ سَبِيلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِيبِينَ يَا مَنْ آيَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِينَ يَا مَنْ كِتَابُهُ تَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ يَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِينَ وَ الْعَاصِينَ يَا مَنْ رَحْمَتُهُ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
(76) يَا مَنْ تَبَارَكَ اسْمُهُ يَا مَنْ تَعَالَي جَدُّهُ يَا مَنْ لا إِلَهَ غَيْرُهُ يَا مَنْ جَلَّ ثَنَاؤُهُ يَا مَنْ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ يَا مَنْ يَدُومُ بَقَاؤُهُ يَا مَنِ الْعَظَمَةُ بَهَاؤُهُ يَا مَنِ الْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ يَا مَنْ لا تُحْصَي آلاؤُهُ يَا مَنْ لا تُعَدُّ نَعْمَاؤُهُ
(77) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُعِينُ يَا أَمِينُ يَا مُبِينُ يَا مَتِينُ يَا مَكِينُ يَا رَشِيدُ يَا حَمِيدُ يَا مَجِيدُ يَا شَدِيدُ يَا شَهِيدُ
(78) يَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِيدِ يَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِيدِ يَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِيدِ يَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِيدِ يَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِيدِ يَا مَنْ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ يَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ يَا مَنْ هُوَ قَرِيبٌ غَيْرُ بَعِيدٍ يَا مَنْ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ يَا مَنْ هُوَ لَيْسَ بِظَلامٍ لِلْعَبِيدِ
(79) يَا مَنْ لا شَرِيكَ لَهُ وَ لا وَزِيرَ يَا مَنْ لا شَبِيهَ [شِبْهَ] لَهُ وَ لا نَظِيرَ يَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِيرِ يَا مُغْنِيَ الْبَائِسِ الْفَقِيرِ يَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ يَا رَاحِمَ الشَّيْخِ الْكَبِيرِ يَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ يَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِيرِ يَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ يَا مَنْ هُوَ عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ
(80) يَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ يَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْكَرَمِ يَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ يَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ يَا ذَا الْبَأْسِ وَ النِّقَمِ يَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ يَا كَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْأَلَمِ يَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِ يَا رَبَّ الْبَيْتِ وَ الْحَرَمِ يَا مَنْ خَلَقَ الْأَشْيَاءَ مِنَ الْعَدَمِ
(81) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا فَاعِلُ يَا جَاعِلُ يَا قَابِلُ يَا كَامِلُ يَا فَاصِلُ يَا وَاصِلُ يَا عَادِلُ يَا غَالِبُ يَا طَالِبُ يَا وَاهِبُ
(82) يَا مَنْ أَنْعَمَ بِطَوْلِهِ يَا مَنْ أَكْرَمَ بِجُودِهِ يَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِ يَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ يَا مَنْ قَدَّرَ بِحِكْمَتِهِ يَا مَنْ حَكَمَ بِتَدْبِيرِهِ يَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ يَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ يَا مَنْ دَنَا فِي عُلُوِّهِ يَا مَنْ عَلا فِي دُنُوِّهِ
(83) يَا مَنْ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ يَا مَنْ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ يَا مَنْ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُعِزُّ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُذِلُّ مَنْ يَشَاءُ يَا مَنْ يُصَوِّرُ فِي الْأَرْحَامِ مَا يَشَاءُ يَا مَنْ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ
(84) يَا مَنْ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا يَا مَنْ جَعَلَ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْرا يَا مَنْ لا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدا يَا مَنْ جَعَلَ [مِنَ الْمَلائِكَةِ] الْمَلائِكَةَ رُسُلا يَا مَنْ جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجا يَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارا يَا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرا يَا مَنْ جَعَلَ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ أَمَدا يَا مَنْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْما يَا مَنْ أَحْصَي كُلَّ شَيْ‌ءٍ عَدَدا
(85) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا أَوَّلُ يَا آخِرُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ يَا بَرُّ يَا حَقُّ يَا فَرْدُ يَا وِتْرُ يَا صَمَدُ يَا سَرْمَدُ
(86) يَا خَيْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ يَا أَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ يَا أَجَلَّ مَشْكُورٍ شُكِرَ يَا أَعَزَّ مَذْكُورٍ ذُكِرَ يَا أَعْلَي مَحْمُودٍ حُمِدَ يَا أَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَ يَا أَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ يَا أَكْبَرَ مَقْصُودٍ قُصِدَ يَا أَكْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ يَا أَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَ
(87) يَا حَبِيبَ الْبَاكِينَ يَا سَيِّدَ الْمُتَوَكِّلِينَ يَا هَادِيَ الْمُضِلِّينَ يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ يَا أَنِيسَ الذَّاكِرِينَ يَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِينَ يَا مُنْجِيَ الصَّادِقِينَ يَا أَقْدَرَ الْقَادِرِينَ يَا أَعْلَمَ الْعَالِمِينَ يَا إِلَهَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ
(88) يَا مَنْ عَلا فَقَهَرَ يَا مَنْ مَلَكَ فَقَدَرَ يَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ يَا مَنْ عُبِدَ فَشَكَرَ يَا مَنْ عُصِيَ فَغَفَرَ يَا مَنْ لا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ يَا مَنْ لا يُدْرِكُهُ بَصَرٌ يَا مَنْ لا يَخْفَي عَلَيْهِ أَثَرٌ يَا رَازِقَ الْبَشَرِ يَا مُقَدِّرَ كُلِّ قَدَرٍ
(89) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا حَافِظُ يَا بَارِئُ يَا ذَارِئُ يَا بَاذِخُ يَا فَارِجُ يَا فَاتِحُ يَا كَاشِفُ يَا ضَامِنُ يَا آمِرُ يَا نَاهِي
(90) يَا مَنْ لا يَعْلَمُ الْغَيْبَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَصْرِفُ السُّوءَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُتِمُّ النِّعْمَةَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُقَلِّبُ الْقُلُوبَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يَبْسُطُ الرِّزْقَ إِلا هُوَ يَا مَنْ لا يُحْيِي الْمَوْتَي إِلا هُوَ
(91) يَا مُعِينَ الضُّعَفَاءِ يَا صَاحِبَ الْغُرَبَاءِ يَا نَاصِرَ الْأَوْلِيَاءِ يَا قَاهِرَ الْأَعْدَاءِ يَا رَافِعَ السَّمَاءِ يَا أَنِيسَ الْأَصْفِيَاءِ يَا حَبِيبَ الْأَتْقِيَاءِ يَا كَنْزَ الْفُقَرَاءِ يَا إِلَهَ الْأَغْنِيَاءِ يَا أَكْرَمَ الْكُرَمَاءِ
(92) يَا كَافِيا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا قَائِما عَلَي كُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ لا يُشْبِهُهُ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَزِيدُ فِي مُلْكِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَخْفَي عَلَيْهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَنْقُصُ مِنْ خَزَائِنِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ لا يَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَيْ‌ءٌ يَا مَنْ هُوَ خَبِيرٌ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ كُلَّ شَيْ‌ءٍ
(93) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُكْرِمُ يَا مُطْعِمُ يَا مُنْعِمُ يَا مُعْطِي يَا مُغْنِي يَا مُقْنِي يَا مُفْنِي يَا مُحْيِي يَا مُرْضِي يَا مُنْجِي
(94) يَا أَوَّلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ آخِرَهُ يَا إِلَهَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مَلِيكَهُ يَا رَبَّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ صَانِعَهُ يَا بَارِئَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ خَالِقَهُ يَا قَابِضَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ بَاسِطَهُ يَا مُبْدِئَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُعِيدَهُ يَا مُنْشِئَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُقَدِّرَهُ يَا مُكَوِّنَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُحَوِّلَهُ يَا مُحْيِيَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ مُمِيتَهُ يَا خَالِقَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ وَارِثَهُ
(95) يَا خَيْرَ ذَاكِرٍ وَ مَذْكُورٍ يَا خَيْرَ شَاكِرٍ وَ مَشْكُورٍ يَا خَيْرَ حَامِدٍ وَ مَحْمُودٍ يَا خَيْرَ شَاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ يَا خَيْرَ دَاعٍ وَ مَدْعُوٍّ يَا خَيْرَ مُجِيبٍ وَ مُجَابٍ يَا خَيْرَ مُونِسٍ وَ أَنِيسٍ يَا خَيْرَ صَاحِبٍ وَ جَلِيسٍ يَا خَيْرَ مَقْصُودٍ وَ مَطْلُوبٍ يَا خَيْرَ حَبِيبٍ وَ مَحْبُوبٍ
(96) يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِيبٌ يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ أَطَاعَهُ حَبِيبٌ يَا مَنْ هُوَ إِلَي مَنْ أَحَبَّهُ قَرِيبٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقِيبٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ كَرِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي عَظَمَتِهِ رَحِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي حِكْمَتِهِ عَظِيمٌ يَا مَنْ هُوَ فِي إِحْسَانِهِ قَدِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ أَرَادَهُ عَلِيمٌ
(97) اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا مُسَبِّبُ يَا مُرَغِّبُ يَا مُقَلِّبُ يَا مُعَقِّبُ يَا مُرَتِّبُ يَا مُخَوِّفُ يَا مُحَذِّرُ يَا مُذَكِّرُ يَا مُسَخِّرُ يَا مُغَيِّرُ
(98) يَا مَنْ عِلْمُهُ سَابِقٌ يَا مَنْ وَعْدُهُ صَادِقٌ يَا مَنْ لُطْفُهُ ظَاهِرٌ يَا مَنْ أَمْرُهُ غَالِبٌ يَا مَنْ كِتَابُهُ مُحْكَمٌ يَا مَنْ قَضَاؤُهُ كَائِنٌ يَا مَنْ قُرْآنُهُ مَجِيدٌ يَا مَنْ مُلْكُهُ قَدِيمٌ يَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِيمٌ يَا مَنْ عَرْشُهُ عَظِيمٌ
(99) يَا مَنْ لا يَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ يَا مَنْ لا يَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ يَا مَنْ لا يُلْهِيهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ يَا مَنْ لا يُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍ يَا مَنْ لا يَحْجُبُهُ شَيْ‌ءٌ عَنْ شَيْ‌ءٍ يَا مَنْ لا يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ يَا مَنْ هُوَ غَايَةُ مُرَادِ الْمُرِيدِينَ يَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَي هِمَمِ الْعَارِفِينَ يَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَي طَلَبِ الطَّالِبِينَ يَا مَنْ لا يَخْفَي عَلَيْهِ ذَرَّةٌ فِي الْعَالَمِينَ
(100) يَا حَلِيما لا يَعْجَلُ يَا جَوَادا لا يَبْخَلُ يَا صَادِقا لا يُخْلِفُ يَا وَهَّابا لا يَمَلُّ يَا قَاهِرا لا يُغْلَبُ يَا عَظِيما لا يُوصَفُ يَا عَدْلا لا يَحِيفُ يَا غَنِيّا لا يَفْتَقِرُ يَا كَبِيرا لا يَصْغُرُ يَا حَافِظا لا يَغْفُلُ سُبْحَانَكَ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ يَا رَبِّ

ترجمه فارسي

دعاي جوشن كبير
اين دعا در كتابهاي بلد الامين و مصباح كفعمي آمده،از حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام،از پدر ايشان از جدّ بزرگوارش حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله روايت شده: اين دعا را جبرئيل براي آن حضرت در يكي از جنگها فرود آورد،درحالي‌كه زره سنگيني بر تن آن جناب بود به گونه‌اي كه سنگيني آن بدن مبارك آن حضرت را به درد آورده بود.جبرئيل عرضه داشت: يا محمّد پروردگارت به تو سلام ميرساند و ميفرمايد: اين جوشن(زره) را از تن خود بيرون كن و اين دعا را بخوان كه براي تو و امّتت موجب ايمني است.سپس شرحي در فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه اينجا جاي بيان تمام آن نيست ولي به برخي از آن اشاره مي‌كنيم از جمله آنكه هركه آن را بر كفنش بنويسد،خدا به احترام آن او را به آتش نمي‌افكند و و هركه آن را در اول ماه رمضان با نيّت خالص و دلي پاك بخواند،حق تعالي بهره‌مندي را روزي او مي‌كند،و براي وي هفتاد هزار فرشته مي‌آفريند كه خدا را تسبيح و تقديس كنند و ثوابش را براي او قرار دهند.در ادامه نيز فضيلت زيادي نقل كرده تا آنكه فرمود: هركه آن را در ماه رمضان سه بار بخواند،خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام مي‌كند،و بهشت را براي او واجب مي‌گرداند،و دو فرشته را بر او مي‌گمارد تا او را از گناهان حفظ كنند،و در طول زندگي خود در امان خدا باشد و در پايان روايت آمده: امام حسين عليه السّلام فرمود: پدرم علي بن ابيطالب عليه السّلام به حفظ اين دعا وصيّت كرد،و نيز اينكه آن را بر كفن ايشان بنيوسم و به اهل خود تعليم دهم و آنان را به خواندنش ترغيب نمايم. اين دعا مشتمل بر هزار نام از نامهاي خدا است و اسم اعظم نيز در آن است. فقير گويد: از اين روايت دو نكته استفاده مي‌شود،اوّل: استحباب نوشتن اين دعا بر كفن چنان‌كه علاّمه بحر العلوم(عطر مرقده) در كتاب «الدرّة» به آن اشاره فرموده است:
وَسُنَّ اَنْ يُكْتَبَ بالاْكْفانِ شَهادَةُ الاِْسْلامِ وَالاِْيمانِ
{شد مستحب نوشتن بر اكفان گواه بر اسلام و هم بر ايمان}
وَهكَذا كِتابَةُ الْقُرْانِ وَالْجَوْشَنُ المَنْعُوتُِ بِالاْمانِ
{و هم نوشتن كتاب قرآن و جوشن آن دعاي امن و امان}
دومّ: استحباب خواندن اين دعا در اوّل ماه رمضان،و امّا درباره قرائت آن در خصوص شبهاي قدر بايد گفت، ذكري از آن در اين روايت نيامده است ولي علاّمه مجلسي قدس سره روحه در كتاب «زاد المعاد» آن را در ضمن اعمال شبهاي قدر ذكر نموده است و در پاره‌اي از روايات نيز وارد شده كه دعاي «جوشن كبير» را در هر يك از شبهاي قدر بخوانند.و براي ما در اين مقام فرمايش علاّمه مجلسي احلّه اللّه دار المقام كافي است. در هر صورت اين دعا مشتمل بر صد بند است،و هر بندي مشتمل بر ده نام از نام‌هاي خداست كه در آخر هر بند بايد گفت:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
و در كتاب «بلد الامين» آمده است كه در آغاز هر بند «بسم اللّه» بگويد و در آخرش:
سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا اءرْحَمَ الرّاحِمينَ
منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فريادرس فريادرس بر محّمد و خاندانش درود فرست و ما را اي پروردگار از آتش رهايي بخش،اي سرچشمه هيبت و كرامت،اي مهربان‌ترين مهربانان.و آن دعا اين است:
و آن دُعا اين است:
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهرباني‌اش هميشگي است
(1)خدايا از تو خواستارم به نامت،اي خدا،اي بخشنده،اي مهربان،اي گرامي،اي پايدار،اي بزرگ،اي ديرينه اي دانا،اي شكيفا،اي فرزانه،منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فرياد رس فرياد رس،ما را از آتش برهان اي پروردگار من.
(2)اي سرور سروران،اي برآورنده دعاها،اي بلندي‌بخش جايگاهها،اي سرچشمه نيكيها،اي درگذرنده از خطاها،اي عطابخش خواسته‌ها،اي پذيرنده توبه‌ها،اي شنونده نداها،اي داناي رازها،اي دور كننده بلاها
(3)اي بهترين آمرزگاران،اي بهترين گشايشگران اي بهترين ياوران،اي بهترين داوران،اي بهترين روزي دهان،اي بهترين وارثان،اي بهترين ستايشگران اي بهترين يادآوران،اي بهترين عطابخشان،اي بهترين نيكوكاران،
(4)اي آن‌كه شكوه و زيبايي تنها از آن اوست اي آن‌كه توانايي و برازندگي تنها از آن اوست،اي آن‌كه فرمانروايي و شوكت تنها از آن اوست،اي آنكه اوست بزرگ و برتر،اي پديدآورنده ابرهاي پرباران،اي آن‌كه نيرومند،و پرتوان است،اي آن‌كه حسابرسي چالاك است،اي آن‌كه كيفرش سخت و شديد است،اي آن‌كه پاداش نيك تنها نزد اوست،اي آن‌كه دفرت هستي پيش روي اوست
(5) خدايا!از تو خواستارم به نامت اي پرمهر،اي بخشايشگر،اي جزادهنده،اي روشني خرد،اي فرمانروا،اي خشنودي،اي آمرزش،اي پاك،اي پشتوانه،اي صاحب نعمت و بيان
(6)اي آن‌كه همه در برابر عظمتش فروتن،اي آن‌كه همه در برابر قدرتش تسليم،اي آن‌كه همه در برابر عزّتش خوار، اي آن‌كه همه در برابر هيبتش هراسان،اي آن‌كه همه از ترسش فرمانبردار،اي آن‌كه كوهها از بيمش شكافته،اي آن‌كه آسمانها به امرش بر پا،اي آن‌كه زمينها به اجازه‌اش بر جا،اي آن‌كه رعد به ستايشش تسبيح‌گو است،اي آن‌كه بر اهل مملكتش ستم نمي‌كند
(7)اي درگذرنده از خطاها،اي برطرف كننده بلاها،اي اوج اميدواريها،اي بسياردهنده عطاها،اي بخشنده هدايا، اي روزي‌رسان آفريده‌ها،اي برآورنده آرزوها،اي شنواي گلايه‌ها،اي برانگيزنده بندگان،اي بندگشاي دربندان
(8) اي صاحب سپاس و ستايش،اي صاحب فخر و زيبايي،اي صاحب بزرگواري و والايي،اي صاحب پيمان و وفا، اي صاحب گذشت و رضا،اي صاحب بخشش و عطاء،اي صاحب دادرسي و داوري،اي صاحب عزّت و بقا،اي صاحب كرم و بخشش،اي صاحب عطاها و نعمتها
(9)خدايا از تو خواستارم به نامت اي بازدارنده،اي دور كننده،اي بردارنده،اي سازنده،اي سودبخش،اي شنوا،اي گرد آوردنده،اي ياريگر،اي مهرگستر،اي وسعت‌بخش
(10)اي سازنده هر ساخته،اي آفريننده هر آفريده،اي روزي‌بخش هر روزي‌خوار، اي داراي هر دارايي،اي غمگسار هر غمزده،اي فرج‌بخش هر اندوهگين،اي مهرورز بر هر مهرجو اي ياور هر بي‌ياور،اي پرده‌پوش هر كاستي،اي پناه هر رانده.
(11)اي توشه‌ام در سختي،اي اميدم در ناگواري،اي همدم در وحشت،اي همرهم در غربت اي سرپرستم در نعمت،اي فريادرسم در گرفتاري،اي رهنمايم در سرگرداني،اي توانگري‌ام در تنگدستي اي پناهم در دماندگي،اي مددرسانم در پريشاني
(12)اي داناي نهانها،اي آمرزنده گناهان،اي پرده‌پوش عيبها،اي غمگسار غمها،اي دگرگون‌ساز دلها،اي پزشك قلبها،اي روشني‌بخش دلها،اي همدم جانها،اي گره گشاي اندوهها،اي گشايشگر دلتنگيها
(13)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي والا،اي زيبا،اي كارگشا،اي سرپرست،اي راهنما،اي پذيرا،اي گرداننده،اي عطابخش،اي درگذرنده،اي حال گردان
(14)اي رهنماي رهجويان،اي مددرس مددجويان،اي فريادرس فريادكنان،اي پناه پناهندگان،اي ايمني‌بخش هراسندگان،اي ياور مؤمنان،اي مهرورز بر خاك نشستگان،اي پناه عصيانگران،اي آمرزنده گنهگاران،اي اجابت‌كننده دعاي بيچارگان.
(15)اي صاحب جود و نيكي،اي صاحب بخش و عطا،اي صاحب امن و امان،اي صاحب قدس و پاكي،اي صاحب حكمت و بيان،اي صاحب رحمت و رضوان اي صاحب حجّت و برهان،اي صاحب عظمت و سلطان،اي صاحب مهر و اي پشتيبان،اي صاحب گذشت و غفران
(16)اي آن‌كه پروردگار همه اوست،اي آن‌كه معبود همه،اوست،اي آن‌كه آفريننده همه،اوست اي آن‌كه سازنده همه،اوست،اي آن‌كه پيش از همه بود،اي آن‌كه بعد از همه هست،اي آن‌كه از هر چيز برتر است،اي آن‌كه به همه‌چيز داناست،اي آن‌كه بر هر چيز توانا است،اي آن‌كه او هميشگي است و همه‌چيز رفتني است.
(17)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي ايمني‌بخش،اي چيره بر همه،اي هستي‌آفرين،اي دلبر،اي خردربا،اي سادگي‌بخش،اي توان‌ده،اي زينت‌بخش،اي نمايانگر،اي پخش‌كن.
(18)اي آن‌كه در فرمانروايي‌اش پابرجاست اي آن‌كه در پادشاهي‌اش ديرينه است،اي آن‌كه در شكوهش بزرگ است،اي آن‌كه بر بندگانش مهربان است،اي اي آن‌كه به هرچيز داناست،اي آن‌كه بر نافرمانان بردبار است،اي آن‌كه بر اميدواران اكرام ورزد،اي آن‌كه در آفرينش حكمت نمايد،اي آن‌كه در حكمتش مهر ورزد،اي آن‌كه در مهرش ديرينه است.
(19)اي آن‌كه جز به فضلش اميد نيست،اي آن‌كه جز عفوش خواهش نشود،اي آن‌كه جز به نيكي‌اش چشم ندوزند،اي آن‌كه جز از دادش نهراسند،اي آن‌كه پايدار نماند جز فرمانروايي‌اش،اي آن‌كه جز سلطنتش سلطنتي نيست،اي آن‌كه رحمتش همه را فرا گرفته،اي آن‌كه رحمتش بر خشمش پيشي گرفته،اي آن‌كه دانشش همه را فرو گرفته،اي آن كه هيچكس همانندش نيست.
(20)اي گشاينده اندوه،اي برطرف كننده غم،اي آمرزنده گناه،اي پذيرنده توبه،اي آفريننده آفريدگان،اي راست وعده،اي وفادار به پيمان،اي داناي راز نهان،اي شكافنده دانه،اي روزي دهنده بندگان.
(21)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي والا،اي وفادار،اي توانگر،اي امان‌ده،اي پرمهر،اي خشنود،اي پاك،اي نمايان،اي پرتوان،اي فيض‌بخش.
(22)اي آن‌كه زيبايي را پديدار نمودي،اي آن‌كه زشتي را پوشاندي اي آن‌كه بر گناه سرزنش نكردي،اي آن‌كه پرده‌دري ننمودي،اي كه گذشتت بزرگ،اي كه نيكو درگذري،اي آمرزگانيت فراگير،اي دستت به مهر گشوده،اي شنواي هر نجوي،اي سرانجام هر گلايه
(23)اي داراي نعمت فراوان،اي داراي رحمت فراگير،اي داراي بخشش آغازين،اي داراي حكمت رسا،اي داراي نيروي برازنده،اي داراي برهان قطعي،اي داراي كرامت هويدا، اي داراي عزّت پايدار،اي داراي توان استوار،اي داراي عظمت بلندپايه.
(24)اي پديدآورنده آسمانها اي برنهنده تاريكيها،اي رحم كننده اشكهاي ريزان،اي درگذرنده از لغزشها،اي پوشنده زشتيها،اي زندگي‌بخش مردگان،اي فرودآور آيات،اي دوچندان كن خوبيها،اي ناپديد كننده بديها، اي سخت شكنجه.
(25)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي صورتگر،اي سنجيده‌كار،اي گرداننده،اي پاك كننده،اي روشني‌بخش،اي ساده‌ساز،اي مژده‌ده،اي بيم‌ده،اي پيش‌آور،اي پس‌آور.
(26)اي پروردگار خانه محترم،اي پرودگار ماه محترم،اي پرودگار شهر محترم،اي پروردگار ركن و مقام،اي پروردگار مشعر الحرام،اي پروردگار مسجد الحرام،اي پروردگار حلال و حرام،اي پروردگار روشني و تاريكي، اي پروردگار تحيّت و سلام،اي پرورنده نيرو در مردمان.
(27)اي داورترين داوران،اي دادگرترين دادگران،اي راستگوترين راستگويان،اي پاكترين پاكان،اي بهترين آفرينندگان،اي چابكترين حسابگران،اي شنواترين شنوندگان،اي بيناترين بينندگان،اي ياورترين ياوران،اي گرامي‌ترين گراميان.
(28)اي تكيه‌گاه آن‌كه تكيه‌گاه ندارد،اي پشتيبان آن‌كه پشتيباني ندارد،اي اندوخته آن‌كه اندوخته‌اي ندارد اي پناه آن‌كه پناهي ندارد،اي فريادرس آن‌كه فريادرسي ندارد،اي افتخار آن‌كه افتخاري ندارد،اي عزّت آن‌كه عزّتي ندارد اي مددرسان آن‌كه مددي ندارد،اي همدم آن‌كه همدمي ندارد،اي ايمني‌بخش آن‌كه ايمني ندارد
(29)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي نگهدار،اي پايدار،اي پاينده،اي مهرورز،اي سلامتي‌بخش،اي داور،اي دانا،اي بخش‌كن،اي بازگير،اي فراخي‌بخش.
(30)اي نگهدار آن‌كه از او نگهداري جويد،اي مهربان بر آن‌كه از او مهر جويد،اي آمرزنده آن‌كه از او آمرزش خواهد اي ياور آن‌كه از او ياري طلبد،اي حافظ آن‌كه از او حفاظت خواهد،اي اكرام كننده آن‌كه از او اكرام خواهد،اي راهنماي آن‌كه از او راهنمايي جويد،اي دادرس آن‌كه از او دادرسي خواهد،اي مدديار آن‌كه از او مدد جويد،اي فريادرس آن‌كه از او فريادرسي خواهد
(31) اي عزيزي كه خوار نگردد،اي لطيفي كه دست‌اندازي نشود،اي پايداري كه خوا او را درنيابد،اي پاينده‌اي كه فنا نپذيرد،اي زنده‌اي كه نمي‌ميرد، اي پادشاهي كه از بين نمي‌رود،اي هميشگي كه فاني نمي‌شود،اي دانايي كه ناداني ندارد،اي بي‌نيازي كه خوراك نخواهد،اي توانايي كه ناتوان نمي‌گردد
خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي يكتا،اي يگانه،اي گواه،اي بزرگوار،اي ستايش‌پذير،اي راهنما اي برانگيزنده،اي ميراث‌برنده،اي زيان‌رسان،اي سودبخش
(33)اي بزرگ‌تر از هر بزرگ،اي كريم‌تر از هر كريم، اي مهربان‌تر از هر مهربان،اي داناتر از هر دانا،اي فرزانه‌تر از هر فرزانه،اي ديرينه از هر ديرينه، اي بزرگ‌تر از هر بزرگ،اي لطيف‌تر از هر لطيف،اي باشكوه‌تر از هر باشكوه،اي عزيزتر از هر عزيز.
(34)اي گذشت كريمانه،اي نعمتت بزرگ،اي خيرت بسيار،اي فضلت ديرينه،اي لطفت هميشگي، اي ضنعت چشم‌نواز،اي گره‌گشاي گرفتاري،اي بردارنده زيان،اي پادشاه هستي،اي داور بر حق،
(35)اي آن‌كه در پيمانش وفادار است،اي آن‌كه در وفاداري‌اش پايدار است،اي آن‌كه در پايداري‌اش والاست،اي آن كه در والايي‌اش نزديك است،اي آن‌كه در نزديكي‌اش با نرمي است،اي آن‌كه در نرمي‌اش شريف است،اي آن‌كه در شرفش با عزّت است،اي آن‌كه در عزّتش بزرگ است،اي آن‌كه در بزرگي‌اش شكوهمند است،اي آن‌كه در شكوهش ستوده است.
(36)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي بسنده،اي درمان‌بخش،اي وفادار،اي تندرستي‌ده اي راهنما،اي به نيكي خوان،اي داور،اي خشنود،اي بلندمرتبه،اي ماندگار.
(37)اي آن‌كه هرچيز برايش فروتن است،اي آن‌كه هر چيز از او هراسان است،اي آن‌كه هستي هرچيز از او است،اي آن‌كه هرچيز به او پديدار است،اي آن كه هرچيز به سوي او بازگشت كند،اي آن‌كه هرچيز از او ترسان است،اي آن‌كه هرچيز به او بر پاست،اي آن‌كه هر چيز به سوي او دگرگون مي‌شود،اي آن‌كه هر چيز به ستايش او تسبيه‌گو است،اي آن‌كه هرچيز جز جلوه‌اش نابود است
(38) اي آن‌كه گريزگاهي نيست جز به بارگاهش،اي آن‌كه پناهي جز به درگاهش نيست،اي آن‌كه مقصدي جز به سوي او نيست،اي آن‌كه از خشمش رهاي نيست جز به مهرش،اي آن‌كه جز به سوي او ميلي نيست،اي آن‌كه جنبش و نيرويي نيست جز به او،اي آن‌كه جز از او مدد نجويند،اي آن‌كه جز بر او توكلّ نشود،اي آن‌كه جز به او اميدي نيست،اي آن‌كه جز او پرستيده نشود.
(39) اي بهترين هراس‌انگيزان،اي بهترين شوق‌آفرينان،اي بهترين جوياشدگان،اي بهترين پاسخ دهان،اي بهترين قصه‌شدگان اي بهترين يادشدگان،اي بهترين ستودگان،اي بهترين دلبران،اي بهترين خواندگان،اي بهترين همدمان.
(40)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي آمرزگار،اي پرده‌پوش،اي توانا،اي چيره،اي آفريننده اي شكننده،اي شكسته‌بند،اي يادآور،اي بينا،اي ياور.
(41)اي آن‌كه آفريد پس متناسب نمود،اي آن‌كه اندازه نهاد پس رهنمون شد اي آن‌كه بلا را برگيرد،اي آن‌كه زمزمه نهان را بشنود،اي آن‌كه غرق‌شدگان را برهاند،اي آن‌كه از نابودي رهايي بخشد،اي آن‌كه بيماران را شفا دهد. اي آن‌كه خنداند و گرياند،اي آن‌كه ميراند و زنده كند،اي آن‌كه دوگونه مرد و زن آفريد.
(42) اي آن‌كه در خشكي و دريا راه اوست،اي آن‌كه در كرانه‌هاي هستي نشانه‌هاي اوست،اي آن‌كه در نشانه‌هايش برهان روشن اوست،اي آن‌كه در مرگ آفريدگان قدرت‌نمايي اوست،اي آن‌كه در قبرها پندآموزي اوست،اي آن‌كه در رستاخيز فرمانروايي بي‌حدّ اوست،اي آن‌كه در حسابرسي اعمال شكوه اوست،اي آن‌كه در سنجش كردارها داوري اوست،اي آن‌كه د ربهشت پاداش اوست،اي آن‌كه در دوزخ كيفر اوست
(43)اي آن‌كه هراسندگان به درگاه او گريزند،اي آن‌كه گنهكاران به سوي او پناه برند،اي آن‌كه پشيمانان آهنگ او كنند،اي آن‌كه پارسايان به او ميل نمايند،اي آن‌كه سرگشتگان به او پناه برند،اي آن‌كه ارادتمندان به او انس گيرند،اي آن‌كه شيفتگان به او افتخار كنند،اي آن‌كه خطاكاران در عفوش طمع ورزند،اي آن‌كه يقين‌يافتگان به سوي او آرام گيرند،اي آن‌كه توكّل‌كنندگان بر او توكّل كنند.
(44)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي دوست‌داشتني،اي شفابخش،اي نزديك،اي ديده‌بان،اي حسابرس،اي هراس‌انگيز،اي پاداش‌ده،اي اجابت كننده،اي آگاه اي بينا.
(45)اي نزديك‌تر از هر نزديك،اي محبوب‌تر از هر محبوب،اي بيناتر از هر بينا،اي آگاه‌تر از هر آگاه،اي شريف‌تر از هر شريف،اي برتر از هر بلند،اي تواناتر از هر توانا،اي توانگرتر از هر توانگر،اي بخشنده‌تر از هر بخشنده،اي مهربان‌تر از هر مهربان
(46)اي چيره شكست‌ناپذير،اي سازنده ناساخته،اي آفريننه ناآفريده،اي مالك ما مملوك،اي چيره چيره‌گي‌ناپذير،اي بلندي‌بخش بلندي‌ناپذير،اي نگهدار بي‌نگهدار،اي ياري كننده ياري نشده،اي گواه هميشه حاضر،اي نزديك دوري‌ناپذير
(47)اي روشني نور،اي روشني‌بخش نور اي آفريننده نور،اي گرداننده نور،اي به اندازه‌ساز نور،اي روشني هر نور،اي روشنايي پيش از هر نور،اي روشنايي پس از هر نور،اي روشنايي بر فراز هر نور،اي نوري كه همانندش نوري نيست
(48)اي آن‌كه عطايش چشمگير است،اي آن‌كه كارش چشم‌نواز است،اي آن‌كه نوازشش پايدار است،اي آن‌كه نيكي‌اش ديرينه است،اي آن‌كه سخنش حق است اي آن‌كه وعده‌اش راست است،اي آن‌كه گذشتش فراتر از شايستگي است،اي آن‌كه كيفرش داد است،اي آن‌كه يادش شيرين است،اي آن كه عطايش همگاني است.
(49)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي آسان‌ساز،اي جدايي‌بخش،اي دگرگون‌ساز،اي هموار كن،اي فرودآور،اي عطابخش،اي فزون‌ده،اي بسياربخش،اي امان‌ده،اي زيبايي‌آفرين
(50)اي آن‌كه بينده و ديده نشود،اي آن‌كه بيافرينده و آفريده نشود،اي آن‌كه راهنمايي كند و راهنمايي نشود،اي آن‌كه زنده كند و زنده‌اش نكنند،اي آن‌كه پرسد و پرسيده نشود،اي آن‌كه خوراند و خوراك نخواهد،اي آن‌كه پناهد دهد و پناه نجويد،اي آن‌كه داوري كند و بر او داوري نشود،اي آن‌كه فرمان دهد و فرمانش ندهند،اي آن‌كه نزاده،و زاده نشده،و براي او همتايي نبوده است.
(51)اي كه چه خوش حسابگري،اي كه چه خوش طبيبي،اي كه چه خوش همراهي،اي كه چه خوش نزديكي،اي كه چه خوش پاسخ‌دهي، اي كه چه خوش دلبري،اي كه چه خوش سرپناهي،اي كه چه خوش كارگشايي،اي كه چه خوش مولايي،اي كه چه خوش ياوري
(52)اي شادي عارفان،اي آرزوي شيفتگان،اي همدم مريدان،اي محبوب توبه‌كاران،اي روزي‌دهنده بي‌چيزان،اي اميد گنهكاران،اي نور چشم عبادت‌كنندگان،اي گشاينده اندوه دلگيران،اي غمگسار غمزدگان، اي معبود گذشتگان و آيندگان.
(53)خدايا!من از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي پروردگار ما،اي معبود ما،اي سرور ما اي مولاي ما،اي ياور ما،اي نگهدار ما،اي راهنماي ما،اي مددرسان ما،اي محبوب ما،اي طبيب ما،
(54)اي پروردگار پيامبران و نيكان،اي پروردگار صدّيقان و خوبان،اي پروردگار بهشت و دوزخ،اي پروردگار خردسالان و بزرگسالان،اي پروردگار دانه‌ها و ميوه‌ها،اي پروردگار نهرها و درختان،اي پروردگار دشتها و بيشه‌ها،اي پروردگار خشيكيها و درياها،اي پروردگار شب و روز،اي پروردگار آشكارها و نهانها
(55)اي آن‌كه فرمانش در هرچيز نفوذ يافته،اي آن‌كه دانشش به هر چيز رسيده،اي آن‌كه قدرتش هر چيز را دربر گرفته،اي آن‌كه بندگان از شمردن نعمتهايش ناتوانند،اي آن‌كه آفريدگان به سپاسش نرسند،اي آن‌كه فهمها بزرگي‌اش را درنيابند،اي آن‌كه پندارها به ژرفاي هستي‌اش نرسند،اي آن‌كه بزرگي و بزرگ‌منشي‌پوشش اوست،اي كه بندگان توان برگرداندن حكمش را ندارند،اي آن‌كه فرمانروايي جز فرمانروايي او نيست،اي آن‌كه عطايي جز عطاي او نيست
(56) اي آن‌كه نمونه اعلي از آن اوست،اي آن‌كه صفات برتر براي اوست،اي آن‌كه سرانجام و سرآغاز از آن اوست،اي آن كه بهشت آسايش از آن اوست،اي آن‌كه نشانه‌هاي بزرگ‌تر از آن اوست،اي آن‌كه نامهاي نيكوتر از آن اوست،اي آن كه فرمان و داوري از آن اوست،اي آن هوا و فضا از آن اوست،اي آن‌كه عرش و فرش از آن اوست،اي آن‌كه آسمانهاي برافراشته از آن اوست.
(57)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي درگذرنده،اي آمرزنده،اي شكيبا،اي ستايش‌پذير،اي مهربان،اي مهرورز،اي خواسته،اي دوست،اي پاك،اي منزّه.
(58) اي آن‌كه بزرگي‌اش در آسمان است،اي آن‌كه نشانه‌هايش در زمين است،اي آن‌كه دلايلش در هرچيز است،اي آن‌كه شگفتيهايش در درياست،اي آن‌كه گنيجنه‌هايش در كوههاست،اي آن‌كه آفرينش را آغاز كند سپس بازش گرداند،اي آن‌كه مه امور به به سوي او بازگردد،اي آن‌كه لطفش را در هر چيز نمايان ساخته،اي آن‌كه آفرينش هر چيز را نيكو پرداخته،اي آن‌كه توانش در آفريدگان كارگر افتاده است.
(59)اي دوست آن‌كه دوستي ندارد،اي پزشك آن‌كه پزشكي ندارد،اي پاسخگوي آن‌كه پاسخگويي ندارد،اي يار مهربان آن‌كه مهرباني ندارد،اي همراه بي‌همرهان،اي فريادرس آن‌كه فريادرسي ندارد،اي رهنماي آن‌كه رهنمايي ندارد،اي همدم آن‌كه همدمي ندارد،اي رحم‌كننده آن‌كه رحم‌كننده‌اي ندارد اي همنشيني آن‌كه همنشيني ندارد
(60)اي كفايت كننده هركه از او كفايت خواهد،اي راهنماي هركه از او راهنمايي جويد، اي نگاهبان هركه از او نگاهباني خواهد،اي رعايت كننده هركه از او رعايت خواهد،اي شفادهنده هركه از او شفا طلبد،اي داور هركه از او داوري خواهد،اي بي‌نياز كننده هركه از او بي‌نيازي جويد،اي وفادار به هر كه از او وفا جويد،اي نيروبخش هركه از او نيرو خواهد،اي سرپرست هركه از او سرپرستي خواهد.
(61)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي آفريننده،اي روزي‌دهنده،اي گويا،اي راستگو اي شكافنده،اي جدا كننده،اي گشاينده،اي پيونددهنده،اي پيشي گيرنده،اي بلند جايگاه.
(62)اي آن‌كه شب و روز را دگرگون سازد،اي آن‌كه تاريكيها و روشنايي‌ها را قرار داد،اي آن‌كه سايه خنك و گرما را آفريد،اي آن‌كه خورشيد و ماه را مسّخر ساخت،اي آن‌كه خير و شر را مقدّر نمود،اي آن‌كه مرگ و زندگي را آفريد،اي آن‌كه خلق و امر از آن اوست، اي آن‌كه همسر و فرزندي نگرفت،اي آن‌كه در فرمانرواي يشريكي برايش نيست،اي آن‌كه از روي خواري سرپرستي نخواهد.
(63)اي آن‌كه خواهش خواهشمندان را مي‌داند،اي آن‌كه از نهاد خاموشان آگاه است،اي آن‌كه ناله درماندگان را مي‌شنود،اي آن‌كه گريه هراسيدگان را مي‌بيند،اي آن‌كه نيازهاي نيازمندان به دست اوست،اي آن بهانه توبه‌كاران را مي‌پذيرد،اي آن‌كه عمل تبهكاران را صلاح نبخشد،اي آن‌كه پاداش نيكوكاران را تباه نكند،اي آن‌كه از دل عارفان دور نباشد اي بخشنده‌ترين بخشندگان.
(64)اي هميشه ماندگار،اي شنونده دعا، اي گسترده عطا،اي آمرزنده خطا،اي پديد آورنده آسمان،اي نيك آزمون،اي نيكو ستايش،اي ديرينه بر فراز،اي بسيار وفادار،اي شريف پاداش.
(65)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي پرده‌پوش اي آمرزگار،اي چيره،اي جاهمند،اي بس شكيبا،اي نيك‌بخش،اي برگزيده،اي گشاينده،اي روح‌بخش،اي راحتي‌بخش
(66) اي آن‌كه مرا آفريد و بياراست،اي آن‌كه مرا روزي داد و پروريد،اي آن‌كه به من خورانيد و نوشانيد،اي آن‌كه مرا نزديك نمود و به كنار خويش برد،اي آن‌كه مرا نگاه داشت و كفايت نمود،اي آن‌كه مرا حفظ كرد و حمايت نمود،اي آن‌كه به من عزّت بخشيد و بي‌نيازم ساخت،اي آن‌كه توفيقم داد و راهنمايي كرد،اي آن‌كه همدمم شد و جايم داد،اي آن‌كه مرا بميراند و زنده كند.
(67)اي آن‌كه حق را با كلماتش استوار و برجا كند،اي آن‌كه توبه را از بندگانش بپذيرد،اي آن‌كه ميان انسان و دلش قرار گيرد،اي آن‌كه شفاعت جز با اجازه‌اش سود نبخشد،اي آن‌كه به گمراه‌شدگان راهش داناتر است،اي آن‌كه حكمش دگرگوني نپذيرد،اي آن‌كه رأيش را بازگرداننده‌اي نيست،اي آن‌كه هرچيز فرمانش را گردن نهد،اي آن‌كه آسمانها به دست قدرتش پيچيده گشته،اي آن‌كه بادها را مژده‌دهنده رحمتش فرستد.
(68)اي آن‌كه زمين را بستر زندگي قرار داد،اي آن‌كه كوهها را ميخهاي زمين نهاد،اي آن‌كه خورشدي را چراغ جهانش كرد،اي آن‌كه ماه را تابان ساخت،اي آن‌كه شب را جامه آرامش گرداند،اي آن‌كه روز را مايه روزي قرار داد،اي آن‌كه خواب را وسيله آرامش ساخت،اي آن‌كه آسمان را بنا نهاد،اي آن‌كه از هر چيز گونه‌هاي مختلف قرار داد،اي آن‌كه آتش را كمينگاه قرار داد.
(69)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي شنوا، اي هميار،اي بلندپايه،اي فرازمند،اي شبتابنده،اي نوآفرين،اي بزرگ،اي توانا،اي آگاه،اي پناه‌ده
(70) اي زنده پيش از هر زنده،اي زنده پس از هر زنده،اي زنده‌اي كه مانند او زنده‌اي نيست،اي زنده‌اي كه هيچ زنده‌اي شريك او نيست،اي زنده‌اي كه به زنده‌اي نياز ندارد،اي زنده‌اي كه همه زندگان را مي‌ميراند،اي زنده‌اي كه به زنده‌ها روزي مي‌دهد،اي زنده‌اي كه زندگي را از زنده‌اي ديگر به ارث نبرده،اي زنده‌اي كه مردگان را زنده مي‌كند،اي زنده اي به خود پاينده‌اي كه او را چرت و خواب درنگيرد.
(71)اي آن‌كه يادي دارد فراموش‌نشدني،اي آن‌كه نوري دارد خاموش‌نشدني،اي آن‌كه عطايايي بخشيده ناشمردني،اي آن فرمانروايي‌اش بي‌زوال است،اي آن‌كه ستايشش بي‌آمار است،اي آن‌كه شكوهش چگونگي نپذيرد،اي آن‌كه كمالي دارد درك ناشدني،اي آن‌كه داوري‌اش بازگشت ناپذير است،اي آن‌كه صفاتي دارد دگرگون‌پاپذير اي آن‌كه جلوه‌هايي دارد غير قابل تغيير.
(72)اي پروردگار جهانيان،اي مالك روز جزا،اي مقصود جويندگان اي پشت و پناه پناهندگان،اي دريابنده فراريان،اي آن‌كه شكيبايان را دوست دارد،اي آن‌كه توبه‌كنندگان را دوست دارد اي آن‌كه پاكيزگان را دوست دارد،اي آن‌كه نيكوكاران را دوست دارد،اي آن‌كه اوست داناتر به راه‌يافتگان
(73)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي مهربان،اي همراه،اي نگهدار،اي فراگير،اي روزي‌بخش،اي فريادرس،اي عزّت‌بخش،اي خواركن،اي آغازگر، اي برگرداننده.
(74)اي آن‌كه يكتاست و ضدّ ندارد،اي آن‌كه يگانه است و بي‌مانند،اي آن‌كه بي‌نياز و كاستي است، اي آن‌كه بي‌همتاي بودن و چگونگي است،اي آن‌كه داوري دادگر است،اي آن‌كه پروردگاري بي‌وزير است،اي آن‌كه عزّتمندي بي‌خواري است،اي آن‌كه توانگري بي‌نياز است،اي آن‌كه پادشاهي عزل‌ناپذير است،اي آن‌كه اوصافش بي‌مانند است.
(75)اي آن‌كه ذكرش براي ذاكران شرف است،اي آن‌كه شكرش براي شاكران رستگاري است،اي آن‌كه ستايشش براي ستايشگران عزّت است،اي آن‌كه طاعتش براي مطعيان مايه نجات است،اي آن‌كه درگاهش گشوده است به روي جويندگان،اي آن كه راهش براي توبه‌كاران هموار است،اي آن‌كه نشانه‌هايش براي بينندگان ليل قاطع است،اي آن‌كه كتابش براي پرواپيشگان مايه پند و يادآوري است،اي آن‌كه روزي‌اش همه مطيعان و گنهكاران را فراگيرد،اي آن‌كه رحمتش به نيكوكاران نزديك است.
(76) اي آن‌كه نامش خجسته است،اي آن‌كه عنايتش بس بلند است،اي آن‌كه معبودي جز او نيست،اي آن‌كه ستايشش والا است،اي آن‌كه نامهايش مقدس است،اي آن‌كه هستي‌اش پايدار است،اي آن‌كه بزرگي جلوه زيبايي اوست،اي آن‌كه بزرگمنشي پوشش اوست،اي آن‌كه عطاهايش در شمار نيايد،اي آن‌كه نعمتهايش شمرده نشود.
(77)خدايا!از تو مي‌خواهم به نامت اي مددرسان،اي امين،اي آشكار اي استوار،اي ارجمند،اي راهنما،اي ستوده،اي بزرگوار،اي سختگير(گنهكاران)،اي گواه.
(78)اي صاحب عرش پرشكوه،اي صاحب سخن استوار،اي صاحب كردكار برازنده،اي صاحب كوبش سخت،اي صاحب نويد و و تهديد،اي آن‌كه سرپرست ستوده است،اي آن‌كه به نيكي انجام دهد آنچه را خواهد،اي آن‌كه نزديك دوري‌ناپذير است،اي آن‌كه بر هر چيز گواه است،اي آن‌كه بر بندگان ستمكار نيست.
(79)اي آن‌كه شريك و وزيري ندارد،اي آن‌كه مثل و مانندي ندارد،اي آفريننده خورشيد و ماه تابان،اي بي‌نياز كننده درمانده تهيدست، اي روزي‌دهنده كودك خردسال،اي مهرورز بر پير بزرگسال،اي پيونددهنده استخوان شكسته،اي پناه ترسان پناه‌جو،اي آن‌كه بر بندگانش آگاه و بيناست،اي آن‌كه بر هر چيز تواناست.
(80)اي صاحب جود و بخشش اي صاحب فضل و كرم،اي آفريننده لوح و قلم،اي پديدآورنده موران و مردمان،ااي صاحب عذاب و انتقام اي الهام‌بخش عرب و عجم،اي بردارنده زيان و درد،اي داناي رازها و قصدها،اي پروردگار كعبه و حرم،اي آفريننده هرچيز از نيستي.
(81)خدايا!از تو خواستارم به نامت اي كردگار،اي هستي‌بخش،اي پذيرنده،اي برازنده،اي جدا،اي پيونددهنده،اي دادگر،اي چيره،اي جويا،اي بخشنده،
(82)اي آن‌كه به كرمش بخشيد،اي آن‌كه به جودش گرامي داشت،اي آن‌كه به لطفش كرم ورزيد،اي آن‌كه به نيرويش عزّت يافت، اي آن‌كه به حكمتش سامان داد،اي آن‌كه به تدبير خود حكم كرد،اي آنكه با علم خود تدبير كرد،اي آن‌كه با بردباري‌اش درگذرد،اي آن‌كه به تدبير خود در عين برتري‌اش نزديك است،اي آن‌كه در عين نزديكي‌اش برتر است.
(83)اي آن‌كه هرچه خواهد آفريند،اي آن‌كه هرچه بخواهد بكند،اي آن‌كه هركه را بخواهد راهنمايي كند،اي آن‌كه هركه را بخواهد گمراه سازد،اي آن‌كه هركه را بخواهد عذاب كند،اي آن‌كه هركه را بخواهد بيامرزد،اي آن‌كه هركه را بخواهد عزّت بخشد،اي آن‌كه هركه را بخواهد خوار گرداند،اي آن‌كه در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد،اي آن‌كه هركه را بخواهد به رحمتش مخصوص گرداند.
(84)اي آن‌كه همسر و فرزندي نگرفت،اي آن‌كه براي هرچيز اندازه نهاد،اي آن‌كه در حكمش كسي را شريك نساخت،اي آن‌كه فرشتگان را فرستادگان خويش قرار داد،اي آن‌كه در آسمانها برجهايي گذارد، اي آن‌كه زمين را زيستگاه شايسته نمود،اي آن‌كه آدمي را از آب آفريد،اي آن‌كه براي هرچيز سرانجامي قرار داد،اي آن‌كه با علم خويش هرچيز را دربر گرفته است،اي آن‌كه تعداد هرچيز را شماره نموده است.
(85)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي آغاز،اي انجام،اي آشكار،اي نهان،اي نيكوكار،اي حق،اي يگانه،اي يكتا،اي بي‌نياز،اي هميشگي.
(86)اي بهترين شناخته شده‌اي كه شناخته شده،اي برترين معبودي كه عبادت شده،اي والاترين ثناپذيري كه سپاس شده،اي عزيزترين ياد شده‌اي كه ياد شده اي برترين ستوده‌اي كه ستايش شده،اي ديرينه‌ترين موجودي كه خواسته شده،اي بلندترين وصف شده‌اي كه به وصف آمده،اي بزرگترين مقصودي كه قصد شده،اي گرامي‌ترين پرسيده‌اي كه پرسش شده،اي شريف‌ترين محبوبي كه دانسته شده.
(87)اي محبوب گريه‌كنندگان،اي سرور توكّل‌كنندگان،اي راهنماي گمراهان،اي سرپرست مؤمنان،اي همدم ذاكران،اي پناه جان سوختگان اي رهايي‌بخش راستگويان،اي تواناترين توانايان،اي داناترين دانايان،اي پرستيده همه آفريدگان.
(88)اي آن‌كه فراتر رفت و چيره گشت،اي آن‌كه دارا گشت و توان يافت،اي آن‌كه نهان شد و آگاهي يافت،اي آن‌كه پرستش شد و ارج نهاد،اي آن‌كه نافرماني شد و آمرزيد،اي آنكه انديشه‌ها او را فرا نگيرد،اي آن‌كه ديده‌اي او را در نيابد،اي آن‌كه اثري بر او پوشيده نماند،اي روزي‌دهنده آدميان،اي اندازه دهنده هر انداه.
(89)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي نگهدار،اي آفريننده،اي پديد آورنده،اي بسيار بخشنده، اي گشايشگر،اي فراخي‌بخش،اي برگيرنده زيان،اي ضمانت‌كننده،اي فرمان‌ده،اي بازدارنده.
(90)اي آن‌كه جز او غيب نداند،اي آن‌كه برنگرداند بدي را جز او،اي آن‌كه آفريدگان را جز او نيافريند،اي آن‌كه گناه را جز او نيامرزد،اي آن‌كه نعمت را جز او كامل نكند،اي آن‌كه دلها را جز او دگرگون نكند،اي آن‌كه كارها را جز او تدبير ننمايد،اي آن‌كه باران را جز او فرو نبارد،اي آن‌كه روزي را جز او نگستراند،اي آن‌كه مردگان را جز او زنده نسازد.
(91)اي ياور ضعيفان،اي همراه غريبان،اي يار دوستان،اي چيره بر دشمنان اي بالا برنده آسمان،اي مونس برگزيدگان،اي محبوب پروا پيشگان،اي گنجينه تهيدستان،اي معبود توانگران اي كريم‌ترين كريمان.
(92)اي كفايت‌كننده از هرچيز،اي پاينده بر هرچيز،اي آن‌كه چيزي مانند او نيست،اي آن‌كه چيزي بر فرمانروايي‌اش نيفزايد،اي آن‌كه چيزي بر او پوشيده نيست،اي آن‌كه چيزي از خزانه‌هايش نكاهد،اي آن‌كه مانندش كسي نيست،اي آن‌كه چيزي از علمش پنهان نماند،اي آن‌كه به همه‌چيز آگاه است، اي آن‌كه همه رحمتش همه‌چيز را فرا گرفته است.
(93)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي اكرام كننده،اي روزي‌بخش اي نعمت‌دهنده،اي عطابخش،اي بي‌نيازكننده،اي ذخيره‌گذار،اي نابودكننده،اي زنده‌ساز،اي خشنودكننده،اي رهايي‌بخش.
(94)اي آغاز و انجام هرچيز،اي پرستيده و دارنده هرچيز،اي پروردگار و سازنده هرچيز،اي آفريننده و برآورنده هرچيز،اي گيرنده و گشاينده هرچيز،اي آغاز كننده هرچيز،اي پديدآورنده و اندازه‌بخش هرچيز،اي هستي‌بخش و جنباننده هرچيز،اي زنده‌كننده و ميراننده هرچيز،اي آفريننده و ميراث بر هرچيز
(95)اي بهترين يادكننده و يادشده،اي بهترين ثناپذير و ثناشده،اي هبترين ستاينده و ستوده،اي بهترين گواه و گواه‌پذير،اي بهترين خواهنده و خوانده‌شده،اي بهترين پاسخ‌دهنده و پاسخ داده شده،اي بهترين يار و همدم، اي بهترين همراه و همنشين،اي بهترين سويه و آهنگ،اي بهترين دوستدار و دوستي‌پذير.
(96) اي آن‌كه به خواهنده‌اش پاسخ گويد،اي آن‌كه براي فرمانبرش دوست است،اي آن‌كه به دوستدارش نزديك است، اي آن‌كه براي كسي‌كه از او نگهداري طلبد ديده‌بان است،اي آن‌كه به هركه به او اميد بندد كريم است،اي آن‌كه هركه از او نافرماني كند بردبار است،اي ان كه در بزرگي‌اش مهربان است،اي آن‌كه در فرزانگي بزرگ است،اي آن‌كه در نيكي‌اش ديرينه است،اي آن‌كه به هر كه او را خواهد دانا است.
(97)خدايا!از تو درخواست مي‌كنم به نامت اي سبب‌ساز،اي شوق‌آفرين،اي برگرداننده،اي پيگير،اي سامان‌بخش،اي هراس‌آور،اي برحذردار،اي يادآور،اي تسخيرگر،اي دگرگون‌ساز
(98)اي آن‌كه علمش پيش است،اي آن‌كه وعده‌اش راست است،اي آن‌كه لطفش آشكار است،اي آن‌كه فرمانش چيره است،اي آن‌كه كتابش استوار است. اي آن‌كه حكمش شدني است،اي آن‌كه قرآنش باشكوه است،اي آن‌كه فرمانروايي‌اش ديرين است،اي آن‌كه بخشش فراگير است،اي آن‌كه پايگاهش بس بزرگ است.
(99)اي آن‌كه شنيدني از شنيدن ديگر بازش ندارد،اي آن‌كه كاري از كار ديگر منعش نكند،اي آن‌كه گفتاري از گفتار ديگر سرگرمش نكند،اي آن‌كه درخواستي از درخواست ديگر او را به اشتباه نيافكند،اي آن‌كه چيزي از چيز ديگر پرده‌اش نشود، اي آن‌كه اصرار اصراركنندگان او را به ستوه نياورد،اي آن‌كه آرمان واپسين جويندگان است،اي آن‌كه نهايت همّت عارفان است،اي آن‌كه پايان جستجوي جويندگان است،اي آن‌كه غباري در سراسر هستي بر او پوشيده نيست.
(100) اي بردباري كه شتاب نكند،اي بخشنده‌اي كه بخل نورزد،اي راستگويي كه تخلّف نكند،اي عطاكننده‌اي كه خستگي نپذيرد،اي چيره‌اي كه شكست‌ناپذير است،اي بزرگي كه به وصف در نيايد،اي دادگري كه ستم ننمايد،اي توانگري كه نيازمند نشود،اي بزرگي كه كوچك نگردد،اي نگهداري كه غفلت ننمايد.منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست،فريادرس،فريادرس،ما را از آتش رهايي بخش پروردگار

اعمال مخصوص هر يك از شبها

شب نوزدهم- آغاز شب قدر

اعمال شب نوزدهم(آغاز شب قدر):
امّا اعمال شب نوزدهم چند چيز است:
اوّل:
گفتن صد مرتبه:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
از پروردگارم خدا آمرزش مي‌جويم و به سوي او مي‌پويم
دوم:
گفتن صد مرتبه
اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ
خدايا قاتلان امير المؤمنين را لعنت كن
سوم:
دعاي يا ذي الذّي كان را كه در قسم چهارم گذشت بخواند.
چهارم:
اين دعا را بخواند:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ فِي الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ فِي رِزْقِي وَ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا.
خدايا مقرّر فرما در آنچه حكم مي‌كني،و تقدير مي‌نمايي از فرمان حتمي،و در آنچه جدا مي‌كني از كار حكيمانه در شب قدر،و در آن حكم حتمي كه برگشت و تغييري ندارد،اينكه مرا از حاجيان خانه محترمت بنويسي،حاجياني كه حجّشان قبول،سعي‌شان پذيرفته، گناهانشان آمرزيده،بديهايشان ناديده گرفته شده است،و در آنچه حكم مي‌كني و تقدير مي‌نمايي،مقرّر فرما كه عمرم را طولاني نمايي، و در روزي‌ام بر من وسعت بخشي،و با من چنين و چنان كني.
و به جاي «كذا و كذا» حاجت خود را بيان كند.

شب بيست و يكم

شب بيست ويكم:
فضيلت اين شب نوراني از شب نوزدهم بيشتر اس و بايد اعمال اين شب را،از غسل و احيا و زيارت و نماز هفت «توحيد» و قرآن بر سر گرفتن و صد ركعت نماز و دعاي جوشن كبير و غير آنها را انجام دهد و در غسل و احيا و سعي در عبادت،در اين شب و شب بيست‌وسوم اصرار ورزد،در روايات به اين معني كه شب قدر يكي از اين دو شب ميباشد،تاكيد شده در چند روايت آمده:
كه از معصوم خواسته شد:
معين فرماييد كه شب قدر كدام يك از اين دو شب است؟ايشان تعيين نكرد،بلكه فرمود:
ما أيسر ليلتين فيما تطلب
چه آسان است دو شب در آنچه مي‌جويي
يا آنكه فرمود:
ما عليك أن تفعل خيرا في ليلتين و نحو ذلك. و قال شيخنا الصدوق فيما أملي علي المشايخ في مجلس واحد من مذهب الإمامية و من أحيا هاتين الليلتين بمذاكرة العلم فهو أفضل.
يا آنكه فرموده: باكي بر تو نيست كه در هر دو شب كار خير انجام دهي مانند ان.و شيخ ما صدوق در آنچه بر بزرگان در يك مجلس راجع به مذهب اماميه ديكته كرده چنين فرمود: هر كه اين دو شب را با بحثهاي علمي احيا بدارد بهتر است.
به هر صورت از اين شب شروع كند به خواندن دعاهاي شبهاي دهه آخر ماه كه از جمله آنها اين دعاست كه شيخ كليني در كتاب كافي از امام صادق عليه السّلام روايت كرده:
كه در دهه آخر ماه رمضان در هر شب بخوان

شب بيست و سوم

اين شب از دو شب قدر گذشته افضل است،و از احاديث بسيار استفاده مي‌شود،كه شب قدر همين شب است،و اين شب شب جهني است يعني شبي است كه دعاها در آن اجابت مي‌شود،و در اين شب تمام كارها بر پايه حكمت الهي مقدّر گردد،و براي اين شب غير از اعمالي كه با دو شب قدر گذشته مشترك است چند عمل ديگر است:
اوّل:
خواندن سوره «عنكبوت» و «روم» كه امام صادق عليه السّلام سوگند ياد كردند كه خواننده اين دو سوره در اين شب از اهل بهشت خواهد بود.
دوم:
خواندن سوره «حم دخان»
سوم:
هزار مرتبه خواندن سوره «قدر»
چهارم:
محمّد بن عيسي به سند خود از امامان صالح عليهم السّلام روايت كرده كه فرمودند:
در شب بيست وسوم از ماه رمضان اين دعا را به دفعات بخوان،در حال سجود و قيام و قعود.و بر هر حالي كه هستي در تمام ماه،و در طول حياتت تا جايي كه ممكن باشد،و هر زماني كه به يادت آيد.بعد از ستايش پروردگار به بزرگواري،و فرستادن صلوات بر پيامبر صلي اللّه عليه و آله مي‌گويي:
اَللهمَّ كُن لوليّكَ فُلانِ بن فُلان
خدايا براي ولي‌ات باش فلان بن فلان
و به جاي فلان بن فلان بگو:
الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيهِ و عَلي ابائهِ في هذهِ السّاعةِ، و في كُلّ ساعَة وَليّا و حافظا وقائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيناً حَتّي تُسكِنَهُ اَرضَكَ طَوعاً و تُمَتّعَهُ فيها طَويلًا.
حجت بن الحسن كه درودهايت بر او و پدرانش باد،در اين ساعت،و در هر ساعت سرپرست و نگهبان و پيشوا و ياور و راهنما و ديده‌باه(باش،تا او را با رغبت مردم در زمينت سكونت دهي،و زماني طولاني بهره‌مندش سازي
و همچنين مي‌خواني:
يا مُدَبّرَ الاُموُرِ،يا باعِثَ مَن في القُبُور،يا مُجرِي البُحُور،يا مُلَيّنَ الحَديدِ لِداوُد، صَل عَلي مُحَّمد وَافعَل بي كَذا وَ كَذا
اي تدبيرگر امور، اي برانگيزنده مردهاي در گور،اي روان كننده درياها،اي نرم كننده آهن براي داود،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من چنين و چنان كن.
و به جاي «كذا و كذا» حاجات خود را بخواهد:
اَلليلَةَ اليلَةَ
امشب،امشب
و دستهاي خود را د روقت خواند «يا مدبّر الامور» تا آخر به سوي آسمان بردار.و اين دعا را در حال ركوع و سجود و ايستاده و نشسته بخوان،و آن را تكرار كن،و در شب آخر ماه رمضان هم بخوان.
پنجم:
بخواند:
اللَّهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمُرِي وَ أَوْسِعْ لِي فِي رِزْقِي وَ أَصِحَّ لِي جِسْمِي وَ بَلِّغْنِي أَمَلِي وَ إِنْ كُنْتُ مِنَ الْأَشْقِيَاءِ فَامْحُنِي مِنَ الْأَشْقِيَاءِ وَ اكْتُبْنِي مِنَ السُّعَدَاءِ فَإِنَّكَ قُلْتَ فِي كِتَابِكَ الْمُنْزَلِ عَلَي نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ
خدايا عمرم را طولاني گردان،و روزي‌ام را وسعت بخش،و بدنم را تندرست بدار،و به آرزويم برسان،و و اگر در زمره بدفرجامان،هستم،مرا از آن گروه محو كن،و در گروه سعادتمندان ثبت فرما،كه تو در كتاب فرو فرستاده به پيامبر مرسلت(درود تو بر او و خاندانش)فرمودي: خدا محو مي‌كند آنچه را بخواهد و ثبت مي‌نمايد آنچه را اراده كند و كتاب جامع نزد اوست.
ششم:
بخواند:
اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ فِيمَا تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ لِي فِي رِزْقِي
خدايا قرار ده در آنچه حكم مي‌كني،و مقدّر مي‌نمايي،از فرمان حتمي، در آنچه از كار حكيمانه جدا مي‌سازي در شب قدر،از حكمي كه بازگشت نپذيرد،و تغيير نيابد،اينكه مرا در اين سال از حاجيان خانه محترمت بنويسي،حاجياني كه حجّشان پذيرفته،و سعيشان قبول افتاده،و گناهانشان آمرزيده گشته،و بديهايشان محو شده است،و قرار ده در آنچه فرمان مي‌دهي و مقدّر مي‌نمايي كه عمرم را طولاني گرداني،و در روزي‌ام وسعت بخشي.
هفتم:
دعايي را كه در كتاب «اقبال» آمده است بخواند:
يَا بَاطِنا فِي ظُهُورِهِ وَ يَا ظَاهِرا فِي بُطُونِهِ وَ يَا بَاطِنا لَيْسَ يَخْفَي وَ يَا ظَاهِرا لَيْسَ يُرَي يَا مَوْصُوفا لا يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ مَوْصُوفٌ وَ لا حَدٌّ مَحْدُودٌ وَ يَا غَائِبا [غَائِبُ] غَيْرَ مَفْقُودٍ وَ يَا شَاهِدا [شَاهِدُ] غَيْرَ مَشْهُودٍ يُطْلَبُ فَيُصَابُ وَ لا يَخْلُو [لَمْ يَخْلُ] مِنْهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَا بَيْنَهُمَا طُرْفَةَ [طَرْفَةَ] عَيْنٍ لا يُدْرَكُ بِكَيْفٍ [بِكَيْفَ] وَ لا يُؤَيَّنُ بِأَيْنٍ [بِأَيْنَ] وَ لا بِحَيْثٍ [بِحَيْثُ] أَنْتَ نُورُ النُّورِ وَ رَبُّ الْأَرْبَابِ أَحَطْتَ بِجَمِيعِ الْأُمُورِ سُبْحَانَ مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا وَ لا هَكَذَا غَيْرُهُ
اي پنهان در حال آشكار بودنش،و اي آشكار در حال پنهان بودنش و اي پنهاني كه مخفي نمي‌شود،اي آشكاري كه ديده نمي‌شود،اي به وصف آمده‌اي كه هيچ ممكني به حقيقتش نمي‌رسد و هيچ حدّ بسته‌اي به او احاطه پيدا نمي‌كند،و اي غايب گم نشده،اي حاضري كه مشهود نيست،تا آنكه جستجو شود و او را بيابند،آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست،به اندازه چشم برهم‌زدن از او خالي نيست،به كيفيتي معيّن دانسته نمي‌شود و محدود به مكان و جهت نمي‌گردد،تويي روشنايي نور،پروردگار پرورندگان،به همه امور احاطه كرده‌اي، منزّه است آن‌كه چيزي همانندش نيست،و او شنوا و بيناست،منزّه است آن‌كه داراي اين صفات است و براي غير او چنين صفاتي نيست
سپس آنچه را مي‌خواهي از خدا طلب كن.
هشتم:
غير از غسل اوّل شب،غسلي هم در آخر شب انجام دهد.بدان كه براي غسل و شب زنده‌داري اين شب و زيارت امام حسين عليه السّلام،و صد ركعت نماز،فضيلت بسيار نقل شده است،و انجام اين اعمال مورد تأكيد است.شيخ طوسي در كتاب «تهذيب» از ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود: در شبي كه اميد مي‌رود شب قدر باشد،صد ركعت نماز بخوان در هر ركعت پس از سوره «حمد» ده مرتبه سوره «توحيد» را قرائت كن،گفتم: فدايت شوم،اگر ايستاده قدرت نداشته باشم چه؟فرمود نشسته بخوان،گفتم اگر نتوانم،فرمود: به همان حالي كه در بسترت به پشت خوابيده‌اي اين نماز را بخوان.از كتاب» دعائم الاسلام «روايت شده كه رسول خدا صلي اللّه عليه و آله در دهه آخر ماه رمضان بستر خود را جمع مي‌كرد،و براي عبادت كمر همّت را محكم مي‌بست،و در شب بيست‌وسم اهل خود را بيدار مي‌كرد،و آنهايي را كه خواب در ربوده بود،به رويشان آب مي‌پاشيد،و حضرت فاطمه عليها السلام در اين شب اجازه نمي‌داد احدي از اهلش بخوابد،و خواب آنها را به كمي طعام علاج مي‌فرمود،و آنها را با خواباندن در روز براي بيداري و احياي شب آماده مي‌كرد،و مي‌فرمود: محروم كسي است كه از خير اين شب محروم بماند. روايت شده كه امام صادق عليه السّلام به بيماري سختي دچار شده بود،وقتي شب بيست‌وسوم ماه رمضان رسيد،به خدمتكارانش دستور داد او را به مسجد بردند،و تا صبح در مسجد بود. علاّمه مجلسي(ره)فرموده است هرقدر كه خواندن قرآن ممكن باشد،در اين شب خوانده شود،و دعاهاي صحيفه كامله(سجاديه)،به ويژه دعاي مكارم الأخلاق،و دعاي توبه قرائت گردد،و روزهاي اين شبها را نيز بايد حرمت نهاد،و به عبادت و تلاوت قرآن به سر آورد،زيرا در احاديث معتبر آمده است كه روز قدر در فضيلت همانند شب قدر است.
دعاي شب بيست و سوم:
يَا رَبَّ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ جَاعِلَهَا خَيْرا مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ وَ رَبَّ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ وَ الْجِبَالِ وَ الْبِحَارِ وَ الظُّلَمِ وَ الْأَنْوَارِ وَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ يَا بَارِئُ يَا مُصَوِّرُ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا قَيُّومُ يَا اللَّهُ يَا بَدِيعُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ لَكَ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَي وَ الْأَمْثَالُ الْعُلْيَا وَ الْكِبْرِيَاءُ وَ الْآلاءُ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ اسْمِي فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ فِي السُّعَدَاءِ وَ رُوحِي مَعَ الشُّهَدَاءِ وَ إِحْسَانِي فِي عِلِّيِّينَ وَ إِسَاءَتِي مَغْفُورَةً وَ أَنْ تَهَبَ لِي يَقِينا تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِي وَ إِيمَانا يُذْهِبُ الشَّكَّ عَنِّي وَ تُرْضِيَنِي بِمَا قَسَمْتَ لِي وَ آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ الْحَرِيقِ وَ ارْزُقْنِي فِيهَا ذِكْرَكَ وَ شُكْرَكَ وَ الرَّغْبَةَ إِلَيْكَ وَ الْإِنَابَةَ وَ التَّوْبَةَ وَ التَّوْفِيقَ لِمَا وَفَّقْتَ لَهُ مُحَمَّدا وَ آلَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ.
اي پروردگار شب قدر،و قراردهنده آن بهتر از هزار ماه،و پروردگار شب و روز،و كوهها و درياها،و تاريكيها و روشناييها،و زمين و آسمان،اي پديدآورنده،اي صورت‌بخش،اي عطا كننده،اي نعمت ده،اي خدا،اي بخشنده،اي خدا،اي به خود پاينده،اي خدا،اي نو آفرين،اي خدا،اي خدا،اي خدا، نامهاي نيكوتر،و نمونه‌هاي والاتر،و بزرگمنشي و نعمتها از آن توست،از تو درخواست مي‌كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستي،و قرار دهي در اين شب نامم را در زمره سعادتمندان،و روحم را با شهيدان،و نيكوكاري‌ام را در بلندمرتبه‌ترين درجه بهشت،و گناهم را آمرزيده،و ببخشي بر من يقيني كه دلم با آن همراه باشد،و ايماني كه شك را از من زدوده گرداند،و خشنودي به آنچه نصيبم نموده‌اي،و ما را در دنيا و آخرت پاداش نيكو عنايت فرما،و از عذاب آتش سوزان حفظ كن،و در اين شب ذكر و شكر خويش و رغبت به سوي خود،و بازگشت و توبه روزي‌ام فرما،و به آنچه محمّد و و خاندان محمّد)درود خدا بر آنان باد(را به آن موفق كردي توفيقم ده.

اعمال شب آخر ماه

شب آخر ماه:
شب بسيار مباركي است،و براي اين شب چند عمل وارد است:
اوّل:
غسل.
دوم:
زيارت امام حسين عليه السّلام.
سوم:
خواندن سوره‌هاي «انعام» و «كهف» و «يس» و گفتن صد مرتبه:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
از خدا آمرزش مي‌جويم و به سوي او مي‌پويم.
چهارم:
اين دعا را كه شيخ كليني از امام صادق عليه السّلام روايت كرده بخواند:
اللَّهُمَّ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ وَ قَدْ تَصَرَّمَ وَ أَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ يَا رَبِّ أَنْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَيْلَتِي هَذِهِ أَوْ يَتَصَرَّمَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ لَكَ قِبَلِي تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُرِيدُ أَنْ تُعَذِّبَنِي بِهِ يَوْمَ أَلْقَاكَ
خدايا اين است ماه رمضان،كه قرآن را در آن نازل كردي،اينك در حال گذشتن است،و من به ذات كريمانه‌ات پناه مي‌آورم از اينكه سپيده اين شب طلوع كند،يا ماه رمضان بگذرد،و نزد تو برايم نتيجه كار ناشايست يا گناهي باشد كه بخواهي مرا به سبب آن روزي كه ملاقاتت كنم عذاب نمايي.
پنجم:
بخواند دعاي «يا مدبّر الامور» را كه بيان آن در اعمال شب بيست‌وسم گذشت
ششم:
ماه رمضان را با دعاهاي وداع،وداع گويد: دعاهايي كه شيخ كليني و شيخ صدوق و شيخ مفيد و شيخ طوسي،و سيّد ابن طاووس(رضوان اللّه عليه)نقل كرده‌اند و شايد بهترين آنها دعاي چهل‌وپنجم صحيفه كامله باشد. سيّد ابن طاووس از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه هركه در شب آخر ماه رمضان،آن ماه شريف را وداع گفته و بگويد:
اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ صِيَامِي لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ أَعُوذُ بِكَ أَنْ يَطْلُعَ فَجْرُ هَذِهِ اللَّيْلَةِ إِلا وَ قَدْ غَفَرْتَ لِي
خدايا اين ماه را آخرين بار روزه‌ام در ماه رمضان قرار مده،و به تو پناه مي‌آورم از اينكه سپيده اين شب سر زند،مگر اينكه مرا آمرزيده باشي.
پيش از آنكه سپيده بر آيد،حق تعالي او را بيامرزد، و توبه و بازگشت نصيب وي كند.سيّد و شيخ صدوق از جابر بن عبد عبد اللّه انصاري روايت كرده‌اند كه در جمعه آخر ماه رمضان خدمت رسول خدا صلي اللّه عليه و آله رسيدم،چون نظر آن حضرت بر من افتاد،فرمود: اي جابر اين آخرين جمعه از ماه رمضان است،پس آن را وداع كن و بگو:
اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ صِيَامِنَا إِيَّاهُ فَإِنْ جَعَلْتَهُ فَاجْعَلْنِي مَرْحُوما وَ لا تَجْعَلْنِي مَحْرُوما
خدايا اين ماه را آخرين بار روزه ما در ماه رمضان قرار مده،اگر قرار داده‌اي پس مرا رحمت شده بدار،نه محروم از رحمت.
به راستي هركه اين دعا را در اين روز بخواند به يكي از دو خصلت نيكو ظفر يابد: يا رسيدن به ماه رمضان آينده،يا آمرزش خدا و رحمت بي‌انتهاي او.سيّد ابن طاووس و كفعمي از حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله روايت كرده‌اند كه فرمود: هركه در شب آخر ماه رمضان،ده ركعت نماز به صورت دو ركعت بخواند،در هر ركعت سوره «حمد» را يك بار،و «قل هو اللّه احد» راه ده بار،و در هر يك از ركوع و سجود ده مرتبه بگويد:
سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ
پاك است خدا و ستايش شايسته اوست و معبودي جز او نيست و خدا بزرگتر است.
و هنگامي كه از ده ركعت فراغت يافت هزار مرتبه استغفار كند.و پس از استغفار سر به سجده گذارد و در حال سجده بگويد:
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ يَا رَحْمَانَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ رَحِيمَهُمَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا إِلَهَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ تَقَبَّلْ مِنَّا صَلاتَنَا وَ صِيَامَنَا وَ قِيَامَنَا
اي زنده به خود پاينده!اي داراي بزرگي و بزرگواري،اي بخشنده دنيا و آخرت و اي مهربان دنيا و آخرت،اي مهربان‌ترين مهربانان،اي معبود گذشتگان و آيندگان،گناهانمان را بيامرز،و نماز و روزه و شب‌بيداريمان را قبول كن.
سوگند به كسي كه مرا به راستي به پيامبري مبعوث كرد،كه جبرئيل مرا از اسرافيل خبر داد و اسرافيل از پروردگار خود،كه سر از سجده برنداشته،خدا او را بيامرزد،و ماه رمضان را از او قبول كند،و از او درگذرد تا آخر خبر.و اين نماز در شب عيد فطر هم روايت شده است، ولي در اين روايت آمده است كه تسبيحات اربعه را در ركوع و سجود به جاي ذكر ركوع و سجود بخواند،و به جاي «اغفر لنا ذنوبنا» تا آخر بگويد:
اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ تَقَبَّلْ صَوْمِي وَ صَلاتِي وَ قِيَامِي
گناهم را بيامرز، و روزه و نماز وشب زنده داري ام را بپذير

عيد فطر و اعمال ماه شوال

نماز و دعاي شب عيد فطر

نماز و دعاي شب عيد فطر:
دو ركعت نماز بجا آورد،در ركعت اوّل پس از سوره «حمد» هزار مرتبه «توحيد» و در ركعت دوم يك مرتبه بخواند،و پس از سلام سر به سجده گذارد و صد مرتبه بگويد: اتوب الي اللّه آنگاه بگويد:
يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْجُودِ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الطَّوْلِ يَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا.
اي داراي نعمت و جود،اي صاحب بخشش و عطا،اي برگزيننده محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)،بر محمّد و خاندانش درود فرست،و با من چنين و چنان كن.
و بجاي «كذاو كذا» حاجات خود را بخواهد.در روايت آمده كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام اين دو ركعت نماز را به اين كيفيت بجاي آرود،هر حاجت كه از خدا بطلب،به يقين عطا فرمايد،و اگر به شماره ريگهاي بيابان گناه داشته باشد،خدا آنها را بيامرزد، در روايت ديگري بجاي هزار مرتبه سوره «توحيد» صد مرتبه وارد شده،ليكن اين نماز را بايد پس از نماز مغرب و نافله آن بجا آورد.شيخ طوسي و سيّد ابن طاووس پس از پايان نماز اين دعا را نقل كرده‌اند:
يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحِيمُ يَا اللَّهُ يَا مَلِكُ يَا اللَّهُ يَا قُدُّوسُ يَا اللَّهُ يَا سَلامُ يَا اللَّهُ يَا مُؤْمِنُ يَا اللَّهُ يَا مُهَيْمِنُ يَا اللَّهُ يَا عَزِيزُ يَا اللَّهُ يَا جَبَّارُ يَا اللَّهُ يَا مُتَكَبِّرُ يَا اللَّهُ يَا خَالِقُ يَا اللَّهُ يَا بَارِئُ يَا اللَّهُ يَا مُصَوِّرُ يَا اللَّهُ يَا عَالِمُ يَا اللَّهُ يَا عَظِيمُ يَا اللَّهُ يَا عَلِيمُ يَا اللَّهُ يَا كَرِيمُ يَا اللَّهُ يَا حَلِيمُ يَا اللَّهُ يَا حَكِيمُ يَا اللَّهُ يَا سَمِيعُ يَا اللَّهُ يَا بَصِيرُ يَا اللَّهُ يَا قَرِيبُ يَا اللَّهُ يَا مُجِيبُ يَا اللَّهُ يَا جَوَادُ يَا اللَّهُ يَا مَاجِدُ يَا اللَّهُ يَا مَلِيُّ يَا اللَّهُ يَا وَفِيُّ يَا اللَّهُ يَا مَوْلَي يَا اللَّهُ يَا قَاضِي،
اي خدا،اي خدا،اي خدا،اي مهربان،اي خدا،اي بخشنده،اي خدا،هي فرمانروا،اي خدا،اي پاك،اي خدا،اي سلام،اي خدا،اي ايمني‌بخش،اي خدا،اي چيره‌گر،اي خدا،اي عزّتمند،اي خدا،اي جبّار،اي خدا،اي بزرگمنش اي خدا،اي آفريننده،اي خدا،اي پديدآورنده،اي خدا،اي صورتگر،اي خدا،اي دانا،اي خدا،اي بزرگ،اي خدا،اي آگاه،اي خدا،اي كريم،اي خدا،اي بردبار،اي خدا،اي فرزانه،اي خدا،اي شنوا،اي خدا،اي بينا،اي خدا اي نزديك،اي خدا،اي اجابت‌كننده،اي خدا،اي سخاوتمند،اي خدا،اي بزرگوار،اي خدا،اي نيرومند،اي خدا،اي وفادار اي خدا،اي سرپرست،اي خدا،اي داور،
يَا اللَّهُ يَا سَرِيعُ يَا اللَّهُ يَا شَدِيدُ يَا اللَّهُ يَا رَءُوفُ يَا اللَّهُ يَا رَقِيبُ يَا اللَّهُ يَا مَجِيدُ يَا اللَّهُ يَا حَفِيظُ يَا اللَّهُ يَا مُحِيطُ يَا اللَّهُ يَا سَيِّدَ السَّادَاتِ يَا اللَّهُ يَا أَوَّلُ يَا اللَّهُ يَا آخِرُ يَا اللَّهُ يَا ظَاهِرُ يَا اللَّهُ يَا بَاطِنُ يَا اللَّهُ يَا فَاخِرُ يَا اللَّهُ يَا قَاهِرُ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا وَدُودُ يَا اللَّهُ يَا نُورُ يَا اللَّهُ يَا رَافِعُ يَا اللَّهُ يَا مَانِعُ يَا اللَّهُ يَا دَافِعُ يَا اللَّهُ يَا فَاتِحُ يَا اللَّهُ يَا نَفَّاحُ [نَفَّاعُ] يَا اللَّهُ يَا جَلِيلُ يَا اللَّهُ يَا جَمِيلُ يَا اللَّهُ يَا شَهِيدُ يَا اللَّهُ يَا شَاهِدُ يَا اللَّهُ يَا مُغِيثُ يَا اللَّهُ يَا حَبِيبُ يَا اللَّهُ يَا فَاطِرُ يَا اللَّهُ يَا مُطَهِّرُ يَا اللَّهُ يَا مَلِكُ،[مَلِيكُ]
اي خدا،اي سريع،اي خدا،اي سخت‌گير،اي خدا،اي مهربان، اي خدا،اي نگهبان،اي خدا،اي باشكوت،اي خدا،اي نگهدار،اي خدا،اي فراگير،اي خدا،اي آقاي آقايان اي خدا،اي آغاز،اي خدا،اي انجام،اي خدا،اي آشكار،اي خدا،اي نهان،اي خدا،اي فخركننده،اي خدا،اي چيره،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي دوست،اي خدا،اي نور،اي خدا، اي بالابرنده،اي خدا،اي بازدارنده،اي خدا،اي دفع‌كننده،اي خدا،اي گشاينده،اي خدا،اي بهره‌رسان،اي خدا،اي با شكوه،اي خدا،اي زيبا،اي خدا،اي گواه،اي خدا،اي شاهد،اي خدا،اي فريادرس،اي خدا اي حبيب،اي خدا،اي آفريننده،اي خدا،اي پاك كننده،اي خدا،اي پادشاه،
يَا اللَّهُ يَا مُقْتَدِرُ يَا اللَّهُ يَا قَابِضُ يَا اللَّهُ يَا بَاسِطُ يَا اللَّهُ يَا مُحْيِي يَا اللَّهُ يَا مُمِيتُ يَا اللَّهُ يَا بَاعِثُ يَا اللَّهُ يَا وَارِثُ يَا اللَّهُ يَا مُعْطِي يَا اللَّهُ يَا مُفْضِلُ يَا اللَّهُ يَا مُنْعِمُ يَا اللَّهُ يَا حَقُّ يَا اللَّهُ يَا مُبِينُ يَا اللَّهُ يَا طَيِّبُ يَا اللَّهُ يَا مُحْسِنُ يَا اللَّهُ يَا مُجْمِلُ يَا اللَّهُ يَا مُبْدِئُ يَا اللَّهُ يَا مُعِيدُ يَا اللَّهُ يَا بَارِئُ يَا اللَّهُ يَا بَدِيعُ يَا اللَّهُ يَا هَادِي يَا اللَّهُ يَا كَافِي يَا اللَّهُ يَا شَافِي يَا اللَّهُ يَا عَلِيُّ يَا اللَّهُ يَا عَظِيمُ يَا اللَّهُ يَا حَنَّانُ يَا اللَّهُ يَا مَنَّانُ يَا اللَّهُ يَا ذَا الطَّوْلِ يَا اللَّهُ يَا مُتَعَالِي يَا اللَّهُ يَا عَدْلُ يَا اللَّهُ يَا ذَا الْمَعَارِجِ يَا اللَّهُ يَا صَادِقُ يَا اللَّهُ يَا صَدُوقُ،
اي خدا،اي نيرومند،اي خدا اي قبض‌كننده،اي خدا،اي گستراننده،اي خدا،اي زنده كننده،اي خدا،اي ميراننده،اي خدا،اي برانگيزنده،اي خدا اي وارث،اي خدا،اي عطابخش،اي خدا،اي فزوني‌ده،اي خدا،اي نعمت‌دهنده،اي خدا،اي حق،اي حقدا،اي اي آشكار،اي خدا،اي پاكيزه،اي خدا،اي نيكوكار،اي خدا،اي زيباكار،اي آغازگر،اي خدا،اي بازآور،اي خدا،اي پديدآور،اي خدا،اي نوآفرين،اي خدا،اي هدايتگر،اي خدا،اي كفايت‌كننده،اي خدا اي شفابخش،اي خدا،اي بلندپايه،اي خدا،اي بزرگ،اي خدا،اي مهربان،اي خدا،اي نعمت‌بخش،اي خدا،اي عطابخش،اي خدا،اي برتر،اي خدا،اي دادگر،اي خدا،اي صاحب مراتب بلند،اي خدا،اي راستگو اي خدا،اي راستي‌پيشه،
يَا اللَّهُ يَا دَيَّانُ يَا اللَّهُ يَا بَاقِي يَا اللَّهُ يَا وَاقِي يَا اللَّهُ يَا ذَا الْجَلالِ يَا اللَّهُ يَا ذَا الْإِكْرَامِ يَا اللَّهُ يَا مَحْمُودُ يَا اللَّهُ يَا مَعْبُودُ يَا اللَّهُ يَا صَانِعُ يَا اللَّهُ يَا مُعِينُ يَا اللَّهُ يَا مُكَوِّنُ يَا اللَّهُ يَا فَعَّالُ يَا اللَّهُ يَا لَطِيفُ يَا اللَّهُ يَا غَفُورُ يَا اللَّهُ [يَا جَلِيلُ يَا اللَّهُ] يَا شَكُورُ يَا اللَّهُ يَا نُورُ يَا اللَّهُ يَا قَدِيرُ [قَدِيمُ] يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَمُنَّ عَلَيَّ بِرِضَاكَ وَ تَعْفُوَ عَنِّي بِحِلْمِكَ وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلالِ الطَّيِّبِ وَ مِنْ حَيْثُ أَحْتَسِبُ،
اي خدا،اي جزادهنده،اي خدا،اي پايدار،اي خدا،اي نگهدار،اي خدا،اي صاحب بزرگي اي خدا،اي داراي بزرگواري،اي خدا،اي پسنديده،اي خدا،اي پرستيده،اي خدا،اي سازنده،اي خدا،اي ياري‌ده،اي خدا،اي پديدآورنده،اي خدا،اي پركار،اي خدا،اي لطيف،اي خدا،اي آمرزنده،اي خدا، اي سپاسگذار،اي خدا،اي نور،اي خدا،اي توانا،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا، اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا، اي پروردگار،اي خدا،اي پروردگار،اي خدا،از تو درخواست مي‌كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستي،و به خشنودي‌ات بر من منّت نهي، و به بردباري‌ات از من درگذري،و از روزي حلال پاكيزه‌ات به من بگستري،از جايي كه گمان مي‌برم،
وَ مِنْ حَيْثُ لا أَحْتَسِبُ فَإِنِّي عَبْدُكَ لَيْسَ لِي أَحَدٌ سِوَاكَ وَ لا أَحَدٌ أَسْأَلُهُ غَيْرُكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ مَا شَاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ پس به سجده مي‌روي و مي‌گويي يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ بِكَ تُنْزَلُ كُلُّ حَاجَةٍ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ فِي مَخْزُونِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ وَ الْأَسْمَاءِ الْمَشْهُورَاتِ عِنْدَكَ الْمَكْتُوبَةِ عَلَي سُرَادِقِ عَرْشِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَقْبَلَ مِنِّي شَهْرَ رَمَضَانَ وَ تَكْتُبَنِي مِنَ الْوَافِدِينَ إِلَي بَيْتِكَ الْحَرَامِ وَ تَصْفَحَ لِي عَنِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ وَ تَسْتَخْرِجَ لِي يَا رَبِّ كُنُوزَكَ يَا رَحْمَانُ.
و از جايي‌كه گمان نمي‌برم،من بنده توام و كسي را جز تو ندارم،و نه احدي غير تو كه از او گدايي كنم،اي مهربان‌ترين مهربانان،آنچه را خدا خواهد شود،نيرويي نيست جز به خداي برتر بزرگ.سپس به سجده مي‌روي و مي‌گويي: اي خدا،اي خدا،اي خدا،اي پروردگار،اي پروردگار،اي پروردگار،اي فرو فرستنده بركات،به عنايت تو هر حاجتي فرود آورده شود، از تو درخواست مي‌كنم،به هر نامي كه در خزانه غيب نزد توست،و نامهاي مشهور در پيشگاهت،كه بر سراپرده عرشت نوشته شده،اينكه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستي،و ماه رمضان را از من بپذيري و مرا در شمار واردان به خانه محترمت بنويسي،و از من گناهان را چشم‌پوشي،و گنجهاي خود را برايم بيرون آوري،اي مهربان.

اعمال روز عيد فطر

روز اول ماه شوال(روز عيد فطر)

روز اوّل:
روز عيد فطر است،و اعمال آن چندچيز است:
اوّل:
پس از نماز صبح و نماز عيد،تكبيراتي كه در شب عيد پس از نماز فريضه مي‌خواندي،بخوان.
دوم:
پس از نماز صبح دعايي را كه سيّد روايت كرده: «اللّهم اني توجّهت اليك بمحمّد امامي» بخوان،و شيخ خواندن اين دعا را پس از نماز عيد ذكر كرده.
سوم:
كنار گذاشتن زكات فطر پيش از نماز عيد، به شرحي كه در كتابهاي فقهي آمده.بدان‌كه زكات فطر،واجب مؤكّد،و شرط قبولي روزه ماه رمضان و سبب حفظ انسان تا سال آينده است،و حق تعالي در اين آيه شريفه: «قد افلح من تزكي و ذكر اسم ربه فصلّي» زكات را مقدّم بر نماز ذكر فرموده.
چهارم:
غسل است،و بهتر آن است اگر ممكن شود آن را در نهر انجام دهند،و وقت آن پس از طلوع فجر است تا زمان بجا آوردن نماز عيد،چنان‌كه شيخ فرموده و در روايتي آمده است كه غسل را در زير سقف پوشيده بجا آور،و چون خواستي غسل كني بگو:
اللَّهُمَّ إِيمَانا بِكَ وَ تَصْدِيقا بِكِتَابِكَ وَ اتِّبَاعَ سُنَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
خدايا تنها براي ايمان به تو،و تصديق به كتاب تو،و پيروي از روش پيامبر تو محمّد درود خدا بر او و خاندانش باد
آنگاه «بسم اللّه» بگو و غسل را بجاي آر،و هنگامي‌كه از غسل فارغ شدي بگو:
اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ كَفَّارَةً لِذُنُوبِي وَ طَهِّرْ دِينِي اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّي الدَّنَسَ.
خداي اين غسل را كفاره گناهانم قرار ده،و دينم را پاك كن،خدايا هر آلودگي را از من برطرف فرما.
پنجم:
پوشيدن جامه نيكو،و بكار بردن بوي خوش،رفتن به صحرا براي بجا آوردن نماز عيد در زير آسمان در غير شهر خوردن مقدار كمي از تربت سيّد الشهدا عليه السّلام كه از هر دردي شفاست مستحبّ است.
هفتم:
چون براي رفتن به نماز عيد آماده شدي،بيرون نرو مگر پس از طلوع آفتاب،و بخوان دعاهايي را كه سيّد ابن طاووس در كتاب» اقبال «نقل كرده از جمله ابو حمزه ثمالي از امام باقر
عليه السّلام روايت كرده كه هنگامي‌كه براي نماز عيد فطر و قربان و جمعه آماده بيرون رفتن شدي،اين دعا را بخوان:
اللَّهُمَّ مَنْ تَهَيَّأَ فِي هَذَا الْيَوْمِ أَوْ تَعَبَّأَ أَوْ أَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَي مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ نَوَافِلِهِ وَ فَوَاضِلِهِ وَ عَطَايَاهُ فَإِنَّ إِلَيْكَ يَا سَيِّدِي تَهْيِئَتِي وَ تَعْبِئَتِي وَ إِعْدَادِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ رِفْدِكَ وَ جَوَائِزِكَ وَ نَوَافِلِكَ وَ فَوَاضِلِكَ وَ فَضَائِلِكَ وَ عَطَايَاكَ وَ قَدْ غَدَوْتُ إِلَي عِيدٍ مِنْ أَعْيَادِ أُمَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ عَلَي آلِهِ وَ لَمْ أَفِدْ إِلَيْكَ الْيَوْمَ بِعَمَلٍ صَالِحٍ أَثِقُ بِهِ قَدَّمْتُهُ وَ لا تَوَجَّهْتُ بِمَخْلُوقٍ أَمَّلْتُهُ وَ لَكِنْ أَتَيْتُكَ خَاضِعا مُقِرّا بِذُنُوبِي وَ إِسَاءَتِي إِلَي نَفْسِي فَيَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ اغْفِرْ لِيَ الْعَظِيمَ مِنْ ذُنُوبِي فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ إِلا أَنْتَ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا هركس در اين روز آماده شد يا نيت كرد،يا مهيّا و مستعد شد،براي ورود به درگاه يكي از بندگانت به اميد جايزه‌ها و صله‌ها و بهره‌ها و عطاها،ولي اي آقاي من آماده شدن و قصد كردن و مهيا و مستعد شدن من تنها به جانب توست به اميد جايزه‌ها و صله‌ها و بهره‌ها و عطاهايت،اينك صبح كردم در عيدي از اعياد امت پيامبرت محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)، درحالي‌كه به عمل صالحي كه به آن اطمينان كنم،و آن را پيش آورده باشم بر تو وارد نشدم،و به مخلوقي كه آرزومندش باشم رو نكردم،بلكه در حال فروتني تنها به جانب تو آمده‌ام به گناه و بدي نسبت به خويش اعتراف دارم،پس اي بزرگ،اي بزرگ،اي بزرگ،گناهان بزرگم را بيامرز،كه گناهان بزرگ را جز تو نيامرزد،اي كه معبودي جز تو نيست،اي مهربان‌ترين مهربانان.
هشتم:
نماز عيد كه در ادامه مي‌آيد
نهم:
حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام را زيارت كند.
دهم:
دعاي «ندبه» را بخواند كه ان شاء اللّه تعالي بعد از اين بيايد،و سيّد ابن طاووس فرموده كه چون از دعا فارغ شود،به سجده رود و بگويد:
أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لا يُطْفَي وَ جَدِيدُهَا لا يَبْلَي وَ عَطْشَانُهَا لا يَرْوَي
به تو پناه مي‌آوردم از آتشي كه حرارتش خاموش نمي‌شود،و تازه‌اش كهنه نمي‌گردد،و تشنه‌اش سيراب نمي‌شود.
إِلَهِي لا تُقَلِّبْ وَجْهِي فِي النَّارِ بَعْدَ سُجُودِي وَ تَعْفِيرِي لَكَ بِغَيْرِ مَنٍّ مِنِّي عَلَيْكَ بَلْ لَكَ الْمَنُّ عَلَيَّ
پس گونه راست را بر زمين گذارد و بگويد: خدايا رخسارم را پس از سجده،و به خاك ماليدن آن براي تو در آتش زيرورو مكن،كه من در اين كار بر تو منّت ندارم،بلكه تنها تو را بر منّت است
سپس گونه چپ را بر زمين گذارد و بگويد:
ارْحَمْ مَنْ أَسَاءَ وَ اقْتَرَفَ وَ اسْتَكَانَ وَ اعْتَرَفَ.
رحم كن بر كسي‌كه بد كرده،و مرتكب گناه شده و بيچاره گشته و اعتراف نموده است.
آنگاه به حال سجده برگردد و بگويد:
إِنْ كُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ فَأَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ يَا كَرِيمُ
اگر من بنده بدي بودم،تو پروردگار خوبي هستي،گناه از بنده‌ات بزرگ شده،شايسته است گذشت از جانب تو نيكو باشد اي كريم
پس صد مرتبه بگويد:
الْعَفْوَ الْعَفْوَ
ببخش ببخش
آنگاه سيّد فرموده
و لا تقطع يومك هذا باللعب و الإهمال و أنت لا تعلم أ مردود أم مقبول الأعمال فإن رجوت القبول فقابل ذلك بالشكر الجميل و إن خفت الرد فكن أسير الحزن الطويل
امروزت را به بازي و اهمال كاري سپري مكن،درحالي‌كه نمي‌داني،آيا از نظر اعمال مردودي،يا پذيرفته؟اگر اميد پذيرفته‌شدن داري،آن را با سپاس زيبا تلافي كن،و اگر از مردودشدن در هراسي،پس دچار اندوه طولاني باش‌

كيفيت نماز عيد فطر

آداب و كيفيت نماز عيد فطر
خواندن نماز عيد است،و آن دو ركعت است:
در ركعت اول سوره‌هاي «حمد» و «اعلي» و پس از سوره «حمد» و «اعلي» پنج تكبير بگويد،و بعد از هر تكبيري دست به قنوت بردارد،و بگويد:
اللَّهُمَّ [أَنْتَ أَهْلُ] أَهْلَ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْعَظَمَةِ وَ أَهْلَ الْجُودِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ أَهْلَ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَةِ وَ أَهْلَ التَّقْوَي وَ الْمَغْفِرَةِ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الْيَوْمِ الَّذِي جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمِينَ عِيدا وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّي اللَّهِ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ذُخْرا وَ شَرَفا وَ مَزِيدا أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُدْخِلَنِي فِي كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّدا وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُخْرِجَنِي مِنْ كُلِّ سُوءٍ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّدا وَ آلَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ وَ أَعُوذُ بِكَ فِيهِ مِمَّا اسْتَعَاذَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ الْمُخْلِصُونَ
خداي اي اهل بزرگي و عظمت،و اي اهل جود و سلطنت،و اهل گذشت و رحمت، و اهل تقوا و مغفرت،از تو درخواست مي‌كنم به حق اين روز كه براي مسلمانان عيد قرار دادي،و براي محمّد صلّي اللّه عليه و آله ذخيره و فزوني در شرف،كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستي،و مرا در هر خيري كه محمّد و خاندان محمّد را وارد نمودي وارد كني،و از هر شرّي كه محمّد و خاندان محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)را بيرون آوردي مرا بيرون آوري،خدايا از تو درخواست مي‌كنم،بهترين چيزي كه بندگان شايسته‌ات درخواست كردند،و به تو پناه مي‌آورم از آنچه بندگان شايسته‌ات به تو پناه بردند.
پس تكبير ششم بگويد و به ركوع رود،و پس از ركوع و سجود براي ركعت دوم قيام كند،و پس از سوره «حمد» سوره «شمس» را بخواند، سپس چهار تكبير بگويد،و پس از هر تكبيري دست به قنوت بردارد،و همان دعا را بخواند،چون فارغ شد پنجمين تكبير را گفته و به ركوع رود،و نماز را به پايان برساند،و پس از سلام تسبيح حضرت زهرا عليها السلام را بجا آورد.پس از نماز عيد دعايهاي بسياري وارد شده كه شايد بهترين آنها دعاي چهل‌وششم صحيفه كامله سجاديه باشد.مستحب است نماز عيد زير آسمان و روي زمين بدون فرش واقع شود،و از جايگاه نماز،از غير آن راهي كه به نماز آمده بود بازگردد،و براي قبول شدن اعمال براي برادران ديني خود دعا كند.

بقيه اعمال ماه شوال

روز بيست وپنجم:
در سال صدوچهل‌وهشت به گفته بعضي،شهادت امام صادق عليه السّلام واقع شده،و برخي روز شهادت را نيمه رجب گفته‌اند،و علت شهادت آن حضرت،انگور زهرآلودي بوده كه به حضرت خورانده شده،و روايت شده كه چون زمان شهادت آن حضرت فرا رسيد ديده‌هاي خود را گشود و فرمود: بستگان مرا گرد آوريد،چون همه گرد آمدند به جانب ايشان نظر كرد و فرمود: شفاعت ما به كسي‌كه نماز را سبك شمارد و به جايگاه آن اعتماد نكند نمي‌رسد.

اشعار

تيغ بر فرق عدالت زده و خنديدند

تيغ بر فرق عدالت زده و خنديدند
خون به ابعاد غريبي علي پاشيدند
زاغ‌ها از دل شب كنده و بر روز زدند
روز و شب، گوشه محراب به هم پيچيدند
زخم بر سلسله باور و ايمان افتاد
همه افلاك از اين زخم به خود لرزيدند
شب پر از رخوت نامردي مردم گرديد
آسمان، ماه، ستاره، همگي خوابيدند
صبح، امّا دو سه تا كاسه شير آوردند
كودكاني كه علي را همه شب مي‌ديدند
هق هق چاه شناور شده در گريه نخل
همه از هم فقط از درد علي پرسيدند

بيا اي دوست تا باهم بسوزيم

بيا اي دوست تا باهم بسوزيم
چو شمع محفل ماتم بسوزيم
من و تو سوگوار يك عزيزيم
بيا تا هردو در يك غم بسوزيم
بيا چون شمع و چون پروانه باشيم
به گرد هم برراي هم بسوزيم
بيا با محرمان دمساز گرديم
چرا از طعن نامحرم بسوزيم
چو مي‌خواهي در ان عالم نسوزي
همان بهتر در اين عالم بسوزيم
به خورشيد محبت ره توان برد
اگر يك صبح چون شبنم بسوزيم
چو مي‌بايد بسوزد سينه بگذار
بياد عترت خاتم بسوزيم
كمال سوختن عشق علي است
مبادادر عزايش كم بسوزيم
نسوزد آفتاب حشر مارا
اگر از داغ او يكدم بسوزيم
(محمد)باز از سوز جگر گفت

بگشا به سرا پرده جان باب علي را

بگشا به سرا پرده جان باب علي را
سرمشق خود اي دل بكن آداب علي را
تا رتبه اين مظهر حق رابشناسي
بشمار يكايك همه القاب علي را
فرمان خدا بود كه در مسجد احمد
درها همه بستند، مگر باب علي را
زيرا كه علي، خانه يكي شد شب ميلاد
خود بيت خدا دان، دل حق‌ياب علي را
دنياي دني، جاي كسي همچو علي نيست
آغشت به خون، روي جهان‌تاب علي را
تا رد نكند خالق او، خواهش اورا
ز آن رنگ شهادت زده، محراب علي را
بيا اي دوست تا باهم بسوزيم

شير حق حجت دادار علي

دست حق حيدر كرار علي
شير حق حجت دادار علي
مخزن و معدن اسرار علي
سيد و سرور و سالار علي
جان به قربان جمالت مولا
كي رسم من به وصالت مولا
چه بگويم كه جه‌ها كرد عدو
آتش كينه به پا كرد عدو
اي خدا شيعه دلش محزون است
از غم عشق علي مجنون است
اين همان ماتم عظمي باشد
سحر آخر مولا باشد
ميزبان زينب كبري باشد
او نوازش گر بابا باشد
زير لب زمزمه دارد زينب
كه دگر آخر كار است امشب
تا علي گشت برون از خانه
عالمي شد ز غمش غمخانه
شد علي شمع و همه پروانه
خيل مرغان ز پي اش مستانه
مي سرودند به صد آه و نوا
مرو امشب تو مسجد مولا
مسجد كوفه پر از غوغا شد
گوئيا روز جزا بر پا شد
سند قتل علي امضاء شد
پر ز اندوه دل زهرا شد
تا كه آمد ز شهادت خبرش
بست تكبير نماز سحرش
حيدر از تيغ جفا شد بيتاب
رفت از هوش ميان محراب
رنگ خورشيد علي شد مهتاب
چهره اش در يم خون گشت خضاب
ضربه تيغ اگر كاري بود
ذكر مولا به لبش جاري بود

مظلوم تر از علي كسي ديدي تو

آيا سحري به رنگ خون ديدي تو
محراب و تو منبري چنين ديدي تو
خون بر در و ديوار و جماعت سر و رو
فرقي كه به سجده لاله گون ديدي تو
آن زاده كعبه و امين حرمين
افتاده ميان خاك و خون ديدي تو
آن كس كه ستيز خيبر و بدر و احد
چون شير بغريد چنين ديدي تو
ايا تو درون ظلمت شام سياه
نان اور كودك يتيم ديدي تو
آيا دل پرز خون و گريان چشمي
از جور زمانه و زمان ديدي تو
او زخم تن و زبان كه در طول زمان
با جان به خريد و دم نزد ديدي تو
آيا زميان مردم كوفه و شام
مظلوم تر از علي كسي ديدي تو

علي آن شير خدا شاه عرب

علي آن شير خدا شاه عرب
الفتي داشت با اين دل شب
شب ز اسرار علي، آگاه است
دل شب محرم سرّ الله است
شب علي ديد به نزديكي ديد
گر چه او نيز به تاريكي ديد
شاه را ديد به نوشيني خواب
روي بر سينه ديوار خراب
قلعه‌باني كه به قصر افلاك
سر دهد ناله زنداني خاك
اشكباري كه چو شمع بيزار
مي‌فشاند زر و مي‌گريد زار
دردمندي كه چو لب بگشايد
در و ديوار به زنهار آيد
كلماتش چو در آويزه گوش
مسجد كوفه هنوزش مدهوش
فجر تا سينه آفاق شكافت
چشم بيدار علي خفته نيافت
روزه‌داري كه به مُهر اسحار
بشكند نان جوين افطار
ناشناسي كه به تاريكي شب
مي‌برد نان يتيمان عرب
تا نشد پردگي آن سرّ جلي
نشد افشا كه علي بود علي
شاهبازي كه به بال پر راز
مي‌كند در ابديت پرواز
شهسواري كه به برق شمشير
در دل شب بشكافد دل شير
عشقبازي كه هم آغوش خطر
خفت در خوابگه پيغمبر
آن دم صبح قيامت تأثير
حلقه در شد از او دامنگير
دست در دامن مولا زد در
كه علي بگذرد از ما مگذر
شال مي‌بست و ندايي مبهم
كه كمربند شهادت را محكم
پيشوايي كه ز شوق ديدار
مي‌كند قاتل خود را بيدار
ماه محراب عبوديت حق
سر به محراب عبادت منشق
مي‌زند پس، لب او كاسه شير
مي‌كند چشم اشارت به اسير
چه اسيري كه همان قاتل اوست
تو خدايي مگر اي دشمن دوست
در جهان اين همه شر و همه شر
ها علي بشر كيف بشر
كفن از گريه غسال خجل
پيرهن از رخ وصال خجل
شاعر: محمد حسين شهريار

كهكشان‌ها نخي از وصله ي نعلين علي ست

مصرع ناقص من كاش كه كامل مي‌شد
شعر در وصف تو از سوي تو نازل مي‌شد
شعر در شأن تو شرمنده به همراهم نيست
واژه در دست من آنگونه كه مي‌خواهم نيست
من كه حيران تو حيران توام مي‌دانم
نه فقط من كه در اين دايره سرگردانم
همه ي عالم و آدم به تو مي‌انديشد
شك ندارم كه خدا هم به تو مي‌انديشد
كعبه از راز جهان راز خدا آگاه است
راز ايجاز خدا نقطه ي بسم الله است
كعبه افتاده به پايت سر راهت سرمست
«پيرهن چاك و غزل خوان و صراحي در دست»
كعبه وقتي كه در آغوش خودش يوسف ديد
خود زليخا شد و خود پيرهن صبر دريد
كعبه بر سينه ي خود نام تو اي مرد نوشت
قلم خواجه ي شيراز كم آورد، نوشت:
«ناگهان پرده برانداخته اي يعني چه
مست از خانه برون تاخته اي يعني چه»
راز خلقت همه پنهان شده در عين علي ست
كهكشان‌ها نخي از وصله ي نعلين علي ست
روز و شب از تو قضا از تو قدر مي‌گويد
«ها عليٌ بشرٌ كيفَ بَشر» مي‌گويد
مي رسد دست شكوه تو به سقف ملكوت
اي كه فتح ملكوت است براي تو هبوط
نه فقط دست زمين از تو تو را مي‌خواهد
سالياني ست كه معراج خدا مي‌خواهد-
زير پاي تو به زانوي ادب بنشيند
لحظه اي جاي يتيمان عرب بنشيند
دم به دم عمر تو تلميح خدا بود علي
رقص شمشير تو تفريح خدا بود علي
واي اگر تيغ دو دم را به كمر مي‌بستي
واي اگر پارچه ي زرد به سر مي‌بستي
در هوا تيغ دو دم نعره ي هو هو مي‌زد
نعره ي حيدريه «أينَ تَفرو» مي‌زد
بار ديگر سپر و تيغ و علم را بردار
پا در اين دايره بگذار عدم را بردار
بعد از آن روز كه در كعبه پديدار شدي
يازده مرتبه در آينه تكرار شدي
راز خلقت همه پنهان شده در عين علي ست
كهكشان‌ها نخي از وصله ي نعلين علي ست
روز و شب از تو قضا از تو قدر مي‌گويد
«ها عليٌ بشرٌ كيفَ بَشر» مي‌گويد.
شاعر: سيد حميد رضا برقعي

زخمي ام التيام مي‌خواهم

زخمي ام التيام مي‌خواهم
التيام از امام مي‌خواهم
السلام وعليك يا ساقي
من عليك السلام مي‌خواهم
مستي ام را بيا دوچندان كن
جام مي‌پشت جام مي‌خواهم
گاه گاهي كمي جنون دارم
من جنوني مدام مي‌خواهم
تا بگردم كمي به دور سرت
طوف بيت الحرام مي‌خواهم
لحظه مرگ چشم در راهم
از تو حسن ختام مي‌خواهم
در نجف سينه بي قرار از عشق
گفت لايمكن الفرار از عشق
شاعر: سيد حميد رضا برقعي

مولاي ما نمونهء ديگر نداشته است

مولاي ما نمونهء ديگر نداشته است
اعجاز خلقت است و برابر نداشته است
وقت طواف دور حرم فكر مي‌كنم
اين خانه بي دليل ترك برنداشته است
ديديم در غدير كه دنيا به جز علي
آيينه اي براي پيمبر نداشته است
سوگند مي‌خورم كه نبي شهر علم بود
شهري كه جز علي در ديگر نداشته است
طوري ز چارچوب در قلعه كنده است
انگار قلعه هيچ زمان در نداشته است
يا غير لافتي صفتي در خورش نبود
يا جبرِِييل واژهء بهتر نداشته است
چون روز روشن است كه در جهل گمشده است
هر كس كه ختم نادعلي بر نداشته است
اين شعر استعاره ندارد براي او
تقصير من كه نيست برابر نداشته است
شاعر: سيد حميد رضا برقعي

پيامك

ماه مبارك رمضان

آمد رمضان و عيد با ماست / قفل آمد و آن كليد با ماست
آمد رمضان به خدمت دل / و آن كس كه دل آفريد با ماست
فرا رسيدن ماه مبارك رمضان بر شما مبارك
..
عازم يك سفرم، سفري دور به جايي نزديك
سفري از خود من تا به خودم، مدتي هست نگاهم
به تماشاي خداست و اميدم به خداوندي اوست
فرا رسيدن ماه رمضان، ماه بارش باران رحمت الهي مبارك
التماس دعا
..
مژده اي منتظران ماه خدا امده است / ماه شبهاي مناجات و دعا امده است
ماه دلدادگي بنده به معبود رسيد / بر سر سفره شاهانه گدا امده است …
..
السلام اي ماه پنهان پشت استهلال ما / ما به دنبال تو مي‌گرديم و تو دنبال ما
ماه پيدا، ماه پنهان، ماه روشن، ماه محو / رؤيت اين ماه يعني نامه اعمال ما
التماس دعاي ويژه در اين ماه
..
ميهماني شد شروع اي عاشقان / نور حق كرده طلوع اي عاشقان
باز مولا سفره داري مي‌كند / دعوت از عبد فراري مي‌كند …
..
السلام اي ميهماني خدا / ماه خوب آسماني خدا
السلام اي روزه داران السلام / عاشقان مخلص ماه صيام …
ماه پر بركت رمضان بر شما مبارك
..
جمع بشيد عاشقاي ماه رمضون / مهموني داره خداي مهربون
غني و گدا رو دعوت مي‌كنه / همه عاشقا رو دعوت مي‌كنه
چي بگم كه سفره خيلي با صفاست / صاحب سفره ما امام رضاست
..
بازامشب حق صدايت كرده است / وارد مهمان سرايت كرده است
با همه نقصي كه در من بوده است / باز هم او دعوتم بنموده است
آغاز ماه مبارك رمضان بر شما مبارك
..
حكمت روزه داشتن بگذار / باز هم گفته و شنيده شود
صبرت آموزد و تسلط نفس / و ز تو شيطان تو رميده شود
هر كه صبرش ستون ايمان بود / پشت شيطان از و خميده شود …
..
رمضان شهر عشق و عرفان است / رمضان بحر فيض و احسان است
رمضان، ماه عترت و قرآن / گاه تجديد عهد و پيمان است
رمضان امتداد جاده نور / در گذرگاه هر مسلمان است
..
شب قدر است وبرات نوروضيأ ميبارد / وه! چه نوريست كه ازعرش خدا ميبارد
آمده ماه صيام، ماه مبارك ياران / مغفرت بهرما ازسوي خدا ميبارد
..
دلادر روزه مهمان خدايي / طعام آسماني را سرايي
در اين مه چون در دوزخ ببندي / هزاران در ز جنت برگشايي …
..
رمضان آمد و روان بگذشت / بود ماهي به يك زمان بگذشت
شب قدري به عارفان بنمود / اين معاني از آن بيان بگذشت …
..
مارا به دعا كاش نسازند فراموش
رندان سحرخيز كه صاحب نفسانند …
فرا رسيدن ماه مبارك رمضان بر شما مبارك
..
حلول ماه مبارك رمضان، بهار قرآن، ماه عبادتهاي عاشقانه
نيايشهاي عارفانه و بندگي خالصانه را به شما تبريك عرض ميكنم …
التماس دعا
..
روزه، تمرين كلاس زندگي / درس ايثار و خلوص و بندگي
روزه، زنجير هوا گسستن است / ديو و بت هاي درون بشكستن است …
فرا رسيدن ماه رمضان بر شما مبارك
..
روزه يعني نفس خود پاك كن / قلب ابليس درونت چاك كن
راه پرواز است سوي آسمان / ماه گرديدن بسان عاشقان
التماس دعا
..
السلام عليك يا شهر الله الاكبر و يا عيد اوليائه
در ماه پر خير و بركت رمضان برايتان قبولي طاعات و عبادات را آرزومندم …
التماس دعا
..
ماه در خودنگري و خودكاوشي / لب فرو بستن، نگفتن، خاموشي
درك مسكين از دل و جان كردن است / زندگي همچون فقيران كردن است …
..
ماه رمضان شد، مي‌و ميخانه بر افتاد / عشق و طرب و باده، به وقت سحر افتاد
افطار به مي‌كرد برم پير خرابات / گفتم كه تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد
با باده، وضو گير كه در مذهب رندان / در حضرت حق اين عملت بارور افتاد
..
هرچه داريم از خداست و هرچه توان داريم براي خدا بايد خرج كنيم.
با ادب خاص خود وارد اين مهماني بي مانند بشويم …
ماه رمضان بر شما مبارك
..
روزه هنگام سوال است و دعا / پر زدن با بال همت تا خدا
شهر يكرنگي و بي آلايشي / ماه تقصير و گنه فرسايشي
عاشقان معشوق خود پيدا كنند / تا سحر در گوش او نجوا كنند
درد خود گويند با درمان خويش / با طبيب و يا انيس جان خويش …
..
ماه رمضان، ماه مفروش كردن قدوم شب قدر با اشكهاي شوق
براي درك «زيباترين لحظهء حيات انساني» است …
..
شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن
(ماه مبارك رمضان، ماه دوري از گناهان، ماه بندگي مباركتان باد.)
..
به عاصيان وعده ي رحمت رسيد
ماهي سرشار از بركت و رحمت و عبادت هاي پذيرفته شده
برايتان آرزومندم …
..
حكمت روزه داشتن بگذار / باز هم گفته و شنيده شود
صبرت آموزد و تسلط نفس / و ز تو شيطان تو رميده شود …
..
رمضان آمد و آهسته صدا كرد مرا / مستعد سفر شهر خدا كرد مرا
از گلستان كرم طرفه نسيمي بوزيد / كه سراپاي پر از عطر و صفا كرد مرا
استشمام عطر خوشبوي رمضان از پنجره ملكوتي شعبان گواراي وجود پاكتان.
..
خبر آوردند كه پيامبر، همه انسانها را به يك مهماني بزرگ دعوت نموده است تا در پايان آن به مهمانان نمونه جايزه دهد.
..
آنگاه كه دوست داري همواره كسي به يادت باشد به ياد من باش كه من هميشه به ياد توام.
از طرف بهترين دوست تو: خدا (سوره بقره آيه ???) “حلول ماه رمضان مبارك”
..
شهر الرمضان الذي انزل فيه القرآن (ماه مبارك رمضان دوري از گناه، ما انس با قرآن، ماه ضيافت الله بر شما و خانواده محترمتان گرامي باد. “طاعت و عبادت شما قبول درگاه حق”
..
كاش كه همسايه ما مي‌شدي، مايه آرامش ما مي‌شدي- هر كه به ديدار تو نايل شود،يك شبه حلال مسائل شود. “يا مهدي ادركني”
..
در ميكده گشودند، خدايا مپسند، كه درين بزم و طرب ما، سوي تقوا نرويم.
..
سزاوارترين مردم به احترام كساني هستند كه به تاديب خود مي‌كوشند.
..
مي گويند هر وقت آب مي‌نوشي بگو يا حسين(ع)، اين روزها كه آب مي‌بيني و نمي‌نوشي آرام بگوي يا اباالفضل(ع.)
..
نهج البلاغه: آرام باش، توكل كن، تفكر كن، سپس آستينها را بالا بزن، آنگاه دستان خداوند را مي‌بيني كه زودتر از تو دست به كار شده است.
..
كاش در اين رمضان لايق ديدار شوم، سحري با نظر لطف تو بيدار شوم- كاش منت بگذاري به سرم مهدي جان، تا كه همسفره تو لحظه ديدار شوم.
..
به خدا نگو مشكل بزرگي دارم بلكه به مشكل بگو خداي بزرگي دارم.
..
تشنه ام اين رمضان تشنه تر از هر رمضاني، شب قدر آمده تا قدر دل خويش بداني- ليله القدر عزيزي است بيا دل بتكانيم، سهم ما چيست از اين روز همين خانه تكاني.
..
غم به دلم نشسته، بابا داره پر مي‌گيره.
..
روزه يعني نفس خود پاك كن / قلب ابليس درونت چاك كن
راه پرواز است سوي آسمان / ماه گرديدن بسان عاشقان
التماس دعا
..
السلام عليك يا شهر الله الاكبر و يا عيد اوليائه
در ماه پر خير و بركت رمضان برايتان قبولي طاعات و عبادات را آرزومندم …
التماس دعا
..
ماه در خودنگري و خودكاوشي / لب فرو بستن، نگفتن، خاموشي
درك مسكين از دل و جان كردن است / زندگي همچون فقيران كردن است …
..
ماه رمضان شد، مي‌و ميخانه بر افتاد / عشق و طرب و باده، به وقت سحر افتاد
افطار به مي‌كرد برم پير خرابات / گفتم كه تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد
با باده، وضو گير كه در مذهب رندان / در حضرت حق اين عملت بارور افتاد
..
هرچه داريم از خداست و هرچه توان داريم براي خدا بايد خرج كنيم.
با ادب خاص خود وارد اين مهماني بي مانند بشويم …
ماه رمضان بر شما مبارك
..
روزه هنگام سوال است و دعا / پر زدن با بال همت تا خدا
شهر يكرنگي و بي آلايشي / ماه تقصير و گنه فرسايشي
عاشقان معشوق خود پيدا كنند / تا سحر در گوش او نجوا كنند
درد خود گويند با درمان خويش / با طبيب و يا انيس جان خويش …
..
ماه رمضان، ماه مفروش كردن قدوم شب قدر با اشكهاي شوق
براي درك «زيباترين لحظهء حيات انساني» است …
..
شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن
(ماه مبارك رمضان، ماه دوري از گناهان، ماه بندگي مباركتان باد.)
..
به عاصيان وعده ي رحمت رسيد
ماهي سرشار از بركت و رحمت و عبادت هاي پذيرفته شده
برايتان آرزومندم …
..
حكمت روزه داشتن بگذار / باز هم گفته و شنيده شود
صبرت آموزد و تسلط نفس / و ز تو شيطان تو رميده شود …

شهادت امير المؤمنين علي عليه السلام

در برج ولامهر جهان تاب علي(ع) است
در شهر علوم نبي باب علي(ع) است
از اول خلقت بشر تا امروز
مظلوم ترين شهيد محراب علي(ع) است
****
با آنكه اميد همه هستي تو علي(ع)
بر عرش خدا قائمه هستي تو علي(ع)
آنقدر غريبي كه خدا مي‌داند
مظلوم تر از فاطمه(س) هستي تو علي(ع)
****
بي علي دنيا ندارد اعتبار
واي بر ما واي بر اين روزگار
****
امشب اين دل ياد مولا مي‌كند
ليلة القدر است و احيا مي‌كند
بشنو اي گوش دلها بي صدا
نغمه ي فزت و رب الكعبه را
****
امشب سر مهربان نخلي خم شد
در كيسه نان به جاي خرما غم شد
در خانه ي دور بيوه اي شيون كرد
همبازي كودك يتيمي گم شد
****
اي كاش علي شويم و عالي باشيم
هم سفره كاسه سفالي باشيم
چون سكه به دست كودكي برق زنيم
نان آور سفره هاي خالي باشي
****
خورشيد چراغكي ز رخساره علي ست
مه نقطه كوچكي ز پرگار علي ست
هركس كه فرستد به محمد(ص) صلوات
همسايه ديوار به ديوار علي ست
(شهادت مولا علي را تسليت عرض مي‌كنم)
****
دل را ز شرار عشق سوزاند علي(ع)
يك عمر غريب شهر خود ماند علي(ع)
وقتي كه شكافت فرق او در محراب
گفتند مگر نماز مي‌خواند علي(ع)
****
محراب كوفه امشب در موج خون نشسته
يا عرش كبريا را سقف و ستون شكسته
سجاده گشته رنگين از خون سرور دين
يا خاتم النبيين، يا خاتم النبيين
از تيغ كينه امشب فرقي دو نيم گرديد
رفت آن يتيم پرور، عالم يتيم گرديد
****
داني زچه رو ديده ما ميگريد
در ماتم شاه اوليا مي‌گريد
تنها ز غمش اهل زمين گريان نيست
عيسي بفلك از اين عزا ميگريد
شد كشته بمحراب عبادت حيدر
هر ديده بحال مرتضي مي‌گريد
با گفتن "قد قتل" ز جبريل امين
در خلد برين خير نساء ميگريد
****
به شهر كوفه در محراب طاعت
علي شد كشته در حال عبادت
ز پور ملجم مردود كافر
بخون شد غوطه ور ساقي كوثر
---
اَللهُمّ الْعَن قتَلهَ اَميرالمؤمنين
****
به جز از علي (ع) كه گويد به پسر كه قاتل من
چو اسير توست اكنون، به اسير كن مدارا
****
امشب، شب ناله در فراق پدري مهربان است كه غير از چاه و نخل و ماه، كسي گريه‌اش را نديده بود. پدري دل‌سوز كه با آه همه كودكان يتيم، شريك بود و غصه‌هاي همه را بر جان خود هموار مي‌كرد، ولي كسي از غربت او و دردهاي دلش، با خاري در چشم و استخواني در گلو، خبر نداشت.
****
به نماز بست قامت كه نهد به عرش پا را
به خدا علي نبيند به نماز جز خدا را
به نماز آخرينش چه گذشت من ندانم
كه نداي دعوت آمد شه ملك لافتي را
همه اهل بيت عصمت زسرا برون دويدند
ابتا و واعليا بنمود پر فضا را
****
طبيبا وامكن زخم سرم را
مسوزان قلب زينب دخترم را
ببند آنگونه زخمم را كه در قبر
نبيند فاطمه زخم سرم را
در و ديوار مسجد هست‌شاهد
كه من گفتم اذان آخرم را
وداع زندگي را گفتم آنروز
كه زد در كوچه قنفذ همسرم را
****
امام علي(ع)، بي كرانه‌ترين شكوه خلقت است كه تا ابد، تلألؤ نورش روشنايي بخش هستي است.
***
دعا بدون علي قابل اجابت نيست
كه مهر اصل اجابت به هر دعاست علي(ع)
بزن تو دست توسل به دامن مولا
كه در جامعه را بهترين دواست علي(ع)
در برج ولامهر جهان تاب علي(ع) است
در شهر علوم نبي باب علي(ع) است
از اول خلقت بشر تا امروز
مظلوم ترين شهيد محراب علي(ع) است
* * *
با آنكه اميد همه هستي تو علي(ع)
بر عرش خدا قائمه هستي تو علي(ع)
آنقدر غريبي كه خدا مي‌داند
مظلوم تر از فاطمه(س) هستي تو علي(ع)
* * *
امشب اين دل ياد مولا مي‌كند
ليله القدر است و احيا مي‌كند
بشنو اي گوش دلها بي صدا
نغمه ي فزت و رب الكعبه را
* * *
امشب سر مهربان نخلي خم شد
در كيسه نان به جاي خرما غم شد
در خانه ي دور بيوه اي شيون كرد
همبازي كودك يتيمي گم شد
* * *
اي كاش علي شويم و عالي باشيم
هم سفره كاسه سفالي باشيم
چون سكه به دست كودكي برق زنيم
نان آور سفره هاي خالي باشي
* * *
خورشيد چراغكي ز رخساره علي ست
مه نقطه كوچكي ز پرگار علي ست
هركس كه فرستد به محمد(ص) صلوات
همسايه ديوار به ديوار علي ست
شهادت مولا علي را تسليت عرض مي‌كنم
* * *
محراب كوفه امشب در موج خون نشسته
يا عرش كبريا را سقف و ستون شكسته
سجاده گشته رنگين از خون سرور دين
يا خاتم النبيين، يا خاتم النبيين
از تيغ كينه امشب فرقي دو نيم گرديد
رفت آن يتيم پرور، عالم يتيم گرديد
* * *
به جز از علي (ع) كه گويد به پسر كه قاتل من
چو اسير توست اكنون، به اسير كن مدارا
* * *
به نماز بست قامت كه نهد به عرش پا را
به خدا علي نبيند به نماز جز خدا را
به نماز آخرينش چه گذشت من ندانم
كه نداي دعوت آمد شه ملك لافتي را
همه اهل بيت عصمت زسرا برون دويدند
ابتا و واعليا بنمود پر فضا را
* * *
طبيبا وامكن زخم سرم را
مسوزان قلب زينب دخترم را
ببند آنگونه زخمم را كه در قبر
نبيند فاطمه زخم سرم را
در و ديوار مسجد هست‌شاهد
كه من گفتم اذان آخرم را
وداع زندگي را گفتم آنروز
كه زد در كوچه قنفذ همسرم را
* * *
امام علي(ع)، بي كرانه‌ترين شكوه خلقت است كه تا ابد، تلألؤ نورش روشنايي بخش هستي است.
* * *
دعا بدون علي قابل اجابت نيست
كه مهر اصل اجابت به هر دعاست علي(ع)
بزن تو دست توسل به دامن مولا
كه در جامعه را بهترين دواست علي(ع)
* * *
چون نامه جرم ما به هم پيچيدند
بردند به ديوان عمل سنجيدند
بيش ازهمگان گناه مابود ولي
ما را به محبت علي(ع)بخشيدند.
* * *
ز مردم دل بكن ياد خدا كن
خدا را وقت تنهايي صدا كن
در آن حالت كه اشكت مي‌چكد گرم
غنيمت دان و ما را هم دعا كن
* * *
چون تيغ ستم فرق علي را بشكافت
خورشيدسراسيمه زمشرق بشتافت
خوناب شفق ز چشم خون پالا ريخت
چون كاسه چشمِ چشم حق پرخون يافت
* * *
دروازه شهر علم بستند امشب
نظم دو جهان ز هم گسستند امشب
بر سر نزني چرا كه با تيغ ستم
فرق سر مرتضي شكستند امشب
* * *
در مسجد كوفه شير مست افتاده
در پيش خدا، خداپرست افتاده
غلطيده به خون خود علي در محراب
اركان وجود را شكست افتاده
* * *
از چيست بُوَد مسجد كوفه خاموش
آواز علي دگر نيايد بر گوش
از ضربت تيغ زهرآگين مولا
افتاده به محراب عبادت مدهوش
* * *
امامي گشت شهره عالم عبادتش
دلجويي از ستمزدگان بود عادتش
در كعبه شد تولد و در سجده شد شهيد
نازم به آن ولادت و بر آن شهادتش
* * *
بايد ز قلب ظلمت شب كسب نور كرد
وز كسب نور ديده خفاش كور كرد
از بهر درك قدرت پروردگار خويش
بايد كتاب وصف علي را مرور كرد
* * *
در ظلمت شب نور جلي را كشتند
سرچشمه فيض ازلي را كشتند
جبريل امين گفت به آواز جلي
از فرط عدالتش علي را كشتند
* * *
پيچيد به كوفه اين خبر در رمضان
شد شام غم علي سحر در رمضان
هنگام سجود شد دوتا فرق علي
يعني كه دونيمه شد قمر در رمضان
* * *
ريخت بر دامن محراب ز فرق سر او
آنچه اندوخته از خون جگر كرد علي
گرچه در هر نفسي بود علي را معراج
غوطه در خون زد و معراج دگر كرد علي
***
آنان كه شيعه را ازلي آفريده اند
نور مرا ز نور علي آفريده اند
در روز امتحان ولايت خدا گواه
ما را فدائيان ولي آفريده اند
***
ديشب به چاه صبر كسي سر فرو نكرد
با نخل هاي خسته كسي گفتگو نكرد
ديشب براي يافتن سفره هاي سرد
در كوچه هاي كوفه كسي جستجو نكرد
***
اگر سربشكند جا دارد امشب
ندانم سر چه سودا دارد امشب
غريب يثرب و مظلوم كوفه
هواي كوي زهرا دارد امشب
***
اي همه افلاكيان فرمان برت
اي دو صد خورشيد عبد قنبرت
اي تو لبيك دعاي مصطفي
يا اميرالمؤمنين يا مرتضي
***
حسين جان زير بازويم رها كن
براي طاقت زينب دعا كن
بگو برگشت مهمانت ز مسجد
ز رويم خون پيشاني جدا كن
***
رنگ خورشيد علي شد مهتاب
چهره اش در يم خون گشت خضاب
ضربه تيغ اگر كاري بود
ذكر مولا به لبش جاري بود
***
بر روح تمام شيعيان تيغ زدند
بر مردترين مرد جهان تيغ زدند
خورشيدبه سينه، ماه برسر مي‌زد
انگاربه فرق آسمان تيغ زدند.
***
يك عمر تماشاي دري خون آلود
ياد آوري حادثه اي سرخ و كبود
كم كم به علي بال پريدن ميداد
اي تيغ نيازي به حضور تو نبود
***
امشب اين دل ياد مولا مي‌كند
ليلة القدر است و احيا مي‌كند
بشنو اي گوش، دل‌ها بي صدا
نغمه فزت و رب الكعبه را
***
به شهر كوفه در محراب طاعت
علي شد كشته در حال عبادت
ز پور ملجم مردود كافر
بخون شد غوطه ور ساقي كوثر
***
در بيت خدا شير خدا را كشتند
داماد نبي امام ما را كشتند
يارب چه گنه داشت كه در وقت سحر
آيينه روشن دعا را كشتند
***
چون نامه جرم ما به هم پيچيدند
بردند به ديوان عمل سنجيدند
بيش از همگان گناه مابود
ولي ما را به محبت علي(ع)بخشيدند
***
دعا بدون علي قابل اجابت نيست
كه مهر اصل اجابت به هر دعاست علي(ع)
بزن تو دست توسل به دامن مولا
كه درد جامعه را بهترين دواست علي(ع)
***
در كعبه شد پديد و به محراب شد شهيد
قربان حسن مطلع و حسن ختام او
***
باز امشب عشق تنها ميشود
زخم، سهم فرق مولا ميشود
جاده ميماند غريب و بي سوار
ذوالفقار عدل ميگيرد غبار
***
امشب سر مهربان نخلي خم شد
در كيسه نان بجاي خرما غم شد
در كنج خرابه‌ها زني شيون كرد
همبازي كودكان كوفه كم شد
***
بر سر در بهشت خدا حك شده چنين،
بختش بلند هر كه گرفتار حيدر است
***
راز خلقت همه پنهان شده در عين علي ست
كهكشان‌ها نخي از وصله ي نعلين علي ست
روز و شب از تو قضا از تو قدر مي‌گويد
«ها عليٌ بشرٌ كيفَ بَشر» مي‌گويد
***
در كوچه هاي كوفه صداي عبور كيست؟
گويا دلي به مقصد دلخواه مي‌رود
دارد سر شكافتن فرق آفتاب
آن سايه اي كه در دل شب راه مي‌رود

عيد فطر

عيد رمضان آمد و ماه رمضان رفت صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت
كم كم غروب ماه خدا ديده مي‌شود صد حيف از اين بساط كه برچيده مي‌شود
..
خدايا به ما توفيق ده تا از كساني باشيم كه حاصل دسترنج يكماه ي خود را در رمضان، از اين به بعد هم حفظ كنيم.(آمين)
..
عيد فطر، روز چيدن ميوه هاي شاداب استجابت مبارك باد
..
اين عيد فرخنده را به همگي شما عاشقان و دلدادگان صيام تبريك و تهنيت عرض مي‌نمايم.
..
رمضان آمد و روان بگذشت بود ماهي به يك زمان بگذشت
..
مزرع سبز فلك ديدم و داس مه نو؛ يادم از كشته خويش آمد و هنگام درو …. آيا چيزي قابل درو در اين رمضان كاشته ايم؟
..
من كنون روز جاويد گرفتم ز جهان؛ گر شما در هوس عيد بقاييد همه.
..
بيا كه ترك فلك خوان روزه غارت كرد؛ هلال ماه به دور قدح اشارت كرد.
..
استشمام عطر خوش بوي عيد فطر از پنجره ملكوتي رمضان گواراي وجود پاكتان
..
عيد واقعي آن وقتي است كه انسان رضاي خدا را به دست بياورد، پس درون خودمان را اصلاح كنيم.
..
عيد سعيد فطر بر عاشقان الله و ياران مهدي(عج) مبارك باد.
..
چقدر سخت است كه اين عزيزترين عيد را بدون آن عزيزترين غايب از نظر بگذرانيم… اللهم عجل لوليك الفرج.
..
عيد فطر روز پاداش گرفتن و رويت رحمت الهي بعد از ماه رمضان است
..
: هميشه وقتي مهموني‌ها تموم ميشه، حس غريبي دارم… چه برسه به اين دفعه كه مهموني خدا داره تموم ميشه… اين عيد فرخنده را به همگي شما عاشقان و دلدادگان صيام تبريك و تهنيت عرض مي‌نمايم.
..
فرازهايي از دعاي و داع امام سجاد(ع) با ماه رمضان: بدرود اي بزرگترين ماه خداوند و اي عيد اولياي خدا … بدرود اي ماه دست يافتن به آرزوها … بدرود اي ياريگر ما كه در برابر شيطان ياريمان دادي … بدرود اي كه هنوز فرا نرسيده از آمدنت شادمان بوديم و هنوز رخت برنبسته از رفتنت اندوهناك. * التماس دعا*
..
عيد فطر، روز چيدن ميوه هاي شاداب استجابت مبارك باد
..
استشمام عطر خوش بوي عيد فطر از پنجره ملكوتي رمضان گواراي وجود پاكتان و صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت…
..
وقتي يادم مياد خيلي‌ها بودن كه پارسال آخرين ماه رمضونشون رو تجربه كردن، دلم ميگيره…. آخه شايد اين بار نوبت من باشه كه آخرين مهموني ماه رمضون رو تجربه كنم…
..
خدايا به ما توفيق ده تا از كساني باشيم كه حاصل دسترنج يكماه ي خود را در رمضان، از اين به بعد هم حفظ كنيم.(آمين)
..
با پايان يافتن ماه رمضان، درهاي رحمت خداوند بسته مي‌شوند، مواظب باش لاي در گير نكني!
..
به نظرت اين بي عدالتي نيست كه توي عيد سعيد فطر، به كساني كه اسمشون سعيد هستش، هديه نميدن؟
..
عيد فطر مبارك. الان جلوي آينه بودم ماهو ديدم.
..
كجايي؟؟ همه دارن رو پشت بوم دنبالت ميگردن آخه ماه من ميخوان ببينن فراد عيده يا نه
..
با تمام شدن ماه رمضان در هاي رحمت خدا بسته خواهد شد. لاي در نموني!
..
مي توني چشماتو ببندي و منو تو ذهنت تصور كني؟ …تونستي؟… به شما تبريك مي‌گم! شما ماه رو ديديد! عيد سعيد فطر مبارك.
..
حلول ماه شوال و عيد سعيد فطر مبارك باد!
..
اين عيد فرخنده را به همگي شما عاشقان و دلدادگان صيام تبريك و تهنيت عرض مي‌نمايم.
..
با خوردن اگر حال تو جا مي‌آيد خوش باش كه ايام صفا مي‌آيد آماده به حمله باش در اين شب عيد وقتي كه صداي ربنا مي‌آيد
..
خدايا به ما توفيق ده تا از كساني باشيم كه حاصل دسترنج يكماه ي خود را در رمضان، از اين به بعد هم حفظ كنيم. (آمين)
..
هميشه وقتي مهموني‌ها تموم ميشه، حس غريبي دارم … چه برسه به اين دفعه كه مهموني خدا داره تموم ميشه … خدايا خيلي سعي كردم قدر اين مهموني رو بدونم ولي بازم احساس مي‌كنم نتونستم … يعني سال بعد هم ما رو دعوت مي‌كني؟
..
خدايا ماه رمضان را مانند المپيك هر 4 سال يك بار آن هم در يك كشور برگزار كن!!
..
كم كم غروب ماه خدا ديده مي‌شود صد حيف ازين بساط كه برچيده مي‌شود در اين بهار رحمت و غفران و مغفرت خوشبخت آنكسي ست كه بخشيده مي‌شود عيد شما مبارك
..
خداحافظ اي ماه غفران و رحمت خداحافظ اي ماه عشق و عبادت خداحافظ اي ماه نزديكي بر آرزوها خداحافظ اي ماه مهماني حق تعالي خداحافظ اي دوريت سخت و جانكاه خداحافظ اي بهترين ماه الله
..
خدايا! خروج از ماه مبارك را براي ما مقارن با خروج از تمامي گناهان قرار بده.. آمين.
..
حلول ماه عيد و شادي مسلمين است. پايان ماه روزه، براي صائمين است نشاط و افتخار و شادي و سربلندي از محك الهي براي مؤمنين است
..
عيد سعيد فطر و پايان ماه صيام بخواهيم از خداي ذو الجلال و الكرام كه تا سال آينده، صفا و پاكي دل حفظ بشه و نباشيم از انسانهاي غافل
..
به دليل استقبال بي نظير شما روزه داران عزيز، عيد فطر به تعويق افتاده و ماه رمضان تا يك ماه ديگر تمديد گرديد!

درباره مركز تحقيقات رايانه‌اي قائميه اصفهان

بسم الله الرحمن الرحیم
جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ في سَبيلِ اللَّهِ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (سوره توبه آیه 41)
با اموال و جانهاى خود، در راه خدا جهاد نماييد؛ اين براى شما بهتر است اگر بدانيد حضرت رضا (عليه السّلام): خدا رحم نماید بنده‌اى كه امر ما را زنده (و برپا) دارد ... علوم و دانشهاى ما را ياد گيرد و به مردم ياد دهد، زيرا مردم اگر سخنان نيكوى ما را (بى آنكه چيزى از آن كاسته و يا بر آن بيافزايند) بدانند هر آينه از ما پيروى (و طبق آن عمل) مى كنند
بنادر البحار-ترجمه و شرح خلاصه دو جلد بحار الانوار ص 159
بنیانگذار مجتمع فرهنگی مذهبی قائمیه اصفهان شهید آیت الله شمس آبادی (ره) یکی از علمای برجسته شهر اصفهان بودند که در دلدادگی به اهلبیت (علیهم السلام) بخصوص حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) و امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) شهره بوده و لذا با نظر و درایت خود در سال 1340 هجری شمسی بنیانگذار مرکز و راهی شد که هیچ وقت چراغ آن خاموش نشد و هر روز قوی تر و بهتر راهش را ادامه می دهند.
مرکز تحقیقات قائمیه اصفهان از سال 1385 هجری شمسی تحت اشراف حضرت آیت الله حاج سید حسن امامی (قدس سره الشریف ) و با فعالیت خالصانه و شبانه روزی تیمی مرکب از فرهیختگان حوزه و دانشگاه، فعالیت خود را در زمینه های مختلف مذهبی، فرهنگی و علمی آغاز نموده است.
اهداف :دفاع از حریم شیعه و بسط فرهنگ و معارف ناب ثقلین (کتاب الله و اهل البیت علیهم السلام) تقویت انگیزه جوانان و عامه مردم نسبت به بررسی دقیق تر مسائل دینی، جایگزین کردن مطالب سودمند به جای بلوتوث های بی محتوا در تلفن های همراه و رایانه ها ایجاد بستر جامع مطالعاتی بر اساس معارف قرآن کریم و اهل بیت علیهم السّلام با انگیزه نشر معارف، سرویس دهی به محققین و طلاب، گسترش فرهنگ مطالعه و غنی کردن اوقات فراغت علاقمندان به نرم افزار های علوم اسلامی، در دسترس بودن منابع لازم جهت سهولت رفع ابهام و شبهات منتشره در جامعه عدالت اجتماعی: با استفاده از ابزار نو می توان بصورت تصاعدی در نشر و پخش آن همت گمارد و از طرفی عدالت اجتماعی در تزریق امکانات را در سطح کشور و باز از جهتی نشر فرهنگ اسلامی ایرانی را در سطح جهان سرعت بخشید.
از جمله فعالیتهای گسترده مرکز :
الف)چاپ و نشر ده ها عنوان کتاب، جزوه و ماهنامه همراه با برگزاری مسابقه کتابخوانی
ب)تولید صدها نرم افزار تحقیقاتی و کتابخانه ای قابل اجرا در رایانه و گوشی تلفن سهمراه
ج)تولید نمایشگاه های سه بعدی، پانوراما ، انیمیشن ، بازيهاي رايانه اي و ... اماکن مذهبی، گردشگری و...
د)ایجاد سایت اینترنتی قائمیه www.ghaemiyeh.com جهت دانلود رايگان نرم افزار هاي تلفن همراه و چندین سایت مذهبی دیگر
ه)تولید محصولات نمایشی، سخنرانی و ... جهت نمایش در شبکه های ماهواره ای
و)راه اندازی و پشتیبانی علمی سامانه پاسخ گویی به سوالات شرعی، اخلاقی و اعتقادی (خط 2350524)
ز)طراحی سيستم هاي حسابداري ، رسانه ساز ، موبايل ساز ، سامانه خودکار و دستی بلوتوث، وب کیوسک ، SMS و...
ح)همکاری افتخاری با دهها مرکز حقیقی و حقوقی از جمله بیوت آیات عظام، حوزه های علمیه، دانشگاهها، اماکن مذهبی مانند مسجد جمکران و ...
ط)برگزاری همایش ها، و اجرای طرح مهد، ویژه کودکان و نوجوانان شرکت کننده در جلسه
ی)برگزاری دوره های آموزشی ویژه عموم و دوره های تربیت مربی (حضوری و مجازی) در طول سال
دفتر مرکزی: اصفهان/خ مسجد سید/ حد فاصل خیابان پنج رمضان و چهارراه وفائی / مجتمع فرهنگي مذهبي قائميه اصفهان
تاریخ تأسیس: 1385 شماره ثبت : 2373 شناسه ملی : 10860152026
وب سایت: www.ghaemiyeh.com ایمیل: Info@ghaemiyeh.com فروشگاه اینترنتی: www.eslamshop.com
تلفن 25-2357023- (0311) فکس 2357022 (0311) دفتر تهران 88318722 (021) بازرگانی و فروش 09132000109 امور کاربران 2333045(0311)
نکته قابل توجه اینکه بودجه این مرکز؛ مردمی ، غیر دولتی و غیر انتفاعی با همت عده ای خیر اندیش اداره و تامین گردیده و لی جوابگوی حجم رو به رشد و وسیع فعالیت مذهبی و علمی حاضر و طرح های توسعه ای فرهنگی نیست، از اینرو این مرکز به فضل و کرم صاحب اصلی این خانه (قائمیه) امید داشته و امیدواریم حضرت بقیه الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف توفیق روزافزونی را شامل همگان بنماید تا در صورت امکان در این امر مهم ما را یاری نمایندانشاالله.
شماره حساب 621060953 ، شماره کارت :6273-5331-3045-1973و شماره حساب شبا : IR90-0180-0000-0000-0621-0609-53به نام مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان نزد بانک تجارت شعبه اصفهان – خيابان مسجد سید
ارزش کار فکری و عقیدتی
الاحتجاج - به سندش، از امام حسین علیه السلام -: هر کس عهده دار یتیمی از ما شود که محنتِ غیبت ما، او را از ما جدا کرده است و از علوم ما که به دستش رسیده، به او سهمی دهد تا ارشاد و هدایتش کند، خداوند به او می‌فرماید: «ای بنده بزرگوار شریک کننده برادرش! من در کَرَم کردن، از تو سزاوارترم. فرشتگان من! برای او در بهشت، به عدد هر حرفی که یاد داده است، هزار هزار، کاخ قرار دهید و از دیگر نعمت‌ها، آنچه را که لایق اوست، به آنها ضمیمه کنید».
التفسیر المنسوب إلی الإمام العسکری علیه السلام: امام حسین علیه السلام به مردی فرمود: «کدام یک را دوست‌تر می‌داری: مردی اراده کشتن بینوایی ضعیف را دارد و تو او را از دستش می‌رَهانی، یا مردی ناصبی اراده گمراه کردن مؤمنی بینوا و ضعیف از پیروان ما را دارد، امّا تو دریچه‌ای [از علم] را بر او می‌گشایی که آن بینوا، خود را بِدان، نگاه می‌دارد و با حجّت‌های خدای متعال، خصم خویش را ساکت می‌سازد و او را می‌شکند؟».
[سپس] فرمود: «حتماً رهاندن این مؤمن بینوا از دست آن ناصبی. بی‌گمان، خدای متعال می‌فرماید: «و هر که او را زنده کند، گویی همه مردم را زنده کرده است»؛ یعنی هر که او را زنده کند و از کفر به ایمان، ارشاد کند، گویی همه مردم را زنده کرده است، پیش از آن که آنان را با شمشیرهای تیز بکشد».
مسند زید: امام حسین علیه السلام فرمود: «هر کس انسانی را از گمراهی به معرفت حق، فرا بخواند و او اجابت کند، اجری مانند آزاد کردن بنده دارد».